Herbert Hoover

Herbert Hoover
Hoover dina taun 1928
Présidén Amérika Sarikat ka-31
Masa jabatan 4 Maret 1929 – 4 Maret 1933
Saméméhna	Calvin Coolidge
Sanggeusna	Franklin D. Roosevelt
Menteri Perdagangan Amérika Sarikat ka-3
Masa jabatan 5 Maret 1921 – 21 Agustus 1928
Présidén	Warren G. Harding Calvin Coolidge
Saméméhna	Joshua W. Alexander
Sanggeusna	William F. Whiting
Diréktur Administrasi Pangan Amérika Sarikat
Masa jabatan 21 Agustus 1917 – 16 Nopémber 1918
Présidén	Woodrow Wilson
Saméméhna	Jabatan anyar
Sanggeusna	Jabatan dilaungkeun
Katerangan lian
Gumelar	Herbert Clark Hoover 10 Agustus 1874 West Branch, Iowa, AS.
Pupus	20 Oktober 1964 (yuswa 90) New York City, AS.
Pasaréan	Herbert Hoover Presidential Library and Museum
Partéy pulitik	Républik (ti taun 1920)
Pameget/istri	Lou Henry (m. ; died )
Murangkalih	Herbert Jr. Allan
Tanda tangan

Herbert Clark Hoover (10 Agustus 1874 – 20 Oktober 1964) nyaéta Présidén Amérika Sarikat ka-31, ngajabat ti taun 1929 nepi ka 1933. Saméméh asup ka dunya pulitik, Hoover digawé salaku insinyur sarta pangusaha dina industri pertambangan. Sanggeus kalibet dina layanan publik, manéhna diangkat pikeun mingpin sababaraha tarékah kamanusaan utama, kaasup jadi pupuhu Commission for Relief in Belgium]], anu hasil mulangkeun leuwih ti 100.000 urang Amérika anu kapiuhan di Éropa, diréktur U.S. Food Administration, anu nyadiakeun jatah keur prajurit sarta kadaharan keur warga anu kalaparan di Éropa, diréktur American Relief Administration, anu mingpin infrastruktur sarta bantuan pangan pasca-perang di Éropa, sarta ngadegkeun Commission for Polish Relief. Salaku anggota Partéy Républik, manéhna ngajabat salaku Menteri Perdagangan Amérika Sarikat ka-3 ti taun 1921 nepi ka 1928 saméméh kapilih jadi présidén dina taun 1928. Masa kapersidénanana didominasi ku Depresi Besar, sarta kawijakan ogé métodena pikeun merangan krisis éta dianggap teu nyukupan sarta kolot teuing (konservatif). Di tengah kaayaan manéhna anu teu dipikaresep ku rahayat, manéhna éléh mutlak dina usaha kapilih deui ku Franklin D. Roosevelt dina taun 1932.

Lahir ti kulawarga Quaker di West Branch, Iowa, Hoover digedékeun di Oregon. Manéhna mangrupa salah sahiji lulusan munggaran ti Universitas Stanford anu anyar dina taun 1895. Hoover nyokot posisi di hiji pausahaan pertambangan anu puseurna di London anu digawé di Australia sarta Tiongkok. Manéhna gancang jadi insinyur pertambangan anu beunghar. Dina taun 1914, nalika bituna Perang Dunya I, manéhna ngatur sarta mingpin Commission for Relief in Belgium, hiji organisasi bantuan internasional anu nyadiakeun kadaharan ka Bélgia anu dikoasa ku Jérman. Nalika AS asup ka jero perang dina taun 1917, Présidén Woodrow Wilson nunjuk Hoover pikeun mingpin Food Administration. Manéhna jadi kawentar salaku "diktator pangan" di nagarana. Sanggeus perang, Hoover mingpin American Relief Administration, anu nyadiakeun kadaharan keur jutaan jalma anu kalaparan di Éropa Tengah sarta Wétan, utamana Rusia. Jasa-jasana nalika mangsa perang ngajadikeun manéhna jadi favorit loba pihak progrisif, sarta manéhna gagal nyiar nominasi Républik dina Pemilu 1920.

Hoover ngajabat salaku Menteri Perdagangan di sahandapeun présidén Warren G. Harding sarta Calvin Coolidge. Hoover mangrupa anggota Kabinét anu aktif sarta katingali pisan, nepi ka katelah salaku "Menteri Perdagangan sarta Wakil Menteri keur sakabéh departemén séjénna." Manéhna boga pangaruh dina kamekaran transportasi udara sarta radio. Hoover mingpin réspon féderal kana Banjir Gedé Mississippi 1927. Manéhna meunangkeun nominasi Républik dina Pemilu 1928 sarta ngéléhkeun calon Démokrat Al Smith kalayan sora anu kacida mutlakna. Dina taun 1929, Hoover mimiti ngajabat présidén. Nanging, dina taun kahiji jabatanna, pasar saham ancur, anu nandaan mimitina Depresi Besar. Hoover ngarojong Repatriasi Méksiko sarta résponna kana Depresi Besar dianggap sacara lega kurang sumanget.

Di tengah-tengah Depresi Besar, manéhna éléh mutlak ku calon Démokrat Franklin D. Roosevelt dina Pemilu 1932. Masa pangsiun Hoover lumangsung leuwih ti 31 taun, salah sahiji mangsa pangsiun présidén anu panglilana. Manéhna nulis loba karya sarta jadi beuki konservatif dina mangsa pangsiunna. Manéhna sacara kuat ngritik kawijakan luar nagri Roosevelt sarta New Deal. Dina taun 1940-an sarta 1950-an, sawangan umum ka Hoover ningkat, sabagéan gedé alatan jasa-jasana dina sababaraha pancén keur présidén Harry S. Truman sarta Dwight D. Eisenhower, kaasup mingpin Komisi Hoover anu boga pangaruh. Penilaian kritis kana kapersidénanana ku para sajarahwan sarta élmuwan pulitik sacara umum nempatkeun manéhna di antara présidén anu panggoréngna dina sajarah Amérika, sanajan Hoover kenging pamuji kana tindakanana salaku tokoh kamanusaan sarta pajabat publik.

Mangsa leutik sarta pendidikan

Imah pondok tempat lahirna Hoover di West Branch, Iowa

Herbert Clark Hoover lahir dina 10 Agustus 1874, di West Branch, Iowa. Bapana, Jesse Hoover, nyaéta saurang tukang panday sarta nu boga toko pakakas tatanén turunan Jérman, Swiss, sarta Inggris. Indungna Hoover, Hulda Randall Minthorn, digedékeun di Norwich, Ontario, Kanada, méméh pindah ka Iowa dina taun 1859. Kawas kalolobaan warga West Branch séjénna, Jesse sarta Hulda téh urang Quakers. Sabudeureun umur dua taun "Bertie", nénéhna harita, katarajang panyakit croup anu parna, sarta sempet dianggap geus maot nepi ka dihirupkeun deui ku emangna, John Minthorn. Nalika budak leutik, manéhna mindeng disebut ku bapana salaku "stick in the mud" (budak leutik nu kapepet na leutak) alatan mindeng kajebak dina leutak nalika meuntas jalan anu can diaspal. Kulawarga Herbert boga peran penting dina kahirupan ibadah di éta kota, utamana alatan peran indungna, Hulda, di garéja. Nalika keur budak, Hoover rutin sakola, tapi manéhna jarang maca buku sorangan salian ti Alkitab. Bapana Hoover, anu kacatat ku koran lokal boga sipat "pikabungaheun sarta dareuda", tilar dunya dina taun 1880 dina umur 34 taun alatan serangan jantung dadakan. Indungna Hoover tilar dunya dina taun 1884 alatan tipes, ninggalkeun Hoover, lanceukna Theodore, sarta adina May, jadi budak yatim piatu. Hoover hirup 18 bulan saterusna jeung emangna, Allen Hoover, di hiji tegalan deukeut dinya.

Hoover dina taun 1877

Dina Nopémber 1885, Hoover dikirim ka Newberg, Oregon, pikeun hirup bareng emangna John Minthorn, saurang dokter sarta pangusaha Quaker anu anakna sorangan geus tilar dunya sataun méméhna. Kulawarga Minthorn dianggap boga budaya sarta méré atikan, sarta nanamkeun étika gawé anu kuat. Sarua jeung West Branch, Newberg téh kota wates anu dicicingan ku urang Quaker ti Wétan Tengah. Minthorn mastikeun yén Hoover meunang atikan, tapi Hoover teu resep kana loba pancén anu dibikeun ka manéhna sarta mindeng ngarasa keuheul ka Minthorn. Saurang panitén ngagambarkeun Hoover salaku "budak yatim [anu] sigana dipaliré dina loba hal". Hoover sakola di Friends Pacific Academy (ayeuna Universitas George Fox), tapi kaluar dina umur tilu belas taun pikeun jadi asisten kantor di kantor real estate emangna (Oregon Land Company) di Salem, Oregon. Sanajan manéhna teu sakola SMA, Hoover diajar pembukuan, ngetik, sarta matematika di sakola peuting.

Hoover mangrupa anggota angkatan munggaran "Pioneer Class" ti Universitas Stanford, asup dina taun 1891 sanajan gagal dina sakabéh ujian asup iwal matematika. Nalika taun kahiji, manéhna pindah jurusan tina téknik mesin ka géologi sanggeus digawé pikeun John Casper Branner, pupuhu departemén géologi Stanford. Dina taun kadua, Sam Collins ngajukeun pangadegan Romero Hall Boarding Club, imah mondok koperasi mahasiswa munggaran di Romero Hall, pikeun "pergaulan sarta ékonomi", anu diadegkeun babarengan ku Hoover sarta William Foster Hidden. Hoover nyaéta mahasiswa anu biasa-biasa waé, sarta manéhna méakkeun loba waktuna pikeun digawé part-time atawa milu dina kagiatan kampus. Sanajan awalna éraan di antara papada mahasiswa, Hoover meunang pamilihan salaku bendahara mahasiswa sarta jadi kawentar alatan rasa teu resepna kana fraternities and sororities (organisasi mahasiswa). Manéhna ngajabat salaku manajer mahasiswa pikeun tim bisbol sarta sepak bola, sarta mantuan ngatur Big Game munggaran ngalawan Universitas California, Berkeley. Nalika usum panas méméh sarta sanggeus taun pamungkasna, Hoover magang di handapeun géolog ékonomi Waldemar Lindgren ti United States Geological Survey; pangalaman-pangalaman ieu ngayakinkeun Hoover pikeun ngudag karir salaku géolog pertambangan.

Karir téknik sarta bisnis

Bewick, Moreing & Co.

Hoover, umur 23 taun; dipoto di Perth, Australia Kulon, dina taun 1898

Nalika Hoover lulus ti Stanford dina taun 1895, nagarana nuju aya di tengah Panic of 1893 sarta manéhna awalna hésé néangan gawé. Manéhna digawé dina rupa-rupa pagawéan tambang tingkat handap di Pagunungan Sierra Nevada nepi ka hasil ngayakinkeun insinyur pertambangan kawentar Louis Janin pikeun nyéwa manéhna. Sanggeus digawé salaku pangawas tambang salila sataun, Hoover ditarima gawé ku Bewick, Moreing & Co. ("Bewick"), hiji pausahaan pusatna di London anu ngajalankeun tambang emas di Australia Kulon. Manéhna mimitina indit ka Coolgardie, anu harita jadi pusat Eastern Goldfields, kalayan gajih $5,000 (Citakan:Inflation). Kaayaan di wewengkon tambang emas kacida teuasna; Hoover ngagambarkeun tegalan Coolgardie sarta Murchison di sisi Gurun Victoria Gedé salaku tanah "laleur hideung, lebu beureum, sarta panas bodas".

