James Buchanan
Daguerreotype sakira taun 1850–1868 | |
| Présidén Amérika Sarikat ka-15 | |
|---|---|
| Masa jabatan | 4 Maret 1857 – 4 Maret 1861 |
| Wakil Présidén | John C. Breckinridge |
| Ti payun | Franklin Pierce |
| Ti pengker | Abraham Lincoln |
| Mentri Luar Nagri AS ka-17 | |
| Masa jabatan | 10 Maret 1845 – 7 Maret 1849 |
| Présidén | James K. Polk, Zachary Taylor |
| Inpormasi Pribadi | |
| Wedal | 23 April 1791 Cove Gap, Pennsylvania, AS |
| Pupus | 1 Juni 1868 (yuswa 77) Lancaster, Pennsylvania, AS |
| Partéi pulitik | Federalist (1814–1824) Démokrat (ti 1828) |
| Almamater | Dickinson College |
| Padamelan | Ahli hukum, pulitikus |
| Tanda tangan | |
James Buchanan Jr. (wedal 23 April 1791 – pupus 1 Juni 1868) nyaéta Présidén Amérika Sarikat ka-15 anu ngajabat ti taun 1857 dugi ka 1861. Sateuacanna, anjeunna ogé ngajabat salaku Mentri Luar Nagri Amérika Sarikat ka-17 (1845–1849) sarta ngawakilan nagara bagian Pennsylvania di dua lembaga Kongrés AS (Sénat sarta DPR). Buchanan mangrupa nu ngarojong hak-hak nagara bagian, utamana ngeunaan masalah perbudakan, sarta ngawatesan peran pamaréntah féderal dina mangsa sateuacan Perang Sadulur Amérika.[1]
== Mangsa keur leutik
Mangsa keur leutik sarta atikan
[édit | édit sumber]
James Buchanan Jr. dibabarkeun dina kulawarga Scotch-Irish kaping 23 April 1791, di hiji saung kai (log cabin) di kebon anu dingaranan Stony Batter, deukeut Cove Gap di Pagunungan Allegheny, Pennsylvania kidul.[2] Anjeunna téh anak kadua ti sabelas sadulur, sarta putra cikal ti pasangan James Buchanan Sr. sarta Elizabeth Speer.
Ramana nyaéta imigran ti County Donegal, Irlandia, anu pindah ka Amérika dina taun 1783.[3] Saatos Buchanan lahir, kulawargana pindah ka Mercersburg, Pennsylvania dina taun 1794. Ramana janten jalma beunghar di éta wewengkon salaku padagang sarta investor. Buchanan ngarasa yén indungna miboga pangaruh badag kana kacerdasanana, sabab sering ngajak diskusi pulitik sarta maca karya William Shakespeare.
Buchanan kuliah di Dickinson College di Carlisle, Pennsylvania. Dina taun 1808, anjeunna ampir-ampiran dikaluarkeun alatan polahna anu badung sarta sering mabok di tavern, nanging anjeunna lulus kalayan hasil saé dina taun 1809. Saterusna anjeunna pindah ka Lancaster, Pennsylvania pikeun diajar hukum salami dua satengah taun ka James Hopkins. Di dinya anjeunna neuleuman Konstitusi Amérika Sarikat sarta dasar-dasar hukum Inggris ti William Blackstone.
Karir awal hukum sarta DPR Pennsylvania
[édit | édit sumber]Dina taun 1812, James Buchanan lulus ujian kaanggotaan advokat (bar exam) sarta tetep cicing di Lancaster saatos diaku salaku ahli hukum. Anjeunna gancang jadi salah sahiji wawakil hukum anu kawéntar di éta kota. Panghasilanana naék drastis saatos muka prakték sorangan; dina taun 1821, anjeunna parantos miboga panghasilan langkung ti $11,000 per taun.[4] Dina mangsa ieu ogé, Buchanan janten saurang Freemason, sarta ngajabat salaku Worshipful Master di Loge Masonik No. 43 di Lancaster.[5]
Anjeunna ogé ngajabat salaku pupuhu cabang Partéi Féderalist di Lancaster. Buchanan ngarojong program pulitik partéina saperti pangadegan deui bank sentral. Anjeunna janten kritikus anu kacida vocalna ka Présidén James Madison nalika Perang 1812. Sanajan henteu ngagabung sacara resmi kana milisi, Buchanan kungsi milu jeung sakelompok pamuda pikeun maling kuda pikeun kabutuhan Angkatan Darat AS di Baltimore nalika aya penjajahan Inggris. Buchanan nyaéta présidén panungtungan anu kungsi kalibet dina Perang 1812.[6]
Dina taun 1814, anjeunna kapilih salaku wakil ti Féderalist ka DPR Pennsylvania sarta janten anggota pangmudana harita (ngajabat dugi ka 1816). Dina taun 1815, anjeunna hasil ngabéla Hakim Distrik Walter Franklin dina sidang pamakzulan (impeachment) di hareupen Sénat Pennsylvania. Buchanan hasil ngayakinkeun para sénator yén pamakzulan mung tiasa dilakukeun upami aya palanggaran hukum anu jelas.[7]
Karir di Kongrés
[édit | édit sumber]DPR Amérika Sarikat
[édit | édit sumber]Dina pamilihan kongrés taun 1820, James Buchanan nyalonkeun diri pikeun korsi di DPR AS. Teu lami saatos kameunanganana, ramana pupus alatan kacilakaan karéta kuda.[8] Salaku anggota Déwan anu anom, Buchanan janten salah sahiji pamingpin anu kawéntar dina faksi pulitik "Amalgamator" di Pennsylvania, dingaranan kitu margi anggotana diwangun ku gabungan urang Démokratik-Républik sarta urang tilas Féderalist dina mangsa transisi tina Sistem Partéi Kahiji ka Éra Perasaan Saé (Era of Good Feelings). Dina éra ieu, Démokratik-Républik janten partéi anu pangmangaruhna. Kayakinan Buchanan ka partéi Féderalist mimiti luntur, saterusna anjeunna pindah partéi saatos nolak hiji rarancang undang-undang Féderalist anu boga sipat nativis.[9]
Dina Pilihan Raya 1856, Buchanan mimitina ngadukung Henry Clay, nanging saterusna pindah ngadukung Andrew Jackson nalika katingal yén masarakat Pennsylvania leuwih milih Jackson.[10] Saatos Jackson éléh dina pamilihan 1824, Buchanan ngagabung ka faksina, nanging Jackson miboga rasa teu resep ka Buchanan alatan salah harti dina upaya Buchanan janten médiator antara pihak Clay sarta Jackson.[9]
Di Washington, Buchanan janten anu bébéla kana hak-hak nagara bagian (states' rights) anu kacida kuatna, sarta raket jeung seueur anggota Kongrés ti bagian Kidul. Anjeunna nganggap sababaraha anggota Kongrés ti New England salaku radikal anu bahaya. Kamampuh Buchanan dina ngajaga hubungan sareng daérah pamilihanana ngamungkinkeun anjeunna ngawangun koalisi Démokrat di Pennsylvania anu diwangun ku patani tilas Féderalist sarta imigran Ulster-Scots. Dina pamilihan présidén 1828, anjeunna hasil ngamankeun sora Pennsylvania pikeun Jackson.[11]
Buchanan ogé meunang perhatian nalika mingpin prosés hukum dina sidang pamakzulan hakim distrik féderal James H. Peck, sanajan ahirna Sénat mutuskeun hakim éta bébas. Anjeunna diangkat janten anggota Komite Pertanian dina taun munggaranna, sarta lila-lila janten pupuhu Komite Yudisial DPR AS. Dina taun 1831, Buchanan nolak dicalonkeun deui pikeun Kongrés ka-22 ti daérah pamilihanana. Sanajan kitu, anjeunna masih miboga ambisi pulitik, malah sababaraha urang Démokrat Pennsylvania ngajukeun anjeunna salaku calon wakil présidén dina pamilihan 1832.[12]
Duta Besar pikeun Rusia
[édit | édit sumber]Saatos Jackson kapilih deui dina taun 1832, anjeunna nawarkeun jabatan Duta Besar Amérika Sarikat pikeun Rusia ka James Buchanan. Buchanan saleresna horéam ninggalkan nagarana, margi nganggap kota St. Petersburg anu tebih téh salaku tempat pangbuangan pulitik, nanging ahirna anjeunna nyaluyuan. Éta memang maksud Jackson, jalaran anjeunna nganggap Buchanan salaku jalma anu "teu parigel sarta resep pipilueun" (incompetent busybody) sarta kurang dipercaya.[9]
