Lompat ke isi

Andrew Johnson

Nambah tutumbu
Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Andrew Johnson
Monochrome photograph of the upper body of Andrew Johnson
Johnson, c. 1870–1875
Présidén Amérika Sarikat ka-Présidén Amérika Sarikat ka-17
Masa jabatan
15 April 1865 – 4 Maret 1869
Wakil Presiden Kosong[lower-alpha 1]
Saméméhna Abraham Lincoln
Sanggeusna Ulysses S. Grant
Wakil Présidén Amérika Sarikat ka-Wakil Présidén Amérika Sarikat ka-16
Masa jabatan
4 Maret 1865 – 15 April 1865
Présidén Abraham Lincoln
Saméméhna Hannibal Hamlin
Sanggeusna Schuyler Colfax
Sénator Amérika Sarikat
ti Tennessee
Masa jabatan
March 4, 1875 – July 31, 1875
Saméméhna William G. Brownlow
Sanggeusna David M. Key
Masa jabatan
October 8, 1857 – March 4, 1862
Saméméhna James C. Jones
Sanggeusna David T. Patterson
Military Governor of Tennessee
Masa jabatan
March 12, 1862 – March 4, 1865
Diangkat ku Abraham Lincoln
Saméméhna Isham G. Harris
(as Governor)
Sanggeusna William G. Brownlow
(as Governor)
15th Governor of Tennessee
Masa jabatan
October 17, 1853 – November 3, 1857
Saméméhna William B. Campbell
Sanggeusna Isham G. Harris
Anggota Dewan of Perwakilan AS
dari distrik Citakan:Ushr Tennessee
Masa jabatan
March 4, 1843 – March 3, 1853
Saméméhna Thomas Dickens Arnold
Sanggeusna Brookins Campbell
Katerangan lian
Gumelar 29 Desémber 1808
Raleigh, North Carolina, U.S.
Pupus 31 Juli 1875 (yuswa 66)
Elizabethton, Tennessee, U.S.
Pasaréan Andrew Johnson National Cemetery, Greeneville, Tennessee, U.S.
Partéy pulitik Democratic (ti taun 1839)[1][2]
Hubungan pulitik
lianna		 Independent (saméméh 1839)[1][2]
Mechanics' (Working Men's) (1829–1835)[3][4]
National Union (1864–1867)
Pameget/istri Eliza McCardle (m. Éror: titimangsa teu valid)
Murangkalih
Profési
  • Politikus
  • Tukang kaput
Tanda tangan Cursive signature in ink
Pangabdian militér
Layanan/cabang United States Army (Union Army)
Lila ngabdi 1862–1865
Réngking Brigadir Jenderal (salaku Gubernur Militer Tennessee)
Patempuran/perang Perang Sipil Amérika

Andrew Johnson (29 Désémber 1808 – 31 Juli 1875) nyaéta Présidén Amérika Sarikat anu ka-17, ngajabat ti taun 1865 nepi ka 1869. Saméméhna, anjeunna téh Wakil Présidén Amérika Sarikat ka-16 anu naék pangkat janten présidén saatos kajadian ditelasanana Abraham Lincoln. Johnson mangrupa saurang War Democrat (Démokrat Perang) anu nyalonkeun diri bareng jeung Lincoln dina Partéy Uni Nasional nalika Pamilu Présidén 1864, sarta mimitian ngajabat pas pisan nalika Perang Sipil Amérika réngsé.

Kabijakan Johnson leuwih condong kana malikkeun deui nagara-nagara bagian anu kungsi misahkeun manéh (séksési) kana Uni kalayan gancang, tanpa méré panangtayungan pikeun jalma-jalma anu kakara leupas tina perbudakan (urut budak), sarta méré pangampura (pangampura pikeun urut Konfédérasi). Hal ieu nyababkeun ayana papaséaan jeung Kongrés AS anu didominasi ku Partéy Républik, anu puncakna nyaéta prosés pamancatan (impeachment) ka dirina ku Déwan Perwakilan Rahayat AS dina taun 1868. Sanajan kitu, anjeunna dinyatakeun bébas di Sénat AS ku béda sora anu kacida saeutikna (ukur selisih hiji sora).

Johnson lahir dina kaayaan sangsara sarta teu kungsi sakola. Anjeunna kungsi magang jadi Tukang kaput (penjahit) sarta digawé di sababaraha kota wates sateuacan matuh di Greeneville, Tennessee. Di dinya, anjeunna ngajabat salaku anggota déwan (alderman) sarta walikota sateuacan kapilih jadi anggota Tennessee House of Representatives dina taun 1835. Saatos sakedap ngajabat di Tennessee Senate, Johnson kapilih janten anggota DPR AS (U.S. House of Representatives) dina taun 1843, dimana anjeunna ngajabat salila lima périodeu (sapuluh taun). Anjeunna janten gubernur Tennessee salila opat taun, sarta kapilih ku législatif janten anggota Sénat AS dina taun 1857. Nalika ngajabat di kongrés, anjeunna bajoang sangkan Homestead Bill disahkeun, anu tungtungna laksana teu lila saatos anjeunna ninggalkan korsi Sénat dina taun 1862.

Nalika nagara-nagara bagian nu nganut perbudakan di Amérika Kidul, kaasup Tennessee, misahkeun manéh (séksési) pikeun ngadegkeun Nagara Konfédérasi Amérika, Johnson tetep satia ka Uni (Amérika Sarikat). Anjeunna mangrupa hiji-hijina sénator ti nagara bagian Konfédérasi anu teu geuwat mundur tina jabatanna saatos terang yén nagara bagianna misahkeun manéh. Dina taun 1862, Lincoln ngangkat anjeunna janten Gubernur Militer Tennessee saatos sabagian ageung wilayahna parantos direbut deui. Johnson janten pilihan anu logis salaku pasangan Lincoln dina pamilu 1864 margi Lincoln hoyong nepikeun pesen ngeunaan persatuan nasional dina kampanye pamiluna deui. Saatos meunang dina éta pamilu, Johnson resmi janten wakil présidén.

Johnson ngalaksanakeun wangun Rékonstruksi Présidén sorangan, nyaéta mangrupa runtuyan proklamasi anu maréntahkeun nagara-nagara bagian anu kungsi misahkeun manéh pikeun ngayakeun konvénsi sarta pamilu guna ngawangun deui pamaréntahan sipilna. Nagara-nagara bagian di Kidul mulikkeun deui loba pamingpin lami maranéhna sarta ngesahkeun Black Codes pikeun nyabut hak-hak sipil ti para urut budak (freedmen). Sanajan kitu, anggota Républik di Kongrés nolak narima wakil législatif ti nagara-nagara bagian éta sarta ngajukeun undang-undang pikeun ngabolaykeun léngkah-léngkah ti pihak Kidul. Johnson ngagunakeun hak véto kana éta rangkay undang-undang, tapi anggota Républik di Kongrés hasil ngabolaykeun vétona (override), anu satuyuna jadi pola pikeun sésa mangsa jabatanna.[lower-alpha 2]

Johnson nolak Amandemén ka-14 dina Konstitusi AS, anu méré hak kawarganagaraan ka para urut budak. Dina taun 1866, anjeunna ngayakeun tur nasional anu tacan kungsi aya saméméhna pikeun ngamajukeun kawijakan éksekutifna, bari nyoba ngaruntuhkeun oposisi ti pihak Républik.[5] Nalika konflik antara cabang pamaréntahan beuki panas, Kongrés ngesahkeun Tenure of Office Act (1867) anu ngawatesan wewenang Johnson pikeun macat pajabat Kabinet. Anjeunna tetep maksa hayang macat Menteri Perang, Edwin Stanton, tapi tungtungna anjeunna dimancat (impeached) ku Déwan Perwakilan Rahayat sarta ampir waé dinyatakeun bersalah ku Sénat. Anjeunna teu hasil meunangkeun nominasi présidén ti Partéy Démokrat taun 1868 sarta ninggalkeun jabatanna dina taun saterusna.

Johnson mulang deui ka Tennessee saatos masa jabatanna salaku présidén réngsé sarta kenging sakedik pangakuan (vindication) nalika anjeunna kapilih janten anggota Sénat dina taun 1875. Hal ieu ngajantenkeun anjeunna hiji-hijina présidén dina sajarah AS anu saatosna ngajabat deui salaku Sénator. Anjeunna pupus lima bulan saatos ngamimitian masa jabatanna éta. Sikep Johnson anu teuas nolak hak-hak anu dijamin sacara féderal pikeun urang Aperika-Amérika meunang kritik anu kalintang lega, sarta para sajarawan ajeg nempatkeun anjeunna salaku salah sahiji présidén Amérika Sarikat anu panggoréngna.

Mangsa leutik

[édit | édit sumber]

Budak leutik

[édit | édit sumber]
Tempat lahir sarta imah mangsa budak Johnson, ayana di Taman Bersejarah Mordecai di Raleigh, North Carolina

Andrew Johnson lahir di Raleigh, North Carolina, dina 29 Désémber 1808, putra ti Jacob Johnson jeung Mary ("Polly") McDonough, saurang tukang nyeuseuh. Anjeunna miboga getih turunan Inggris, Skot-Irlandia, sarta Skotlandia.[6] Anjeunna miboga lanceuk lalaki, William, anu opat taun leuwih kolot, sarta hiji lanceuk awéwé, Elizabeth, anu pupus nalika masih kénéh budak. Johnson lahir di hiji gubug dua kamar anu satuluyna jadi modal pulitik dina pertengahan abad ka-19; anjeunna sering ngingetkeun para pamilih ngeunaan asal-usulna anu hina.[7][8]

Jacob Johnson téh jalma miskin, kitu ogé bapana, William Johnson, tapi anjeunna kungsi jadi konstabel (pulisi) kota Raleigh sateuacan kawin sarta ngawangun kulawarga. Jacob Johnson kungsi jadi porter pikeun State Bank of North Carolina, anu diangkat ku William Polk, baraya ti Présidén James K. Polk.[9] Jacob jeung Mary duanana buta huruf (teu bisa maca-nulis), sarta kungsi digawé jadi palayan kedai (tavern), sedengkeun Johnson sorangan teu kungsi sakola[8] sarta digedékeun dina kaayaan sangsara.[8]