Hoover terus-terusan indit-inditan meuntas Outback pikeun meunteun sarta ngatur tambang-tambang pausahaan. Manéhna ngayakinkeun Bewick pikeun meuli tambang emas Sons of Gwalia, anu tétéla jadi salah sahiji tambang paling suksés di wewengkon éta. Sabagian alatan tarékah Hoover, pausahaan tungtungna ngawasa kurang leuwih 50 persén produksi emas di Australia Kulon. Hoover mawa loba imigran Italia pikeun neukteuk biaya sarta ngalawan gerakan buruh para panambang Australia. Nalika digawé di pausahaan tambang, Hoover jadi teu satuju kana aturan saperti upah minimum sarta kompensasi pagawé, manéhna ngarasa hal éta teu adil keur nu boga pausahaan. Gawéna Hoover narik perhatian dunyana, sarta dina taun 1898 manéhna ditaékkeun pangkat jadi mitra junior (junior partner). Pepecahan kabuka lumangsung antara Hoover jeung bosna, Ernest Williams, tapi pamingpin Bewick niiskeun kaayaan ku cara nawarkeun Hoover posisi anu narik di Tiongkok.

Nalika nepi di Tiongkok, Hoover ngembangkeun tambang emas deukeut Tianjin atas nami Bewick sarta pausahaan milik Tiongkok, Chinese Engineering and Mining Company. Manéhna jadi kacida katarikna kana Sajarah Tiongkok, tapi manéhna henteu neruskeun diajar basana nepi ka tingkat mahér. Manéhna sacara kabuka méré pépéling yén pagawé Tiongkok téh teu éfisién sarta sacara rasial leuwih handap. Manéhna méré bongbolongan pikeun ngoméan nasib pagawé Tiongkok, nyoba ngeureunkeun prakték kontrak budak jangka panjang sarta ngayakeun réformasi pagawé dumasar kana préstasi. Pemberontakan Boxer peupeus teu lila sanggeus kulawarga Hoover nepi di Tiongkok, ngajebak maranéhna sarta loba warga nagara asing séjénna nepi ka pasukan militer multinasional ngéléhkeun pasukan Boxer dina Pertempuran Tientsin. Alatan sieun pamaréntah Tiongkok bakal runtuh, diréktur pausahaan Chinese Engineering and Mining Company sapuk pikeun ngadegkeun usaha patungan Sino-Inggris anyar jeung Bewick. Sanggeus maranéhna hasil ngawasa pausahaan tambang Tiongkok anyar éta, Hoover jadi mitra operasional dina tungtung taun 1901.

Dina peran ieu, Hoover terus indit-inditan ka sakuliah dunya atas nami Bewick, ngadatangan tambang-tambang anu dijalankeun ku pausahaan di buana anu béda-béda. Dimimitian dina Désémber 1902, pausahaan nyanghareupan masalah hukum sarta kauangan anu numpuk sanggeus salah sahiji mitra ngaku geus sacara curang ngajual saham di hiji tambang. Masalah séjénna muncul dina taun 1904 sanggeus pamaréntah Inggris ngawangun dua komisi karajaan anu misah pikeun nalungtik prakték tanaga gawé sarta urusan kauangan Bewick di Australia Kulon. Sanggeus pausahaan éléh dina gugatan hukum, Hoover mimiti néangan jalan pikeun kaluar tina kemitraan éta, sarta manéhna ngajual sahamna dina pertengahan taun 1908.

Usaha mandiri

Hoover dina taun 1917 nalika jadi insinyur pertambangan

Sanggeus ninggalkeun Bewick, Moreing, Hoover digawé salaku konsultan pertambangan sarta bankir mandiri anu pusatna di London. Sanajan manéhna geus kakoncara salaku géolog sarta operator tambang, Hoover museurkeun loba perhatianana kana néangan dana, ngaropéa organisasi korporasi, sarta ngabiayaan usaha-usaha anyar. Manéhna boga spésialisasi dina ngahirupkeun deui operasi pertambangan anu nuju dinesah (bermasalah), nyokot bagian tina kauntungan salaku imbalan tina kaahlian téknis sarta kauanganana. Hoover nganggap dirina sarta batur-baturna salaku "dokter téknik keur pausahaan anu gering", sarta manéhna meunang jujuluk salaku "dokter tambang gering". Manéhna investasi di unggal buana sarta boga kantor di San Francisco; London; New York City; Paris; Petrograd; sarta Mandalay, Burma Britania. Dina taun 1914, Hoover geus jadi jalma anu kacida beungharna, kalayan perkiraan kabeungharan pribadi salaku $4 juta (sarua jeung $Citakan:Inflation juta dina taun Citakan:Inflation-year).

Hoover milu ngadegkeun Zinc Corporation pikeun ékstraksi séng deukeut kota Broken Hill di Australia. Zinc Corporation ngamekarkeun prosés froth flotation pikeun misahkeun séng tina bijih timah-pérak sarta ngajalankeun pabrik flotasi diferensial bijih selektif munggaran di dunya. Hoover digawé bareng jeung Burma Corporation, hiji firma Inggris anu ngahasilkeun pérak, timah, sarta séng dina jumlah badag di Tambang Bawdwin Namtu. Manéhna ogé mantuan ngaronjatkeun produksi tambaga di Kyshtym, Rusia, ngaliwatan pamakéan peléburan piritik. Manéhna ogé sapuk pikeun ngatur tambang misah di Pagunungan Altai anu, nurutkeun Hoover, "ngamekarkeun meureun kumpulan bijih tunggal panggedéna sarta pangbeungharna anu kanyahoan di dunya".

Dina waktu luangna, Hoover nulis. Kuliah-kuliahna di universitas Columbia sarta Stanford diterbitkeun dina taun 1909 kalayan judul Principles of Mining (Prinsip-Prinsip Pertambangan), anu jadi buku téks standar. Éta buku ngagambarkeun parobahan pamikiranana kana idé-idé progrisif, nalika Hoover mimiti ngarojong dalapan jam gawé sapoé sarta serikat buruh. Hoover jadi kacida katarikna kana sajarah sains, sarta manéhna utamana katarik ku De re metallica, hiji karya boga pangaruh ti abad ka-16 ngeunaan pertambangan sarta metalurgi ku Georgius Agricola. Dina taun 1912, Hoover sarta pamajidanna nerbitkeun tarjamahan basa Inggris munggaran tina De re metallica. Hoover ogé asup jadi déwan pangawas di Stanford, sarta mingpin kampanye anu suksés pikeun nunjuk John Branner salaku présidén universitas éta.

Awal karir politik

Pupuhu komite Komisi Bantuan di Bélgia (1914–1919)

Informasi leuwih jero: Presidénsi Woodrow Wilson

Perang Dunya I peupeus dina Agustus 1914, nyanghareupkeun Jérman sarta sekutuna ngalawan Perancis sarta sekutuna. Rencana Schlieffen Jérman nyaéta pikeun ngahontal kameunangan gancang ku cara narajang ngaliwatan Bélgia anu nétral pikeun ngepung Tentara Perancis di wétaneun Paris. Éta manuver gagal nepi ka Paris, tapi Jérman hasil ngarebut ampir sakabéh Bélgia sarta ngajajah sabagéan badag éta nagara salila sésa perang. Hoover sarta pangusaha Amérika séjénna anu pusatna di London ngadegkeun komite pikeun ngatur mulangna kira-kira 100,000 urang Amérika anu kajebak di Éropa. Hoover diangkat salaku pupuhu komite sarta, kalayan idin ti Kongrés sarta pamaréntahan Wilson, tanggung jawab kana distribusi bantuan ka urang Amérika di Éropa. Hoover satuluyna nyebutkeun, "Kuring henteu nyadar harita, tapi dina 3 Agustus 1914, karir kuring geus réngsé salawasna. Kuring geus aya dina jalan leueur tina kahirupan publik." Dina awal Oktober 1914, organisasi Hoover geus ngadistribusikeun bantuan ka saeutikna 40,000 urang Amérika.

Invasi Jérman ka Bélgia dina Agustus 1914 nyababkeun krisis pangan di Bélgia, hiji nagara anu kacida gumantungna kana impor pangan. Jérman nolak tanggung jawab pikeun méré dahar warga Bélgia di wilayah anu direbut, sarta Inggris nolak ngaleupaskeun blokade maranéhna ka Bélgia anu dijajah Jérman iwal pamaréntah AS ngawas impor pangan Bélgia salaku pihak nétral dina perang. Kalayan gawé bareng pamaréntahan Wilson sarta CNSA, hiji organisasi bantuan Bélgia, Hoover ngadegkeun Komisi Bantuan di Bélgia (CRB). CRB meunangkeun sarta ngimpor jutaan ton bahan pangan pikeun didistribusikeun ku CNSA, sarta mantuan mastikeun yén tentara Jérman henteu nyokot éta kadaharan. Sumbangan pribadi sarta hibah pamaréntah nyadiakeun sabagéan badag tina anggaran $11-juta-sabulan, sarta CRB jadi sabenerna "républik bantuan" anu mandiri, kalayan bandéra, angkatan laut, pabrik, panggilingan, sarta jalan karéta sorangan.Citakan:Failed verification

Hoover digawé 14 jam sapoé ti London, ngatur distribusi leuwih ti dua juta ton kadaharan ka salapan juta korban perang. Dina bentuk awal diplomasi jemput-anteur (shuttle diplomacy), manéhna meuntas Laut Kalér opat puluh kali pikeun panggih jeung otoritas Jérman sarta ngayakinkeun maranéhna pikeun ngidinan pangiriman kadaharan. Manéhna ogé ngayakinkeun Menteri Kauangan Inggris David Lloyd George pikeun ngidinan individu ngirim duit ka urang Bélgia, sahingga ngurangan beban gawé CRB. Atas paménta pamaréntah Perancis, CRB mimiti ngirimkeun pasokan ka masarakat di Perancis Kalér anu dijajah Jérman dina taun 1915. Dina taun 1926, diplomat Amérika Walter Page ngagambarkeun Hoover salaku "meureun hiji-hijina jalma anu hirup anu sacara pribadi (hartina, tanpa nyekel jabatan resmi) geus ngayakeun rundayan pamahaman jeung pamaréntah Inggris, Perancis, Jérman, Walanda, sarta Bélgia".

Diréktur Administrasi Pangan AS (1917–1918)

Poster Administrasi Pangan AS

Perang ngalawan Jérman diumumkeun dina April 1917, sarta pangan Amérika kacida pentingna pikeun kameunangan Sekutu. Nalika AS nuju mobilisasi perang, Présidén Wilson nunjuk Hoover pikeun mingpin Administrasi Pangan AS, anu ditugaskeun pikeun mastikeun kaperluan pangan nagara salila perang. Hoover geus boga harepan pikeun asup ka pamaréntahan saprak taun 1916, sarta manéhna meunangkeun éta posisi sanggeus lobi ka sababaraha anggota Kongrés sarta kapercayaan Wilson, Edward M. House. Meunang jujuluk "czar pangan", Hoover ngarékrut kakuatan rélawan ratusan rébu awéwé sarta ngagunakeun propaganda di bioskop, sakola, sarta garéja. Manéhna kalayan taliti milih jalma-jalma pikeun mantuan kapamingpinan lembaga—Alonzo E. Taylor (kaahlian téknis), Robert Taft (hubungan politik), Gifford Pinchot (pangaruh tatanén), sarta Julius Barnes (kaahlian bisnis).