Tugas utama Buchanan di ditu nyaéta nyieun perjangjian dagang sarta pelayaran jeung Rusia. Sanajan Buchanan hasil dina urusan dagang, prosés negosiasi ngeunaan kabébasan pelayaran kapal dagang jeung Mentri Luar Nagri Rusia, Karl Nesselrode, tétéla kacida héséna.[13] Sataun sateuacanna nalika masih di Kongrés, Buchanan kantos nyebat Tsar Nicholas I salaku saurang despot (pamingpin diktator); harita seueur urang Amérika anu méré réaksi négatif kana tindakan Rusia dina numpes pemberontakan Polandia 1830.[14]
Sénator Amérika Sarikat
[édit | édit sumber]
Saatos mulang ka lemburna, James Buchanan kapilih ku legislatif nagara bagian Pennsylvania pikeun ngaganti William Wilkins di Sénat AS. Sabalikna, Wilkins ngaganti posisi Buchanan salaku duta besar di Rusia. Salaku pangrojong Jackson (Jacksonian), Buchanan anu kapilih deui dina taun 1836 sarta 1842, nolak ayana Second Bank of the United States sarta narékahan pikeun ngahapus kacawadan (censure) Kongrés ka Jackson alatan Bank War.[15] Buchanan ngajabat di Sénat nepi ka Maret 1845.[16] Pikeun ngahijikeun urang Démokrat Pennsylvania, anjeunna dipilih janten calon maranéhna dina Konvénsi Nasional Démokrat. Buchanan kacida patuhna kana tungtunan legislatif nagara bagianana, malah sakapeung mah anjeunna milih nolak hiji posisi di Kongrés anu saleresna dirojong ku anjeunna dina biantara pribadina, demi ambisi pulitikna ka Gedong Bodas.[17]
Buchanan dipikawanoh ku komitmenna kana hak-hak nagara bagian (**states' rights**) sarta doktrin ékspansi wilayah (oʻmanifest destiny). Anjeunna nolak tawaran Présidén Martin Van Buren pikeun janten Jaksa Agung AS sarta kalah milih janten pupuhu komite-komite bergengsi di Sénat saperti Komite Yudisial sarta Komite Hubungan Luar Nagri.[18] Buchanan mangrupa salah sahiji ti saeutik sénator anu nolak Webster–Ashburton Treaty sabab dianggap "nyerahkeun" lahan ka Britania Raya. Dina sengketa wates Oregon, anjeunna nungtut garis 54°40′ salaku wates kalér sarta satuju kana anéksasi Républik Texas.[17]
Sajaba ti éta, Buchanan nolak aturan pembungkaman (gag rule) anu diajukeun ku John C. Calhoun anu tujuanna pikeun ngeureunkeun petisi anti-perbudakan. Buchanan nyebutkeun, "Urang boga hak anu kacida saeutikna pikeun pipilueun kana urusan perbudakan di Kidul, sarua jeung saeutikna hak urang pikeun ngaganggu hak petisi." Anjeunna boga pamandangan yén masalah perbudakan téh mangrupa urusan masing-masing nagara bagian sarta nyalahkeun kaum abolisionis anu dianggapna ngan saukur manas-manasan kaayaan. Dina mangsa méméh Konvénsi Nasional Démokrat 1844, Buchanan nyiapkeun diri janten alternatif pikeun Martin Van Buren, nanging nominasi éta ahirna murag ka James K. Polk.[17]
Karir Diplomasi
[édit | édit sumber]Mentri Luar Nagri
[édit | édit sumber]
James Buchanan ditawaran jabatan Mentri Luar Nagri Amérika Sarikat dina administrasi Polk atanapi, salaku pilihan séjén, korsi di Mahkamah Agung Amérika Sarikat. Ieu tawaran mangrupa bales budi kana rojonganana nalika kampanye, nanging ogé tujuanna pikeun nyingkirkeun Buchanan salaku saingan internal dina partéi. Anjeunna milih jabatan di Departemén Luar Nagri sarta ngajabat salami mangsa jabatan Polk. Nalika anjeunna ngajabat, Amérika Sarikat kacatet miboga panambahan wilayah panggedéna dina sajarah ngaliwatan Perjangjian Oregon sarta Perjangjian Guadalupe Hidalgo, anu ngawengku wilayah anu ayeuna janten Texas, California, Nevada, New Mexico, Arizona, Utah, sarta Colorado.[19]
Dina negosiasi jeung Britania ngeunaan Oregon, Buchanan mimitina satuju kana garis paralel ka-49 kalér salaku wates Wilayah Oregon, sedengkeun Polk hayang garis wates anu leuwih ka kalér. Nalika urang Démokrat Kalér ngagunakeun semboyan populér Fifty-Four Forty or Fight ("54°40′ atanapi perang") dina kampanye 1844, anjeunna milu satuju, nanging ahirna nuturkeun arahan Polk anu ngahasilkeun Kompromi Oregon 1846, anu netepkeun paralel ka-49 salaku wates di Pacific Northwest.[20]
Buchanan percaya yén serangan Méksiko ka pasukan Amérika di peuntas Rio Grande dina April 1846 mangrupa palanggaran wates sarta alesan anu sah pikeun perang. Nalika Perang Méksiko-Amérika, mimitina anjeunna mamatahan sangkan ulah nungtut wilayah di kiduleun Rio Grande alatan sieun perang jeung Britania sarta Perancis. Nanging, nalika perang rék bérés, Buchanan robah pamandangan sarta ngarojong anéksasi wilayah anu leuwih lega, kalayan alesan yén Méksiko anu salah mitembean perang sarta kompensasi pikeun karugian Amérika dianggap leutik teuing. Buchanan nyoba nyalonkeun diri dina Konvénsi Nasional Démokrat 1848, margi Polk parantos jangji ngan bakal ngajabat sakali, nanging anjeunna mung meunang rojongan ti delegasi Pennsylvania sarta Virginia, sahingga Sénator Lewis Cass ti Michigan anu ahirna dicalonkeun.[21]
Kahirupan sipil sarta pilihan raya présidén 1852
[édit | édit sumber]Saatos pamilihan 1848 anu dimeunangkeun ku Zachary Taylor ti Partéi Whig, James Buchanan balik deui kana kahirupan pribadi. Buchanan mingkin sepuh sarta masih kénéh dangdos nganggo gaya katinggaleun jaman sapertos mangsa anomna, sahingga anjeunna meunang jujulukan "Old Public Functionary" ti média massa. Para nu nolak perbudakan di bagian Kalér ogé ngéyék anjeunna salaku "titinggal manusa purba" alatan ajén-inajén moralna.[22] Anjeunna mésér bumi Wheatland di sisi kota Lancaster sarta sering nampi tamu bari terus ngawas kaayaan pulitik.[23]
Dina mangsa ieu, Buchanan janten puseur kulawarga anu diwangun ku 22 alon-alon (nieces/nephews) sarta katurunanana, tujuh di antarana budak yatim. Anjeunna milarian padamelan umum pikeun sawatara baraya ngaliwatan jalu (patronage). Hubungan émosional anu pangkuatna nyaéta sareng alon-alonna, Harriet Lane, anu engkéna janten Ibu Nagara (First Lady) pikeun Buchanan di Gedong Bodas.[22]
Dina taun 1852, anjeunna diangkat janten présidén Déwan Pangurus Franklin and Marshall College di Lancaster, sarta ngajabat dugi ka taun 1866.[24] Buchanan teu sagemblengna ninggalkeun dunya pulitik. Anjeunna ancrub deui dina kampanye siluman pikeun nominasi présidén ti Partéi Démokrat taun 1852. Alatan ayana Kompromi 1850, Buchanan ayeuna nolak Kompromi Missouri sarta ngadukung panolakan Kongrés kana Wilmot Proviso (anu ngalarang perbudakan di wilayah meunang perang ti Méksiko). Buchanan ngritik abolisionisme salaku sikep fanatik sarta percaya yén urusan perbudakan kedah diputuskeun ku legislatif nagara bagian, sanés ku Kongrés. Anjeunna janten kawéntar salaku saurang "**doughface**" alatan rasa simpatina ka pihak Kidul.[25]
Dina Konvénsi Nasional Démokrat 1852, anjeunna meunang rojongan ti loba delegasi Kidul nanging gagal meunangkeun dua per tilu sora anu diperyogikeun. Nominasi éta ahirna murag ka Franklin Pierce. Buchanan nolak dicalonkeun janten wakil présidén, sahingga konvénsi milih sobat deukeutna, William R. King.[26]
Duta Besar pikeun Britania Raya
[édit | édit sumber]Pierce meunangkeun pamilihan dina taun 1852, sarta genep sasih saatosna, James Buchanan nampi jabatan salaku Duta Besar Amérika Sarikat pikeun Britania Raya. Jabatan ieu sabenerna mangrupa léngkah mundur dina karirna sarta sateuacanna kantos ditolak dua kali ku anjeunna.[26] Buchanan balayar ka Inggris dina usum panas taun 1853 sarta netep di ditu salami tilu taun.