Jacob pupus ku sabab serangan jantung nalika nuju nabeuh loncéng kota, teu lila saatos nyalametkeun tilu jalma anu ampir titeuleum, nalika Andrew yuswana nuju tilu taun.[10] Polly Johnson satuluyna digawé jadi tukang nyeuseuh sarta jadi tulang tonggong kulawarga. Pagaweanana harita dianggap hina, sabab mindeng mawa manéhna asup ka imah batur sorangan. Kusabab rupa Andrew teu mirip jeung lanceuk-lanceukna, aya rumor yén anjeunna téh putra ti lalaki séjén. Polly Johnson tungtungna kawin deui ka saurang lalaki nu ngaranna Turner Doughtry, anu sarua miskinna.[11]

Indungna Johnson ngamagangkeun putrana, William, ka saurang tukang kaput (panjahit) nu ngaranna James Selby. Andrew ogé milu magang di bengkel Selby dina yuswa sapuluh taun sarta sacara hukum kabeungkeut pikeun ngabakti nepi ka yuswa 21 taun. Johnson cicing sareng indungna salila sabagian mangsa magangna, sarta salah saurang karyawan Selby ngajarkeun anjeunna dasar-dasar maca jeung nulis.[12] Pangaweruhna beuki nambahan ku ayana warga anu sering datang ka bengkel Selby pikeun mangmacakeun buku ka para tukang kaput anu nuju digawé. Malah sateuacan janten magang ogé, Johnson parantos sering sumping pikeun ngupingkeun. Éta bacaan téh numuwuhkeun rasa cinta kana diajar saumur hirupna; biograferna, Annette Gordon-Reed, nyebutkeun yén Johnson, anu satuluyna janten orator (tukang pidato) anu jempolan, diajar seni nyarita nalika anjeunna nuju ngasupkeun benang kana jarum sarta neukteukan lawon.[13]

"Kontrak Magang Andrew Johnson" (Asheville News, 20 Agustus 1869, Kaca 4)

Citakan:Andrew Johnson series

Johnson teu ngarasa betah di tempat James Selby, sarta saatos sakitar lima taun, anjeunna sareng lanceukna kabur. Selby ngaréspon ku cara ngayakeun sayembara (hadiah) pikeun saha waé anu bisa mawa maranéhna balik: "Hadiah Sapuluh Dollar. Kabur ti nu nandatangan, dua budak magang, kabeungkeut sacara hukum, namina William jeung Andrew Johnson... [bayaran] ka saha waé anu masrahkeun éta budak magang ka kuring di Raleigh, atawa kuring bakal méré hadiah di luhur ngan pikeun Andrew Johnson hungkul."[14] Éta dua sadulur téh angkat ka Carthage, North Carolina, dimana Johnson digawé jadi tukang kaput salila sababaraha bulan. Ku sabab sieun ditéwak sarta dipulangkeun ka Raleigh, Johnson pindah ka Laurens, South Carolina. Anjeunna gancang meunang pagawéan, panggih jeung cinta munggaranana, Mary Wood, sarta mangnyieunkeun simbut (quilt) salaku kado. Nanging, Mary nolak lamaran kawinna. Anjeunna mulang deui ka Raleigh kalayan harepan bisa nebus kontrak magangna, tapi teu manggih kasapukan jeung Selby. Kusabab teu bisa cicing di Raleigh—bisi ditéwak lantaran ninggalkeun Selby—anjeunna mutuskeun pikeun pindah ka kulon.[15][16]

Pindah ka Tennessee

[édit | édit sumber]

Johnson ninggalkeun North Carolina sarta indit ka Tennessee, kalolobaanana mah ku cara leumpang. Saatos sakedap cicing di Knoxville, anjeunna pindah ka Mooresville, Alabama.[15][17] Anjeunna satuluyna digawé jadi tukang kaput di Columbia, Tennessee, nanging dicalukan deui ka Raleigh ku indung jeung bapa téréna, anu ngarasa kasempetan di dinya téh kawatesanan sarta boga niat pikeun émigrasi (pindah) ka kulon. Johnson jeung rombonganana indit ngaliwatan Pagunungan Blue Ridge ka Greeneville, Tennessee. Andrew Johnson langsung bogoh ka éta kota dina tetempoan munggaran; nalika anjeunna parantos beunghar, anjeunna mésér lahan tempat anjeunna munggaran kémping sarta melak tangkal di dinya salaku pangéling-ngéling.[18]

Potrét dina lokét Andrew sarta Eliza (McCardle) Johnson, dijieun taun 1840-an

Di Greeneville, Johnson ngadegkeun usaha kaput anu suksés di hareup imahna. Dina taun 1827, dina yuswa 18 taun, anjeunna kawin ka Eliza McCardle anu yuswana 16 taun, putri saurang tukang sapatu lokal. Éta pasangan téh dikawinkeun ku Hakim Perdamaian Mordecai Lincoln, dulur misan ti Thomas Lincoln, anu putrana (Abraham Lincoln) satuluyna bakal janten présidén. Kulawarga Johnson ngawangun rumah tangga salila ampir 50 taun sarta dipaparin lima putra: Martha (1828), Charles (1830), Mary (1832), Robert (1834), sarta Andrew Jr. (1852). Sanajan anjeunna nandangan panyakit TBC (tuberculosis), Eliza terus ngarojong sagala usaha salakina. Anjeunna ngajarkeun Johnson élmu matematika sarta ngabingbing anjeunna pikeun ngoméan kamampuh nulisna.[19][20] Kusabab sipatna anu éraan sarta resep cicing di imah, Eliza Johnson biasana tetep cicing di Greeneville nalika karir pulitik Johnson nuju nanjak. Anjeunna jarang katingal salila mangsa jabatan présidén salakina; putrana, Martha, anu biasana pancén janten hostess (panyambung tamu) resmi di Gedong Bodas.[21]

Usaha kaput Johnson beuki maju dina taun-taun munggaran rumah tanggana, anu ngamungkinkeun anjeunna pikeun nyéwa tanaga mantu sarta miboga modal pikeun investasi dina widang perumahan (real estate).[22] Di satuluyna, anjeunna mindeng mintonkeun rasa reueus kana bakatna salaku tukang kaput, kalayan nyebatkeun: "pagawéan kuring mah tara pernah ngabedah (soék) atawa coplok jahitanana".[23]

Anjeunna mangrupa saurang anu kacida resepna maca. Buku-buku ngeunaan orator (tukang pidato) kawentar geus numuwuhkeun minatna kana dialog pulitik, sarta anjeunna sering ngayakeun débat pribadi ngeunaan masalah-masalah haneut harita jeung para langgananana anu miboga sawangan béda. Anjeunna ogé milu ngadebat dina kagiatan débat di Greeneville College.[24]

Budak beulian

[édit | édit sumber]
  Artikel utama: Andrew Johnson and slavery.

Dina taun 1843, Johnson mésér budak (slaves) munggaranana, Dolly, anu harita yuswana 14 taun. Dolly miboga tilu putra—Liz, Florence sarta William. Teu lila saatos mésér Dolly, anjeunna mésér dulur sabapa/saindung Dolly nu ngaranna Sam. Sam Johnson sarta pamajikanana, Margaret, miboga salapan putra. Sam satuluyna janten komisioner Freedmen's Bureau sarta kawéntar salaku jalma anu miboga harga diri anu luhur, anu sering badami ngeunaan rupa pagawéanana jeung kulawarga Johnson. Malah, anjeunna nampi kompensasi artos tina hasil jerih payahna sarta badami sareng Andrew Johnson pikeun nampi salambar lahan anu tungtungna dipaparinkeun sacara haratis ku Johnson dina taun 1867.[25]

Dina biografi Andrew Johnson taun 1928, Sam Johnson (~1830–saatos 1901) digambarkeun salaku "budak paporit" Johnson.[26]

Dina taun 1857, Johnson mésér Henry, anu harita yuswana 13 taun sarta satuluyna milu maturan kulawarga Johnson ka Gedong Bodas. Dina catetan sajarah, Johnson sahenteuna miboga sapuluh urang budak beulian.[25]

Andrew Johnson ngabébasan budak-budakna dina tanggal 8 Agustus 1863; maranéhna tetep babarengan jeung anjeunna salaku palayan anu digajih. Sataun ti harita, nalika Johnson janten gubernur militer Tennessee, anjeunna mroklamirkeun kabébasan pikeun sakabéh budak di Tennessee. Sam sarta Margaret, urut budak Johnson, cicing di bengkel kaputna nalika Johnson janten présidén, kalayan teu kudu mayar séwa.[25] Salaku tanda pangajén kana proklamasi kabébasan éta, Andrew Johnson dipasihan jam ku jalma-jalma anu nembé dibébasan di Tennessee kalayan tulisan "pikeun Énergi anu Teu Aya Pegatna dina Merjuangkeun Kabébasan".[27]

Karir Pulitik

[édit | édit sumber]

Politikus Tennessee

[édit | édit sumber]

Johnson mantuan ngatur tikét Mechanics' (Working Men's) dina pamilu munisipal Greeneville taun 1829. Anjeunna kapilih janten anggota déwan (alderman) kota, bareng jeung babaturanana Blackston McDannel sarta Mordecai Lincoln.[3][4] Saatos kajadian Baruntakna Budak Nat Turner dina taun 1831, hiji konvénsi nagara bagian diayakeun pikeun ngesahkeun konstitusi anyar, kaasup katangtuan pikeun nyabut hak pilih jalma-jalma nu boga warna kulit (people of color) anu merdéka. Éta konvénsi ogé hayang ngoméan tarif pajeg perumahan sarta nyadiakeun waragad pikeun pangwangunan infrastruktur di Tennessee. Éta konstitusi diajukeun pikeun sora publik, sarta Johnson nyarita sacara lega pikeun ngarojongna; kampanye anu suksés ieu méré anjeunna kasempetan pikeun dipikawanoh di sakuliah nagara bagian. Dina tanggal 4 Januari 1834, babaturan sasama anggota déwan milih anjeunna janten walikota Greeneville.[28][29]

Dina taun 1835, Johnson nyalonkeun diri pikeun korsi "floater" (kabuka) anu dibagi ku Greene County jeung tatangganna Washington County di Tennessee House of Representatives (DPR Tennessee). Nurutkeun biograferna, Hans L. Trefousse, Johnson "ngancurkeun" oposisi dina debat sarta meunangkeun pamilu kalayan sora ampir dua tanding hiji.[30][31] Salila mangsa di Greeneville, Johnson ngagabung ka Milisi Tennessee salaku anggota Régimén ka-90. Anjeunna meunang pangkat kolonél, sanajan nalika janten anggota, Johnson kungsi didenda pikeun palanggaran anu teu kanyahoan.[32] Saatos éta, anjeunna mindeng dicalukan atanapi disebut dumasar kana pangkatna.