Perang Dunya I geus nyiptakeun krisis pangan global anu sacara drastis ngaronjatkeun harga pangan sarta ngabalukarkeun karusuhan pangan sarta kalaparan di nagara-nagara anu perang. Tujuan utama Hoover salaku czar pangan nyaéta nyadiakeun pasokan pikeun Pihak Sekutu, tapi manéhna ogé narékahan pikeun nyetabilkeun harga domestik sarta nyegah kakurangan di jero nagara. Dina kawasa lega anu dibikeun ku Food and Fuel Control Act (Undang-Undang Kontrol Pangan sarta Bahan Bakar), Administrasi Pangan ngawas produksi pangan di sakuliah Amérika Sarikat, sarta administrasi ngagunakeun kakuatanana pikeun meuli, ngimpor, nyimpen, sarta ngajual kadaharan. Alatan hayang nyingkahan jatah (ransum) resmi, Hoover netepkeun poé-poé husus sangkan masarakat nyingkahan dahar kadaharan nu tangtu pikeun disimpen keur ransum prajurit: Senén tanpa daging (meatless Monday), Rebo tanpa gandum, sarta "lamun ragu-ragu, dahar kentang". Kawijakan ieu disebut "Hooverizing" ku tukang publikasi pamaréntah, sanajan Hoover terus-terusan méré paréntah sangkan publikasi henteu nyebut ngaran manéhna. Administrasi Pangan ngirimkeun 23 juta métrik ton kadaharan ka Pihak Sekutu, nyegah karuntuhan maranéhna sarta matak Hoover meunang pujian gedé. Salaku kapala Administrasi Pangan, Hoover meunang loba pangrojong di Amérika Sarikat, utamana di kalangan progrisif anu nempo Hoover salaku administrator ahli sarta simbol éfisiénsi. Manéhna kapilih jadi anggota American Philosophical Society salila masa jabatanna.

Diréktur Administrasi Bantuan Amérika (1919–1923)

Perang Dunya I réngsé dina bulan Nopémber 1918, tapi Éropa terus nyanghareupan kaayaan pangan anu kritis; Hoover ngira-ngira yén aya 400 juta jalma anu nyanghareupan kamungkinan kalaparan. Administrasi Pangan Amérika Sarikat dirobah jadi Administrasi Bantuan Amérika (ARA), sarta Hoover ditugaskeun nyadiakeun kadaharan ka Éropa Tengah sarta Wétan. Salian ti nyadiakeun bantuan, ARA ngawangun deui infrastruktur dina upaya ngahirupkeun deui ékonomi Éropa. Salila Konférénsi Perdamaian Paris, 1919, Hoover ngabulaé salaku panaséhat deukeut Présidén Wilson, sarta manéhna sapikiran jeung tujuan Wilson pikeun ngadegkeun Liga Bangsa-Bangsa, nangtukeun wates dumasar kana hak nangtukeun nasib sorangan, sarta nyingkahan méré hukuman anu beurat ka Pihak Tengah anu éléh. Taun saterusna, ékonom Inggris kawentar John Maynard Keynes nulis dina The Economic Consequences of the Peace yén lamun réalime, "kanyaho, kamurahan haté sarta sikep teu milih pihak" Hoover dipaké leuwih lega dina rundayan di Paris, dunya bakal meunang "Perdamaian anu Alus". Sanggeus waragad pamaréntah AS pikeun ARA béak dina pertengahan 1919, Hoover ngarobah ARA jadi organisasi swasta, ngumpulkeun jutaan dolar ti donatur swasta. Manéhna ogé ngadegkeun European Children's Fund (Dana Barudak Éropa), anu nyadiakeun bantuan ka lima belas juta barudak di opat belas nagara.

Sanajan ditentang ku Sénator Henry Cabot Lodge sarta urang Républik séjénna, Hoover tetep nyadiakeun bantuan ka bangsa Jérman anu éléh sanggeus perang, sarta bantuan ka kalaparan anu narajang Républik Sosialis Federasi Soviét Rusia. Hoover ngutuk kaum Bolshevik tapi méré pépéling ka Présidén Wilson sangkan ulah pipilueun dina Perang Sipil Rusia, sabab manéhna nempo pasukan Rusia Bodas henteu leuwih alus ti batan Bolshevik sarta sieun ku kamungkinan keterlibatan AS anu lila. Kalaparan Rusia 1921–22 nelasan genep juta jalma, tapi intervénsi ARA meureun geus nyalametkeun jutaan nyawa. Nalika ditanya naha manéhna téh kalah mantuan Bolshevisme ku cara méré bantuan, Hoover némbalan, "dua puluh juta jalma nuju kalaparan. Naon baé politikna, maranéhna kudu dipéré dahar!" Ngagambarkeun rasa nuhun loba urang Éropa, dina Juli 1922, panulis Soviét Maxim Gorky ngomong ka Hoover yén "bantuan anjeun bakal asup kana sajarah salaku pencapaian anu unik sarta raksasa, pantes meunang kamulyaan panggedéna, anu bakal lila diinget ku jutaan urang Rusia anu geus disalametkeun ku anjeun tina pati".

Dina taun 1919, Hoover ngadegkeun Koléksi Perang Hoover di Universitas Stanford. Manéhna nyumbangkeun sakabéh berkas Komisi Bantuan di Bélgia, Administrasi Pangan AS, sarta Administrasi Bantuan Amérika, sarta jangji méré $50,000 salaku dana abadi (Citakan:Inflation). Para sarjana dikirim ka Éropa pikeun ngumpulkeun pamflét, publikasi masarakat, dokumén pamaréntah, koran, poster, proklamasi, sarta bahan-bahan séjénna anu patali jeung perang sarta révolusi anu lumangsung sanggeusna. Éta koléksi dingaranan deui jadi Perpustakaan Perang Hoover dina taun 1922 sarta ayeuna katelah Perpustakaan sarta Arsip Institusi Hoover. Salila mangsa sanggeus perang, Hoover ogé ngajabat salaku présidén Federated American Engineering Societies.

Pemilu présidén 1920

Informasi leuwih jero: Pemilu Présidén Amérika Sarikat 1920

Hoover teu pati dipikawanoh ku masarakat Amérika méméh taun 1914, tapi jasana dina pamaréntahan Wilson ngajadikeun manéhna saurang contender dina pemilu présidén 1920. Usaha Hoover salila mangsa perang pikeun pajeg anu leuwih luhur, kritikna kana tindakan Jaksa Agung A. Mitchell Palmer nalika Red Scare Munggaran, sarta pangrojongna kana aturan saperti upah minimum, opat puluh dalapan jam gawé saminggu, sarta ngaleungitkeun tanaga gawé budak ngajadikeun manéhna narik perhatian urang progrisif ti kadua partéy. Sanajan manéhna digawé dina pamaréntahan Démokrat Woodrow Wilson, Hoover henteu kungsi kabeungkeut rapet boh ka Démokrat atawa Républik. Mimitina manéhna nyoba nyingkahan pikeun mihak ka salah sahiji partéy dina pemilu 1920, kalayan harepan salah sahiji ti dua partéy gedé éta bakal nyalonkeun manéhna jadi présidén dina konvénsi nasional maranéhna. Dina Maret 1920, manéhna ngarobah stratégi sarta nyatakeun dirina salaku urang Républik; hal ieu didorong sabagéan gedé ku kapercayaan yén Démokrat boga lolongkrang leutik pikeun meunang. Sanajan kawentar di tingkat nasional, jasa Hoover dina pamaréntahan Wilson geus ngajauhkeun manéhna tina patani sarta Old Guard konservatif di GOP, sarta pancalonan présidénna kandas sanggeus éléh dina primér California ku favorite son Hiram Johnson. Dina Konvénsi Nasional Républik 1920, Warren G. Harding muncul salaku calon kompromi sanggeus konvénsi macét di antara pangrojong Johnson, Leonard Wood, sarta Frank Orren Lowden. Hoover ngarojong kampanye Harding anu suksés dina pemilu umum, sarta manéhna mimiti neundeun dasar pikeun maju jadi présidén di mangsa hareup ku cara ngawangun basis pangrojong anu kuat di Partéy Républik.

Menteri Perdagangan (1921–1928)

Informasi leuwih jero: Presidénsi Warren G. Harding jeung Presidénsi Calvin Coolidge

Asistén William McCracken (kénca) sarta Walter Drake (katuhu) bareng Menteri Hoover (tengah)

Sanggeus kapilih jadi présidén dina taun 1920, Harding méré ganjaran ka Hoover pikeun pangrojongna, kalayan nawarkeun jabatan boh salaku Menteri Jero Nagri Amérika Sarikat atawa Menteri Perdagangan Amérika Sarikat. Menteri Perdagangan harita dianggap jabatan Kabinét anu leutik, kalayan tanggung jawab anu kawates sarta kurang jéntré, tapi Hoover mutuskeun pikeun nampa éta posisi. Sikep progrisif Hoover, pangrojongna anu terus-terusan ka Liga Bangsa-Bangsa, sarta pindahna manéhna ka Partéy Républik anyar kénéh, nimbulkeun pertentangan kana jabatanna ti loba urang Républik di Sénat. Pikeun nungkulan ieu tantangan, Harding ngapasangkeun nominasi Hoover jeung tokoh favorit konservatif Andrew Mellon salaku Menteri Kauangan Amérika Sarikat, sarta nominasi Hoover boh Mellon tungtungna disahkeun ku Sénat. Hoover ngajabat salaku Menteri Perdagangan ti taun 1921 nepi ka 1928, digawé di sahandapeun Harding sarta, sanggeus Harding tilar dunya dina taun 1923, Présidén Calvin Coolidge. Nalika sawatara anggota paling nonjol dina pamaréntahan Harding, kaasup Jaksa Agung Harry M. Daugherty sarta Menteri Jero Nagri Albert B. Fall, kalibet dina skandal gedé, Hoover muncul kalayan bersih tina rupa-rupa pamariksaan ka pamaréntahan Harding.

Hoover ngabayangkeun Departemén Perdagangan salaku puseur kamekaran sarta stabilitas nagara. Pangalamanana dina mobilisasi ékonomi mangsa perang ngayakinkeun manéhna yén pamaréntah féderal bisa ngamajukeun éfisiénsi ku cara ngaleungitkeun runtah (kabubujal), ningkatkeun produksi, nyorong pamakéan prakték dumasar data, investasi dina infrastruktur, sarta ngajaga sumber daya alam. Manéhna ngamajukeun skéma "Super Power" pikeun interkonéksi utilitas listrik, sarta nampa telepon Picturephone térémonial munggaran di Washington dina April 1927 ti Walter Gifford, Pupuhu AT&T di New York City.

Jalma-jalma sajamanana ngagambarkeun pamikiran Hoover salaku "alternatif katilu" antara "kapitalisme anu teu kakontrol" sarta sosialisme, anu beuki kawentar di Éropa. Hoover narékahan pikeun nyiptakeun kasaimbangan antara buruh, modal, sarta pamaréntah, sarta ku sabab ieu, manéhna rupa-rupa disebut salaku urang korporatisme atawa asosiasionalisme. Prioritas luhurna nyaéta diplomasi ékonomi, kaasup ngamajukeun kamekaran ékspor, sarta panyalindungan tina prakték monopoli pamaréntah asing, utamana ngeunaan karét sarta kopi.