Dina taun 1850, Amérika Sarikat sarta Britania Raya parantos nandatanganan Perjangjian Clayton–Bulwer, anu ngabeungkeut kadua nagara pikeun ngokolakeun babarengan sagala terusan (kanal) anu bakal diwangun pikeun nyambungkeun Samudra Atlantik sarta Pasifik ngaliwatan Amérika Tengah. Buchanan sababaraha kali ngayakeun riungan sareng Lord Clarendon, mentri luar nagri Britania, kalayan harepan bisa neken Britania sangkan kaluar tina Amérika Tengah. Anjeunna hasil ngurangan pangaruh Britania di Honduras sarta Nicaragua. Sajaba ti éta, anjeunna ogé museurkeun perhatian kana rencana anéksasi Kuba, anu parantos lami dipikaresep ku anjeunna.[27]
Atas paréntah Pierce, Buchanan ngayakeun riungan di Ostend, Bélgia, sareng Duta Besar AS pikeun Spanyol Pierre Soulé sarta Duta Besar AS pikeun Perancis John Mason, pikeun ngararancang rencana panyokotan Kuba. Hasilna nyaéta draf mémorandum anu disebut Manifésto Osténd, anu ngusulkeun sangkan AS mésér Kuba ti Spanyol anu harita nuju krisis ekonomi alatan révolusi. Éta dokumén nyatakeun yén pulo Kuba téh "sarua pentingna pikeun républik Amérika Kalér jiga nagara-nagara bagian séjénna". Sanajan Buchanan kurang panuju, draf ahir manifésto kasebut nyarankeun yén upami Spanyol nolak ngajual, tindakan "ngarebut paksa ti Spanyol" dianggap sah "sacara hukum manusa sarta Ilahi".[28]
Manifésto ieu nampi réaksi anu papaséan sarta henteu kungsi dilaksanakeun. Ieu hal malah ngaleuseuhkeun administrasi Pierce sarta ngurangan rojongan kana doktrin Manifest Destiny.[28] Dina taun 1855, nalika Buchanan hayang pisan mulang ka lemburna, Pierce ménta anjeunna sangkan tetep aya di London alatan ayana perpindahan armada laut Britania ka Karibia.[29]
Pilihan Raya 1856
[édit | édit sumber]
Tugas Buchanan di luar nagri nguntungkeun anjeunna sabab anjeunna bisa nyingkahan padu jédog ngeunaan Undang-undang Kansas–Nebraska anu nuju nyérot perhatian nagara dina sengketa perbudakan.[30] Sanajan anjeunna henteu sacara terang-terangan nyiar jabatan présidén, anjeunna nyaluyuan gerakan anu diayakeun ku para pangrojongna.[31] Nalika masih di Inggris, anjeunna kampanye ku cara muji John Joseph Hughes, saurang Uskup Agung Katolik di New York. Hal ieu ngalantarankeun anjeunna nampi rojongan ti kalangan luhur umat Katolik.[30]
Nalika Buchanan mulang ka lemburna dina ahir April 1856, anjeunna unggul dina sora munggaran kalayan dironjong ku sénator kawéntar sapertos John Slidell, Jesse Bright, sarta Thomas F. Bayard. Maranéhna némbongkeun Buchanan salaku pamingpin anu boga pangalaman sarta bisa ditarima ku urang Kalér ogé urang Kidul. Konvénsi Nasional Démokrat 1856 anu diayakeun dina bulan Juni ngahasilkeun platform anu saluyu jeung pamandangan Buchanan, kaasup rojongan kana Undang-undang Budak Buron (Fugitive Slave Law). Buchanan ahirna meunangkeun nominasi saatos Stephen A. Douglas ngundurkeun diri. Anjeunna papasangan sareng John C. Breckinridge ti Kentucky salaku calon wakil présidén pikeun ngajaga kasaimbangan wilayah.[32]
Dina pilihan raya umum, Buchanan nyanghareupan dua saingan: tilas Présidén Millard Fillmore ti Partéi Amérika (Know-Nothing) anu anti-imigran sarta anti-Katolik, sarta John C. Frémont ti Partéi Républik. Buchanan henteu aktip kampanye sacara langsung, nanging anjeunna nyuratan sarta jangji bakal nyekel delegasi Démokrat. Dina poéan pamilihan, anjeunna unggul di sakabéh nagara bagian anu ngalegalkeun perbudakan (iwal Maryland), sarta lima nagara bagian anu bébas perbudakan, kaasup nagara bagian asalna, Pennsylvania.[32]
Buchanan meunang 45 persén sora rahayat sarta unggul mutlak dina sora élektoral (174 ti 296 sora). Kameunangan ieu ngajantenkeun anjeunna présidén munggaran ti Pennsylvania. Dina biantara kameunanganana, Buchanan nyebat Partéi Républik salaku partéi anu "bahaya" sarta "geografis" (ngan sakelompok wilayah) sabab dianggap geus narajang pihak Kidul sacara teu adil. Anjeunna ogé nyatakeun yén tujuan pamaréntahanana nyaéta pikeun "ngancurkeun partéi sektoral, boh di Kalér atanapi di Kidul, sarta mulangkeun kaharmonisan Uni di handapeun pamaréntahan nasional anu konservatif."[33]
Masa Kaprésidénan (1857–1861)
[édit | édit sumber]Pelantikan
[édit | édit sumber]James Buchanan dilantik dina kaping 4 Maret 1857, kalayan sumpah jabatan anu dipingpin ku Hakim Agung Roger B. Taney. Dina biantara pelantikanana anu panjang, Buchanan jangji ngan bakal ngajabat salami sakali mangsa jabatan. Anjeunna kacida teu resepna kana perpecahan anu mingkin parna ngeunaan perbudakan, sarta nyatakeun yén Kongrés sakuduna teu boga peran dina nangtukeun status perbudakan di nagara bagian atanapi wilayah-wilayah énggal.[34]
Anjeunna ngajukeun solusi dumasar kana Undang-undang Kansas–Nebraska, anu nyatakeun yén prinsip kadaulatan rahayat téh nangtukeun, sarta Kongrés teu boga hak pipilueun. Buchanan ogé nyabit-nyabit kasus anu harita nuju diprosés di Mahkamah Agung, nyaéta Dred Scott v. Sandford, anu ceuk anjeunna bakal mutuskeun masalah perbudakan salilana. Dred Scott nyaéta saurang budak anu dibawa ku dunyana, John F. A. Sanford, ti nagara bagian perbudakan ka wilayah bébas. Saatos Scott mulang ka nagara bagian perbudakan, anjeunna ngajukeun petisi pikeun kabébasan dirina dumasar kana mangsa hirupna di wilayah bébas kasebut.[34]
Hakim Agung Robert C. Grier bocor saénggalna ngeunaan putusan kasus Dred Scott ka Buchanan. Dina biantara pelantikanana, Buchanan nyatakeun yén masalah perbudakan di wilayah-wilayah AS bakal "saénggalna sarta sacara final diputuskeun" ku Mahkamah Agung.[35] Numutkeun sajarawan Paul Finkelman:
Para sajarawan sapuk yén putusan mahkamah kasebut mangrupa bencana gedé sabab kacida manas-manasan kaayaan, anu ahirna ngabalukarkeun Perang Sadulur. Dina taun 2022, sajarawan David W. Blight nyatakeun yén taun 1857 mangrupa "titik balik utama dina jalan nuju perpecahan... utamana alatan kasus Dred Scott, anu méré rasa sieun, teu percaya, sarta kabéngis di Kalér ogé di Kidul nepi ka tingkat anu kacida parnana."[36]
Jalu yudisial
[édit | édit sumber]James Buchanan ngangkat hiji Hakim Agung, nyaéta Nathan Clifford, ka Mahkamah Agung Amérika Sarikat.[37] Sajaba ti éta, anjeunna ngangkat tujuh hakim féderal séjénna pikeun pangadilan distrik AS sarta dua hakim pikeun Pangadilan Klaim AS.[38]
Campur tangan dina kasus Dred Scott
[édit | édit sumber]Kasus Dred Scott v. Sandford, anu disebut ku Buchanan dina biantara pelantikanana, parantos dimimitian ti taun 1846. Dred Scott ngagugat pikeun kabébasan dirina di Missouri, kalayan alesan yén anjeunna kantos hirup ngabakti ka dunyana di wilayah bébas Illinois sarta Teritori Wisconsin. Kasus ieu nepi ka Mahkamah Agung sarta jadi perhatian nasional dina taun 1856.