Dina masa jabatan munggaranana di législatif anu ngayakeun sidang di ibu kota nagara bagian, Nashville, Johnson henteu salawasna milih bareng Partéy Démokrat atanapi Partéy Whig anu nembé kabentuk, sanajan anjeunna kacida mikahormat ka Présidén Andrew Jackson, saurang Démokrat sarta sasama urang Tennessee. Partéy-partéy utama harita masih kénéh nangtukeun ajén-inajén inti sarta usulan kawijakanana. Partéy Whig diwangun pikeun nangtang Jackson kusabab sieun ku museurna kakawasaan dina Cabang Éksekutif; Johnson béda jeung urang Whig sabab anjeunna nolak pangaluaran anggaran pamaréntah anu kaleuleuwihi sarta nyarita ngalawan bantuan pikeun jalan karéta api, sedengkeun konstituénna mah miharep ayana pangwangunan dina transportasi. Saatos Brookins Campbell sarta urang Whig ngéléhkeun Johnson dina pamilu 1837, Johnson teu kungsi éléh deui dina balapan pamilu salila tilu puluh taun ka hareup. Dina taun 1839, anjeunna nyoba meunangkeun deui korsina, mimitina mah salaku urang Whig, tapi nalika calon séjén nyiar nominasi Whig, anjeunna lumpat salaku urang Démokrat sarta kapilih. Ti saprak harita, anjeunna ngarojong partéy Démokrat sarta ngawangun mesin pulitik anu kuat di Greene County.[1][2] Johnson janten advokat kuat pikeun Partéy Démokrat. Anjeunna kasohor ku oraturna dina mangsa dimana pidato publik téh janten sarana inpormasi sakaligus hiburan pikeun masarakat; jalma-jalma loba anu daratang hayang ngadéngékeun anjeunna nyarita.[33]

Dina taun 1840, Johnson kapilih janten éléktor présidén pikeun Tennessee, anu méré anjeunna leuwih loba publikasi di sakuliah nagara bagian. Sanajan Présidén Démokrat Martin Van Buren diéléhkeun ku urut sénator Ohio William Henry Harrison, Johnson boga peran penting dina ngajaga Greene County tetep dina kubu Démokrat.[34] Anjeunna kapilih janten anggota Tennessee Senate dina taun 1841, dimana anjeunna ngajabat salila dua taun.[35] Anjeunna parantos ngahontal kasuksésan finansial dina usaha kaputna, tapi dijual pikeun konséntrasi dina dunya pulitik. Anjeunna ogé parantos miboga lahan tambahan, kaasup imah anu leuwih gedé sarta kebon (tempat indung jeung bapa téréna cicing), sarta di antara asetna téh aya dalapan atawa salapan urang budak beulian.[36]

Anggota DPR Amérika Sarikat (1843–1853)

[édit | édit sumber]

Saatos ngajabat di dua kamar législatif nagara bagian, Johnson ningal yén kapilih ka Kongrés mangrupa léngkah salajengna dina karir pulitikna. Anjeunna ngalakukeun sababaraha manuver pulitik pikeun meunangkeun pangrojong Démokrat, kaasup ngaganti kapala kantor pos Whig di Greeneville, sarta ngéléhkeun pengacara Jonesborough John A. Aiken ku 5.495 sora tanding 4.892.[37][38] Di Washington, anjeunna ngagabung jeung mayoritas anyar Démokrat di DPR AS. Johnson bajoang pikeun kapentingan urang miskin, mertahankeun sikep anti-abolisionis (anti panghapusan perbudakan), ngabela pangaluaran pamaréntah anu kawates, sarta nolak tarif pelindung.[39] Nalika Eliza tetep cicing di Greeneville, Anggota Déwan Johnson nyingkahan kagiatan sosial sarta leuwih milih diajar di Library of Congress.[40] Sanajan sasama Démokrat Tennessee, James K. Polk, kapilih janten présidén dina taun 1844, sarta Johnson parantos kampanye pikeun anjeunna, duanana miboga hubungan anu sesah, sarta Présidén Polk nolak sababaraha usulan jabatan (patronage) ti anjeunna.[41]

Johnson percaya, saperti loba Démokrat Kidul, yén Konstitusi ngajaga hak milik pribadi, kaasup budak beulian, sahingga pamaréntah féderal jeung nagara bagian dilarang ngahapus perbudakan.[42] Anjeunna meunangkeun masa jabatan kadua dina taun 1845 ngalawan William G. Brownlow, mintonkeun dirina salaku pembéla urang miskin ngalawan aristokrasi. Dina masa jabatan kaduana, Johnson ngarojong kaputusan administrasi Polk pikeun perang dina Perang Méksiko, anu dianggap ku sababaraha urang Kalér salaku usaha pikeun meunangkeun wilayah guna ngalegaan perbudakan ka kulon, sarta nolak Wilmot Proviso, usulan pikeun nyaram perbudakan di wilayah mana waé anu dimeunangkeun ti Méksiko. Anjeunna ngenalkeun pikeun munggaranana Homestead Bill, pikeun méré lahan 160 acres (65 ha) ka jalma anu kersa matuh sarta miboga hak milikna.[43][44] Ieu masalah kacida pentingna pikeun Johnson kusabab asal-usulna anu hina.[43][45]

Dina pamilu présidén taun 1848, Partéy Démokrat peupeus alatan masalah perbudakan, sarta kaum abolisionis ngawangun Free Soil Party, kalayan urut présidén Van Buren salaku calonna. Johnson ngarojong calon Démokrat, urut sénator Michigan Lewis Cass. Ku sabab partéy peupeus, calon Whig Jenderal Zachary Taylor meunang kalayan gampang, sarta unggul di Tennessee.[46] Hubungan Johnson jeung Polk tetep goréng; Présidén nyatet dina buku poéanana ngeunaan resepsi Taun Anyar pamungkas dina taun 1849 yén:

Di antara nu nganjang anu katingal ku kuring dina balaréa poé ieu nyaéta Hon. Andrew Johnson ti DPR. Sanajan anjeunna ngawakilan Distrik Démokrat di Tennessee (Nagara Bagian kuring sorangan), ieu mangrupa munggaranana kuring ningal anjeunna salila sési Kongrés ayeuna. Ngaku salaku urang Démokrat, anjeunna parantos musuhan ka kuring sacara pulitik, upami henteu sacara pribadi, salila sakabéh masa jabatan kuring. Anjeunna kacida pendendam sarta nekad dina watek jeung kalakuanana. Upami anjeunna miboga kawanian jeung kamerdékaan pikeun nyatakeun oposisina sacara terang-terangan, anjeunna terang yén anjeunna moal kapilih ku konstituénna. Kuring teu ngarasa kantos masihan alesan anu matak nyigeung anjeunna.[47]

Johnson, alatan minat nasional dina pangwangunan jalan karéta api anyar sarta réspon kana pangabutuh transportasi anu leuwih hadé di distrikna, ogé ngarojong bantuan pamaréntah pikeun Jalan Karéta Api Tennessee Wétan jeung Virginia.[48]

Imah Andrew Johnson, diwangun dina taun 1851 di Greeneville, Tennessee

Salila kampanye pikeun masa jabatan kaopat, Johnson konséntrasi kana tilu masalah: perbudakan, homesteads, sarta pamilu yudisial. Anjeunna ngéléhkeun lawanna, Nathaniel G. Taylor, dina Agustus 1849, kalayan sora anu leuwih loba dibandingkeun kampanye saméméhna. Nalika DPR ngayakeun sidang dina Désémber, perpecahan partéy alatan Free Soil Party ngahambat kabentukna mayoritas pikeun milih Speaker (Ketua DPR). Johnson ngusulkeun aturan sangkan Speaker tiasa kapilih ku sora terbanyak (pluralitas); sababaraha minggu ti harita batur nyokot usulan anu sarua, sarta urang Démokrat Howell Cobb kapilih.[49]

Saatos pamilu Speaker réngsé sarta Kongrés siap digawé, masalah perbudakan janten perhatian utama. Urang Kalér hayang narima California, nagara bagian bébas, ka Uni. Henry Clay ti Kentucky ngenalkeun runtuyan résolusi di Sénat, nyaéta Kompromi 1850, pikeun narima California sarta ngesahkeun undang-undang anu dipiharep ku unggal pihak. Johnson milih pikeun sakabéh katangtuan kecuali panghapusan perdagangan budak di ibu kota nagara.[50][51] Anjeunna ngadesek résolusi amandemén konstitusi pikeun pamilu langsung sénator (anu harita dipilih ku législatif nagara bagian) sarta présidén (anu dipilih ku Lembaga Pamilih), sarta ngawatesan masa jabatan hakim féderal nepi ka 12 taun. Sadayana usulan ieu ditolak.[52]

Sagolongan Démokrat nyalonkeun Landon Carter Haynes pikeun nangtang Johnson nalika anjeunna nyiar masa jabatan kalima; urang Whig kacida bungahna ningal papaséaan di jero Démokrat sahingga maranéhna teu nyalonkeun kandidat sorangan. Kampanye éta diwarnaan ku débat anu sengit: masalah utama Johnson nyaéta pangésahan Homestead Bill; Haynes nganggap yén éta bakal ngagampangkeun abolisi. Johnson meunangkeun pamilu ku leuwih ti 1.600 sora.[52] Sanajan anjeunna teu pati resep ka calon présidén partéyna dina taun 1852, urut sénator New Hampshire Franklin Pierce, Johnson tetep kampanye pikeun anjeunna. Pierce kapilih, tapi éléh di Tennessee.[53] Dina taun 1852, Johnson hasil ngajantenkeun DPR ngaluluskeun Homestead Bill-na, tapi gagal di Sénat.[54] Urang Whig parantos ngawasa législatif Tennessee, sarta dina kapamingpinan Gustavus Henry, ngarobah wates-wates Distrik Kahiji Johnson sangkan jadi korsi anu aman pikeun partéyna. Nashville Union nyebut hal ieu salaku "Henry-mandering";[lower-alpha 3][55] Johnson ngangluh, "Kuring teu boga mangsa hareup dina pulitik."[56]

Salila périodeu ieu, Johnson janten saurang Freemason, diinisiasi di Lodge Greenville No. 119 di Greenville, Tennessee.[57]

Gubernur Tennessee (1853–1857)