Hoover ngarojong loba program pangurangan pajeg ti Mellon tapi leuwih mihak kana sistem pajeg progrisif sarta nentang usaha menteri kauangan éta pikeun ngaleungitkeun pajeg warisan. Manéhna ogé ménta, sarta meunangkeun, kawasa pikeun koordinasi urusan ékonomi di sakuliah pamaréntahan. Manéhna nyiptakeun loba sub-departemén sarta komite, ngawas sarta ngatur sagala hal ti mimiti statistik manufaktur nepi ka transportasi hawa. Dina sababaraha hal, manéhna "nyokot" kadali tanggung jawab ti departemén Kabinét séjén nalika manéhna nganggap yén maranéhna henteu ngajalankeun tanggung jawabna kalayan hadé; sawatara jalma mimiti nyebut manéhna salaku "Menteri Perdagangan sarta Wakil Menteri pikeun sakabéh departemén séjénna". Pikeun ngaréspon Depresi 1920–21, manéhna ngayakinkeun Harding pikeun ngawangun komisi présidén ngeunaan pangangguran, anu nyorong pamaréntah lokal pikeun ngalakukeun belanja infrastruktur kontrasiklikal. Hiji konférénsi dilaksanakeun pikeun ngabahas kaayaan pangangguran dina taun 1921, kalayan Hoover boga argumén yén "henteu aya kagagalan ékonomi anu kacida pikasieuneunana hartina jiga hiji nagara anu boga kaleuwihan tina unggal kabutuhan hirup, tapi anggotana anu daék sarta hayang digawé kalah dicabut tina éta kabutuhan." Sanajan kitu, Hoover boga pamandangan yén solusi pikeun kaayaan pangangguran nagara lain dina intervénsi féderal tapi dina tindakan sacara sukaréla sarta lokal. Manéhna ogé nentang pangmayaran langsung ti pamaréntah ka individu anu nganggur, boga kapercayaan yén hal ieu moal ngan ngabalukarkeun belanja defisit anu badé tapi ogé ngajadikeun jalma gumantung ka pamaréntah.

Sakumaha anu ditepikeun ku Hoover salila éta konférénsi:

Regulation of radio and transportation

Hoover listening to a radio receiver, 1925

Between 1923 and 1929, the number of families with radios grew from 300,000 to 10 million, and Hoover's tenure as Secretary of Commerce heavily influenced radio use in the United States. Between 1922 and 1925, Hoover organized conferences among radio manufacturers, news agencies, and government organizations which played a key role in the organization, development, and regulation of radio broadcasting. Hoover also helped pass the Radio Act of 1927, which allowed the government to intervene and abolish radio stations that were deemed "non-useful" to the public. Hoover's attempts at regulating radio were not supported by all congressmen, and he received much opposition from the Senate and from radio station owners.

Hoover was also influential in the early development of air travel, and he sought to create a thriving private industry boosted by government subsidies. He encouraged the development of emergency landing fields, required all runways to be equipped with lights and radio beams, and encouraged farmers to make use of planes for crop dusting. Hoover also established the federal government's power to inspect planes and license pilots, setting a precedent for the later Federal Aviation Administration.

As Commerce Secretary, he hosted national conferences on street traffic collectively known as the National Conference on Street and Highway Safety. His chief objective was to address the growing casualty toll of traffic accidents, but the scope of the conferences grew and soon embraced motor vehicle standards, rules of the road, and urban traffic control. He left the invited interest groups to negotiate agreements among themselves, which were then presented for adoption by states and localities. Because automotive trade associations were the best organized, many of the positions taken by the conferences reflected their interests. The conferences issued a model Uniform Vehicle Code for adoption by the states and a Model Municipal Traffic Ordinance for adoption by cities. Both were widely influential, promoting greater uniformity among jurisdictions and tending to promote the automobile's priority in city streets.

Ngawangun citra diri Hoover

Phillips Payson O'Brien boga pamandangan yén Hoover boga masalah jeung Inggris. Manéhna geus mangtaun-taun cicing di Britania Raya sarta Australia salaku pagawé pausahaan Inggris, sahingga aya résiko manéhna bakal dicap salaku "pakakas" Inggris. Aya tilu solusi, anu sakabéhna dicoba ku manéhna kalayan gawé bareng rapet jeung média anu kacida mujina ka manéhna. Kahiji nyaéta citra salaku élmuwan anu tenang, henteu kabawa ku parasaan (émosi) tapi salawasna komitmen pikeun néangan sarta ngajalankeun solusi pangalusna. Solusi kadua nyaéta ku cara meunangkeun reputasi salaku saurang kamanusaan (humanitarian), anu kacida padulina kana kasusah dunya, saperti kalaparan di Bélgia, sarta masalah-masalah husus di Amérika anu geus diréngsékeun ku manéhna salaku komisaris pangan salila perang dunya. Solusi katilu nyaéta ngagunakeun taktik heubeul "twisting the British tail" (nyigeung kangeunahan Inggris), anu dipaké ku manéhna salaku pakarang nalika krisis karét dunya 1925–1926. Industri mobil Amérika meakkeun 70% tina hasil dunya, tapi investor Inggris ngawasa sabagéan badag pasokanana. Rencana maranéhna nyaéta pikeun neukteuk sacara drastis hasil ti Malaya Britania, anu boga pangaruh naékkeun harga karét nepi ka tikel tilu. Hoover kalayan sumanget méré runtuyan biantara sarta wawancara anu ngutuk prakték monopoli éta sarta ménta sangkan éta hal diureunkeun. Departemén Luar Nagri Amérika teu hayang aya krisis saperti kitu sarta ngalakukeun kompromi dina taun 1926. Harita, Hoover geus hasil ngaréngsékeun masalah citrana, sarta salila kampanye taun 1928 manéhna hasil ngbungkem serangan anu nyebutkeun yén manéhna deukeut teuing jeung kapentingan Inggris.

Banjir Mississippi

Banjir Gedé Mississippi 1927 ngabobol sisi walungan sarta tanggul walungan Mississippi bagian handap dina awal taun 1927, anu ngabalukarkeun banjir di jutaan héktar lahan sarta nyababkeun 1,5 juta jalma kudu ngungsi ti imahna. Sanajan penanganan bencana lain mangrupa tugas Departemén Perdagangan, para gubernur ti genep nagara bagian di sapanjang walungan Mississippi sacara husus ménta ka Présidén Coolidge pikeun nunjuk Hoover jadi koordinator penanganan banjir. Boga kapercayaan yén penanganan bencana lain urusan pamaréntah féderal, Coolidge mimitina nolak pikeun kalibet, tapi tungtungna manéhna nurut kana tekenan politik sarta nunjuk Hoover pikeun mingpin komite husus pikeun mantuan éta wewengkon. Hoover ngadegkeun leuwih ti saratus tenda pangungsian sarta armada leuwih ti genep ratus kapal, sarta hasil ngumpulkeun dana $17 juta (sarua jeung $Citakan:Inflation juta dina taun Citakan:Inflation-year). Sabagéan badag alatan kapamingpinanana salila krisis banjir, dina taun 1928, Hoover mimiti leuwih kawentar batan Présidén Coolidge sorangan. Sanajan Hoover meunang pujian anu lega pikeun peranna dina éta krisis, manéhna méré paréntah pikeun nyumputkeun laporan ngeunaan perlakuan anu salah ka urang Amérika turunan Afrika di kémp pangungsian. Manéhna ngalakukeun hal éta kalayan gawé bareng jeung tokoh kulit hideung Amérika Robert Russa Moton, anu dijangjikeun bakal meunang pangaruh anu gedé sanggeus Hoover jadi présidén.

Inisiatif séjénna

Hoover (kénca) bareng Florence Harding sarta Présidén Warren Harding dina hiji pertandingan baseball taun 1921

Kalayan tujuan pikeun nyorong investasi bisnis anu bijaksana, Hoover ngajadikeun Departemén Perdagangan salaku puseur informasi (clearinghouse). Manéhna ngarékrut loba akademisi ti rupa-rupa widang sarta ditugaskeun pikeun nerbitkeun laporan ngeunaan rupa-rupa aspék ékonomi, kaasup produksi baja sarta film. Pikeun ngaleungitkeun kabubujal (runtah), manéhna nyorong standardisasi produk saperti ban mobil sarta dot botol orok. Usaha séjénna pikeun ngurangan kabubujal kaasup ngurangan karugian tanaga gawé tina sengketa dagang sarta parobahan musiman, ngurangan karugian industri tina kacilakaan sarta tatu, sarta ngurangan jumlah minyak bumi anu tumpah salila ékstraksi sarta pangiriman. Manéhna ngamajukeun perdagangan internasional ku cara muka kantor-kantor di luar nagri pikeun méré naséhat ka para pangusaha. Hoover utamana kacida sumangetna pikeun ngamajukeun film-film Hollywood di luar nagri. Kampanye "Own Your Own Home" (Boga Imah Sorangan) nyaéta hiji kolaborasi pikeun ngamajukeun kapimilik imah kulawarga tunggal, jeung grup-grup saperti gerakan Better Houses in America, Architects' Small House Service Bureau, sarta Home Modernizing Bureau. Manéhna digawé bareng jeung para bankir sarta industri simpen pinjam pikeun ngamajukeun kiridit imah (KPR) jangka panjang anyar, anu sacara drastis ngarangsang pangwangunan imah. Pencapaian séjénna kaasup hasil ngayakinkeun U.S. Steel pikeun ngajalankeun dalapan jam gawé sapoé, sarta ngabantu kana ayana Kasapukan Walungan Colorado, hiji kasapukan hak cai di antara nagara-nagara bagian di Amérika Sarikat Bagian Kidul-kulon.

Hoover cicing-cicing ngumpulkeun pangrojong pikeun maju jadi présidén sapanjang taun 1920-an, tapi manéhna kalayan taliti nyingkahan parasaan Coolidge anu kurang merenah, anu harita aya kamungkinan maju deui pikeun jabatan saterusna dina Pemilu Présidén Amérika Sarikat 1928. Bareng jeung sakumna nagara, manéhna kaget nalika Coolidge dina Agustus 1927 nyatakeun "I do not choose to run" (kuring milih moal maju deui) pikeun jabatan saterusna. Kalayan pangunduran diri Coolidge anu geus deukeut, Hoover langsung muncul salaku calon unggulan pikeun nominasi Républik taun 1928, sarta manéhna kalayan gancang nyusun tim kampanye anu kuat anu dipingpin ku Hubert Work, Will H. Hays, sarta Reed Smoot. Coolidge henteu kersa nunjuk Hoover salaku panerusna, malah kungsi nyarita "salila genep taun éta jalma méré kuring naséhat anu teu dipénta—anu sakabéhna goréng". Sanajan parasaanana biasa-biasa waé ka Hoover, Coolidge teu boga niat pikeun meulah partéy ku cara nentang sacara kabuka kana pancalonan Menteri Perdagangan anu keur populér éta.Citakan:Sfnm

Salah sahiji tokoh publik anu ngarojong Hoover pikeun pancalonan présidén ti Républik nyaéta William Randolph Hearst, anu boga pamandangan yén "Kaayaan ayeuna merlukeun konservatisme, sarta konservatisme Menteri Hoover téh mangrupa tipe anu konstruktif, lain tipe anu réaksionér."

Loba pamingpin Républik anu waspada sarta nyoba néangan calon alternatif, saperti Menteri Kauangan Andrew Mellon atawa urut menteri luar nagri Charles Evans Hughes. Sanajan kitu, Hughes sarta Mellon nolak pikeun maju, sarta calon poténsial séjénna saperti Frank Orren Lowden sarta Wakil Présidén Charles G. Dawes gagal meunangkeun pangrojong anu lega. Hoover meunangkeun nominasi présidén dina sora (ballot) munggaran dina Konvénsi Nasional Républik 1928. Delegasi konvénsi kungsi mertimbangkeun pikeun nyalonkeun deui Wakil Présidén Charles Dawes salaku pendamping kampanye (running mate) Hoover, tapi Coolidge, anu ngéwa ka Dawes, nyatakeun yén hal éta bakal jadi "panghina pribadi" pikeun dirina. Konvénsi kalah milih Sénator Charles Curtis ti Kansas. Hoover nampa éta nominasi di Stadion Stanford, nyarita ka balaréa yén manéhna bakal neruskeun kawijakan-kawijakan pamaréntahan Harding sarta Coolidge. Urang Démokrat nyalonkeun gubernur New York Al Smith, anu jadi calon munggaran ti Katolik ti partéy gedé pikeun posisi présidén.