Dina Januari 1857, Buchanan ngayakeun konsultasi sareng Hakim John Catron, nanyakeun ngeunaan hasil kasus kasebut sarta nyarankeun sangkan Mahkamah ngaluarkeun putusan anu leuwih lega (teu ngan saukur urusan Scott wungkul) supados masalah perbudakan bisa réngsé salilana.[39] Buchanan boga harepan yén putusan anu ngajaga hak perbudakan di sakabéh wilayah bisa ngabéréskeun parépat nasional, sahingga anjeunna bisa fokus kana urusan nagara séjénna.[38]
Catron ngawaler dina 10 Pébruari, nyebutkeun yén mayoritas hakim ti Kidul bakal mutuskeun ngalawan Scott, nanging maranéhna butuh dukungan ti hakim asal Pennsylvania, Robert Cooper Grier, sangkan putusanana boga pangaruh anu kuat sarta lega. Buchanan saterusna nyuratan Grier sarta hasil mangaruhan anjeunna sangkan gabung jeung mayoritas hakim Kidul. Hal ieu méré kakuatan ka Mahkamah pikeun nyatakeun yén Kompromi Missouri 1820 téh teu luyu jeung konstitusi (inkonstitusional).[40][41]
Dua poé saatos Buchanan dilantik, Hakim Agung Taney ngumumkeun putusan Dred Scott, anu nolak paménta kabébasan Scott. Putusan kasebut sacara lega negeskeun yén Kongrés teu boga kakawasaan konstitusional pikeun ngalarang perbudakan di wilayah-wilayah AS. Numutkeun ieu putusan, budak téh salilana mangrupa harta banda nu bogana, sarta euweuh urang Afrika-Amérika anu bisa jadi warga nagara Amérika Sarikat anu sah. Sanajan surat-surat Buchanan harita teu dipublikasikeun, masarakat nempo anjeunna ngobrol ricit sareng Hakim Agung nalika pelantikan. Hal ieu ngahudang amarah urang Kalér sarta malah mingkin nguatkeun Partéi Républik anu dikutuk ku Buchanan.[42]
Panik 1857
[édit | édit sumber]Krisis finansial anu disebut **Panik 1857** dimimitian dina usum panas taun kasebut, nalika cabang New York tina Ohio Life Insurance and Trust Company ngumumkeun bangkrut (insolvénsi).[43] Ieu krisis nyebar kacida gancangna, sarta dina usum gugur, 1.400 bank nagara bagian sarta 5.000 pausahaan parantos bangkrut. Pangangguran sarta kalaparan janten hal anu lumrah di kota-kota bagian Kalér, nanging wilayah Kidul anu ngandelkeun tatanén leuwih kuat nahan kaayaan. Buchanan sapamadegan sareng urang Kidul yén ieu karuksakan ékonomi téh disababkeun ku spékulasi anu kaleuleuwihi.[44]
Buchanan nindak dumasar kana prinsip Démokrasi Jacksonian, nyaéta ngawatesan pamedalan duit kertas sarta ngeureunkeun (freeze) dana féderal pikeun proyék pangwangunan umum. Hal ieu ngahudang rasa teu resep ti masarakat alatan anjeunna nolak ngajalankeun program stimulus ékonomi.[45] Sanajan pamaréntah dirasa "teu miboga kakuatan pikeun méré bantuan",[44] pamaréntahanana tetep mayar hutang nganggo koin emas/pérak (specie).
Kalayan harepan bisa ngurangan jumlah duit kertas sarta neken inflasi, anjeunna ngadesek nagara-nagara bagian sangkan ngawatesan krédit bank sarta ulah ngagunakeun obligasi féderal salaku jaminan duit bank. Ékonomi ahirna pulih dina sababaraha taun, nanging loba urang Amérika anu sangsara alatan ieu krisis. Buchanan tadina hayang ngurangan defisit, nanging nalika anjeunna lungsur tina jabatanna, anggaran féderal kalah naék 15%.[44]
Perang Utah
[édit | édit sumber]Dina usum semi taun 1857, kelompok Jalma-jalma Suci Zaman Akhir sarta pamingpinna, Brigham Young, parantos nangtang wawakil féderal di Wilayah Utah, anu ngabalukarkeun ayana gangguan sarta kekerasan ka warga non-Mormon. Young ogé ngalarang urang luar pikeun netep di wewengkon Salt Lake City. Dina Séptémber 1857, Milisi Wilayah Utah anu aya patalina jeung kelompok Mormon ngalakukeun Bantéyan Mountain Meadows, dimana milisi lokal narajang rombongan karéta kuda sarta maéhan 125 urang padumuk. Buchanan ngarasa kaganggu ku sikep militeristik sarta prakték poligami anu dilakukeun ku Young.[46]
Alatan laporan kekerasan kasebut, Buchanan ngidinan ékspédisi militer ka Wilayah Utah dina ahir Maret 1857 pikeun ngaganti Young tina jabatan gubernur. Pasukan ieu diwangun ku 2.500 prajurit, kaasup Alfred Cumming sarta stafna, anu dipingpin ku Jéndral William S. Harney. Masalah mingkin pabeulit sabab béwara ngeunaan panggantian gubernur henteu nepi ka Young alatan administrasi Pierce parantos mutuskeun kontrak pos ka Utah. Young nganggap pasukan anu datang téh salaku upaya kudéta anu teu sah.[47][48]
Sikep Buchanan ieu ngahudang perlawanan ti urang Mormon di sabudeureun Young, utamana sabab Harney dipikawanoh salaku jalma anu telenges. Dina Agustus 1857, Albert S. Johnston ngaganti Harney alatan urusan organisasi.[49] Young ngaréaksi ku cara ngancurkeun rombongan logistik sarta harta banda Angkatan Darat. Buchanan saterusna ngirimkeun Thomas L. Kane salaku agén pribadi pikeun negosiasi perdamaian. Éta misi hasil; Gubernur Young daék diganti ku Cumming, sarta Perang Utah réngsé sacara daméy. Présidén méré amnésti ka sakabéh padumuk anu satia ka pamaréntah.[50]
Buchanan teu méré koméntar deui ngeunaan ieu konflik nepi ka biantara State of the Union dina Désémber 1857. Salah sahiji tindakan resmi panungtungan Buchanan dina Maret 1861 nyaéta ngurangan legana Wilayah Utah pikeun dibikeun ka Nevada, Colorado, sarta Nebraska. Sanajan kelompok Mormon sering nangtang otoritas féderal, sababaraha sajarawan nganggap yén tindakan Buchanan téh mangrupa réspons anu kaleuleuwihi dumasar kana laporan anu can kabuktian benerna.[48]
Kabel telegraf transatlantik
[édit | édit sumber]Buchanan mangrupa jalma munggaran anu nampi telegraf resmi anu dikirimkeun meuntasan Samudra Atlantik. Saatos sababaraha tés sarta konfigurasi, dina kaping 16 Agustus 1858, Ratu Victoria ngirimkeun pesen saloba 98 kecap ka Buchanan anu nuju aya di kediaman usum panasna di Bedford Springs Hotel, Pennsylvania. Dina éta pesen, Ratu Victoria ngaharepkeun yén kabel anu nembé dipasang éta bisa janten "beungkeut tambahan antara bangsa-bangsa anu sosobatanana dumasar kana kapentingan babarengan sarta silih hargaan". Pesen ti Ratu Victoria kasebut merlukeun waktu 16 jam pikeun nepi.[51]
Buchanan ngawaler: "Ieu mangrupa kameunangan anu leuwih mulya, sabab jauh leuwih mangpaat pikeun umat manusa, batan kameunangan anu kantos dimeunangkeun ku nu nalukkeun di médan perang. Muga-muga telegraf Atlantik, kalayan berkah ti Langit, bisa janten beungkeut perdamaian sarta sosobatan anu langgeng antara bangsa-bangsa anu sarumpun, sarta janten alat anu ditangtukeun ku Takdir Ilahi pikeun nyebarkeun agama, peradaban, kabébasan, sarta hukum ka sakuliah dunya."[52]
Bleeding Kansas sarta sengketa konstitusional
[édit | édit sumber]
Undang-undang Kansas–Nebraska taun 1854 nyieun Teritori Kansas sarta ngidinan para padumuk di dinya pikeun nangtukeun naha bakal ngidinan ayana perbudakan atanapi henteu. Hal ieu ngakibatkeun kekerasan antara kelompok "Free-Soil" (anti-perbudakan) sarta kelompok pro-perbudakan, anu saterusna janten mangsa "Bleeding Kansas" (Kansas nu Getihan). Kelompok anti-perbudakan ngawangun pamaréntahan sorangan di Topeka, sedengkeun kelompok pro-perbudakan ngadegkeun pamaréntahan di Lecompton. Buchanan milih pikeun ngarojong pamaréntahan Lecompton anu pro-perbudakan.[53]
Buchanan ngangkat Robert J. Walker pikeun ngaganti John W. Geary salaku Gubernur Teritori. Dina Oktober 1857, pamaréntahan Lecompton nyusun Konstitusi Lecompton anu pro-perbudakan. Nanging, referendum anu diayakeun ngan masihan pilihan anu kacida heureutna, sahingga kelompok mayoritas anu anti-perbudakan milih pikeun boikot éta sora.[54]
Sanajan diténtang ku Walker, Buchanan tetep narima Konstitusi Lecompton. Dina Désémber 1857, Buchanan papanggih jeung Stephen A. Douglas sarta maksa sangkan sakabéh urang Démokrat ngarojong anjeunna. Buchanan ngagunakeun sagala cara, kaasup nawarkeun jabatan sarta duit pikeun meunangkeun sora di Kongrés. Konstitusi Lecompton hasil ditarima ku Sénat dina bulan Maret, nanging ahirna éléh di DPR ku gabungan kakuatan Partéi Républik sarta urang Démokrat Kalér.[55]
