Ahmad Rifa'i
KH Ahmad Rifa'i (gumelar di Kendal taun 1786; tilar dunya di Manado taun 1871) nyaéta salah sahiji ulama anu janten pahlawan nasional Indonésia di bidang atikan, jeung jadi pelopor gerakan sosial Jami'iyah Rifa'iyah[1].
Kasang Tukang
[édit | édit sumber]Kahirupan Awal jeung Atikan
Ahmad Rifa'i gumelar di Kendal di taun 1786. Manéhna budak ti Muhammad Marhum Bin Abi Sujak, ulama Kendal, jeung Siti Rahmah. Ti usia genep taun Ahmad Rifa'i geus jadi yatim. Sanggeus éta anjeunna diasuh ku lanceuk awéwéna, Nyai Rajiyah, anu nikah jeung Kiai As'ari, ulama anu ngadegkeun Pesantrén Kaliwungu[1][2].
Rujukan
[édit | édit sumber]- 1 2 Hanifa, Afriza. "KH Ahmad Rifa'i, Pejuang dan Pendiri Rifa'iyyah". Republika. Republika. Diaksés tanggal 11-09-2025.
- ↑ "Perlawanan Kiai Ahmad Rifai terhadap Belanda". SINDOnews Daerah (Dina basa Indonesia). Diaksés tanggal 2025-11-09.