[édit | édit sumber]
Potrét Johnson, 1856, karya William Brown Cooper

Upami Johnson kungsi mikir badé pangsiun tina dunya pulitik saatos mutuskeun moal nyalonkeun deui ka DPR, anjeunna gancang ngarobah pikiranana.[58] Babaturan pulitikna mimiti ngatur siasat pikeun meunangkeun nominasi gubernur pikeun anjeunna. Konvénsi Démokrat sacara buleud milih anjeunna, sanajan sababaraha anggota partéy teu pati bungah ku éta pilihan. Urang Whig parantos meunang dina dua pamilu gubernur saméméhna, sarta masih kénéh ngawasa législatif.[59] Partéy Whig nyalonkeun Henry, anu ngajantenkeun masalah "Henry-mandering" di Distrik Kahiji janten padungdengan anu haneut.[59] Éta dua tokoh téh ngayakeun débat di unggal puseur kabupaten di Tennessee sateuacan sési debatna dieureunkeun dua minggu méméh pamilu Agustus 1853 alatan aya kulawarga Henry anu gering.[58][60] Johnson meunangkeun pamilu ku 63.413 sora tanding 61.163; sababaraha sora anu asup ka anjeunna téh mangrupa bales budi tina jangjina pikeun ngarojong urang Whig Nathaniel Taylor pikeun nempatan urut korsi anjeunna di Kongrés.[61][62]

Gubernur Tennessee harita mah miboga kakuatan anu saeutik: Johnson tiasa ngusulkeun undang-undang nanging teu tiasa ngavéto, sarta kalolobaan pangangkatan pajabat diputuskeun ku législatif anu dikawasa ku urang Whig. Sanajan kitu, éta jabatan téh janten sajenis "bully pulpit" (panggung pangaruh) anu ngamungkinkeun anjeunna mintonkeun diri sarta sawangan pulitikna ka masarakat.[63] Anjeunna hasil meunangkeun pajabat-pajabat anu dipiharep ku anjeunna salaku balesan tina pangrojongna ka John Bell, urang Whig, pikeun salah sahiji korsi Sénat AS ti nagara bagian éta. Dina biantara dua taunanna anu munggaran, Johnson ngadesek nyaderhanakeun sistem yudisial nagara bagian, ngabolaykeun Bank of Tennessee, sarta ngadegkeun lembaga pikeun nyadiakeun kasaragaman dina timbangan jeung ukuran; usulan anu pamungkas mah disatujuan. Johnson ogé kritis kana sistem sakola umum di Tennessee sarta ngusulkeun sangkan dana ditingkatkeun liwat pajeg—usulan gabunganana tungtungna disahkeun.[64] Reformasi anu dilaksanakeun salila Johnson janten gubernur kaasup ngadegkeun perpustakaan umum nagara bagian (sangkan buku tiasa diakses ku saréréa) sarta sistem sakola umum munggaran, ogé ngayakeun paméran nagara bagian (state fairs) sacara rutin pikeun kapentingan para pengrajin jeung patani.[65]

Sanajan Partéy Whig nuju nyirorot sacara nasional, maranéhna masih kuat di Tennessee, sarta harepan pikeun urang Démokrat dina taun 1855 mah kacida leutikna. Alatan ngarasa yén kapilih deui janten gubernur téh pating pikeun muka jalan ka jabatan anu leuwih luhur, Johnson sapuk pikeun nyalonkeun deui. Meredith P. Gentry meunangkeun nominasi Whig. Leuwih ti belasan débat anu sengit lumangsung. Masalah utama dina kampanye nyaéta perbudakan, larangan alkohol, sarta posisi nativis ti Know Nothing Party. Johnson ngarojong anu munggaran, tapi nolak dua anu séjénna. Gentry mah rada bingung dina urusan alkohol, sarta meunang pangrojong ti Know Nothings, hiji kelompok anu ku Johnson digambarkeun salaku masarakat rahasia.[66] Johnson sacara teu disangka-sangka meunang deui, sanajan selisih sorana leuwih saeutik dibandingkeun taun 1853.[67]

Nalika pamilu présidén taun 1856 deukeut, Johnson miharep bisa dicalonkeun; sababaraha konvénsi kabupaten di Tennessee nyebut anjeunna salaku "favorite son" (putra daérah paporit). Posisina anu nyebutkeun yén kapentingan panghadéna pikeun Uni téh dilayanan ku ayana perbudakan di sababaraha wilayah, ngajantenkeun anjeunna calon kompromi anu praktis pikeun présidén. Nanging, anjeunna teu kungsi janten pesaing utama; nominasi ragrag ka urut sénator Pennsylvania James Buchanan. Sanajan teu pati katarik ku duanana, Johnson tetep kampanye pikeun Buchanan sarta pasanganna, John C. Breckinridge, anu tungtungna kapilih.[68]

Johnson mutuskeun moal nyalonkeun deui pikeun masa jabatan katilu salaku gubernur, sabab anjeunna hoyong nyasar korsi Sénat AS. Dina taun 1857, nalika mulang ti Washington, karéta apina anjlok, anu ngakibatkeun tatu parna dina leungeun katuhuna. Ieu tatu téh bakal terus nyusahkeun anjeunna dina taun-taun ka hareupna.[69]

Sénator Amérika Sarikat

[édit | édit sumber]

Advokat Homestead Bill

[édit | édit sumber]
Sénator Johnson, 1859

Pihak anu meunang dina kampanye législatif nagara bagian taun 1857 bakal milih saurang Sénator Amérika Sarikat nalika maranéhna ngayakeun sidang dina bulan Oktober. Urut gubernur Whig William B. Campbell nulis ka emangna, "Kahariwang pangbadagna urang Whig nyaéta pikeun meunangkeun mayoritas di législatif sangkan bisa ngéléhkeun Andrew Johnson dina pamilu sénator. Upami urang Démokrat miboga mayoritas, anjeunna pasti bakal janten pilihan maranéhna, sarta teu aya jalma hirup anu dipikageuleuh ku urang Amérika[lower-alpha 4] jeung Whig saluareun Johnson."[70] Gubernur (Johnson) nyarita sacara lega salila kampanye, sarta partéyna meunangkeun pamilu gubernur sarta ngawasa législatif.[71] Biantara pamungkas Johnson salaku gubernur méré anjeunna kasempetan pikeun mangaruhan para pamilihna, sarta anjeunna ngasongkeun usulan-usulan anu populér di kalangan Démokrat. Dua poé ti harita, législatif milih anjeunna ka Sénat. Pihak oposisi ngarasa kaget, malah surat kabar Richmond Whig nyebut anjeunna salaku "radikal anu paling jahat sarta demagog anu paling teu miboga rasa éra di Uni".[72]

Johnson meunangkeun jabatan luhur alatan catetan prestasina salaku jalma anu populér di kalangan patani leutik sarta padagang mandiri anu mangrupa bagian panglobana tina pamilih di Tennessee. Anjeunna nyebut maranéhna salaku "plebeians" (rahayat jelata); anjeunna kurang populér di kalangan nu boga perkebunan sarta pengacara anu mingpin Partéy Démokrat nagara bagian, nanging teu aya nu bisa nandingan kamampuhna dina ngumpulkeun sora. Saatos pupusna, saurang pamilih Tennessee nulis ngeunaan anjeunna, "Johnson salawasna sarua ka saréréa... kahormatan anu ditumpukkeun ka anjeunna henteu ngajantenkeun anjeunna poho pikeun bageur ka warga anu panghandapna."[73] Salawasna katingal nganggo pakéan kaput anu sampurna, anjeunna mintonkeun sosok anu matak hookeun,[74] sarta miboga stamina pikeun nahan kampanye anu panjang kalayan perjalanan unggal poé ngaliwatan jalan anu goréng demi biantara atawa débat. Sanajan sering teu dibantuan ku mesin partéy, anjeunna ngandelkeun jaringan babaturan, panaséhat, sarta kontak pribadi.[56] Saurang babaturanana, Hugh Douglas, nyatakeun dina surat ka anjeunna, "anjeun parantos lila ngahalangan jalan jalma-jalma urang anu hayang jadi hébat. Sabenerna loba di antara urang anu teu kungsi hayang anjeun jadi Gubernur, ngan saukur kusabab euweuh deui di antara urang anu bisa kapilih harita sarta kami ngan hayang ngagunakeun anjeun. Terus kami ogé teu hayang anjeun ka Sénat, tapi rahayat anu ngutus anjeun."[75]

Sénator anyar ieu nempatan korsina nalika Kongrés ngayakeun sidang dina Désémber 1857. Anjeunna sumping ka Washington saperti biasana tanpa pamajikan sarta kulawargana. Johnson langsung ngenalkeun Homestead Bill di Sénat, nanging kusabab kalolobaan sénator anu ngarojongna téh urang Kalér (loba nu pakait jeung Partéy Républik anu nembé ngadeg), éta masalah janten kabeulit ku kacurigaan dina urusan perbudakan. Sénator Kidul ngarasa yén jalma anu ngamangpaatkeun Homestead Bill téh leuwih loba urang Kalér anu teu boga budak. Masalah perbudakan beuki pajeut ku ayana putusan Mahkamah Agung dina awal taun éta dina kasus Dred Scott v. Sandford yén perbudakan teu bisa dilarang di wilayah-wilayah téritori. Johnson, saurang sénator anu miboga budak ti nagara bagian Kidul, ngayakeun biantara gedé di Sénat dina bulan Méi satuluyna pikeun ngayakinkeun batur-baturna yén Homestead Bill jeung perbudakan téh henteu papalingpang. Sanajan kitu, oposisi ti Kidul janten konci dina ngéléhkeun éta undang-undang ku sora 30–22.[76][77] Dina taun 1860, vérsi anu leuwih "leuleus" lulus di dua kamar Kongrés, nanging tungtungna divéto ku Buchanan alatan desakan urang Kidul.[78]

Anjeunna ogé nolak waragad pikeun pangwangunan infrastruktur di Washington, D.C., kalayan nyatakeun yén teu adil upami warga nagara bagian kudu mayar jalan-jalan di kota éta, sanajan éta téh puseur pamaréntahan. Anjeunna ogé nolak ngaluarkeun duit pikeun pasukan guna mareuman baruntakna urang Mormon di Téritori Utah, kalayan alesan Amérika Sarikat teu meunang boga tentara tetep (standing army).[79]

