Biantara

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi

Biantara nyaéta hiji kedalan jeung susunan anu alus pikeun ditepikeun ka jelema loba. Conto biantara nyaéta kawas biantara kanagaraan, biantara ngabagéakeun poé badag, biantara pembangkit sumanget, biantara pangbagéa acara atawa event, sarta séjén sajabana. Biantara anu alus bisa méré hiji gambaran positif pikeun jalma-jalma anu ngadéngé biantara kasebut. Pangabisa pidato atawa nyarita anu alus di hareup umum / umum bisa mantuan pikeun ngahontal jenjang karir anu alus.

Tujuan Biantara[édit | sunting sumber]

Biantara umumna ngalakonan hiji atawa sawatara hal di handap ieu:

  • Mangaruhan batur ambéh daék nuturkeun kahayang urang jeung resep rela.
  • Méré hiji pamahaman atawa informasi ka batur.
  • Nyieun batur gumbira jeung biantara anu ngahibur ku kituna batur gumbira sarta sugema jeung kedalan anu ku urang diungkaokeun.

Jenis-jenis / Macem-macem / Sipat-sipat Biantara[édit | sunting sumber]

Dumasar dina sipat ti eusi biantara, biantara bisa dibédakeun jadi:

  • Biantara Bubuka, nyaéta biantara singget anu dibawakeun ku pamaca acara atawa mc.
  • Biantara pengarahan nyaéta pdato pikeun ngarahkeun dina hiji pasamoan.
  • Biantara Pangbagéa, nyaéta mangrupa biantara anu ditepikeun dina hiji acara kagiatan atawa kajadian nu tangtu anu bisa dipigawé ku sawatara urang jeung wayah anu kawates sacara gunta-ganti.
  • Biantara Peresmian, nyaéta biantara anu dipigawé ku jelema anu berpengaruh pikeun meresmikan hiji hal.
  • Biantara Laporan, nyaéta biantara anu eusina nyaéta ngalaporkeun hiji pancén atawa kagiatan.
  • Biantara Pertanggungjawaban, nyaéta biantara anu eusina hiji laporan pertanggungjawaban.

Padika Biantara[édit | sunting sumber]

Téknik atawa padika dina membawakan hiji pidatu di hareup umum:

  • Padika menghapal, nyaéta nyieun hiji rencana biantara tuluy ngapalkeunana kecap pér kecap.
  • Padika sarta merta, nyaéta membawakan biantara tanpa persiapan sarta ngan ngandelkeun pangalaman sarta wawasan. Biasana dina kaayaan darurat teu terduga loba ngagunakeun tehnik sarta merta.
  • Padika naskah, nyaéta pidato kalayan ngagunakeun naskah anu geus dijieun saméméhna sarta umumna dipaké dina biantara-biantara resmi.

Persiapan Biantara[édit | sunting sumber]

Saméméh méré biantara di hareup umum, aya alusna pikeun ngalakonan persiapan di handap ieu:

  • Wawasan pendengar biantara sacara umum
  • Nyaho lila wayah atawa durasi biantara anu baris dibawakan
  • Nyusun kecap-kecap anu gampang dipahaman sarta jelas
  • Nyaho jenis biantara sarta téma acara.
  • Nyiapkeun bahan-bahan sarta perlengkapan biantara, jsb.

Carangka Susunan Biantara[édit | sunting sumber]

Skema susunan hiji biantara anu alus:

  • Bubuka kalayan salam pembuka
  • Pendahuluan anu saeutik ngagambarkeun eusi
  • Eusi atawa materi biantara sacara sistematis: maksud, tujuan, sasaran, rencana, léngkah, jsb.
  • Panutup (kacindekan, harepan, talatah, salam panutup, jsb)

Unsur-unsur Biantara[édit | sunting sumber]

Unsur-unsur dina pidato nyaéta pembicara, bahan/materi pembicaraan, objek atawa pendengar, sarta téma. Katilu unsur kasebut silih mangaruhan hiji jeung anu séjén. Leungitna salah sahiji unsur kasebut di luhur, baris ngabalukarkeun ketimpangan dina pidato.

Hal-hal anu diperhatikeun dina biantara[édit | sunting sumber]

Hal-hal anu diperhatikeun dina biantara nyaéta:

  • Vokal/sora kudu bentes/jelas,
  • Lentong jeung wirahmana merenah
  • Kudu nyunda,
  • Henteu teugeug atawa dialeu-aleu teuing, teu gancang teuing jeung henteu acad teuing,
  • Kudu miboga pangaweruh anu jembar pangpangna nu patali jeung materi acara anu di MC-anna katut nu rek ngeusian eta acara boh jalma boh kasenian atawa lianna,
  • Kudu pinter ngareka basa anu orisinil, surti kana kahayang pamiarsa, kudu miboga sikep anu hade (tatakrama, paroman gerik-gerik lianna),
  • Mibanda rasa humor (sense of humor) nu luhur utamana dina acara-acara mu sipatna hiburan pikeun ngahirupkeun suasana.