Lompat ke isi

Dasypogonaceae

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Dasypogonaceae
Spésiés Dasypogon (Black Gins) anu tumuwuh di Taman Botani Royal Cranbourne, Australia.
Klasifikasi ilmiah
Karajaan:
Ordo:
Kulawarga:
Dasypogonaceae

Dumort. (1829)
Genus

Dasypogonaceae nyaéta salasahiji kulawarga tutuwuhan kembangan anu asup kana ordo Arecales sarta kelompok monokotil [1]. Ieu kulawarga téh éndémik di Australia, hartina sacara alami ngan ukur bisa kapanggih di éta buana [2]. Sanajan bénten wangunna sareng kalapa atanapi jambé, dumasar kana panalungtikan filogénétik modérn, Dasypogonaceae téh mangrupakeun dulur pangdeukeutna tina kulawarga palem-paleman (Arecaceae) [1].

Étimologi

[édit | édit sumber]

Ngaran Dasypogonaceae dicandak tina genus utamana, nyaéta Dasypogon [3]. Kecap Dasypogon asalna tina basa Yunani dasys (δασύς) anu hartina "kasap" atanapi "buluan", sarta pogon (πώγων) anu hartina "janggot" [3]. Ieu nami nujul kana wangun kembangna anu katingal saperti janggot anu kasap [4].

Ciri Has

[édit | édit sumber]

Tutuwuhan dina kulawarga Dasypogonaceae miboga ciri-ciri anu mandiri dibandingkeun jeung monokotil sanésna:

  • Tangkal: Sababaraha jinisna miboga tangkal anu teuas sarta ajeg kawas tangkal palem (contona dina genus Kingia), nanging sanés mangrupa kai sajati [2].
  • Daun: Daunna biasana panjang, heuras, sarta méncos, mindeng tumuwuh ngariung dina tungtung tangkalna [4].
  • Kembang: Kembangna leutik sarta ngumpul dina hiji dahan anu mangrupa bonggol (inflorescence) [2].

Klasifikasi

[édit | édit sumber]

Kulawarga ieu diwangun ku opat genus utama anu sadayana asli ti Australia [1]:

  1. Dasypogon
  2. Calectasia
  3. Kingia (sering disebut tangkal jukut Australia)
  4. Baxteria

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. 1 2 3 APG IV (2016). "An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification". Botanical Journal of the Linnean Society. 181 (1): 1–20.
  2. 1 2 3 Rudall, P. J. (2005). "Phylogeny of Dasypogonaceae". Australian Systematic Botany. 18 (1): 29–37.
  3. 1 2 Wittstein, G.C. (1852). Etymologisch-botanisches Handwörterbuch. Ansbach. hlm. 263.
  4. 1 2 Dumortier, B.C.J. (1829). Analyse des familles des plantes. Tournay: Casterman. hlm. 54.