Ibadah

Ibadah

Anu nuju ibadah solat, salah sahiji bentuk ibadah mahdhah. Jalma anu nuju sujud, simbol karendahan diri hamba di payuneun Allah.
Harti harfiah	Ngawula, babakti, sumembah
Asal kecap	Basa Arab: ‘Abada (عَبَدَ)
Dasar Hukum	Al-Qur'an & Sunnah
Tujuan utama	Ngahontal Ridho Allah
Klasifikasi	Ibadah Mahdhah Ibadah Ghairu Mahdhah
Tokoh nu ngaguar	Ali Syariati, Al-Ghazali, Ibn Taimiyah

Ibadah (Basa Arab: العِبَادَةُ‎) mangrupa hiji konsép sentral dina kaislaman anu sacara harfiah hartosna babakti, taluk, atawa ngawula. Dina sawangan nu leuwih jembar, ibadah nyaéta sagala rupa hal anu dipikacinta tur dipikaridho ku Gusti Allah, boh mangrupa ucapan, lampah, anu katingali (lahir) boh anu buni (batin).

Etimologi jeung Filosofi

Sacara basa, kecap ibadah asalna tina akar kecap ‘abada (Basa Arab: عَبَدَ‎) anu hartina ngahamba atawa ngawula. Dina basa Sunda buhun, ieu istilah mindeng disebut "ngawula" atawa "sumembah", anu negeskeun ayana hubungan batin antara hamba (manusa) jeung Gusti (Pangeran).

Sacara filosofis, Ali Syariati dina bukuna Makna Haji negeskeun yén ibadah téh mangrupa "gerak" atawa évolusi manusa tina kaayaan mahluk anu hina nuju ka Khaliq. Ibadah lain ngan saukur ritual statis, tapi mangrupa prosés ngaleupaskeun ego pribadi sarta ngahijikeun diri kana kersa Ilahi.

Maksud jeung Tujuan

Tujuan utama manusa ngalakukeun ibadah nyaéta pikeun ngahontal Ridho Allah. Sajaba ti éta, ibadah boga fungsi pikeun:

• Ngasah nurani jeung ngawangun adab anu luhung (akhlaqul karimah).
• Sarana pikeun ngabersihkeun jiwa tina sipat-sipat sato (sarakah, sombong, hianat).
• Minangka tanda sukur manusa kana sagala ni'mat nu geus katarima.

Klasifikasi Ibadah

Dina élmu fiqih, ibadah sacara umum dibagi jadi dua bagian:

1. Ibadah Mahdhah: Ibadah anu geus ditetepkeun tatacara sarta rukun-rukunna sacara panceg, saperti Salat, Puasa, jeung Haji.
2. Ibadah Ghairu Mahdhah: Sagala rupa kagiatan sosial atawa muamalah anu niatna pikeun neangan karidhoan Allah, saperti digawé, tulung-tinulung, jeung adab ka sasama.

Dasar Hukum

Al-Qur'an

Ayat anu paling utama ngeunaan tujuan diciptakeunana jin jeung manusa pikeun ibadah aya dina Surah Az-Zariyat:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‎
"Jeung Kami henteu ngayakeun jin jeung manusa, iwal ti sangkan maranéhna nararima ngawula ka Kami." (QS. 51:56)

Hadist

Dina Hadis Jibril, Rasulullah SAW nétélakeun hakekat ibadah anu sampurna (Ihsan):

أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ، فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ‎
"Anjeun kudu ibadah ka Allah saolah-olah anjeun ningali Mantenna, lamun anjeun teu bisa ningali Mantenna, saéstuna Mantenna ningali anjeun." (HR. Muslim No. 8).