Ibadah Ghairu Mahdhah
 Jual beuli anu jujur jadi ibadah . | |
| Harti | Ibadah teu murni/umum |
|---|---|
| Sipat | Fléksibel, muamalah |
| Prinsip | Al-Ashlu fil asy-ya’i al-ibahah |
| Ruang Lingkup | Hubungan manusa & alam |
| Syarat | Niat ikhlas & luyu syara' |
| Conto | Sedekah, Digawé, Tholabul 'Ilmi |
Ibadah Ghairu Mahdhah (Basa Arab: Lua error in Modul:Unicode_data at line 475: attempt to index field 'scripts' (a boolean value).) nyaéta sakabéh rupa amal kahadéan anu dipikaridho ku Allah SWT, anu asal-muasalna mangrupa urusan dunya (muamalah), tapi bisa boga ajén ibadah lamun dipigawé kalayan niat anu bener.[1] Ieu ibadah sering ogé disebut Ibadah 'Ammah (umum) atawa Ibadah Muamalah.[2]
Karakteristik jeung Prinsip
[édit | édit sumber]Bédana sareng Ibadah Mahdhah, Ibadah Ghairu Mahdhah miboga ciri anu leuwih jembar tur fléksibel:
- Maksudna Jelas (Ma'qulatul Ma'na): Tujuan jeung mangpaatna bisa katingali sarta kaharti ku akal manusa, luyu jeung paréntah Allah pikeun silih tulungan dina kahadéan (وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ — QS. Al-Ma'idah: 2).[3]
- Niat Jadi Konci: Kagiatan dunya bisa robah jadi pahala gumantung kana niatna, sakumaha dawuh Nabi yén amal téh gumantung kana niat (إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ — HR. Bukhari).[4]
- Prinsip Mubah: Dina urusan dunya, hukum asalna nyaéta meunang (mubah) salila euweuh dalil anu ngalarangna.[5]
Conto jeung Aplikasi
[édit | édit sumber]Ibadah Ghairu Mahdhah ngawengku sakabéh aspék kahirupan manusa sadidinten:
- Muamalah: Jual beuli anu jujur jadi ibadah sabab unggal kahadéan téh mangrupa sedekah (كُلُّ مَعْرُوفٍ صَدَقَةٌ — HR. Bukhari).[6]
- Sosial: Marahmay ka babaturan ogé kaasup ibadah ghairu mahdhah sabab seuri anjeun ka dulur anjeun téh sedekah (تَبَسُّمُكَ فِي وَجْهِ أَخِيكَ لَكَ صَدَقَةٌ — HR. Tirmidzi).[7]
- Tholabul 'Ilmi: Téangan élmu mangrupa kawajiban anu boga ajén ibadah anu kacida luhurna (طَلَبُ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ — HR. Ibn Majah).[8]
Dasar Hukum
[édit | édit sumber]Al-Qur'an
[édit | édit sumber]Allah SWT méré piwarang pikeun migawé kahadéan dina sagala widang sangkan urang meunang kabagjaan:
وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
"Jeung kudu migawé kahadéan maranéh, sangkan maranéh meunang kabagjaan." (QS. Al-Hajj: 77).[9]
Hadist
[édit | édit sumber]Satiap léngkah manusa pikeun hal anu mangpaat bisa dicatet jadi ibadah:
أَحَبُّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ
"Manusa anu paling dipikacinta ku Allah nyaéta anu paling mangpaat pikeun manusa séjénna." (HR. At-Thabrani).[10]
Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ Sabiq, Sayyid. Fiqh Sunnah. Darul Fath.
- ↑ "Konsep Ibadah Sosial". MUI.
- ↑ "Surah Al-Ma'idah - 2".
- ↑ "Sahih al-Bukhari 1".
- ↑ As-Suyuti. Al-Asybah wan Nazhair.
- ↑ "Sahih al-Bukhari 6021".
- ↑ "Jami' at-Tirmidhi 1956".
- ↑ "Sunan Ibn Majah 224".
- ↑ "Surah Al-Hajj - 77".
- ↑ "Al-Mu'jam al-Awsat".