Hasil sora éléktoral 1928

Hoover masrahkeun surat pangunduran diri salaku Menteri Perdagangan dina 7 Juli, tapi Coolidge nahan manéhna nepi ka 21 Agustus pikeun ngaréngsékeun urusan anu tunda. Hoover museurkeun kampanyeana kana catetan Républik ngeunaan katengtreman sarta kamakmuran, sarta reputasi dirina salaku insinyur sarta pajabat publik anu suksés. Alatan teu pati resep méré biantara politik, Hoover leuwih loba cicing sarta masrahkeun urusan kampanye ka Curtis sarta urang Républik séjénna. Smith leuwih karismatik sarta gampang campur gaul batan Hoover, tapi kampanyena ruksak ku sikep anti-Katolik sarta pertentanganana anu jelas kana Prohibisi (larangan inuman keras). Hoover sorangan henteu kungsi jadi pangrojong kuat Prohibisi, tapi manéhna nampa platform Partéy Républik anu ngarojong hal éta sarta ngaluarkeun pernyataan anu ambivalén kalayan nyebut Prohibisi salaku "hiji éksperimén sosial sarta ékonomi anu agung, mulya dina motifna sarta lega tujuanna". Di wilayah Kidul, Hoover sarta partéy nasional ngagunakeun stratégi "lily-white", nyaéta nyingkirkeun urang Républik kulit hideung tina posisi kapamingpinan dina usaha pikeun metot simpati urang Kidul kulit bodas.

Salila kampanye pemilu, Hoover ngutuk usulan Démokrat pikeun kontrol publik kana tanaga cai, modifikasi prohibisi, sarta bantuan tatanén salaku “sosialisme nagara” sarta ogé ngabandingkeun naon anu disebut ku manéhna salaku “rugged individualism” (individualisme tangguh) Amérika jeung naon anu dianggap négatif ku manéhna salaku sosialisme nagara sarta paternalisme Éropa:

Hoover terus unggul dina hasil poling sapanjang kampanye taun 1928, sarta manéhna sacara mutlak ngéléhkeun Smith dina poé pamilihan, kalayan meunangkeun 58 persén sora raayat sarta 444 ti 531 sora éléktoral. Para sajarawan sapuk yén reputasi nasional Hoover sarta ékonomi anu nuju meujeuhna alus, ditambah deui ku perpecahan jero di Partéy Démokrat ngeunaan agama sarta Prohibisi, ngajamin kameunangan mutlakna. Daya tarik Hoover ka pamilih kulit bodas di Kidul hasil ngabobol "Solid South", sarta manéhna meunang di lima nagara bagian Kidul. Kameunangan Hoover ditarima kalayan positip ku surat kabar; salah sahijina nulis yén Hoover bakal "digawé kacida tohaga dina tugas-tugas anu aya di hareupeun bangsa sahingga dina ahir dalapan taun jabatanna salaku présidén, urang bakal nempo deui ka tukang kana hiji éra pencapaian anu luar biasa".

Pihak anu nentang Hoover panaséhat naha manéhna henteu ngalakukeun nanaon pikeun ngalokasikeun deui korsi kongrés sanggeus Sénsus Amérika Sarikat 1920 anu némbongkeun ayana kanaékan populasi kota sarta imigran. Sénsus 1920 nyaéta sénsus sapuluh taunan anu munggaran sarta hiji-hijina anu hasilna henteu dipaké pikeun nangtukeun deui alokasi korsi Kongrés, anu tungtungna mangaruhan Éléktoral College taun 1928 sarta méré dampak kana pemilu présidén.

Kapersidénan (1929–1933)

Hoover keur disumpah ku Hakim Agung William Howard Taft dina 4 Maret 1929

Hoover nempo kapersidénan salaku pakakas pikeun ngabenerkeun kaayaan sakabéh urang Amérika ku cara nyorong gawé bareng antara publik jeung swasta—anu ku manéhna disebut "voluntarisme" (sukarelawan). Manéhna boga kacenderungan nolak paksaan atawa pipilueun pamaréntah, sabab manéhna nganggap hal éta ngalanggar idé-idé Amérika ngeunaan individualisme sarta kamerdikaan diri. Sanajan kitu, Hoover ngadukung ayana béaya pangsiun anu dibiayaan ku pamaréntah pikeun maranéhna anu umurna di luhur 65 taun, sanajan usulan ieu henteu kungsi dilaksanakeun salila mangsa jabatanna. Undang-undang utama munggaran anu ditandatanganan ku manéhna nyaéta Undang-Undang Pamasaran Tatanén 1929, anu ngadegkeun Déwan Ladang Féderal pikeun nyetabilkeun harga hasil tatanén. Hoover loba ngagunakeun komisi-komisi pikeun nalungtik pasualan sarta ngusulkeun solusi, sarta loba tina komisi éta téh disponsoran ku donor swasta lain ku pamaréntah. Salah sahiji komisi anu dimimitian ku Hoover, nyaéta Komite Panalungtikan ngeunaan Trén Sosial, ditugaskeun pikeun nalungtik sakabéh kahirupan masarakat Amérika. Manéhna nunjuk Kabinét anu lolobana diusi ku jalma beunghar, konservatif anu pro-bisnis, kaasup Menteri Kauangan Andrew Mellon. Lou Henry Hoover nyaéta saurang Ibu Nagara anu aktip. Manéhna jadi conto pikeun awéwé anyar dina éra sanggeus Perang Dunya I: calakan, jagat, sarta sadar kana rupa-rupa poténsi awéwé.

Kawijakan jero nagri

Déprési Gedé

Nalika mimiti ngajabat, Hoover nyarita yén "upami dipaparin kasempetan pikeun maju kalayan kawijakan dalapan taun ka tukang, urang bakal geura-giru kalayan pitulung Gusti, nempo poé dimana kamiskinan bakal dileungitkeun tina ieu bangsa". Sanggeus nempo hasil kamakmuran anu dibawa ku kamajuan téknologi, loba jalma anu milu ngarasa optimis saperti Hoover, sarta pasar saham anu geus ramé beuki naék luhur nalika Hoover mimiti ngajabat. Ieu rasa optimis téh sabenerna nyumputkeun sababaraha ancaman pikeun pertumbuhan ékonomi AS anu tuluy-tuluyan, kaasup krisis tatanén anu terus lumangsung, jenuhna barang konsumsi saperti mobil, sarta tumuwuhna kateusaruaan panghasilan. Anu pangbahayana pikeun ékonomi nyaéta spékulasi kalebihan anu geus naékkeun harga saham jauh saluhureun ajén sabenerna. Sababaraha régulator sarta bankir geus ngingetan Coolidge sarta Hoover yén kagagalan pikeun nahan spékulasi bakal ngabalukarkeun "salah sahiji musibah kauangan panggedéna anu kungsi katingali ku ieu nagara," tapi duanana présidén éta asa-asa pikeun kalibet dina urusan Sistem Cadangan Féderal, anu ngatur bank-bank.

Dina ahir Oktober 1929, pasar saham ancur, sarta ékonomi dunya mimiti turun drastis kana mangsa Déprési Gedé. Anu jadi sabab Déprési Gedé masih jadi bahan padu omong, tapi Hoover nempo yén kurangna kapercayaan kana sistem kauangan mangrupa masalah ékonomi anu paling dasar anu disanghareupan ku bangsa. Manéhna nyoba nyingkahan pipilueun féderal, percaya yén cara pangalusna pikeun nguatkeun ékonomi nyaéta ngaliwatan pangiatan bisnis-bisnis saperti bank sarta jalan karéta api. Manéhna ogé sieun yén ngantepkeun individu narima "santunan" (dole) bakal ngaleutikan nagara sacara permanén, sarta percaya yén "bantuan pikeun individu ti pamaréntah féderal bakal mawa runtuyan korupsi sarta kabubujal (pemborosan) anu can pernah kasaksian ku bangsa urang." Sabalikna, Hoover percaya pisan yén pamaréntah lokal sarta sumbangan swasta anu kudu nanganan pangabutuh individu.

1. 1. 1. 1. 1. Kawijakan awal #####

Hoover keur calik dina méjana dina 20 Désémber 1930. Ieu mangrupa poto munggaran Hoover di Gedong Bodas, sarta poto munggaran anu némbongkeun telepon dina méja saurang présidén.

Sanajan manéhna nyoba méré gambaran positip kana Salasa Hideung, Hoover gancang gerak pikeun nanganan runtagna pasar saham. Dina poé-poé sanggeus Salasa Hideung, Hoover ngumpulkeun para pamingpin bisnis sarta buruh, ménta maranéhna pikeun nyingkahan pamotongan gajih sarta panghentian gawé nalika nagara nyanghareupan naon anu diyakini ku manéhna salaku résési pondok, sarupa jeung Déprési 1920–21. Hoover ogé ngayakinkeun pausahaan jalan karéta sarta utilitas publik pikeun ningkatkeun belanja pangwangunan sarta pangropéa, sarta Federal Reserve ngumumkeun yén maranéhna bakal nurunkeun suku bunga. Dina awal taun 1930, Hoover meunangkeun tambahan dana $100 juta ti Kongrés pikeun neruskeun kawijakan pinjaman sarta pameulian Déwan Ladang Féderal. Ieu léngkah-léngkah téh sacara koléktif dirancang pikeun nyegah siklus déflasi sarta méré stimulus fiskal. Dina waktu anu sarua, Hoover nentang usulan kongrés pikeun méré bantuan féderal ka nu pangangguran, sabab manéhna percaya yén program saperti kitu téh mangrupa tanggung jawab pamaréntah nagara bagian, lokal, sarta organisasi filantropi.

Hoover mimiti ngajabat kalayan harepan bisa naékkeun tarif tatanén pikeun mantuan para patani anu keur kasusah alatan krisis ladang taun 1920-an, tapi usahana ieu jadi kabeungkeut kana hiji rarancang undang-undang anu naékkeun tarif sacara lega. Hoover nolak pikeun kalibet jero dina debat kongrés ngeunaan tarif éta, sarta Kongrés ngahasilkeun hiji RUU tarif anu naékkeun tingkat pajeg pikeun loba barang. Sanajan éta RUU téh teu dipikaresep ku balaréa, Hoover ngarasa manéhna teu bisa nolak hasil législatif utama ti Kongrés Amérika Sarikat ka-71 anu dikawasa ku Républik. Ngaliwatan protés ti loba ahli ékonomi, Hoover nandatanganan Undang-Undang Tarif Smoot–Hawley jadi hukum dina Juni 1930. Kanada, Perancis, sarta nagara-nagara séjénna males ku cara naékkeun tarif ogé, anu ngabalukarkeun kontraksi dina perdagangan internasional sarta ngajadikeun ékonomi beuki parah. Urang Républik Progrésif saperti Sénator William E. Borah ti Idaho kacida ambekna nalika Hoover nandatanganan éta undang-undang tarif, sarta hubungan Hoover jeung faksi éta di partéy teu kungsi pulih deui.

