Lompat ke isi

Adigung

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Ilustrasi Atasan Beracun (Jefe Tóxico) salaku conto modéren tina sipat Adigung; laku lampah anu sawenang-wenang sarta asa pangmampuhna nepi ka poho kana ajén-inajén Andap Asor.

Adigung (Aksara Sunda: ᮃᮓᮤᮌᮥᮀ) mangrupa salah sahiji kecap sipat dina Basa Sunda anu ngajéntrékeun kaayaan haté atawa laku lampah jalma anu sombong, takabur, sarta ngarasa manéh pangpunjulna.[1] Dina tatakrama Sunda, adigung dianggap sipat anu négatif sabab papalingpang jeung ajén-inajén Andap Asor.[2]

Étimologi

[édit | édit sumber]

Dina kamus munggaran basa Sunda, A Dictionary of the Sunda Language (1862), Jonathan Rigg njéntrékeun yén Adigung hartina:

  1. Proud (sombong/takabur).
  2. Conceited (ngarasa manéh panghebatna).
  3. Arrogant (angkuh).[1]

Kecap adigung mindeng dipasangkeun jeung kecap Adiguna, anu sacara gembleng ngawangun harti jalma anu sombong ku kakuatan, kabeungharan, atawa kalungguhanana.[3]

Filosofi Tri Tanggah

[édit | édit sumber]

Dina kabudayaan Sunda, adigung téh bagéan tina panyakit méntal anu disebut Tri Tanggah (tilu hal anu matak nanggah/sombong). Ieu tilu sipat téh nyaéta:[4]

  • Adigagang: Sombong ku kakuatan fisik atawa kakuasaan (simbolna: Gajah).
  • Adigung: Sombong ku rupa, turunan, atawa status sosial (simbolna: Ular/Oray).
  • Adiguna: Sombong ku kabisa, kapinteran, atawa akal (simbolna: Macan).

Paribasa Sunda anu Relevan

[édit | édit sumber]

Pikeun méré pépéling sangkan manusa teu murag kana sipat adigung, masarakat Sunda miboga sababaraha paribasa, di antarana:

  • Adigung adiguna: Jalma anu sombong pisan, boh ku turunan, kabisa, atawa kabeungharanana.
  • Ulah luhur pamuji, ulah adigung ku payung: Pépéling sangkan ulah sombong ku dunya barana atawa jabatan (payung), sabab éta kabéh téh ngan saukur titipan.
  • Gedé hulu: Jalma anu sombong atawa takabur, ngarasa manéh pangpinteranna.

Sabalikna tina Adigung

[édit | édit sumber]

Dina Tetekon hirup urang Sunda, sabalikna tina sipat adigung téh nyaéta Andap Asor, nyaéta sipat soméah, handap asor, sarta ngahargaan ka papada manusa tanpa nempo status sosialna.[5]

Réferénsi

[édit | édit sumber]
  1. 1 2 Rigg, Jonathan. (1862). A Dictionary of the Sunda Language of Java. Batavia: Lange & Co. kaca 4. Tutumbu Google Books.
  2. Rosidi, Ajip. (2011). Kearifan Lokal dalam Perspektif Budaya Sunda. Bandung: Kiblat Buku Utama.
  3. Lembaga Basa jeung Sastra Sunda (LBSS). (1976). Kamus Umum Basa Sunda. Bandung: Tarate.
  4. Ekadjati, Edi S. (1995). Kebudayaan Sunda (Suatu Pendekatan Sejarah). Jakarta: Pustaka Jaya.
  5. Satjadibrata, R. (2005). Kamus Basa Sunda. Bandung: Kiblat Buku Utama.