Filogénétik
| Filogénétik | |
|---|---|
| Diagram tangkal filogénétik (phylogenetic tree) anu némbongkeun hubungan kekerabatan antar mahluk hirup. | |
| Klasifikasi ilmiah |
Filogénétik nyaéta widang élmu biologi anu nalungtik hubungan évolusi sarta sajarah katurunan antara rupa-rupa kelompok organismeu [1]. Hasil tina panalungtikan filogénétik biasana digambarkeun dina wangun diagram anu disebut tangkal filogénétik (phylogenetic tree) atanapi kladogram [2].
Étimologi
[édit | édit sumber]Kecap filogénétik asalna tina basa Yunani kuna, nyaéta phylon (φῦλον) anu hartina "sélér" atanapi "turunan", sarta genetikos (γενετικός) anu hartina "asal-usul" atanapi "kalahiran" [3]. Istilah ieu mimiti diwanohkeun ku ahli biologi Jérman, Ernst Haeckel, dina taun 1866 pikeun ngajelaskeun hubungan évolusionér antara mahluk hirup [4].
Tangkal Filogénétik
[édit | édit sumber]Tangkal filogénétik mangrupakeun hipotésis ngeunaan hubungan babarayaan antar mahluk hirup [5]. Dina ieu diagram, aya sababaraha bagian utama:
- Gurat (Branches): Ngagambarkeun gurat katurunan sapanjang waktu [2].
- Simpul (Nodes): Titik perpisahan dimana salasahiji garis katurunan meulah jadi dua atawa leuwih (ngagambarkeun karuhun babarengan) [1].
- Unit Taksonomi (Taxa): Aya di tungtung gurat, bisa mangrupa spésiés, genus, atanapi kulawarga [4].
Métode Panalungtikan
[édit | édit sumber]Dina jaman baheula, filogénétik ngan saukur dumasar kana babandingan fisik (fenotip), saperti wangun huntu atawa tulang [4]. Nanging ayeuna, téknologi biomolekulér ngamungkinkeun para élmuwan pikeun ngabandingkeun runtuyan DNA sarta RNA pikeun meunangkeun hasil anu leuwih saklek [2]. Ieu téh kacida pentingna pikeun nangtukeun klasifikasi mahluk hirup anu bener, contona dina nangtukeun kulawarga cau (Musaceae) atanapi paku-pakuan (Pteridophyta) [5].
Rujukan
[édit | édit sumber]- 1 2 Hennig, W. (1966). Phylogenetic Systematics. Urbana: University of Illinois Press. hlm. 7.
- 1 2 3 Felsenstein, J. (2004). Inferring Phylogenies. Sunderland: Sinauer Associates. hlm. 3.
- ↑ Wittstein, G.C. (1852). Etymologisch-botanisches Handwörterbuch. Ansbach. hlm. 691.
- 1 2 3 Haeckel, E. (1866). Generelle Morphologie der Organismen. Berlin: Georg Reimer. hlm. 456.
- 1 2 Heyne, K. (1913). De Nuttige Planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 205.