Kawijakan satuluyna

Hoover di Oval Office bareng Ted Joslin, 1932

Dina ahir taun 1930, tingkat pangangguran nasional geus nepi ka 11,9 persén, tapi can pati jelas pikeun sabagéan badag urang Amérika yén kamunduran ékonomi ieu bakal leuwih parah batan Déprési 1920–21. Runtuyan kagagalan bank dina ahir taun 1930 nandakeun runtagna ékonomi anu leuwih gedé dina taun 1931. Nalika nagara-nagara séjén ninggalkeun standar emas, Hoover nolak pikeun ngaleupaskeunana; manéhna ngécé kana sagala sistem monétér séjénna salaku "koléktivisme". Hoover nempo yén lemahna Ékonomi Éropa mangrupa sabab utama tina masalah ékonomi di Amérika Sarikat. Salaku réspon kana runtugna Ékonomi Jérman, Hoover ngumpulkeun rojongan kongrés pikeun moratorium sataun kana hutang perang Éropa. Moratorium Hoover ditarima kalayan hadé di Éropa sarta Amérika Sarikat, tapi Jérman tetep aya dina bangku kagagalan bayar tina pinjamanna. Nalika ékonomi dunya beuki parah, pamaréntahan démokratis loba anu runtag; di Jérman, pamingpin Partéy Nazi Adolf Hitler nyekel kakawasaan sarta ngabubarkeun Républik Weimar.

Nepi ka pertengahan 1931, tingkat pangangguran geus nepi ka 15 persén, anu ngabalukarkeun kasieun anu beuki ningkat yén nagara keur ngalaman déprési anu jauh leuwih parah batan kamunduran ékonomi saméméhna. Salaku jalma anu rada katutup sarta boga kasieun pikeun nyarita di hareupeun umum, Hoover ngantepkeun lawan-lawanna di Partéy Démokrat ngagambarkeun dirina salaku jalma anu tiis, teu mampuh, réaksionér, sarta kurang gaul. Lawan-lawan Hoover nyiptakeun rupa-rupa landihan anu ngahina pikeun ngaruksak reputasina, saperti "Hooverville" (padumukan kumuh sarta kémp pangungsian), "kulit Hoover" (kardus anu dipaké pikeun nambal sol sapatu anu bolong), sarta "simbut Hoover" (koran urut anu dipaké pikeun nyimbut diri tina hawa tiis). Nalika Hoover terus nolak usaha bantuan féderal, Gubernur Franklin D. Roosevelt ti New York ngaluncurkeun Administrasi Bantuan Darurat Samentara pikeun méré bantuan ka nu pangangguran. Urang Démokrat mosisikeun éta program salaku alternatif anu leuwih merhatoskeun batan naon anu disebut sikép apatis Hoover ka nu pangangguran, sanajan Hoover percaya yén program kitu téh tanggung jawab nagara bagian sarta lokal.

Ékonomi terus nyirorot, kalayan tingkat pangangguran ampir nepi ka 23 persén dina awal taun 1932, sarta Hoover tungtungna ngadéngékeun pamenta pikeun leuwih loba pipilueun féderal. Dina Januari 1932, manéhna ngayakinkeun Kongrés pikeun ngesahkeun pangadegan Reconstruction Finance Corporation (RFC), anu bakal méré pinjaman anu dijamin ku pamaréntah ka lembaga kauangan, jalan karéta, sarta pamaréntah lokal. RFC nyalametkeun loba bisnis tina kabangkrutan, tapi gagal ngarangsang pinjaman komérsial saloba anu dipiharep ku Hoover, sabagéan alatan RFC dijalankeun ku bankir konservatif anu teu kersa méré pinjaman anu boga résiko luhur. Dina bulan anu sarua nalika RFC diadegkeun, Hoover nandatanganan Undang-Undang Bank Pinjaman Imah Féderal, anu ngadegkeun 12 bank distrik anu diawasi ku Déwan Bank Pinjaman Imah Féderal kalayan cara anu sarupa jeung Sistem Federal Reserve. Manéhna ogé mantuan dina pengesahan Undang-Undang Glass–Steagall 1932, hiji panerapan perbankan darurat anu dirancang pikeun ngalegaan kiridit perbankan ku cara ngalegaan jaminan dimana bank Federal Reserve diwenangkeun pikeun méré pinjaman. Nalika ieu léngkah-léngkah téh gagal nahan krisis ékonomi, Hoover nandatanganan Undang-Undang Bantuan Darurat sarta Pangwangunan, hiji RUU proyék umum saharga $2 miliar, dina Juli 1932.

Budget policy

National debt as a fraction of GNP up from 20% to 40% under Hoover. From Historical Statistics US (1976).

After a decade of budget surpluses, the federal government experienced a budget deficit in 1931. Though some economists, like William Trufant Foster, favored deficit spending to address the Great Depression, most politicians and economists believed in the necessity of keeping a balanced budget. In late 1931, Hoover proposed a tax plan to increase tax revenue by 30 percent, resulting in the passage of the Revenue Act of 1932. The act increased taxes across the board, rolling back much of the tax cut reduction program Mellon had presided over during the 1920s. Top earners were taxed at 63 percent on their net income, the highest rate since the early 1920s. The act also doubled the top estate tax rate, cut personal income tax exemptions, eliminated the corporate income tax exemption, and raised corporate tax rates. Prior to its passage, the legislation included a sales tax, but this part of the bill was defeated in the House of Representatives by 211 to 178 votes. Despite the passage of the Revenue Act, the federal government continued to run a budget deficit.

Informasi leuwih jero: Gerakan Lily-white jeung Repatriasi Méksiko

Herbert sarta Lou Henry Hoover dina karéta api di Illinois

Hoover jarang nyabit-nyabit ngeunaan hak sipil nalika manéhna jadi présidén. Manéhna percaya yén urang Afrika-Amérika sarta ras séjénna bisa ningkatkeun darajatna sorangan ngaliwatan pendidikan sarta inisiatif individu. Hoover nunjuk leuwih loba urang Afrika-Amérika kana jabatan féderal batan Harding sarta Coolidge digabungkeun, tapi loba pamingpin Afrika-Amérika anu ngutuk rupa-rupa aspék administrasi Hoover, kaasup kateukersa Hoover pikeun ngadorong undang-undang féderal anti-panyiksa (anti-lynching). Hoover ogé terus ngajalankeun strategi lily-white, nyaéta nyoplokkeun urang Afrika-Amérika tina posisi pamingpin di Partéy Républik dina usaha pikeun mungkas dominasi Partéy Démokrat di Kidul. Sanajan Robert Moton sarta sababaraha pamingpin kulit hideung séjénna nampa strategi lily-white salaku léngkah samentara, lolobana pamingpin Afrika-Amérika mah kacida ambekna. Hoover beuki ngajauhan pamingpin kulit hideung ku cara nyalonkeun hakim konservatif ti Kidul, John J. Parker, ka Mahkamah Agung Amérika Sarikat; pencalonan Parker tungtungna gagal di Sénat alatan ayana perlawanan ti NAACP sarta organisasi buruh. Loba pamilih kulit hideung anu pindah ka Partéy Démokrat dina pemilu 1932, sarta urang Afrika-Amérika engkéna bakal jadi bagian penting tina Koalisi New Deal Franklin Roosevelt.

Salaku bagian tina usahana pikeun ngawatesan pangangguran, Hoover nyoba neukteuk imigrasi ka Amérika Sarikat, sarta dina taun 1930 manéhna ngaluarkeun paréntah éksékutip anu ngawajibkeun individu boga pagawéan saméméh pindah ka Amérika Sarikat. Administrasi Hoover ngamimitian kampanye pikeun nungtut imigran ilegal di Amérika Sarikat, anu pangaruhna kacida kuatna ka Urang Méksiko-Amérika, utamana maranéhna anu cicing di California Kidul. Pamaréntah féderal ogé ngarojong repatriasi Méksiko dimana aya sakitar 300.000 nepi ka dua juta urang Méksiko sarta Méksiko-Amérika anu dipulangkeun, didéportasi, atawa diusir ka Méksiko salila taun 1930-an, utamana dina mangsa jabatan Hoover. Opat puluh nepi ka genep puluh persén ti maranéhna téh sabenerna warga nagara Amérika. Sanajan pamaréntah féderal nyorong repatriasi, hal ieu lolobana diatur ku otoritas nagara bagian sarta lokal kalayan pangrojong ti pihak swasta. Administrasi Hoover ngadéportasi 34.000 urang ka Méksiko antara taun 1930 nepi ka 1933. Tapi, leuwih loba jalma anu milih repatriasi sacara sukarela. Sababaraha ahli boga pamadegan yén repatriasi massal ieu mangrupa kawijakan ti administrasi Hoover. Numutkeun profésor hukum Kevin R. Johnson, kampanye repatriasi ieu minuhan standar hukum modern ngeunaan ethnic cleansing (pembersihan étnis), sabab ngalibatkeun panyabutan paksa hiji minoritas ras ku aktor pamaréntah.

Hoover ngatur deui Biro Urusan India pikeun ngawatesan éksploitasi ka urang pribumi Amérika (Native Americans).

Prohibisi

Nalika mimiti ngajabat, Hoover ngadesek urang Amérika pikeun matuh kana Amandemén Kadalapan Belas sarta Undang-Undang Volstead, anu geus netepkeun Prohibisi di sakuliah Amérika Sarikat. Pikeun méré rékoméndasi kawijakan publik ngeunaan Prohibisi, manéhna ngadegkeun Komisi Wickersham. Hoover tadina miharep yén laporan publik komisi éta bakal nguatkeun siképna anu pro-Prohibisi, tapi éta laporan téh kalah nyawad kana palaksanaan Undang-Undang Volstead sarta nyatet ayana tumuwuhna panolakan publik kana Prohibisi. Sanggeus Laporan Wickersham dipublikasikeun dina taun 1931, Hoover nolak saran ti sababaraha babaturan deukeutna sarta nolak pikeun nyatujuan révisi naon waé kana Undang-Undang Volstead atawa Amandemén Kadalapan Belas, sabab manéhna sieun hal éta bakal ngaruksak rojongan ti para panganjur Prohibisi. Nalika opini publik beuki malik nentang Prohibisi, beuki loba jalma anu ngarémpak hukum, sarta gerakan akar jukut mimiti digawé satékah polah pikeun ngabolaykeun Prohibisi. Dina Januari 1933, hiji amandemén konstitusi pikeun ngabolaykeun Amandemén Kadalapan Belas disatujuan ku Kongrés sarta diajukeun ka nagara-nagara bagian pikeun diratifikasi. Nepi ka Désémber 1933, éta amandemén geus diratifikasi ku jumlah nagara bagian anu diperlukeun pikeun jadi Amandemén Kasalapan Likur Konstitusi Amérika Sarikat.

Protés Bonus Army

Rébuan véteran Perang Dunya I sarta kulawargana ngayakeun démonstrasi sarta masang kémp di Washington, DC, salila bulan Juni 1932, nungtut pamayaran saharita tina bonus anu geus dijanjikeun ku Undang-Undang Kompénsasi Disaluyukeun Perang Dunya dina taun 1924; katangtuan dina éta undang-undang nyebutkeun yén pamayaran bonus téh kakara bakal dilaksanakeun dina taun 1945. Sanajan ditawaran duit ku Kongrés Amérika Sarikat pikeun marulang ka lemburna, sababaraha anggota "Bonus Army" tetep cicing di dinya. Pulisi Washington nyoba ngabubarkeun para démonstran, tapi jumlahna éléh loba sarta teu hasil. Pulisi ngaleupaskeun témbakan dina usaha anu taya gunana pikeun nyiptakeun katartiban, anu ngabalukarkeun dua démonstran tiwas sarta loba petugas anu tatu. Hoover ngirimkeun pasukan Angkatan Darat AS anu dipingpin ku Jéndral Douglas MacArthur ka tempat protés. MacArthur, anu percaya yén manéhna keur merangan Révolusi Komunis, milih pikeun ngabersihkeun éta kémp ku kakuatan militér. Sanajan Hoover teu maréntahkeun MacArthur pikeun ngabubarkeun démonstran ku cara kitu, manéhna nyatujuan tindakan éta sanggeus kajadianana lumangsung. Ieu kajadian téh jadi hal anu ngerakeun pikeun administrasi Hoover sarta ngaruksak usahana pikeun kapilih deui dina pemilu.