Krisis séksési

[édit | édit sumber]
Johnson dina taun 1860

Dina Oktober 1859, tokoh abolisionis John Brown sarta para pangrojongna nyerang gudang pakarang féderal di Harpers Ferry, Virginia. Katangtuan di Washington antara pihak anu pro sarta anti perbudakan beuki ningkat. Johnson ngayakeun biantara gedé di Sénat dina bulan Désémber, ngecam urang Kalér anu ngabahayakeun Uni ku cara nyoba nyaram perbudakan. Sénator Tennessee éta nyatakeun yén kalimah "sakabéh manusa diciptakeun sarua" tina Déklarasi Kamerdékaan Amérika Sarikat henteu lumaku pikeun urang Aperika-Amérika.[80][81] Johnson, dina mangsa ieu, parantos janten jalma beunghar anu miboga 14 urang budak beulian.[82]

Dina pamilu présidén 1860, kapilihna Abraham Lincoln, anu dipikanyaho ngalawan sumebarna perbudakan, henteu bisa ditarima ku loba urang di Kidul. Sanajan séksési (misahkeun manéh) ti Uni henteu janten masalah dina kampanye, obrolan ngeunaan éta hal mimiti ramé di nagara-nagara bagian Kidul.[83][84]

Johnson nyarita di lantai Sénat saatos pamilu, ngayakeun biantara anu ditarima kalayan saé di Kalér, "Kuring moal nyerahkeun pamaréntahan ieu... Henteu; kuring boga niat pikeun tetep nangtung di gigireunana... sarta kuring ngajak unggal jalma anu patriot pikeun... ngariung di sabudeureun altar nagara urang... sarta sumpah demi Gusti urang, yén Konstitusi kedah disalametkeun, sarta Uni kedah dijaga."[85][86] Nalika sénator-sénator Kidul ngumumkeun yén maranéhna bakal mundur upami nagara bagianna misahkeun manéh, anjeunna ngingetkeun Sénator Mississippi Jefferson Davis yén upami urang Kidul tetep dina korsina, urang Démokrat bakal ngawasa Sénat sarta bisa ngajaga kapentingan Kidul tina sagala rupa tindakan Lincoln.[87] Nanging, pamingpin Kidul sanésna parantos ngarasa Johnson téh musuh.

Johnson mulang ka imahna nalika nagara bagianna mimiti ngabahas masalah séksési. Sanajan anjeunna kampanye pisan pikeun tetep satia ka Uni, malah nepi ka mindeng nyarita bari neundeun pestol dina méja biantara alatan meunang ancaman dipaténi, Tennessee tungtungna ngagabung ka Konfédérasi dina Juni 1861. Johnson kapaksa kabur ngaliwatan Cumberland Gap sabab bisi ditandasa, bari ninggalkeun pamajikan sarta kulawargana di Greeneville.[88][89]

Salaku hiji-hijina anggota ti nagara bagian anu misahkeun manéh anu tetep aya di Sénat sarta salaku Southern Unionist anu paling nonjol, Johnson janten kapercayaan Lincoln dina bulan-bulan awal perang.[90]

Gubernur Militer Tennessee

[édit | édit sumber]

Johnson salaku gubernur militer

Masa jabatan munggaran Johnson di Sénat réngsé dina Maret 1862 nalika Lincoln ngangkat anjeunna janten gubernur militer Tennessee. Sanajan aya anu boga pamikiran yén pamaréntahan sipil kudu langsung dibalikeun deui sanggeus Konfédérasi éléh, Lincoln milih ngagunakeun wewenangna salaku panglima luhur pikeun ngangkat gubernur militer di wilayah Kidul anu dikawasa ku Uni.[91] Sénat gancang nyatujuan nominasi Johnson kalayan pangkat brigadir jenderal.[92] Salaku balesan, pihak Konfédérasi nyita lahan sarta budak beulianana, sarta ngarobah imahna jadi rumah sakit militer.[93]

Salaku gubernur militer, Johnson nyoba mupus pangaruh pemberontak di éta nagara bagian. Anjeunna nungtut sumpah kasatiaan ti para pajabat publik, sarta nutup sakabéh surat kabar anu boga kacindekkan ka Konfédérasi. Pihak Konfédérasi ngidinan pamajikan sarta kulawargana pikeun ngaliwatan garis perang guna ngagabung jeung anjeunna.[94][95] Johnson mertahankeun Nashville tina serangan kavaleri anu dipingpin ku Jenderal Nathan Bedford Forrest. Kasuksesan Uni nembé katingal saatos Jenderal William S. Rosecrans ngéléhkeun Konfédérasi dina Pertempuran Murfreesboro dina awal 1863.[96]

Nalika Lincoln ngaluarkeun Proklamasi Émansipasi dina Januari 1863, anjeunna ngabébaskeun Tennessee tina éta aturan dumasar paménta Johnson. Johnson tungtungna satuju yén perbudakan kudu lekasan, nanging anjeunna rada wegah nalika kudu ngasupkeun urut budak ka tentara Uni. Sanajan kitu, anjeunna ngawas rekrutmen 20.000 urang kulit hideung ka United States Colored Troops.[97]

Wakil Présidén (1865)

[édit | édit sumber]
Poster kampanye Lincoln sarta Johnson ku Currier and Ives

Dina taun 1864, Johnson meunangkeun kasempetan janten pasangan Lincoln dina pamilu taun 1864.[98] Lincoln milih Johnson, saurang War Democrat (Démokrat Perang) ti Kidul, pikeun méré talatah yén Uni téh masih bisa ngahiji sarta séksési téh mangrupa kasalahan gedé.[99]

Pikeun ngusung téma persatuan, Lincoln maju dina naungan Partéy Uni Nasional, sanés Partéy Républik. Dina konvénsi di Baltimore bulan Juni, Johnson meunangkeun nominasi wakil présidén kalayan sora anu mutlak. Lincoln ngarasa bungah ku hasilna, "Andy Johnson, nurutkeun kuring, nyaéta jalma anu hadé."[100]

Kartun taun 1865 némbongkeun Lincoln jeung Johnson ngagunakeun bakatna salaku tukang beulah kai jeung tukang kaput pikeun ngoméan Uni

Sanajan harita teu lumrah pikeun calon nasional ngayakeun kampanye sacara aktip, Johnson ngayakeun sababaraha biantara di Tennessee, Kentucky, Ohio, sarta Indiana. Pasangan Lincoln-Johnson meunang kalayan gampang dina pamilu kasebut.[101] Salaku salah sahiji tugas pamungkasna salaku gubernur militer, Johnson ngesahkeun konstitusi anyar Tennessee anu ngahapus perbudakan dina 22 Pébruari 1865.[102]

Johnson indit ka Washington pikeun dilantik, nanging kaayaanana nuju kirang séhat. Dina malem tanggal 3 Maret, Johnson ngahadiran pésta sarta nginum loba teuing alkohol. Isukna di Capitol, dina kaayaan hangover (muriang saatos mabok), anjeunna ménta wiski ka Wakil Présidén Hamlin pikeun "nambahan kakuatan". Dina biantara pelantikanana, Johnson nyarita ngalantur sarta hésé kaharti di payuneun Lincoln sarta para pajabat tinggi. Lincoln ningali kajadian éta kalayan rasa sedih.[103]

Dina minggu-minggu saatos pelantikan, Johnson nyingkahan masarakat alatan rasa éra. Lincoln nyatakeun pikeun ngabéla Johnson, "Kuring geus wawuh ka Andy Johnson mangtaun-taun; anjeunna ngan saukur salah léngkah poé kamari, tapi aranjeun teu kudu sieun; Andy sanés tukang mabok."[104]

Kaprésidénan (1865–1869)

[édit | édit sumber]
  Artikel utama: Presidency of Andrew Johnson.

Naékna Jabatan

[édit | édit sumber]
Ukiran kai kontémporér nalika Johnson disumpah ku Hakim Agung Chase bari disaksian ku anggota Kabinét, 15 April 1865

Dina soré tanggal 14 April 1865, Lincoln sarta Johnson papanggih pikeun munggaranana saatos pelantikan. Trefousse nyatakeun yén Johnson hoyong "ngolo Lincoln sangkan ulah lunak teuing ka para panghianat"; Gordon-Reed ogé sapuk kana hal éta.[105][106]

Peutingna, Présidén Lincoln ditémbak sarta tatu parna di Ford's Theatre ku John Wilkes Booth, saurang simpatisan Konfédérasi. Panémbakan Présidén éta mangrupa bagian tina konspirasi pikeun nelasan Lincoln, Johnson, sarta Seward dina peuting anu sarua. Seward salamet sanajan tatu parna, sedengkeun Johnson salamet tina serangan sabab jalma anu ditugaskeun nelasanana, George Atzerodt, malah kalah mabok tinimbang nelasan wakil présidén. Leonard J. Farwell, babaturan sakamar di Kirkwood House, ngahudangkeun Johnson mawa béja ngeunaan panémbakan Lincoln. Johnson rurusuhan ka ranjang maot Présidén, dimana anjeunna cicing sakedap, sarta nalika mulang anjeunna jangji, "Maranéhna kudu sangsara alatan hal ieu. Maranéhna kudu sangsara."[107] Lincoln pupus tabuh 7:22 éjingna; pelantikan Johnson lumangsung antara tabuh 10 sarta 11 éjing kalayan dipingpin ku Hakim Agung Salmon P. Chase sarta disaksian ku kalolobaan anggota Kabinét. Sikep Johnson digambarkeun ku surat kabar salaku "hidmat sarta miboga martabat".[108] Tabuh dua belas beurang, Johnson ngayakeun rapat Kabinét munggaranana di kantor Sekretaris Kas Nagara, sarta ménta sakabéh anggota sangkan tetep dina jabatanna.[109]

Kajadian rajapati éta ngabalukarkeun spekulasi ngeunaan naon anu sabenerna direncanakeun ku para konspirator pikeun Johnson. Teori konspirasi nunjukkeun fakta yén dina poé rajapati, Booth sumping ka Kirkwood House sarta ninggalkeun kartu namina pikeun sekretaris pribadi Johnson, William A. Browning, kalayan talatah: "Teu hoyong ngaganggu anjeun. Naha anjeun aya di imah? J. Wilkes Booth."[110]

Johnson mingpin upacara panglayad Lincoln di Washington kalayan hidmat sateuacan jenazah miang ka Springfield, Illinois.[111] Johnson ogé nyadiakeun hadiah $100.000 pikeun saha waé anu bisa néwak Présidén Konfédérasi Jefferson Davis. Anu leuwih kontroversial, anjeunna ngidinan hukuman pati pikeun Mary Surratt alatan peranna dina konspirasi rajapati Lincoln. Surratt dihukum gantung bareng jeung tilu urang séjénna, kaasup Atzerodt, dina tanggal 7 Juli 1865.[112]

Rékonstruksi

[édit | édit sumber]
  Artikel utama: Reconstruction Era.

