Kumis ucing

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi
Orthosiphon aristatus
Orthosiphon aristatus
Klasifikasi ilmiah
Kingdom: Plantae
(unranked): Angiosperms
Division: Spermatophyta
Subdivision: Angiospermae
(unranked): Eudicots
Class: Dicotyledonae
(unranked): Asterids
Order: Lamiales
Family: Lamiaceae
Genus: Orthosiphon
Species: O. aristatus
Ngaran binomial
Orthosiphon aristatus
(Blume) Miq.

Kumis ucing nya éta ngaran tutuwuhan anu kembangna siga kumis ucing. Ieu tutuwuhan téh tumuwuh ajeg, watangna pasagi, dina buku-bukuna aya akaran tapi teu siga akar nu dijero taneuh, tangkal kumis ucing téh jangkungna biasana nepi ka 2m.[1] Wangun daunna lonjong, tungtungna léncop, ukuranana ti 1 nepi ka 10 cm.[1] Makuta kembangna warna bungur ngora atawa bodas panjangna 13 – 27mm, di bagian luhur ditutupan ku bulu nu parondok warnana bungur atawa bodas.[1] Benang sari ukuranana leuwih panjang batan tabung kembang sarta ngaleuwihan biwir kembang bagian luhur.[1]
Kumis ucing rasana rada pait, asin, kesed, tur rada tiis.[2] Kumis ucing ngandung zat samak, minyak asiri, ortholiphonglikosida, minyak lemak, saponin, sapofonin, uyah kalium, jeung myoinositol.[2] Daun kumis ucing biasa dimangpaatkeun pikeun ubar rupa-rupa kasakit.[1] Di Indonésia daun anu garing dipaké minangka ubar pikeun ngalancarkeun kahampangan (diuretik) sedengkeun di India pikeun ubar reumatik.[1] Kumis ucing digunakeun ku masarakat minangka ubar tradisional pikeun batuk, nyeri cangkéng, asup angin sarta hésé ngising (sembelit).[1] Salian ti éta kumis ucing ogé biasana dimangpaatkeun pikeun ubar radang ginjal, wawatu, diabétés, albuminuria, sarta kasakit syphilis.[1] [2]

Referensi[édit | sunting sumber]

  1. a b c d e f g h Kumis kucing (id) (Diakses ping 30 Oktober 2011)
  2. a b c Hariana, Arief. 2008. Tumbuhan Obat dan Khasiatnya. Jakarta:Penebar Swadaya Hal. 65
Nulis.jpg