Éngrang
 Éngrang tina awi paranti kaulinan leumpang | |
| Ngaran séjén | Tajog (Sunda Buhun) |
|---|---|
| Bahan Utama | Awi (gombong atawa temen) |
| Fungsi | Kaulinan lembur sarta alat bantu leumpang |
| Sipat | Ngalatih kasaimbangan |
| Status Budaya | Kaulinan Urang Lembur Sunda |
Éngrang (atawa sering disebut ogé Tajog dina basa Sunda buhun) nyaéta pakakas anu dijieun tina dua leunjeur awi anu dipasangan dadasar pikeun tincakan suku, fungsina pikeun leumpang leuwih jangkung ti batan biasa.[1]
Cara Nyieun jeung Ngagunakeun
[édit | édit sumber]Éngrang dijieun tina awi anu kandel sarta kuat saperti awi gombong. Dina jangkungna kira-kira 30-50 cm tina taneuh, awi téh dipolongoan tuluy dipasangan beulahan awi séjénna pikeun dadasar suku (tincakan).
Cara ngagunakeunana nyaéta ku cara naék kana éta tincakan bari leungeun nyekel pageuh kana luhureun awi, tuluy leumpang saimbang. Ieu merlukeun konséntrasi sarta kakuatan suku jeung leungeun.[2]
Fungsi Budaya
[édit | édit sumber]Di masarakat Sunda, éngrang dipikawanoh salaku:
- Kaulinan Lembur: Biasana dilomba-lombakeun dina acara agustusan atawa hajatan lembur.
- Alat Bantu: Jaman baéula, éngrang ogé dipaké pikeun leumpang di tempat anu bécék atawa caah leutik sangkan suku teu kotor.[3]
Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ Rosidi, Ajip, dkk. (2000). Ensiklopedi Sunda: Alam, Manusia, dan Budaya. Jakarta: Pustaka Jaya. hlm. 635. ISBN 9794192597.
- ↑ Danadibrata, R.A. (2006). Kamus Basa Sunda. Bandung: Panitia Penerbitan Kamus Basa Sunda. ISBN 9793631910.
- ↑ Pertiwi, A. C., dkk. (2019). "Kaulinan Tradisional Masyarakat Sunda". Jurnal Budaya Nusantara.