Kasang Tukang

[édit | édit sumber]
Potrét resmi Présidén Johnson, c. 1880

Nalika ngajabat, Johnson nyanghareupan patanya ngeunaan naon anu kudu dilakukeun ka urut nagara bagian Konfédérasi. Présidén Lincoln sateuacanna parantos ngusulkeun ten percent plan (rencana sapuluh persén) anu bakal ngidinan pamilu saatos sapuluh persén pamilih ngucapkeun sumpah satia ka Uni. Kongrés nganggap hal ieu lunak teuing.[113]

Johnson miboga tilu tujuan dina Rékonstruksi. Kahiji, anjeunna hoyong pamulihan nagara bagian anu gancang kalayan alesan yén maranéhna sabenerna teu kungsi kaluar tina Uni. Pikeun Johnson, hak pilih urang Afrika-Amérika téh ngan saukur gangguan; nurutkeun anjeunna, éta mangrupa wewenang nagara bagian pikeun nangtukeun saha nu meunang milih. Kadua, kakuatan pulitik di nagara bagian Kidul kudu pindah ti kelas nu boga perkebunan ka "plebeians" (rahayat jelata) paporitna. Katilu, Johnson hayang kapilih deui dina pamilu 1868 ku cara ngawangun koalisi anti-Kongrés di Kidul.[114]

Partéy Républik harita peupeus jadi sababaraha faksi. Radical Republicans (Républik Radikal) hayang hak pilih sarta hak sipil pikeun urang Afrika-Amérika sarta hayang para pamingpin Konfédérasi dihukum. Républik Moderat hayang nyegah urut pemberontak ngawasa deui tapi teu pati sumanget kana hak pilih urang kulit hideung. Sedengkeun Démokrat Kalér hayang pamulihan nagara bagian Kidul tanpa sarat naon waé.[115]

Rékonstruksi Présidén

[édit | édit sumber]

Johnson mimitina dibéré kabébasan pikeun nangtukeun kawijakan Rékonstruksi tanpa pipilueun législatif, sabab Kongrés nembé badé sidang deui dina bulan Désémber 1865.[116] Urang Républik Radikal ngadesek Présidén sangkan ngagunakeun pangaruhna pikeun nekenkeun hak-hak urut budak (freedmen) salaku sarat pikeun balik deui ka Uni. Nanging Johnson, kalayan pangrojong ti Seward, negeskeun yén urusan hak pilih téh mangrupa urusan nagara bagian, sanés urusan féderal. Kabinétna sorangan peupeus dina ieu masalah.[117]

Léngkah munggaran Johnson nyaéta ngaluarkeun dua proklamasi dina 29 Méi 1863. Kahiji, ngaku pamaréntahan Virginia; kadua, méré amnésti (pangampura) pikeun sakabéh urut pemberontak iwal maranéhna anu miboga harta leuwih ti $20.000. Duanana proklamasi ieu teu miboga katangtuan ngeunaan hak pilih urang kulit hideung.[118]

Nalika nagara bagian Kidul mimiti ngawangun pamaréntahan, maranéhna kalah ngaluarkeun Black Codes (Aturan Kulit Hideung), anu ngabeungkeut para pagawé Afrika-Amérika kana perkebunan kalayan kontrak anu teu bisa dibolaykeun sarta ngidinan pulisi néwak maranéhna ku alesan anu dijieun-jieun. Urang Kalér ngarasa ambek ningal para pamingpin Konfédérasi, saperti Alexander Stephens, kapilih deui ka Kongrés sanajan tatu urut perang masih kénéh seger.[119]

Perpecahan jeung urang Républik: 1866

[édit | édit sumber]

Kongrés mimitina wegah pikeun nangtang Présidén, nanging dina ahir Januari 1866, Johnson yakin yén perang kabuka jeung urang Républik Radikal diperlukeun pikeun rencana pulitikna.[120]

Kartun Thomas Nast némbongkeun Johnson miceun Freedmen's Bureau nepi ka urang Afrika-Amérika laluncatan

Sénator Illinois Lyman Trumbull, pamingpin Républik Moderat, nyoba ngayakeun badami ku cara ngajukeun undang-undang pikeun manjangan umur Freedmen's Bureau sarta Undang-Undang Hak Sipil (Civil Rights Bill) munggaran pikeun méré kawarganagaraan ka urut budak. Johnson sacara teu disangka-sangka mivéto kadua undang-undang kasebut dina Pébruari 1866. Urang Républik Moderat ngarasa kaget sarta ambek ku tindakan Présidén ieu.[120]

Dina biantara poé ultah Washington (22 Pébruari 1866), Johnson nyarita salila sajam sarta nyebut dirina sorangan leuwih ti 200 kali. Malah leuwih parna deui, anjeunna nyebut ngaran tokoh saperti Thaddeus Stevens sarta Charles Sumner salaku jalma anu sakongkol badé nelasan anjeunna. Urang Républik nganggap biantara ieu salaku déklarasi perang.[121]

Johnson sacara resmi peupeus hubungan jeung urang moderat nalika mivéto Civil Rights Act of 1866 dina tanggal 27 Maret. Anjeunna nganggap yén méré kawarganagaraan ka urut budak téh "ngadiskriminasi" urang kulit bodas. Dina waktu tilu minggu, Kongrés hasil ngabatalkeun véto présidén (override), anu mangrupa munggaranana dina sajarah Amérika pikeun undang-undang anu kacida pentingna.[122] Seueur sejarawan, kalebet Eric Foner, nyebatkeun yén véto ieu mangrupa "kasalahan itungan anu paling parna" dina karir pulitik Johnson.[123]

Kongrés satuluyna ngajukeun Amandemén ka-14 Konstitusi Amérika Sarikat anu ngajamin kawarganagaraan pikeun sakabéh jalma anu lahir di AS. Johnson nolak ieu amandemén, tapi nagara bagian asalna, Tennessee, kalahka ngesahkeunana.[124]

Pikeun nyiar pangrojong, Johnson ngayakeun tur biantara anu disebut "**Swing Around the Circle**". Nanging, tur ieu janten musibah pulitik sabab Johnson sering paséa jeung jalma anu ngagorowok (hecklers) sarta ngabandingkeun dirina jeung Yesus. Hasilna, dina pamilu sela 1866, urang Républik meunang mutlak sarta miboga kakuatan dua per tilu di Kongrés pikeun ngawasa Rékonstruksi sapinuhna.[125]

Ilustrasi sidang pamancatan Johnson di Sénat Amérika Sarikat, karya Theodore R. Davis
Ilustrasi George T. Brown nganteurkeun summons (surat panggilan) sidang ka Johnson di Gedong Bodas, 7 Maret 1868
Ilustrasi Johnson nuju badami sareng tim pengacarana

Dina tanggal 5 Maret 1868, sidang pamancatan dimimitian di Sénat sarta lumangsung ampir tilu bulan. Anggota Kongrés George S. Boutwell, Benjamin Butler, sarta Thaddeus Stevens janten manajer DPR (jaksa penuntut), sedengkeun William M. Evarts, Benjamin R. Curtis, sarta urut Jaksa Agung Stanbery janten tim pengacara Johnson. Hakim Agung Chase janten hakim ketua dina éta sidang.[126]

Tim pembéla Johnson ngagunakeun argumén yén Tenure of Office Act ngan lumaku pikeun pajabat anu diangkat ku administrasi ayeuna. Kusabab Stanton diangkat ku Lincoln, tim pembéla negeskeun yén Johnson teu ngalanggar éta undang-undang. Johnson ogé nuturkeun naséhat pengacarana sangkan ulah sumping ka sidang sarta ulah méré koméntar sacara publik.[127]

Johnson ogé ngalakukeun manuver di balik layar pikeun meunangkeun putusan bébas. Anjeunna jangji ka Sénator Iowa James W. Grimes yén anjeunna moal deui ngahalangan usaha Rékonstruksi Kongrés. Anjeunna ogé jangji bakal ngangkat John Schofield anu dipikahormat janten Sekretaris Perang.[128]

Salah sahiji alesan kunaon para sénator wegah mancénkeun Présidén nyaéta kusabab calon gagantina nyaéta Sénator Wade ti Ohio, saurang tokoh Radikal anu pandanganana dianggap teuing ékstrim (saperti ngarojong hak pilih awéwé) pikeun ukuran harita.[129] Salian ti éta, Wade ogé dianggap bisa ngahalangan ambisi Ulysses S. Grant pikeun janten présidén salajengna.[130]

Dina tanggal 16 Méi, Sénat ngayakeun sora pikeun pasal ka-11. Hasilna, 35 sénator nyatakeun "bersalah" sarta 19 nyatakeun "teu bersalah". Ieu hartina kurang **hiji sora** tina sarat dua per tilu mayoritas anu diperlukeun ku Konstitusi. Sapuluh urang Républik milih pikeun ngabébaskeun Présidén. Saatos sora dina pasal kadua sarta katilu ogé némbongkeun hasil anu sarua (35-19), pihak oposisi tungtungna nyerah sarta ngeureunkeun prosés sidang.[131][132]

Harita aya kacurigaan yén aya prakték suap (nyogok) pikeun mangaruhan hasil sidang. Benjamin Butler ngayakeun panalungtikan ngeunaan "Astor House Group" di New York anu disebut-sebut ngumpulkeun duit ti pangusaha wiski pikeun nyogok sénator, nanging Butler gagal ngabuktikeun ayana prakték suap kasebut.[133]

Kawijakan Luar Nagara

[édit | édit sumber]

Teu lami saatos janten présidén, Johnson sapuk sareng Sekretaris Nagara William H. Seward yén moal aya parobahan dina kawijakan luar nagara. Dina praktékna, ieu hartosna Seward bakal terus ngajalankeun sagala rupana sapertos mangsa Lincoln. Nalika Johnson naék jabatan, Prancis parantos campur tangan di Méksiko ku cara ngirimkeun pasukan ka dinya. Seward langkung milih diplomasi anu tenang, bari ngingetkeun Prancis yén ayana maranéhna di Méksiko téh teu bisa ditarima ku AS. Dina April 1866, pamaréntah Prancis méré nyaho ka Seward yén pasukanna bakal dipulangkeun sacara bertahap nepi ka Nopémber 1867.[134] Dina 14 Agustus 1866, Johnson sarta kabinétna ngayakeun resépsi pikeun Ratu Emma ti Hawaii anu nuju mulang ka Hawaii saatos perjalanan ti Inggris sarta Éropa.