Buchanan teu kungsi ngahampura Douglas. Anjeunna miceun sakabéh pangrojong Douglas tina jabatan pamaréntahan di Illinois sarta Washington, D.C. Salaku ganti tina éléhna Konstitusi Lecompton, Buchanan ngadukung English Bill taun 1858, anu nawarkeun taneuh anu lega pikeun Kansas upami maranéhna narima Konstitusi Lecompton. Nanging, dina Agustus 1858, rahayat Kansas tetep nolak éta konstitusi sacara mutlak. Kansas ahirna nampi konstitusi anti-perbudakan, nanging diténtang pisan ku urang Kidul di Kongrés dugi ka Kansas kakara bisa jadi nagara bagian dina Januari 1861.[55]
Ieu parépat di Kansas janten médan perang pikeun rebutan kakawasaan di jero Partéi Démokrat. Di hiji sisi aya Buchanan sarta urang Démokrat Kidul, sedengkeun di sisi séjén aya Douglas sarta mayoritas urang Démokrat Kalér. Douglas tetep ngadukung kadaulatan rahayat, sedengkeun Buchanan keukeuh yén Partéi Démokrat kedah hormat kana putusan Dred Scott anu ngalarang campur tangan féderal kana urusan perbudakan.[56]
Pilihan raya sela 1858
[édit | édit sumber]Mangsa jabatan Sénat Stephen A. Douglas bakal réngsé dina taun 1859, sarta legislatif Illinois hasil pilihan raya 1858 anu bakal nangtukeun naha Douglas kapilih deui atanapi henteu. Korsi Sénat ieu janten pasualan utama dina pamilihan legislatif kasebut, anu dicirian ku perdebatan kawéntar antara Douglas sarta lawan Républikna, Abraham Lincoln (Lincoln–Douglas debates). Buchanan, ngaliwatan kakuatan jalu (patronage) di Illinois, ngajukeun calon-calon legislatif sorangan pikeun nyerang pihak Républik sakaligus pihak Douglas. Hal ieu némbongkeun sakumaha jerona rasa ceuceub Buchanan ka Douglas.[57] Ahirna, urang Démokrat Douglas meunang sarta Douglas kapilih deui ka Sénat. Dina pamilihan taun éta, kakuatan Douglas ngawasa ampir sakuliah Kalér, iwal di Pennsylvania, nagara bagian asal Buchanan. Rojongan pikeun Buchanan mingkin ngeret, ngan sésa di wilayah Kidul wungkul.[58][59]
Perpecahan antara urang Démokrat Kalér sarta Kidul ngamungkinkeun Partéi Républik meunangkeun sora panglobana (pluralitas) di DPR dina pamilihan 1858. Hal ieu ngalantarankeun maranéhna bisa ngahalangan ampir sakabéh agenda Buchanan. Sabalikna, Buchanan ogé némbongkeun mumusuhan ku cara ngagunakeun hak véto kana genep undang-undang penting anu diajukeun ku urang Républik.[60] Di antarana nyaéta Homestead Act, anu bakal méré lahan 160 héktar ka para padumuk, sarta Morrill Act pikeun ngadegkeun paguron luhur tatanén. Buchanan boga pamandangan yén undang-undang ieu téh inkonstitusional. Di wilayah kulon, malah seueur urang Démokrat anu ngutuk kawijakan présidén ieu, sedengkeun masarakat anu nganggap pendidikan salaku aset penting ngarasa kuciwa ku véto Buchanan kana pangwangunan universitas.[61]
Kawijakan luar nagri
[édit | édit sumber]Buchanan ngamimitian jabatanna kalayan kawijakan luar nagri anu ambisius, anu dirarancang pikeun ngukuhkeun Hégémoni AS di Amérika Tengah sarta ngurangan pangaruh Britania Raya.[62] Buchanan narékahan pikeun ngahirupkeun deui doktrin Manifest Destiny** sarta negeskeun Doktrin Monroe, anu harita nuju ditarajang ku Spanyol, Perancis, sarta utamana Britania dina taun 1850-an.[63]
Anjeunna boga harepan pikeun negosiasi deui Perjangjian Clayton–Bulwer pikeun nolak Imperialisme Éropa di Hémisfér Kulon. Buchanan ogé hayang ngadegkeun protéktorat AS di nagara bagian Méksiko sapertos Chihuahua sarta Sonora, sarta anu paling utama, anjeunna masih kénéh miboga ambisi jangka panjang pikeun miboga Kuba. Nanging, ambisi Buchanan di Kuba sarta Méksiko kalolobaanana dihalangan ku DPR AS. Saatos negosiasi panjang sareng Britania, anjeunna hasil ngayakinkeun maranéhna pikeun nyerahkeun Kapuloan Bay ka Honduras sarta Basisir Mosquito ka Nicaragua.[64]
Dina taun 1858, Buchanan maréntahkeun Ékspédisi Paraguay pikeun ngahukum Paraguay alatan némbakan kapal USS Water Witch. Ékspédisi anu méakkeun waragad gedé ieu hasil meunangkeun paménta hampura sarta pamayaran ganti rugi ti Paraguay.[64] Buchanan ogé kantos mikirkeun pikeun mésér Alaska ti Kaisar Rusia, margi kagiatan moro paus di ditu kacida pentingna pikeun ékonomi AS. Dina usum tiris taun 1859, tawaran awal sajumlah $5.000.000 parantos diajukeun. Sanajan proyék ieu ahirna gagal harita, obrolan ieu janten dadasar pikeun pameulian Alaska dina mangsa nu bakal datang.[65]
Di Asia, Buchanan nyiar perjangjian dagang sareng Dinasti Qing di Cina sarta Jepang. Di Cina, utusanana William Bradford Reed hasil ngasupkeun AS salaku pihak dina Perjangjian Tientsin. Dina Méi 1860, Buchanan nampi delegasi Jepang anu mawa Perjangjian Harris pikeun diratifikasi babarengan.[66] Buchanan ogé kantos ditawaran sakandang Gajah ku Raja Rama IV ti Siam, nanging suratna kakara nepi saatos Buchanan lungsur tina jabatanana, sarta panerusna, Abraham Lincoln, nolak éta tawaran alatan kaayaan iklim di AS anu teu cocog.[67] Sato piaraan présidén lianna kalebet sapasang dadali botak (bald eagles) sarta anjing Newfoundland.[64]
Pilihan Raya 1860
[édit | édit sumber]
Sakumaha anu parantos dijangjikeun dina biantara pelantikanana, James Buchanan henteu nyalonkeun deui. Anjeunna malah kantos nyarios ka panerusna, "Upami anjeun ngarasa bagja nalika lebet ka Gedong Bodas sapertos kabagjaan kuring nalika mulang ka Wheatland, hartosna anjeun téh jalma anu bagja pisan."[68]
Dina Konvénsi Nasional Démokrat 1860 di Charleston, Partéi Démokrat peupeus alatan urusan perbudakan di wilayah-wilayah anyar. Hal ieu ngaruksak reputasi Buchanan anu dianggap salaku jalma anu paling tanggung jawab kana ieu pasualan. Sanajan Stephen A. Douglas unggul dina unggal pamilihan sora, anjeunna gagal meunangkeun dua per tilu mayoritas anu diperyogikeun. Ahirna, urang Kidul nolak hasil konvénsi sarta nyalonkeun Wakil Présidén John C. Breckinridge salaku calon maranéhna sorangan. Buchanan, anu masih miboga dendam ka Douglas, henteu nyoba ngahijikeun deui partéina sarta kalah ngarojong Breckinridge sacara satengah haté. Alatan beulahna Partéi Démokrat, calon ti Partéi Républik, Abraham Lincoln, hasil meunangkeun pamilihan. Buchanan janten urang Démokrat panungtungan anu meunang pilihan raya présidén dugi ka Grover Cleveland dina taun 1884.[69]
Ti mimiti bulan Oktober kénéh, Panglima Angkatan Darat Winfield Scott parantos ngingetan Buchanan yén kameunangan Lincoln bakal ngabalukarkeun saeutikna tujuh nagara bagian misahkeun diri tina Uni (secession). Scott nyarankeun sangkan pasukan féderal sarta artileri dikirimkeun ka nagara-nagara bagian kasebut pikeun ngajaga aset pamaréntah. Nanging, saprak taun 1857, Kongrés parantos ngabaheulakeun kaayaan militer sahingga kakuatanana kacida lemahna.[70] Buchanan teu percaya ka Scott sarta maliré kana saran-saranna.[71] Saatos Lincoln kapilih, Buchanan sabenerna maréntahkeun Mentri Perang John B. Floyd pikeun nguatkeun bénténg-bénténg di Kidul, nanging Floyd hasil ngayakinkeun Buchanan pikeun ngabatalkeun éta paréntah.[70]
Pilihan Raya 1860
[édit | édit sumber]
Sakumaha anu parantos dijangjikeun dina biantara pelantikanana, James Buchanan henteu nyalonkeun deui. Anjeunna malah kantos nyarios ka panerusna, "Upami anjeun ngarasa bagja nalika lebet ka Gedong Bodas sapertos kabagjaan kuring nalika mulang ka Wheatland, hartosna anjeun téh jalma anu bagja pisan."[68]