Kawijakan luar nagri

Numutkeun Leuchtenburg, Hoover téh "présidén Amérika pamungkas anu mimiti ngajabat tanpa boga kabutuhan anu nyata pikeun merhatoskeun dunya luar". Sanajan kitu, salila mangsa jabatan Hoover, tatanan dunya anu diadegkeun sanggeus Perang Dunya I mimiti runtag. Salaku présidén, Hoover umumna nedunan jangjina saméméh ngajabat pikeun henteu pipilueun kana urusan jero nagri Amérika Latin. Dina taun 1930, manéhna ngaluarkeun Mémorandum Clark, hiji panolakan kana Roosevelt Corollary sarta léngkah nuju non-intervénsionisme di Amérika Latin. Hoover henteu sagemblengna nahan diri tina pamakéan militér dina urusan Amérika Latin; manéhna tilu kali ngancem bakal ngayakeun intervénsi di Républik Dominika, sarta ngirimkeun kapal perang ka Él Salvador pikeun ngarojong pamaréntah dina nyanghareupan révolusi sayap kénca. Sanajan aya tindakan-tindakan éta, manéhna mungkas Perang Cau (Banana Wars), ngaréngsékeun pangeureutan Nikaragua sarta ampir mungkas pangeureutan Haiti.

Hoover méré prioritas kana pancaténan pakarang (disarmament), anu dipiharep ku manéhna bisa mindahkeun dana ti militér kana kabutuhan jero nagri. Hoover sarta Menteri Luar Nagri Henry L. Stimson museurkeun perhatian kana ngalegaan Perjangjian Angkatan Laut Washington 1922, anu tujuanna pikeun nyegah balapan pakara pakarang angkatan laut. Alatan usaha Hoover, Amérika Sarikat sarta kakuatan angkatan laut utama séjénna nandatanganan Perjangjian Angkatan Laut London 1930. Ieu perjangjian téh mangrupa munggaran kalina kakuatan-kakuatan angkatan laut sapuk pikeun ngawatesan tonase kapal tambahan, sabab perjangjian saméméhna mah ngan ukur mangaruhan kana kapal utama (capital ships).

Dina Konférénsi Pancaténan Pakarang Dunya 1932, Hoover ngadesek pangurangan pakarang anu leuwih loba sarta ngalarang pamakéan tank sarta kapal nu mawa bom, tapi usulna henteu ditarima.

Dina taun 1931, Jepang nginvasi Manchuria, ngéléhkeun Angkatan Révolusionér Nasional Républik Cina (1912–1949) sarta ngadegkeun Manchukuo, hiji nagara bonéka. Administrasi Hoover ngutuk éta invasi, tapi ogé nyoba nyingkahan konflik jeung urang Jepang, sabab sieun yén nyokot sikép anu teuing keras bakal ngaleutikan kakuatan moderat di pamaréntahan Jepang sarta ngajauhkeun poténsi sekutu pikeun ngalawan Uni Soviét, anu ku manéhna dianggap salaku ancaman anu jauh leuwih gedé. Salaku réspon kana invasi Jepang, Hoover sarta Menteri Luar Nagri Stimson nyieun garis badag Doktrin Stimson, anu nétépkeun yén Amérika Sarikat moal ngaku kana wilayah-wilayah anu dimeunangkeun ku cara kekerasan.

Kampanye pamilihan deui 1932

Nepi ka pertengahan 1931, saeutik pisan pangamat anu mikir yén Hoover boga harepan gedé pikeun meunangkeun jabatan kadua di tengah krisis ékonomi anu terus lumangsung. Harepan urang Républik kacida murepna nepi ka Hoover teu nyanghareupan perlawanan anu hartosna pikeun dicalonkeun deui dina Konvénsi Nasional Républik 1932. Coolidge sarta inohong Républik séjénna kabéhanana ngaliwatkeun kasempetan pikeun nangtang Hoover. Franklin D. Roosevelt meunangkeun pencalonan présidén dina sora (ballot) kaopat dina Konvénsi Nasional Démokrat 1932, ngéléhkeun calon Démokrat taun 1928, Al Smith. Urang Démokrat nyerang Hoover salaku cukang lantaran Déprési Gedé, sarta dianggap teu paduli kana sangsara anu dialaman ku jutaan jalma. Salaku Gubernur New York, Roosevelt geus ménta législatur New York pikeun méré bantuan ka jalma-jalma anu merlukeun, anu ngawangun reputasi Roosevelt salaku jalma anu leuwih satuju kana intervénsionisme pamaréntah salila krisis ékonomi. Partéy Démokrat, kaasup Al Smith sarta pamingpin nasional séjénna, ngahiji di tukangeun Roosevelt, samentara urang Républik progrésif saperti George Norris sarta Robert La Follette Jr. ninggalkeun Hoover. Prohibisi beuki teu dipikaresep sarta golongan "wet" (anti-prohibisi) méré argumén yén nagara bagian sarta lokal merlukeun duit pajeg. Hoover ngusulkeun amandemén konstitusi anyar anu teu jelas sacara hususna. Program Roosevelt ngajanjikeun pangabolayan Amandemén ka-18.

Hasil sora éléktoral 1932

Hoover mimitina ngarencanakeun ngan ukur bakal ngayakeun hiji atawa dua biantara utama sarta masrahkeun sésa kampanyena ka utusan (proxy), sakumaha anu biasana dilakukeun ku présidén anu keur ngajabat. Sanajan kitu, didorong ku paménta urang Républik sarta ngarasa ambek ku klaim-klaim urang Démokrat, Hoover tungtungna turun langsung ka masarakat. Dina salapan biantara radio utamana, Hoover utamana ngabéla administrasina sarta filsafat pamaréntahanana, ngadesek para pamilih pikeun tetep nyekel kana "dasar pangalaman" sarta nolak anggapan yén intervénsionisme pamaréntah bisa nyalametkeun nagara tina Déprési. Para sejarawan boga pamadegan yén biantara radiona henteu ditarima kalayan hadé, sabagéan alatan cara nyaritana anu monoton sarta kaku. Dina lalampahan kampanyena ka sakuliah nagara, Hoover nyanghareupan balaréa anu bisa jadi pangmushuhna anu kungsi katingali ku hiji présidén anu keur ngajabat. Dina unggal pangeureutan kampanye, manéhna mindeng diganggu (heckled) sarta dipoyok, malah di Beloit, Wisconsin, saurang lalaki ditahan kalayan tuduhan yén manéhna geus nyoplokkeun paku tina jalur karéta api saméméh karéta Hoover ngaliwat. Saurang anggota Secret Service nyatet, "Kuring geus ngarénjangan Présidén-Présidén saprak Roosevelt sarta can kungsi ningali présidén bener-bener dipoyok, kalayan jalma-jalma lalumpatan ka jalan bari némbongkeun sikép ngahina ka manéhna."

Tungtungna, usaha Hoover pikeun ngabenerkeun administrasina henteu didéngé ku masarakat, sabab sabagéan badag publik nyalahkeun administrasina salaku cukang lantaran déprési. Dina sora éléktoral, Hoover éléh 59–472, sarta ngan meunang di genep nagara bagian. Hoover meunangkeun 39,6 persén tina sora populer (popular vote), turun drastis 18,6 poin perséntase tina hasilna dina pemilu 1928.

</ref> Anu ngajadikeun manéhna kuciwa pisan, Hoover henteu diondang pikeun ngabantosan nagara sanggeus Amérika Sarikat aub dina Perang Dunya II alatan ayana pabéantar pamadegan jeung Roosevelt sarta popularitasna anu tetep murep. Manéhna henteu ngudag pencalonan présidén dina Konvénsi Nasional Républik 1944, sarta, dumasar kana paménta calon ti Républik Thomas E. Dewey, manéhna nahan diri pikeun henteu milu kampanye salila pamilihan umum. Dina taun 1945, Hoover méré saran ka Présidén Harry S. Truman sangkan ngabolaykeun tungtutan Amérika Sarikat ngeunaan penyerahan tanpa sarat ti Jepang alatan tingginya proyéksi korban jiwa tina rencana invasi ka Jepang, sanajan harita Hoover teu nyahoeun ngeunaan ayana Proyék Manhattan sarta bom atom.

Dina awal mangsa perang, Bernard Baruch ngusulkeun ka Franklin Roosevelt yén Hoover bisa waé dimangpaatkeun dina kapasitas administratif pikeun usaha perang. Roosevelt ngajawab, "Kuring téh lain Yésus Kristus. Kuring moal ngahudangkeun Hoover tina maotna," sarta éta ideu téh dipopohokeun kitu waé. Sanajan Roosevelt nolak ngagunakeun jasa Hoover, manéhna tetep méré hormat ku cara ngutus Jéndral Albert Coady Wedemeyer pikeun rutin nganjang ka Hoover di suite-na di Hotel Waldorf Astoria, New York City, pikeun méré béja panganyarna ngeunaan rencana perang Sekutu. Tapi tetep waé, manéhna teu dibéré nyaho ngeunaan program pakarang atom ku Wedemeyer.

Dina taun 1943, Hoover nyatakeun dukunganna kana Zionisme.

Pasca-Perang Dunya II

Informasi leuwih jero: Kapersidénan Harry S. Truman jeung Kapersidénan Dwight D. Eisenhower

Hoover bareng jeung putrana Allan (kénca) sarta incuna Andrew (luhur), 1950

Saatos Perang Dunya II, Hoover sosobatan jeung Présidén Truman sanajan maranéhna boga bédana idéologi. Alatan pangalaman Hoover jeung Jérman dina ahir Perang Dunya I, dina taun 1946 Truman milih tilas présidén éta pikeun ngulilingan Jérman anu dikawasa Sekutu sarta Roma, Itali pikeun mastikeun kabutuhan pangan nagara-nagara anu dikawasa éta. Sanggeus ngulilingan Jérman, Hoover ngahasilkeun sajumlah laporan anu kritis kana kawijakan pangeureutan AS. Manéhna nyatakeun dina salah sahiji laporanna yén "aya ilusi yén Jérman Anyar anu nyésa sanggeus anéksasi bisa diréduksi jadi 'nagara pastor (pastoral state).' Hal éta moal bisa dilakukeun iwal urang maéhan atawa mindahkeun 25.000.000 jalma ti dinya." Atas inisiatif Hoover, program kadaharan sakola di zona pangeureutan Amérika sarta Inggris di Jérman dimimitian dina 14 April 1947; éta program méré dahar ka 3.500.000 barudak.

Anu leuwih penting deui, dina taun 1947 Truman nunjuk Hoover pikeun mingpin Komisi Organisasi Cabang Éksékutip Pamaréntah, hiji studi tingkat luhur anu anyar. Truman nampa sababaraha rékoméndasi ti "Komisi Hoover" pikeun ngaleungitkeun pemborosan, penipuan, sarta inéfisiénsi, ngahijikeun lembaga-lembaga, sarta nguatkeun kontrol Gedong Bodas kana kawijakan. Sanajan Hoover kungsi nentang konséntrasi kakawasaan Roosevelt dina taun 1930-an, manéhna percaya yén kapersidénan anu leuwih kuat diperlukeun ku ayana Zaman Atom. Salila pamilihan présidén 1948, Hoover ngarojong kampanye calon Républik Thomas E. Dewey anu gagal ngalawan Truman, tapi manéhna tetep boga hubungan anu hadé jeung Truman. Hoover satuju kana ayana Perserikatan Bangsa-Bangsa (UN) sacara prinsip, tapi manéhna nolak méré kaanggotaan ka Uni Soviét sarta nagara-nagara Komunis séjénna. Manéhna nganggap Uni Soviét sarua hinana sacara moral jeung Jérman Nazi sarta ngarojong usaha Richard Nixon jeung nu séjénna pikeun ngungkab urang Komunis di Amérika Sarikat.