Seward mangrupa saurang ékspansionis anu sok milari kasempetan pikeun nambahan wilayah Amérika Sarikat. Saatos éléh dina Perang Krim dina taun 1850-an, pamaréntah Rusia nganggap koloni maranéhna di Amérika Kalér (ayeuna Alaska) salaku beban kauangan sarta sieun bakal direbut ku Inggris ti Kanada. Rundingan ngeunaan pameseran Alaska anu kungsi eureun alatan Perang Sipil, tungtungna dilajengkeun deui. Rusia ngutus menterina di Washington, Baron Eduard de Stoeckl, pikeun badami. Seward hasil negosiasi harga nepi ka $7,2 juta.[135]


Dina tanggal 30 Maret 1867, de Stoeckl sarta Seward nandatanganan perjangjian kasebut. Sénat ngesahkeun perjangjian éta kalayan sora 37–2 dina tanggal 9 April. Saatos suksés di Alaska, Seward nyobian milarian wilayah sanésna. Hiji-hijina kasuksésan sanésna nyaéta klaim Amérika kana Pulo Wake anu teu dicicingan di Pasifik. Anjeunna ogé ampir hasil mésér Hindia Kulon Dénmark (Danish West Indies), nanging Sénat henteu kantos ngayakeun sora pikeun éta perjangjian dugi ka mangsana béak.

Perjangjian sanés anu gagal nyaéta konvénsi Johnson-Clarendon, anu dirundingkeun pikeun ngaréngsékeun klaim karugian kapal-kapal Amérika alatan serangan kapal pemberontak Konfédérasi anu diwangun ku Inggris. Ieu perjangjian diculkeun ku Sénat salila sésa masa jabatan Johnson sarta tungtungna ditolak saatos anjeunna lungsur jabatan.[136][137]

Administrasi sarta Kabinét

[édit | édit sumber]
Potrét ukiran Andrew Johnson salaku Présidén
Potrét ukiran Andrew Johnson salaku Présidén

Citakan:Infobox U.S. Cabinet

Pangangkatan Yudisial

[édit | édit sumber]

Johnson ngangkat salapan hakim féderal Pasal III salila mangsa jabatanna, sakabéhna pikeun pangadilan distrik AS; anjeunna henteu ngangkat hakim pikeun Mahkamah Agung. Dina April 1866, anjeunna nyalonkeun Henry Stanbery pikeun ngeusian korsi anu kosong, nanging Kongrés kalah mupus éta korsi pikeun nyegah Johnson ngangkat hakim anyar.[138]

Reformasi anu Diinisiasi

[édit | édit sumber]

Dina Juni 1866, Johnson nandatanganan Undang-Undang Homestead Kidul, kalayan kapercayaan yén ieu aturan bakal mantuan urang bodas anu miskin. Sanajan kitu, saeutik pisan urut budak anu meunang mangpaat tina ieu hukum alatan ayana kacurangan anu maceuh.[139] Dina Juni 1868, Johnson ogé nandatanganan undang-undang dalapan jam gawé pikeun para buruh sarta mékanik anu digawé di pamaréntah féderal.[140]

Réngséna Mangsa Jabatan

[édit | édit sumber]

Johnson nyobian nyiar nominasi ti Konvénsi Nasional Démokrat di New York dina Juli 1868. Anjeunna masih kénéh populér di kalangan urang bodas di Kidul saatos méré pangampura (pardon) ka urut tokoh Konfédérasi. Nanging, dina sora konvénsi, anjeunna éléh ku Horatio Seymour sarta ngan meunang opat sora, sakabéhna ti Tennessee.[141]

"Wilujeung kantun, wilujeung kantun kana sagala kaagungan kuring!": Kartun Harper's Weekly anu ngahina Johnson nalika lungsur jabatan

Konflik jeung Kongrés terus lumangsung. Johnson ngasongkeun amandemén pikeun ngawatesan masa jabatan présidén jadi genep taun sarta sangkan Sénat dipilih langsung ku rahayat, nanging Kongrés teu maliré.[142]

Nalika Ulysses S. Grant meunang dina pamilu, Johnson ngarasa kuciwa. Grant ogé nembongkeun rasa teu resepna ku cara nolak tumpak karéta anu sarua jeung Johnson dina poé pelantikan, hiji hal anu geus jadi kabiasaan. Alatan hal éta, Johnson nolak sumping ka acara pelantikan Grant. Anjeunna méspendingkeun waktu isukna dina tanggal 4 Maret 1864 pikeun ngaréngsékeun urusan administrasi pamungkas, sarta tabuh dua belas beurang, anjeunna ninggalkan Gedong Bodas pikeun indit ka imah babaturanana.[143][144]

Johnson meta saluyu jeung sipat dasarna. Anjeunna miboga kakuatan intelektual nanging kakuatan éta ngan lumaku dina hiji jalur anu heureut. Leuwih nekad tinimbang teguh, sigana nurutkeun anjeunna, nuturkeun naséhat sarta méré konsési téh mangrupa némbongkeun kalemahan. Dina sagala kajadian, ti mimiti talatah Désémberna nepi ka véto Undang-Undang Hak Sipil, anjeunna teu méré ampun sakedikit ogé ka Kongrés. Para sénator sarta wawakil rahayat anu moderat (anu mangrupa mayoritas ti partéy Uni) ngan ménta sakedik kompromi; tindakan maranéhna sabenerna mangrupa paménta sangkan anjeunna ngahiji jeung maranéhna pikeun ngajaga Kongrés sarta nagara tina kawijakan radikal... Paseana anjeunna jeung Kongrés nyegah ditarimana deui urut Konfédérasi ka Uni dina sarat anu berehan... Kasombongan pamadeganana, kahayangna pikeun meunang, ngajantenkeun anjeunna lolong kana karaharjaan sabenerna pikeun Kidul sarta pikeun sakabéh nagara.[145]

Rhodes nganggap kakulangan Johnson téh asalna tina kalemahan pribadina, sarta nyalahkeun anjeunna alatan masalah-masalah di Kidul saatos perang.[146] Sejarawan awal abad ka-20 séjénna, saperti John Burgess, présidén masa hareup Woodrow Wilson, sarta William Dunning, sapuk jeung Rhodes, percaya yén Johnson miboga kakulangan sarta teu mampuh sacara pulitik, nanging nyimpulkeun yén anjeunna parantos nyobian ngajalankeun rencana Lincoln pikeun Kidul kalayan niat anu hadé.[147]

Makam Johnson di Greeneville, Tennessee

Sanajan Rhodes nulis kitu, sakelompok sejarawan séjénna (Dunning School) mimiti ngoméan ngaran hadé Johnson, ngagunakeun sumber-sumber primér saperti dokumén-dokumén pribadina sarta diary Sekretaris Angkatan Laut, Gideon Welles. Hasilna, buku-buku saperti karya David Miller DeWitt (1903) némbongkeun Johnson sacara leuwih positif tinimbang pihak-pihak anu nyoba nurunkeun anjeunna. Karya-karya ieu miboga pangaruh; sanajan para sejarawan terus ningali Johnson miboga kalemahan jero anu ngarusak kaprésidénanana, maranéhna nganggap kawijakan Rékonstruksina sacara dasarna bener.[148]

Castel nulis:

dina ahir taun 1920-an, lumangsung révolusi historiografi. Dina waktu tilu taun, mucunghul lima buku anu loba dibaca, sakabéhna kacida pro-Johnson... Nurutkeun para panulis ieu, Johnson mangrupa saurang negarawan anu manusiawi, boga kanyaho, sarta liberal anu ngayakeun perang anu wani demi Konstitusi sarta démokrasi ngalawan urang Radikal anu jahat... Pondokna, tinimbang dianggap jalma kasar, Johnson dianggap salaku martir; tinimbang jadi penjahat, anjeunna janten pahlawan.[149]

Sanajan aya pandangan positif kasebut, ti mimiti taun 1950-an, para sejarawan mimiti museurkeun perhatian kana pangalaman urang Afrika-Amérika salaku puseur tina Rékonstruksi. Maranéhna nolak sakabéh klaim ngeunaan inferioritas kulit hideung sarta ningali Johnson salaku jalma anu teu miboga rasa karunya ka urut budak. Dina sababaraha karya ti taun 1956 ka hareup ku sejarawan saperti Fawn Brodie, Johnson digambarkeun salaku jalma anu hasil ngagagalkeun usaha pikeun ngoméan nasib urang kulit hideung.[150]

Dina awal abad ka-21, Johnson janten salah sahiji présidén anu paling sering disebut salaku présidén panggoréngna dina sajarah AS.[151] Nurutkeun sejarawan Glenn W. Lafantasie, "Johnson mangrupa paporit husus pikeun nempatan tumpukan panghandapna alatan pamancatanana... salahna dina nanganan kawijakan Rékonstruksi... sipatna anu teuas, sarta rasa penting diri anu kaleuleuwihi."[152]

Trefousse nganggap warisan Johnson nyaéta "ngajaga kakuasaan kulit bodas (white supremacy). Doronganana ka urang konservatif Kidul ku cara ngarusak Rékonstruksi mangrupa warisanana pikeun bangsa, anu bakal nganyenyeri nagara pikeun sababaraha generasi ka hareup."[153] Gordon-Reed nyatakeun ngeunaan Johnson:

|Urang terang hasil tina kagagalan Johnson—yén kangekeuhanana anu luar biasa, rasismeuna anu kasar, pamahamanana anu primitif ngeunaan Konstitusi ngahalangan kamampuhna pikeun janten pamingpin anu boga kanyaho sarta maju ka hareup nalika sipat-sipat éta kacida diperlukeunana. Dina waktu anu sarua, carita Johnson miboga kualitas anu ajaib: budak miskin anu sacara sistematis naék ka puncak, labuh tina kaagunganana, sarta satuluyna bajoang pikeun balik deui ka posisi anu terhormat di nagara ieu. Pikeun hadé atawa goréng, "ngan di Amérika", sakumaha ceuk batur, carita Johnson bisa lumangsung saperti kitu.[154]

  • Levine, Robert S. (2021). The Failed Promise: Reconstruction, Frederick Douglass, and the Impeachment of Andrew Johnson.
  • McGuire, Tom. "Andrew Johnson and the northern revolution" (Tésis PhD, Columbia University, 2007).
  • Miller, Zachary A. "False Idol: The Memory of Andrew Johnson and Reconstruction in Greeneville, Tennessee 1869–2022" (Tésis MA, East Tennessee State University, 2022).
  • O'Brien, John J., III. "The Mechanic Statesman and the Military Chieftain: Andrew Johnson, William B. Campbell and the Meaning of Liberty and Union in Antebellum Tennessee" (Tésis PhD, Saint Louis University, 2017).
  • Wedge, Lucius. "Andrew Johnson and the ministers of Nashville: A study in the relationship between war, politics, and morality" (Tésis PhD, University of Akron, 2013).