Dina Konvénsi Nasional Démokrat 1860 di Charleston, Partéi Démokrat peupeus alatan urusan perbudakan di wilayah-wilayah anyar. Hal ieu ngaruksak reputasi Buchanan anu dianggap salaku jalma anu paling tanggung jawab kana ieu pasualan. Sanajan Stephen A. Douglas unggul dina unggal pamilihan sora, anjeunna gagal meunangkeun dua per tilu mayoritas anu diperyogikeun. Ahirna, urang Kidul nolak hasil konvénsi sarta nyalonkeun Wakil Présidén John C. Breckinridge salaku calon maranéhna sorangan. Buchanan, anu masih miboga dendam ka Douglas, henteu nyoba ngahijikeun deui partéina sarta kalah ngarojong Breckinridge sacara satengah haté. Alatan beulahna Partéi Démokrat, calon ti Partéi Républik, Abraham Lincoln, hasil meunangkeun pamilihan. Buchanan janten urang Démokrat panungtungan anu meunang pilihan raya présidén dugi ka Grover Cleveland dina taun 1884.[69]
Ti mimiti bulan Oktober kénéh, Panglima Angkatan Darat Winfield Scott parantos ngingetan Buchanan yén kameunangan Lincoln bakal ngabalukarkeun saeutikna tujuh nagara bagian misahkeun diri tina Uni (secession). Scott nyarankeun sangkan pasukan féderal sarta artileri dikirimkeun ka nagara-nagara bagian kasebut pikeun ngajaga aset pamaréntah. Nanging, saprak taun 1857, Kongrés parantos ngabaheulakeun kaayaan militer sahingga kakuatanana kacida lemahna.[70] Buchanan teu percaya ka Scott sarta maliré kana saran-saranna.[71] Saatos Lincoln kapilih, Buchanan sabenerna maréntahkeun Mentri Perang John B. Floyd pikeun nguatkeun bénténg-bénténg di Kidul, nanging Floyd hasil ngayakinkeun Buchanan pikeun ngabatalkeun éta paréntah.[70]
Pemisahan Diri (Sekesi)
[édit | édit sumber]Kameunangan Lincoln ngajantenkeun obrolan ngeunaan pemisahan diri (sekesi) sarta perpecahan Uni nepi ka titik puncak. Dina biantara panungtungna ka Kongrés kaping 10 Désémber, James Buchanan nolak hak nagara bagian pikeun misahkeun diri, nanging anjeunna ogé negeskeun yén pamaréntah féderal teu boga kakuatan pikeun nyegah hal éta. Anjeunna kalah nyalahkeun urang Kalér atas "campur tangan anu kaleuleuwihi kana urusan perbudakan di nagara bagian Kidul."[72]
Hiji-hijina solusi anu diajukeun ku Buchanan nyaéta "amandemen guaran" pikeun ngukuhkeun legalitas perbudakan sarta kadaulatan rahayat di wilayah-wilayah anyar. Biantara ieu dikritik ku dua pihak: urang Kalér ambek sabab Buchanan dianggap memble teu bisa ngeureunkeun sekesi, sedengkeun urang Kidul ambek sabab hak maranéhna pikeun misahkeun diri ditolak. Lima poé saatosna, Mentri Kauangan Howell Cobb ngundurkeun diri alatan parantos teu sapamadegan deui sareng Présidén.[73]

South Carolina janten nagara bagian munggaran anu misahkeun diri dina 20 Désémber 1860. Buchanan narékahan pikeun ngayakinkeun kelompok moderat di Kidul sangkan nagara bagian séjén teu milu misah. Anjeunna ngayakeun riungan sareng komisioner South Carolina pikeun ngaréngsékeun masalah di Fort Sumter, bénténg féderal anu aya di wilayah maranéhna. Buchanan nganggap yén Kongrés, sanés dirina, anu tanggung jawab milarian solusi pikeun krisis sekesi ieu.[73]
Buchanan nolak miceun Mentri Jero Nagri Jacob Thompson sanajan Thompson janten agén Mississippi pikeun ngabahas sekesi. Anjeunna ogé nolak miceun Mentri Perang **John B. Floyd** sanajan aya skandal korupsi. Floyd ahirna mundur, nanging sateuacanna anjeunna parantos ngirimkeun rébuan pakarang ka nagara-nagara bagian Kidul anu engkéna ragrag ka leungeun Konfédérasi. Malah, sobat Buchanan, Rose O'Neal Greenhow, ngamangpaatkeun hubungan deukeutna sareng présidén pikeun janten mata-mata pikeun pihak Kidul.[73]
Sawatara upaya kompromi sapertos anu diajukeun ku Sénator John J. Crittenden sarta tilas présidén John Tyler tétéla gagal. Buchanan sacara rusiah ménta présidén-pilih Lincoln pikeun ngayakeun referendum nasional ngeunaan perbudakan, nanging Lincoln nolak. Usaha sanésna nyaéta Amandemen Corwin, anu bakal ngalarang Kongrés campur tangan kana perbudakan di nagara bagian, nanging ieu ogé teu kungsi diratifikasi ku jumlah nagara bagian anu cukup.[74]
Dugi ka ahir Januari 1861, genep nagara bagian perbudakan séjénna milu misahkeun diri. Buchanan saterusna ngaganti anggota kabinét asal Kidul ku urang Kalér anu satia ka Uni, saperti Edwin M. Stanton sarta Joseph Holt. Nalika Buchanan mikir badé nyerahkeun Fort Sumter, kabinét anyarna ngancem badé mundur, sahingga Buchanan ngabatalkeun éta niat. Dina 5 Januari, anjeunna ngirim kapal Star of the West mawa 250 prajurit sarta logistik ka Fort Sumter, nanging éta kapal ditémbakan sarta kapaksa balik deui ka Kalér. Buchanan milih pikeun henteu ngaréaksi kana éta tindakan perang. Dina 3 Maret, Buchanan nampi pesen yén logistik di Fort Sumter parantos méh béak, nanging urusan éta ahirna janten tanggung jawab Lincoln anu dilantik isukna.[75]
Nagara bagian anu ngagabung ka Uni
[édit | édit sumber]Aya tilu nagara bagian anyar anu ngagabung ka Uni nalika Buchanan ngajabat:
Taun-taun panungtung sarta wafat (1861–1868)
[édit | édit sumber]
Saatos lungsur tina jabatanna, **James Buchanan** milih hirup tenang di Wheatland. Di dinya, anjeunna méakkeun waktosna pikeun maca buku sarta nyuratan babaturanana. Perang Sadulur peupeus dua sasih saatos Buchanan pangsiun. Sanajan loba nu nyawad, Buchanan sabenerna ngarojong Uni sarta usaha perang kasebut. Anjeunna nyerat yén panarajangan ka Sumter mangrupa awal perang ku nagara-nagara bagian Konfédérasi, sarta euweuh pilihan séjén iwal ti kudu dilawan kalayan parancah.[76]
Buchanan ngarojong kawijakan wajib militer (conscription) Lincoln di nagara bagian Kalér, nanging anjeunna nolak **Proklamasi Émansipasi** (kabébasan budak). Anjeunna ogé ngadesek para pamuda di Pennsylvania sangkan milu daptar janten relawan tentara Uni.
Nanging, Buchanan kudu nyanghareupan amarah masarakat anu nyebut Perang Sadulur téh salaku "Perang Buchanan". Anjeunna sering nampi surat anceman unggal dinten. Di toko-toko di Lancaster, poto Buchanan dipulas beureum panonuna, digambaran tali gantung dina beuheungna, sarta ditulisan "PANGHIANAT" (TRAITOR) dina tarangna. Koran-koran nuduh anjeunna parantos sakongkol sareng pihak Kidul. Tilas anggota kabinétna ogé kalolobaanana alim ngabela anjeunna sacara terang-terangan di hareupeun umum.[77]
Alatan serangan mental kasebut, Buchanan janten gering sarta depresi. Dina taun 1866, sataun saatos perang réngsé, anjeunna medalkeun mémoar nu judulna Mr. Buchanan's Administration on the Eve of Rebellion pikeun ngabela sagala tindakanna. Dina éta buku, anjeunna nyalahkeun urang Républik sarta gerakan abolisionis (anti-perbudakan) salaku cukang lantaran sekesi.[76]
Dina Méi 1868, Buchanan kakeunaan panyakit salesma (flu) anu mingkin parna alatan faktor yuswa. Anjeunna wafat dina kaping 1 Juni 1868 alatan gagal napas dina yuswa 77 taun di bumina, Wheatland. Jasadna dikureubkeun di **Woodward Hill Cemetery**, Lancaster.[76]
Sawangan pulitik
[édit | édit sumber]
Buchanan sering dianggap ku urang Kalér anu anti-perbudakan salaku saurang "doughface", nyaéta urang Kalér anu boga prinsip pro-Kidul.[78] Rasa simpati Buchanan ka nagara-nagara bagian Kidul téh sanés ngan saukur strategi pulitik pikeun nuju ka Gedong Bodas. Anjeunna ngarasa cocok sareng ajén-inajén budaya sarta sosial kelas juragan (planter class) di Kidul.[79] Teu lami saatos kapilih, anjeunna nyatakeun yén "tujuan utama" administrasi anjeunna nyaéta pikeun ngeureunkeun gégér masalah perbudakan di Kalér sarta ngancurkeun partéi-partéi séktoral.[78]
Sanajan sacara pribadi Buchanan nolak perbudakan,[15] anjeunna yakin yén gerakan abolisionis (anti-perbudakan) kalah ngahalangan solusi pikeun masalah kasebut. Anjeunna nyatakeun, "Sateuacan [kaum abolisionis] ngamimitian gégér ieu, parantos aya partéi anu mingkin ageung di sababaraha nagara bagian perbudakan anu ngarojong penghapusan perbudakan sacara bertahap; nanging ayeuna teu aya hiji sora ogé anu kadéngé ngarojong hal éta."[80] Dina biantara taunan katiluna ka Kongrés, présidén malah ngaku yén para budak téh "diperlakukeun kalayan saé sarta manusiawi."
