Lompat ke isi

Arecales

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Arecales
Tangkal pinang (Areca catechu), salasahiji conto utama tina ordo Arecales.
Klasifikasi ilmiah
Karajaan:
Ordo:
Arecales

Bromhead (1840)
Kulawarga (Familia)

Arecales nyaéta salasahiji ordo tina tutuwuhan kembangan anu asup kana kelompok monokotil [1]. Ieu ordo téh miboga hiji kulawarga utama anu kacida jembarna sarta penting sacara ékonomi, nyaéta Arecaceae atanapi kulawarga palem-paleman [2]. Arecales sumebar sacara alami di wilayah tropis sarta subtropis di sakuliah dunya [3].

Étimologi

[édit | édit sumber]

Ngaran Arecales dicandak tina ngaran genus utamana, nyaéta Areca [4]. Kecap Areca sorangan asalna tina basa Malabar (India) anu nujul kana tangkal pinang [4]. Istilah ieu sacara resmi diwanohkeun dina klasifikasi botani ku Edward Bromhead dina taun 1840 [1].

Ciri Umum

[édit | édit sumber]

Tutuwuhan dina ordo Arecales miboga ciri-ciri morfologi anu mandiri:

  • Tangkal: Biasana mangrupa tangkal tunggal (teu mibanda dahan) anu tumuwuh kaluhur, miboga titik tumuwuh dina tungtungna [3].
  • Daun: Daunna rubak sarta miboga wangun saperti kipas atanapi bulu (pinatus) [2].
  • Buah: Buahna biasana mangrupa buah batu (drupa) atanapi buah buni, saperti dina Kalapa [3].

Mangpaat

[édit | édit sumber]

Dina budaya Sunda sarta Nusantara, anggota Arecales miboga mangpaat anu kacida gedéna:

  1. Pangan: Ngahasilkeun santen sarta minyak tina Kalapa, sarta gula tina cipati Kawung [3].
  2. Wangunan: Daun kawung atanapi kalapa sering dianggo pikeun hateup imah, sarta tangkalna dianggo pikeun tihang [3].
  3. Karajinan: Serat tina palapahna (injuk) tiasa dijantenkeun sapu atanapi tali [3].

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. 1 2 APG IV (2016). "An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification". Botanical Journal of the Linnean Society. 181 (1): 1–20.
  2. 1 2 Jussieu, A.L. (1789). Genera Plantarum. Paris: Herissant. hlm. 37.
  3. 1 2 3 4 5 6 Heyne, K. (1913). De Nuttige Planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 386.
  4. 1 2 Wittstein, G.C. (1852). Etymologisch-botanisches Handwörterbuch. Ansbach. hlm. 63.