Hoover bareng jeung Présidén John F. Kennedy dina taun 1961

Dina taun 1949, Dewey salaku gubernur New York nawarkeun korsi Sénat ka Hoover anu ditinggalkeun ku Robert F. Wagner. Éta téh ngan ukur pikeun jadi sénator salila dua bulan, sarta manéhna nolak.

Hoover (katuhu) bareng jeung Présidén Harry S. Truman (tengah) sarta Jéndral Dwight D. Eisenhower (kénca) di Universitas Princeton

Hoover ngarojong pamingpin konservatif Robert A. Taft dina Konvénsi Nasional Républik 1952, tapi pencalonan présidén ti partéy kalah labuh ka Dwight D. Eisenhower, anu satuluyna meunangkeun pamilihan 1952. Sanajan Eisenhower nunjuk Hoover kana komisi présidén séjénna, Hoover teu pati resep ka Eisenhower, manéhna nyalahkeun Eisenhower alatan gagalna dina ngabolaykeun New Deal. Kagiatan publik Hoover mantuan mulihkeun reputasina, kitu ogé carana anu sok ngagunakeun humor anu ngarendahkeun diri sorangan; manéhna sakapeung nyarita yén "Kuring téh hiji-hijina jalma pinunjul anu ngaranna kungsi dijadikeun ngaran déprési." Dina taun 1958, Kongrés ngaluarkeun Undang-Undang Tilas Présidén, anu méré pénsiun taunan $25.000 (sarua jeung Citakan:Inflation) ka unggal tilas présidén. Hoover nampa éta duit pénsiun sanajan manéhna teu butuh duitna, bisa jadi pikeun nyingkahan Truman ngarasa éra, sabab kaayaan kauangan Truman anu dikabarkan kurang hadé jadi salah sahiji pemicu disahkeunna éta undang-undang. Dina awal taun 1960-an, Présidén John F. Kennedy nawarkeun rupa-rupa posisi ka Hoover; Hoover nolak éta tawaran tapi manéhna ngabéla administrasi Kennedy sanggeus Invasi Teluk Babi, Krisis Misil Kuba, sarta manéhna ngarasa sedih pisan ku ayana pamaténian John F. Kennedy dina taun 1963.

Hoover nulis sababaraha buku salila mangsa pangsiunna, kaasup The Ordeal of Woodrow Wilson, dimana manéhna satékah polah ngabéla tindakan-tindakan Wilson dina Konférénsi Perdamaian Paris. Dina taun 1944, manéhna mimiti nulis Freedom Betrayed, anu sering disebut ku manéhna salaku "magnum opus"-na. Dina Freedom Betrayed, Hoover sacara keras ngritik kawijakan luar nagri Roosevelt, utamana kaputusan Roosevelt pikeun ngaku ka Uni Soviét pikeun méré bantuan ka nagara éta salila Perang Dunya II. Ieu buku téh kakara dipublikasikeun dina taun 2012 sanggeus diédit ku sejarawan George H. Nash.

Pupusna sarta Umur Panjang

Makam Herbert sarta Lou Henry Hoover

Hoover nyanghareupan tilu panyakit utama salila dua taun pamungkas hirupna, kaasup operasi dina Agustus 1962 pikeun ngangkat sél nu tumuwuh dina peujit gedéna. Manéhna pupus di New York City dina 20 Oktober 1964, alatan ayana pendarahan internal anu hébat. Sanajan kekecapan pamungkas anu diucapkeun ku Hoover teu kanyahoan, tulisan pamungkasna anu kanyahoan nyaéta pesen "get-well" pikeun sobatna, tilas Présidén Harry S. Truman, genep poé saméméh manéhna pupus, sanggeus manéhna ngadéngé yén Truman tatu alatan tiroseuleu di kamar mandi: Citakan:Blockquote Dua bulan saméméhna dina 10 Agustus, Hoover nincak umur 90 taun, manéhna jadi présidén AS kadua (sanggeus John Adams) anu nincak umur sakitu. Nalika ditanya kumaha parasaanana nalika nincak umur sakitu, Hoover ngajawab, "Teuing ku kolot." Nalika pupusna, Hoover geus teu ngajabat salila leuwih ti 31 taun (sakabéhna 11553 poé). Ieu téh mangrupa mangsa pangsiun panglilana dina sajarah kapersidénan, ngalangkungan John Adams anu lilana 25 taun, nepi ka Jimmy Carter meupeuskeun éta rékor dina Séptémber 2012.

Présidén Lyndon B. Johnson maréntahkeun sangkan bandera dikibarkeun satengah tihang sarta jadi salah sahiji ti 500 tamu anu diondang kana upacara pangureunan anu dilaksanakeun di Gréja Épiskopal St. Bartholomew. Inohong séjénna anu hadir nyaéta tilas Wakil Présidén sarta bakal calon Présidén Richard Nixon, Perwakilan William E. Miller, Gubernur Nelson Rockefeller, tilas Gubernur Thomas E. Dewey, tilas Jaksa Agung Robert F. Kennedy, tilas Menteri Pos James A. Farley, Laksamana Muda Lewis L. Strauss sarta para Sénator Hubert Humphrey, Barry Goldwater, Kenneth Keating, sarta Jacob Javits.

Hoover dipasihan panghormatan kalayan pamulasaraan nagara dimana layonna disemayamkeun di rotunda United States Capitol. Présidén Johnson sarta Ibu Nagara Lady Bird Johnson hadir, tapi tilas présidén Truman sarta Eisenhower duanana teu bisa hadir alatan nuju teu damang. Satuluyna, dina 25 Oktober, manéhna dikureubkeun di West Branch, Iowa, deukeut perpustakaan présidénna sarta tempat lahirna di kawasan Situs Sajarah Nasional Herbert Hoover. Sanggeusna, pamajikan Hoover, Lou Henry Hoover, anu geus dikureubkeun di Palo Alto, California, sanggeus pupusna dina taun 1944, dipindahkeun pikeun dikureubkeun deui di gigireunana.

Pamulasaraan nagara ieu téh mangrupa anu katilu dina jangka waktu dua belas bulan, sanggeus Présidén John F. Kennedy sarta Jéndral Besar Douglas MacArthur. Black Jack nyaéta kuda tanpa nu tumpak (riderless horse) anu milu dina tilu upacara pamulasaraan éta.^[rujukan?]

Warisan

Reputasi sajarah

Hoover kacida teu dipikaresepna nalika manéhna ninggalkeun jabatan sanggeus pamilihan 1932, sarta reputasi sajarahna kakara mimiti pulih dina taun 1970-an. Nurutkeun Profésor David E. Hamilton, para sejarawan méré aprésiasi ka Hoover pikeun kapercayaanana anu tulus kana boluntarisme sarta gawé bareng, ogé inovasi dina sababaraha programna. Sanajan kitu, Hamilton ogé nyatet yén Hoover téh kurang tapis sacara pulitik sarta gagal mikawanoh parahna Déprési Gedé. Nicholas Lemann nulis yén Hoover geus diinget "salaku jalma anu kaku teuing sacara konservatif pikeun méré réaksi anu tapis kana Déprési, salaku lawan anu apes pikeun Franklin Roosevelt anu hébat, sarta salaku politisi anu hasil ngarobah nagara anu tadina pro-Républik jadi pro-Démokrat". Poling ka para sejarawan sarta élmuwan pulitik umumna nempatkeun Hoover dina jajaran sapertilu panghandapna ti sakabéh présidén. Poling taun 2018 ti bagian Présidén sarta Pulitik Éksékutip Asosiasi Élmu Pulitik Amérika nempatkeun Hoover salaku présidén panghadéna ka-36. Poling C-SPAN taun 2017 ka para sejarawan ogé nempatkeun Hoover salaku présidén panghadéna ka-36.

Sanajan Hoover umumna dianggap boga mangsa kapersidénan anu gagal, manéhna ogé meunang pamuji pikeun tindakanana salaku kamanusaan sarta pajabat publik. Panulis biografi Glen Jeansonne nulis dina taun 2016 yén Hoover téh "salah sahiji urang Amérika anu paling luar biasa dina jaman modéren," sarta nambahan yén Hoover "ngajalanan hirup anu jadi conto carita Horatio Alger, iwal ti carita Horatio Alger mah eureun dina puncak kasuksésan". Panulis biografi Kenneth Whyte nulis yén, "pananya ngeunaan dimana posisi Hoover dina tradisi pulitik Amérika tetep jadi hal anu pinuh ku perdebatan nepi ka poé ieu. Sanajan manéhna écés maénkeun peran penting dina kamekaran tradisi progrésif sarta konservatif, duanana pihak moal daék ngaku ka manéhna alatan sieun kacampuran ku pihak séjénna."

Sejarawan Richard Pipes, ngeunaan tindakanana nalika mingpin Administrasi Bantuan Amérika, nyebutkeun: "Loba negarawan nempatan tempat anu nonjol dina sajarah alatan geus ngirim jutaan jalma kana pati; Herbert Hoover, anu dihina alatan kinerjana salaku Présidén, sarta geura dipopohokeun di Rusia, boga kaistiméwaan anu langka nyaéta geus nyalametkeun jutaan nyawa."

Sawangan kana ras

Sanajan omongan sarta humor rasis téh umum dina mangsa harita, Hoover teu kungsi ngalakukeun hal éta nalika jadi présidén, sarta diskriminasi anu dihaja téh mangrupa hal anu paling dipantang ku manéhna. Saperti loba batur sapantaranna, Hoover nganggap urang bodas sacara alamiah leuwih unggul ti batan urang hideung, nganggap yén "percampuran getih téh ngarugi keun". Manéhna mikir yén atikan sarta pagawéan bakal ngaronjatkeun darajat urang hideung, ku kituna manéhna ngarojong Institut Tuskegee. Pamajikanana, Lou Henry Hoover, meupeuskeun batasan warna kulit salaku ibu nagara ku cara ngondang Jessie De Priest, pamajikan anggota kongrés hideung munggaran anu kapilih sanggeus sababaraha dékadeu, kana acara téh tradisional pikeun para pamajikan anggota kongrés, ogé saterusna ngondang paduan sora Institut Tuskegee (anu harita dipingpin ku William Dawson).

Sanajan manéhna nganggap dirina salaku babaturan pikeun urang hideung sarta nu ngarojong kamajuan maranéhna, loba urang hideung sapantaranna anu boga sawangan bédé. W. E. B. Du Bois ngagambarkeun Hoover salaku "rasis anu teu démokratis anu ningali urang hideung salaku spésiés 'sub-manusa'". Sababaraha sejarawan maluruh leungitna kapercayaan urang Amérika-Afrika ka partéy Républik téh dimimitian dina mangsa jabatanana, utamana alatan usahana pikeun nyingkirkeun urang Amérika-Afrika tina kapamingpinan partéy Républik di wilayah Kidul.

Mangsa Hoover di Cina ogé mangaruhan sawanganana ka urang Asia sarta urang Amérika-Asia. Manéhna nulis yén "euweuh pamanggih mékanis anu ngagejleugkeun dunya" anu asalna ti Cina, manéhna ngklaim yén ieu téh alatan urang Cina teu boga insting mékanis anu sarua jeung urang Éropa. Hal ieu meureun mangaruhan kaputusanana pikeun ngurangan imigrasi ngaliwatan pangwatesan visa.

Dicutat Tina