Buchanan yakin yén kadali diri mangrupa inti tina pamaréntahan anu saé. Anjeunna percaya yén konstitusi téh diwangun ku "...watesan-watesan anu ditetepkeun ku rahayat pikeun dirina sorangan sarta wawakilna."[81] Ngeunaan perbudakan sarta Konstitusi, anjeunna nyatakeun: "Sanajan di Pennsylvania urang sadaya nolak perbudakan sacara abstrak, urang moal bisa ngalanggar kasapukan konstitusional anu urang boga sareng nagara-nagara bagian dulur urang. Hak-hak maranéhna bakal dijaga sacara suci ku urang."[80]
Salah sahiji pasualan utama harita nyaéta masalah tarif.[82] Buchanan ngarasa bingung antara perdagangan bébas sarta tarif pelindung (protective tariff), margi salah sahijina pasti bakal nguntungkeun hiji wilayah nanging ngarugikeun wilayah sanésna. Salaku sénator ti Pennsylvania, anjeunna nyarios: "Kuring dianggap salaku pangrojong perlindungan anu pangkuatna di nagara bagian séjén, nanging kuring dikutuk salaku musuhna di Pennsylvania."[83]
Buchanan ogé cangcaya antara kahayangna pikeun ngalegaan wilayah nagara demi karaharjaan umum, sarta ngajamin hak-hak jalma anu nempatan wilayah kasebut. Ngeunaan ékspansi wilayah, anjeunna nyarios, "Ngeureunkeun rahayat meuntasan Pagunungan Rocky? Sarua baé jeung marentahkeun Curug Niagara sangkan ulah ngalir. Urang kudu minuhan takdir urang (manifest destiny)."[84] Nanging, anjeunna ogé nyatakeun yén anjeunna hoream upami ékspansi éta kalah ngalegaan kakawasaan perbudakan.[84]
Kahirupan pribadi
[édit | édit sumber]Buchanan kakeunaan panyakit mata ésotropia. Sajaba ti éta, panon anu sabeulah kakeunaan panon deukeut sarta nu sabeulahna deui panon jauh. Pikeun nutupan hal ieu, anjeunna sering ngadéngdékkeun sirahna ka gigir nalika nuju ngobrol sareng batur.[85] Hal ieu mindeng janten bahan lulucon ku musuh pulitikna, kalebet Henry Clay.[86]
Dina taun 1818, Buchanan pendak sareng Anne Caroline Coleman dina hiji pésta di Lancaster. Anne mangrupa putra ti Robert Coleman, saurang pangusaha beusi anu beunghar. Dina taun 1819, maranéhna tunangan, nanging jarang patepang sabab Buchanan sibuk teuing ku urusan hukum sarta pulitik nalika kajantenan Panik 1819. Ayana gosip yén Buchanan caket sareng awéwé séjén ngabalukarkeun Anne mutuskeun hubungan tunanganana. Teu lami saatosna, dina 9 Désémber 1819, Anne pupus sacara misterius alatan dosis kaleuleuwihi (overdosis) laudanum dina yuswa 23 taun.[76]
Buchanan ménta idin ka ramana Anne pikeun ngiringan pamakaman, nanging ditolak. Harita, Buchanan nyarios yén "kabagjaan parantos kabur ti kuring salilana." Saatos kajantenan éta, Buchanan ngaku yén anjeunna milih teu nikah salaku tanda kasatiaan ka cinta sajatina anu pupus ngora keneh. Anjeunna janten hiji-hijina présidén Amérika Sarikat anu henteu kantos nikah.

Dina taun 1833 sarta 1840-an, anjeunna kantos gaduh rencana badé nikah, nanging teu aya nu laksana. Salah sahijina nyaéta ka Anna Payne, alon-alonna tilas Ibu Nagara Dolley Madison. Nalika anjeunna janten présidén, alon-alonna anu parantos yatim piatu, **Harriet Lane**, diangkat janten anak sarta janten "hostess" (nu boga imah/pendamping) resmi di Gedong Bodas. Aya ogé gosip anu teu kabuktian yén anjeunna miboga hubungan sareng randa Présidén Polk, nyaéta Sarah Childress Polk.
Hubungan sareng William R. King
[édit | édit sumber]Buchanan miboga hubungan anu kacida raketna sareng William Rufus DeVane King, anu janten targét gosip anu populér. King, sapertos Buchanan, teu kantos nikah.[87] King mangrupa politisi ti Alabama anu kungsi ngajabat janten wakil présidén dina mangsa Franklin Pierce. Buchanan sareng King hirup babarengan di hiji imah kos (boardinghouse) di Washington sarta sering sumping ka acara-acara sosial babarengan ti taun 1834 dugi ka 1844. Susunan hirup sapertos kitu harita mémang lumrah, nanging Buchanan kantos nyebat hubunganana salaku "communion" (persekutuan/hubungan batin).
Présidén Andrew Jackson sacara moyok nyebat maranéhna "Miss Nancy" sarta "Aunt Fancy", dimana istilah nu kahiji mangrupa éufémisme dina abad ka-19 pikeun lalaki anu sipatna kawas awéwé (kemayu).[88] Mentri Pos Buchanan, Aaron V. Brown, ogé nyebat King salaku "Aunt Fancy" sarta nyebat anjeunna salaku "pamajikan" atawa "beulahan jiwa" Buchanan. King pupus alatan TBC teu lami saatos pelantikan Pierce, opat taun sateuacan Buchanan janten présidén. Buchanan ngadiskripsikeun King salaku "salah sahiji lalaki publik anu pangsaéna, pangsucina, sarta pang-konsisténna anu kantos kuring kenal."
Sajarawan Jean H. Baker miboga pamandangan yén alon-alon ti dua lalaki ieu kamungkinan parantos ngancurkeun surat-surat korespondensi antara maranéhna. Nanging, anjeunna yakin yén surat-surat anu masih aya ngan saukur némbongkeun "rasa mikaasih tina hiji sosobatan anu husus."[89]
Status Buchanan salaku bujangan saumur hirup saatos pupusna Anne Coleman terus ngondang minat sarta spékulasi. Sababaraha pihak boga anggapan yén carita pupusna Anne ngan saukur dianggo pikeun nyingkahan patarosan ngeunaan séksualitas Buchanan. Sajarawan sapertos James W. Loewen sarta Robert P. Watson boga duga yén Buchanan téh homoséksual. Loewen nyebutkeun yén dina mangsa sepuhna, Buchanan kantos nyerat surat anu ngaku yén anjeunna kamungkinan bakal nikah ka awéwé anu bisa nampi "kurangna rasa asih anu ngagedur atanapi romantis" ti dirina.[90]
Warisan
[édit | édit sumber]Reputasi sajarah
[édit | édit sumber]Sanajan Buchanan kantos ngaramal yén "sajarah bakal ngabuktikeun yén kuring bener,"[91] para sajarawan kalah nyawad Buchanan alatan anjeunna dianggap horéam atawa teu mampuh nindak nalika nyanghareupan krisis sekesi. Peringkat sajarah présidén Amérika Sarikat ampir sok nempatkeun Buchanan salaku salah sahiji présidén anu paling gagal dina sajarah Amérika.
Dina rupa-rupa survéy para ahli, anjeunna nempatii posisi panghandapna dina hal visi, kapamingpinan doméstik, kawijakan luar nagri, sarta otoritas moral. Survéy ti taun 1948 dugi ka 1982 sacara konsistén nempatkeun Buchanan dina jajaran présidén pangburukna, babarengan sareng Warren G. Harding, Millard Fillmore, sarta Richard Nixon.[92]
Sajarawan Philip S. Klein dina taun 1962 nyoba méré sawangan anu leuwih obyéktif:
Sabalikna, biografer Jean Baker dina taun 2004 méré sawangan anu leuwih peureus:
Sajarawan lianna saperti Bruce Catton nyebutkeun yén Buchanan sarta kabinétna téh "jalma-jalma anu mumpuni pikeun henteu ngalakukeun nanaon anu penting kalayan gaya anu kacida wibawana." Catton nganggap yén hiji-hijina tindakan Buchanan anu miboga pangaruh badag nyaéta ngahalangan Stephen A. Douglas janten calon tunggal Partéi Démokrat dina taun 1860, anu ahirna kalah nguntungkeun Lincoln.