Tutumbu luar

[édit | édit sumber]
Pék paluruh émbaran nu leuwih loba ngeunaan Andrew Johnson ku jalan nyungsi proyék sabaraya Wikipédia
Définisi kamus ti Wiktionary
Buku téks ti Wikibooks
Cutatan ti Wikiquote
Téks sumber ti Wikisource
Gambar jeung média ti Commons
Warta ti Wikinews
Sumber pangajaran ti Wikiversity

Citakan:Andrew Johnson

  1. 1 2 3 Trefousse, pp. 38–42.
  2. 1 2 3 Gordon-Reed, pp. 39–40.
  3. 1 2 Trefousse, p. 35.
  4. 1 2 Gordon-Reed, pp. 33–36.
  5. ↑ Castel 2002, p. 231.
  6. ↑ Nowlan, Robert A. (2016). The American Presidents From Polk to Hayes: What They Did, What They Said & What Was Said About Them. Outskirts Press. hlm. 387. ISBN 978-1-4787-6572-1.
  7. ↑ Gordon-Reed, pp. 17–18.
  8. 1 2 3 Castel 2002, p. 225.
  9. ↑ Polk, William Harrison (1912). Polk family and kinsmen (Dina basa Inggris Amerika). New York Public Library. Louisville, Kentucky: Press of the Bradley & Gilbert Co. hlm. 143 – via Internet Archive.
  10. ↑ Trefousse, p. 20.
  11. ↑ Gordon-Reed, pp. 18–22.
  12. ↑ Gordon-Reed, pp. 22–23.
  13. ↑ Gordon-Reed, p. 26.
  14. ↑ Gordon-Reed, p. 27.
  15. 1 2 Trefousse, pp. 23–26.
  16. ↑ Gordon-Reed, pp. 27–29.
  17. ↑ Gordon-Reed, pp. 29–30.
  18. ↑ Gordon-Reed, pp. 28–29.
  19. ↑ Trefousse, pp. 27–29.
  20. ↑ Gordon-Reed, pp. 31–32.
  21. ↑ Gordon-Reed, p. 32.
  22. ↑ Gordon-Reed, pp. 32–33.
  23. ↑ Castel 1979, p. 3.
  24. ↑ Trefousse, p. 31.
  25. 1 2 3 "Slaves of Andrew Johnson". Andrew Johnson. National Park Service. July 24, 2020. Diaksés tanggal January 21, 2022.
  26. ↑ Winston, Robert W. (1928). Andrew Johnson, Plebeian and Patriot (Dina basa Inggris Amerika). New York: H. Holt and company. hlm. 103 – via HathiTrust.
  27. ↑ Donhardt, Gary L. (2007). In the Shadow of the Great Rebellion. New York: Nova Science Publishers. hlm. 55. ISBN 978-1-60021-086-0.
  28. ↑ Trefousse, pp. 33, 36.
  29. ↑ Gordon-Reed, pp. 36–37.
  30. ↑ Trefousse, p. 36.
  31. ↑ Gordon-Reed, p. 37.
  32. ↑ Trefousse, pp. 14, 25.
  33. ↑ Gordon-Reed, p. 42.
  34. ↑ Trefousse, p. 43.
  35. ↑ Citakan:Biographical Directory of Congress
  36. ↑ Trefousse, pp. 45–46.
  37. ↑ Schroeder-Lein Zuczuk, p. 55.
  38. ↑ Trefousse, pp. 51–53.
  39. ↑ Trefousse, p. 53.
  40. ↑ Trefousse, p. 56.
  41. ↑ Gordon-Reed, p. 44.
  42. ↑ Gordon-Reed, pp. 43–44.
  43. 1 2 Trefousse, pp. 61–63.
  44. ↑ Gordon-Reed, pp. 45–46.
  45. ↑ Gordon-Reed, pp. 47–49.
  46. ↑ Trefousse, pp. 69–71.
  47. ↑ James K. Polk (1910). Milo M. Quaife (éd.). The diary of James K. Polk during his presidency, 1845 to 1849: now first printed from the original manuscript in the Collections of the Chicago Historical Society. Vol. 4. A.C. McClurg & Co. hlm. 265. ISBN 978-1-62376-929-1. Diarsipkeun ti vérsi aslina tanggal September 16, 2015.
  48. ↑ Trefousse, p. 73.
  49. ↑ Trefousse, pp. 74–75.
  50. ↑ Trefousse, pp. 75–76.
  51. ↑ "Slavery and Emancipation in the Nation's Capital". National Archives (Dina basa Inggris). August 15, 2016. Diaksés tanggal January 31, 2024.
  52. 1 2 Trefousse, p. 78.
  53. ↑ Trefousse, p. 81.
  54. ↑ Gordon-Reed, p. 49.
  55. ↑ Trefousse, p. 82.
  56. 1 2 Castel 1979, p. 5.
  57. ↑ "Masonic Presidents | Washington Lodge No. 20". WLN20 (Dina basa Inggris). Diaksés tanggal January 26, 2025.
  58. 1 2 Gordon-Reed, p. 51.
  59. 1 2 Trefousse, pp. 84–85.
  60. ↑ Trefousse, pp. 87–88.
  61. ↑ Trefousse, p. 88.
  62. ↑ Schroeder-Lein Zuczuk, p. 119.
  63. ↑ Gordon-Reed, pp. 52–53.
  64. ↑ Trefousse, p. 92.
  65. ↑ Smalley, p. 35.
  66. ↑ Gordon-Reed, pp. 55–56.
  67. ↑ Trefousse, pp. 95–97.
  68. ↑ Trefousse, pp. 103–104.
  69. ↑ Trefousse, pp. 104–105.
  70. ↑ Trefousse, pp. 105–106.
  71. ↑ Trefousse, p. 106.
  72. ↑ Trefousse, pp. 105–107.
  73. ↑ Castel 1979, p. 4.
  74. ↑ Trefousse, p. 111.
  75. ↑ Gordon-Reed, pp. 54–55.
  76. ↑ Trefousse, pp. 110–112.
  77. ↑ Gordon-Reed, pp. 58–59.
  78. ↑ Trefousse, pp. 116, 121.
  79. ↑ Trefousse, p. 114.
  80. ↑ Trefousse, p. 119.
  81. ↑ Gordon-Reed, p. 59.
  82. ↑ Castel 2002, p. 226.
  83. ↑ Trefousse, pp. 123–127.
  84. ↑ Gordon-Reed, pp. 60–63.
  85. ↑ Trefousse, p. 131.
  86. ↑ Johnson, pp. 172–173.
  87. ↑ Trefousse, p. 134.
  88. ↑ Castel 1979, p. 8.
  89. ↑ Trefousse, pp. 138–143.
  90. ↑ Trefousse, p. 143.
  91. ↑ Gordon-Reed, pp. 69–70.
  92. ↑ Trefousse, p. 153.
  93. ↑ Trefousse, p. 151.
  94. ↑ Castel 1979, p. 9.
  95. ↑ Gordon-Reed, pp. 71–72.
  96. ↑ Trefousse, p. 162.
  97. ↑ Trefousse, pp. 168–170.
  98. ↑ Trefousse, p. 177.
  99. ↑ Gordon-Reed, p. 76.
  100. ↑ Trefousse, pp. 178–180.
  101. ↑ Trefousse, pp. 181–185.
  102. ↑ Trefousse, pp. 183–187.
  103. ↑ Castel 1979, pp. 9–10.
  104. ↑ Trefousse, p. 191.
  105. ↑ Gordon-Reed, p. 87.
  106. ↑ Trefousse, p. 192.
  107. ↑ Trefousse, pp. 193–194.
  108. ↑ Trefousse, p. 194.
  109. ↑ Trefousse, pp. 194–195.
  110. ↑ Gordon-Reed, pp. 90–92.
  111. ↑ Gordon-Reed, p. 93.
  112. ↑ Gordon-Reed, pp. 93–95.
  113. ↑ Fitzgerald, p. 26.
  114. ↑ Castel 1979, pp. 28–29.
  115. ↑ Castel 1979, pp. 18–21.
  116. ↑ Fitzgerald, p. 28.
  117. ↑ Trefousse, pp. 215–216, 234–235.
  118. ↑ Trefousse, pp. 216–217.
  119. ↑ Castel 1979, pp. 50–59.
  120. 1 2 Castel 1979, pp. 62–68.
  121. ↑ Stewart, pp. 51–53.
  122. ↑ Castel 1979, p. 71.
  123. ↑ Stewart, p. 53.
  124. ↑ Trefousse, pp. 253–254.
  125. ↑ Trefousse, p. 271.
  126. ↑ Trefousse, pp. 316, 336.
  127. ↑ Castel 1979, p. 81.
  128. ↑ Gordon-Reed, pp. 138–139.
  129. ↑ Stewart, p. 307.
  130. ↑ Trefousse, p. 330.
  131. ↑ Trefousse, pp. 323–328.
  132. ↑ Stewart, pp. 340–341.
  133. ↑ Stewart, pp. 240–247, 284–292.
  134. ↑ Castel 1979, pp. 40–41.
  135. ↑ Castel 1979, p. 120.
  136. ↑ Castel 1979, pp. 204–205.
  137. ↑ Trefousse, p. 349.
  138. ↑ Stewart, p. 54.
  139. ↑ Zuczek, p. 595.
  140. ↑ Selcer, p. 65.
  141. ↑ Trefousse, pp. 337–339.
  142. ↑ Trefousse, pp. 340–343.
  143. ↑ Castel 1979, pp. 211–212.
  144. ↑ Trefousse, pp. 350–351.
  145. ↑ Rhodes, p. 589.
  146. ↑ Beale, p. 807.
  147. ↑ Castel 1979, pp. 218–219.
  148. ↑ Castel 1979, p. 220.
  149. ↑ Castel 1979, pp. 220–21.
  150. ↑ Castel 1979, pp. 223–225.
  151. ↑ Tolson.
  152. ↑ Lafantasie.
  153. ↑ Trefousse, p. 352.
  154. ↑ Gordon-Reed, p. 144.
Dicomot ti "https://su.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrew_Johnson&oldid=706899"