Kapayang (hodgsonia)

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi
Kapayang
buah kapayang (Hodgsonia heteroclita)
Klasifikasi ilmiah
Kingdom: Plantae
Division: Magnoliophyta
Class: Magnoliopsida
Order: Cucurbitales
Family: Cucurbitaceae
Subfamily: Cucurbitoideae
Tribe: Trichosantheae
Subtribe: Hodgsoniinae
C. Jeffrey 1962
Genus: Hodgsonia
Hook.f. & Thomson 1853
Species

Hodgsonia heteroclita
Hodgsonia macrocarpa

Kapayang atawa Hodgsonia mangrupakeun sabangsaning tuwuhan pineus leutik nu buahan nu kagolongkeun kana kulawarga Cucurbitaceae.

Hodgsonia dijadikeun ngaran ieu tuwuhan pikeun ngahormat Brian Houghton Hodgson dina taun 1853 ku para ahli botani Inggris Joseph Dalton Hooker jeung Thomas Thomson (1817-1878), anu nalungtik ieu tuwuhan ku pangrojong Hodgson di Himalaya.

Klasifikasi[édit | sunting sumber]

Ciri fisik[édit | sunting sumber]

  • Kembang kapayang mekar ngan pikeun waktu sapeuting, tuluy layu atawa gugur.[1]
H. heteroclita H. macrocarpa
Daun Biasana 5 Biasana 3

Kaguna[édit | sunting sumber]

Kadaharan[édit | sunting sumber]

Sanajan daging buah kapayang bisa didahar sarta taya hargana, sikina nu beunghar ku minyak mangrupakeun sumber kadaharan nu penting. Buahna nu biasa didahar atah-atah;[2] rada pait, jigana dilantarankeun ku alkaloid atawa glukosa anu can dipikanyaho, tapi "aman pisan" pikeun didahar.[3] Ilaharna, sikina dibeuleum saméméh didahar; loba urang gunung nu nganggap rasana ngeunah. Suku bangsa Naga di India ngasupkeun siki kapayang kana rupa-rupa sayur kari.[4]

Ubar[édit | sunting sumber]

Daun kapayang boga mangpaat pikeun ubar. Di Malaya, make ieu daun pikeun ngubaran nyeri irung. Daunna digaringkeun jeung dibeuleum, sarta terus diseuseup ku irung, atawa peresan pucuk jeung daunna diperes tuluy caina diulaskeun kana tatu akibat gégélan sarangga. Daunna ogé bisa dikulub supaya ngahasilkeun cacai pikeun ngubaran nyeri irung atawa ngurangan panas tiris.[5] The ashes from burnt leaves of H. macrocarpa are also used to heal wounds.[6]

Di wewengkon bangsa Naga, buah kapayang ditémpélkeun kana inféksi baktéri dina suku.[4] Di Sarawak, minyak kapayang dipaké pikeun malur awak wanoja nu karék ngalahirkeun.[7] Minyak kapayang ieu ogé dipaké bahan dasar dina pangobatan di India bagian wétan.[8]

Sajarah[édit | sunting sumber]

Ngaran[édit | sunting sumber]

tuwuhan kapayang jalu

Sawatara ngaran ieu boga harti midua (ambigu). "Kapayang" bisa boga harti Pangium edule.

Rujukan[édit | sunting sumber]

Hodgsonia heteroclita tangkal kamayang bikang
  1. Loewer p.175
  2. Arora and Hardas p.560
  3. Hu 1964 p.170
  4. a b c Changkija p.219
  5. Hu 1964 p.167, 171
  6. De Wilde & Duyfjes p.175
  7. Hu 1964 p.171
  8. Agarwal p.273
  9. a b c d e f g h i j k l Hu 1964 p.170
  10. Hooker p.16
  11. Arora and Hardas p.559
  12. Hu 2005 p.703
  13. Chowdhury p.94
  14. USDA p.2-304
  • Agarwal, Vishnu Saran (2003). Directory of Indian economic plants, Dehradun: Bishen Singh Mahendra Pal Singh. ISBN 81-211-0289-8.
  • R.K. Arora and M.W. Hardas (December 1977). "Hodgsonia heteroclita—An oil-rich cucurbit". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 74 (3): 559–661.
  • W.J.J.O. de Wilde and B.E.E. Duyfjes (2001). "Taxonomy of Hodgsonia (Cucurbitaceae), with a note on the ovules and seeds". Blumea 46: 169–179.
  • Changkija, Sapu (1999). "Folk Medicinal Plants of the Nagas in India". Asian Folklore Studies 58 (1): 205–230.
  • Chowdhury, M. (1996). "Bangladesh country report" (PDF). FAO international technical conference on plant genetic resources. Diakses pada 26 Méi 2006. 
  • A.J.C. Grierson & D.G. Long (1983). Flora of Bhutan : including a record of plants from Sikkim, 263, Edinburgh: Royal Botanic Garden.
  • Hooker, Joseph Dalton (1855). Illustrations of Himalayan plants, 15–23, London: L. Reeve. Citakan:LCC.
  • Hsu Chien (November 1963). ""Lard fruit" domesticated in China". Euphytica 12: 261–262.
  • Hu Shiu-ying (1964). "The economic botany of Hodgsonia". Econ. Bot. 18: 167–179.
  • Hu Shiu-ying (2005). Food Plants of China, 703–704, Hong Kong: Chinese University Press. ISBN 962-201-860-2.
  • Loewer, Peter (2002). The Evening Garden, Timber Press. ISBN 0-88192-532-2.
  • USDA. "Regulating the Importation of Fresh Fruits and Vegetables" (PDF). Diakses pada 26 Méi 2006. 

Tumbu ka luar[édit | sunting sumber]

Wikimedia Commons logo
Wikimedia Commons mibanda média séjénna nu patali jeung artikel ieu dina kaca