Dasasila Bandung
Dasasila atawa Dasasila Bandung nyaéta 10 poin hasil ti Konperénsi Asia-Afrika (KAA) nu dilaksanakeun ti kaping 18 nepi ka 24 April taun 1955.[1] 10 poin éta ngawengku prinsip - prinsip dasar nu dijadikeun pituduh jeung acuan pikeun hubungan antar bangsa.[2]
Sajarah
[édit | édit sumber]
Sumanget Bandung anu kawéntar di luar nagri dipikawanoh ku istilah "Bandung Spirit" nyaéta kumpulna bangsa-bangsa nu ahirna ngarumuskeun Dasasila Bandung kalawan Indonésia salaku panata calagarana.[1] Leuwih ti dinya, Indonésia ngaliwatan wawakilna P.M. Ali Sastroamidjojo S.H.jadi pamingpin konperensi sarta ketua.[1] Iwal ti dinya Menlu Roeslan Abdulgani salaku Sekretaris Jenderal.[1] Minangka délégasi Indonésia, dipingpin ku Menlu Sunarjo S.H. KAA kaping 18 nepi ka 24 April taun 1955 disebutna KAA ka- I.[1] Prinsip utamana Dasasila Bandung ieu nyaéta ngaku jeung ngahargaan béla-diri nagara-nagara Asia-Afrika sacara nagara atawa sacara koléktip jeung nagara-nagara séjén kaasup jeung nagara adikawasa.[3]
Dina pelaksanaanana, KAA ka-I diluuhan ku 29 nagara Asia-Afrika sakumaha list di handap:
| No | Nagara | No | Nagara |
|---|---|---|---|
| 1 |  Laos |
16 |  Kamboja |
| 2 |  Philippines |
17 |  Ethiopia |
| 3 |  Yordania |
18 |  Saudi Arabia |
| 4 |  Pakistan |
19 | Vietnam Selatan |
| 5 |  Irak |
20 | Sailan atawa  Sri Lanka |
| 6 |  Indonesia |
21 | Rep. Demokrasi Vietnam |
| 7 |  India |
22 | Pantai Mas atawa Ghana |
| 8 |  Mesir |
23 |  Iran |
| 9 |  Afghanistan |
24 |  Jepang |
| 10 |  China |
25 |  Libya |
| 11 |  Nepal |
26 |  Sudan |
| 12 |  Turki |
27 |  Syria |
| 13 |  Libanon |
28 |  Yaman |
| 14 |  Thailand |
29 |  Myanmar |
| 15 | Liberia |
Dina KAA ka-I diulem 30 wawakil nagara di Asia-Afrika. Ti jumlah éta, ngan Rhodesia (kiwari disebutna Zimbabé) nu teu bisa ngaluuhan éta uleman.[4] Sabab harita Rhodesia masih diéréh ku Perancis.[4]
Eusi Dasasila Bandung
[édit | édit sumber]Sumanget nu dikedalkeun di KAA ka-1 nyiptakeun 10 poin sakumaha list di handap:
- Ngahormatan hak-hak dasar manusa jeung tujuan sarta asas nu kawengku dina Piagam PBB.
- Ngahormatan kadaulatan keung ngahijina wewengkon di sakuliah nagara.
- Ngaku kasamaan darajat sakabéh ras jeung kasamaan sakabéh bangsa gedé atawa leutik.
- Teu ngalakukeun intervénsi atawa ilubiung dina pasualan di nagara séjén.
- Ngahormatan hak unggal nagara pikeun mertahankeun disi sacara individu atawa koléktif saluyu jeung Piagam PBB.
- a. Teu ngagunakeun pangaturan-pangaturan pertahanan koléktif pikeun ngalayanan kapentingan khusus ti nagara gedé mana waé ogé. b. Teu neken ka nagara séjén.
- Nahan diri ti unggal tindakan atawa anceman agrési atawa ngagunakeun adu fisik pikeun ngahijikeun wewengkon atawa kamerdékaan politik hiji nagara.
- Ngabéréskeun pasalingsingan internasional kalawan jalan damai, saluyu jeung katangtuan nu aya di Piagam PBB.
- Ngamajukeun kapentingan balaréa jeung kerjasama.
- Ngahormatan kaadilan jeung kawajiban-kawajiban internasional.[2]
Sumber
[édit | édit sumber]- 1 2 3 4 5 Indonesia, Departemen Penerangan (1965). Mimbar penerangan Volume 15, Masalah 1-3. Semarang: Deppen. hlm. 9.
- 1 2 Mimbar kekaryaan ABRI., Masalah 164-176. Indonesia: Departemen Pertahanan Keamanan, Staf Pembinan Karyawan. 1984. hlm. 5.
- ↑ Abdul Gani, Ruslan (1989). Peranan Perguruan Tinggi dalam Membina Generasi Muda Memasuki Masa Depan. The University of California.
- 1 2 H., Purwanta. dkk (2009). Sejarah SMA/MA Kls XII-Bahasa. Jakarta: Grasindo. hlm. 97.
 |
Artikel ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan. |