Monumén sarta Pangéling-ngéling
[édit | édit sumber]Hiji monumén tina parunggu sarta granit di juru kidul-wétan Meridian Hill Park, Washington, D.C., dirarancang ku arsiték William Gorden Beecher sarta dipahat ku seniman Maryland, Hans Schuler. Sanajan parantos dipesen ti taun 1916, monumén ieu nembé disatujuan ku Kongrés dina taun 1918 sarta réngsé diresmikan dina 26 Juni 1930. Ieu monumén némbongkeun patung Buchanan anu diaping ku inohong klasik lalaki sarta awéwé anu ngalambangkeun hukum sarta diplomasi. Di dinya aya tulisan: "Negarawan anu jujur, anu léngkahna saluyu jeung hukum," mangrupa cutatan ti anggota kabinétna, **Jeremiah S. Black**.[93]
Monumén anu leuwih tiheula diwangun dina taun 1907–1908 di tempat gumelarna Buchanan di Stony Batter, Pennsylvania. Bagian tina monumén ieu mangrupa struktur piramida beuratna 250 ton anu nangtung di urut lokasi saung leutik (cabin) tempat Buchanan dilahirkeun. Ieu monumén dirarancang pikeun némbongkeun tékstur batu asli sarta mortir ti wewengkon kasebut.[94]
Aya tilu county anu dingaranan pikeun ngahormatan anjeunna, nyaéta di Iowa, Missouri, sarta Virginia. Aya ogé hiji county di Texas anu dingaranan Buchanan dina taun 1858, nanging dirobah janten Stephens County dina taun 1861, dicandak tina ngaran wakil présidén Konfédérasi, Alexander Stephens.[95] Kota Buchanan, Michigan ogé dingaranan luyu jeung ngaran anjeunna. Salian ti éta, sawatara komunitas séjén ogé maké ngaran Buchanan, sapertos di Georgia sarta Wisconsin.
Di Dickinson College, kampus tempat Buchanan sakola sarta lulus di Carlisle, Pennsylvania, aya hiji asrama anu dingaranan pikeun ngahormatan anjeunna.[96]
Leuweung Nagara Buchanan (Buchanan State Forest) anu perenahna di deukeut wates nagara bagian Maryland ogé dingaranan pikeun miéling anjeunna. Salian ti éta, aya ogé SMA James Buchanan (James Buchanan High School), hiji sakola di sisi kota tempat anjeunna digedékeun di Mercersburg, Pennsylvania.
Tempo ogé
[édit | édit sumber]Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ Olausson, Lena; Sangster, Catherine (2006). Oxford BBC Guide to Pronunciation. Oxford University Press. hlm. 56. ISBN 0-19-280710-2.
- ↑ "The Presidents Timeline". Diaksés tanggal 17 Pébruari 2026.
- ↑ "Ulster and the White House". Discover Ulster-Scots. Diaksés tanggal 17 Pébruari 2026.
- ↑ Baker 2004, pp. 13–16.
- ↑ Klein 1962, p. 27.
- ↑ Moody, Wesley (2016). The Battle of Fort Sumter. Routledge. hlm. 23.
- ↑ Baker 2004, pp. 17–18.
- ↑ Baker 2004, p. 22.
- 1 2 3 Etcheson, Nicole. (2013). "General Jackson Is Dead: James Buchanan, Stephen A. Douglas, and Kansas Policy". James Buchanan and the Coming of the Civil War. pp 88–90.
- ↑ Klein, Philip Shriver (1980). A History of Pennsylvania. hlm. 135–136.
- ↑ Baker 2004, p. 24–27.
- ↑ Baker 2004, pp. 28–30.
- ↑ Baker 2004, pp. 30–31.
- ↑ O'Leary, Derek Kane (6 Maret 2023). "James Buchanan's 1832 Mission to the Tsar..." Age of Revolutions. Diaksés tanggal 17 Pébruari 2026.
- 1 2 Baker 2004, p. 30.
- ↑ Baker 2004, p. 32.
- 1 2 3 Baker 2004, pp. 35–38.
- ↑ Baker 2004, p. 33–34.
- ↑ Baker 2004, pp. 38–40.
- ↑ Baker 2004, p. 40–41.
- ↑ Baker 2004, pp. 41–43.
- 1 2 Baker 2004, p. 46–48.
- ↑ Baker 2004, pp. 43–46.
- ↑ Klein 1962, p. 210, 415.
- ↑ Baker 2004, pp. 52–56.
- 1 2 Baker 2004, p. 57–59.
- ↑ Baker 2004, pp. 58–64.
- 1 2 McPherson 1988, p. 110.
- ↑ Baker 2004, p. 65–67.
- 1 2 Baker 2004, pp. 67–68.
- ↑ Klein 1962, pp. 248–252.
- 1 2 Baker 2004, pp. 69–70.
- ↑ Klein 1962, pp. 261–262.
- 1 2 Baker 2004, pp. 80–83, 85.
- ↑ James Buchanan, "Inaugural Address," Washington, D.C., March 4, 1857.
- ↑ Blight, David W. (21 Désémber 2022). "Was the Civil War Inevitable?". The New York Times.
- ↑ "Nathan Clifford, 1858–1881". The Supreme Court Historical Society.
- 1 2 Baker 2004, pp. 83–84.
- ↑ Klein 1962, pp. 271–272.
- ↑ Potter 1976, p. 287.
- ↑ Baker 2004, p. 85.
- ↑ Baker 2004, pp. 85–86.
- ↑ Sobel, Robert (1999). Panic on Wall Street: A History of America's Financial Disasters. Beard Books.
- 1 2 3 Baker 2004, p. 90.
- ↑ Morrison, Michael A. (2013). "President James Buchanan, Executive Leadership and the Crisis of the Democracy". James Buchanan and the Coming of the Civil War. pp 151.
- ↑ Baker 2004, pp. 90–92.
- ↑ MacKinnon, William P. (2013). "Prelude to Armageddon: James Buchanan, Brigham Young, and a President’s Initiation to Bloodshed". James Buchanan and the Coming of the Civil War. pp 52–59.
- 1 2 Klein 1962, p. 316.
- ↑ MacKinnon, William P. (2013). pp 59–62.
- ↑ Klein 1962, p. 317.
- ↑ Report of the Joint Committee... Eyre. 1861.
- ↑ Jesse Ames Spencer (1866). 'THE QUEEN'S MESSAGE' and 'THE PRESIDENT'S REPLY'. Vol. 3. Johnson, Fry. hlm. 542.
- ↑ Baker 2004, pp. 93–98.
- ↑ Baker 2004, pp. 97–100.
- 1 2 Baker 2004, pp. 100–105.
- ↑ Baker 2004, pp. 120–121.
- ↑ Chadwick 2008, p. 117.
- ↑ Potter 1976, pp. 297–327.
- ↑ Klein 1962, pp. 286–299.
- ↑ Klein 1962, p. 312.
- ↑ Baker 2004, p. 117–118.
- ↑ Smith 1975, pp. 69–70.
- ↑ Belohlavek, John M. (2013). "In Defense of Doughface Diplomacy...". James Buchanan and the Coming of the Civil War. pp. 112–114.
- 1 2 3 Baker 2004, pp. 107–112.
- ↑ Belohlavek, John M. (2013). pp. 124–126.
- ↑ Belohlavek, John M. (2013). pp. 126–128.
- ↑ "Lincoln Rejects the King of Siam's Offer of Elephants". American Battlefield Trust.
- 1 2 Klein 1962.
- 1 2 Baker 2004, pp. 118–120.
- 1 2 3 4 Klein 1962, pp. 356–358.
- 1 2 Baker 2004, pp. 76, 133.
- ↑ Klein 1962, p. 363.
- 1 2 3 Baker 2004, p. 132–134.
- ↑ Smith 1975, p. 152–160.
- ↑ Baker 2004, pp. 135–140.
- 1 2 3 4 Baker 2004, pp. 142–143.
- ↑ Klein 1962, pp. 408–413.
- 1 2 Stampp 1990, p. 48.
- ↑ Baker 2004, p. 137–138.
- 1 2 Klein 1962, p. 150.
- ↑ Klein 1962, p. 143.
- ↑ Jurinski.
- ↑ Klein 1962, p. 144.
- 1 2 Klein 1962, p. 147.
- ↑ Baker 2004, p. 19.
- ↑ Baker 2004, p. 28.
- ↑ The 175-Year History of Speculating About President James Buchanan’s Bachelorhood, Smithsonian Magazine, 2019
- ↑ Baker 2004, p. 75.
- ↑ Baker 2004, pp. 25–26.
- ↑ Ross 1988, pp. 86–91.
- ↑ "Buchanan's Birthplace State Park". Pennsylvania Department of Conservation and Natural Resources.
- ↑ Murphy, Arthur B. (1984). "Evaluating the Presidents of the United States". Presidential Studies Quarterly.
- ↑ Strauss 2016, p. 213.
- ↑ "Buchanan's Birthplace State Park". Pennsylvania Department of Conservation and Natural Resources.
- ↑ Beatty 2001, p. 310.
- ↑ "Traditional Residence Halls". Dickinson College.
Karya anu dicutat
[édit | édit sumber]- Baker, Jean H. (2004). James Buchanan. Times Books. ISBN 978-0-8050-6946-4.
- Beatty, Michael A. (2001). County Name Origins of the United States. McFarland. ISBN 978-0-7864-1025-5.
- Chadwick, Bruce (2008). 1858: Abraham Lincoln, Jefferson Davis, Robert E. Lee, Ulysses S. Grant and the War They Failed to See. Sourcebooks, Inc. ISBN 978-1402209413.
- Curtis, George Ticknor (1883). Life of James Buchanan: Fifteenth President of the United States. Vol. 2. Harper & Brothers. ISBN 978-0-8130-4426-2.
- Flude, Anthony G. (March 2012). "Manuscript XXIII: A Raiatean Petition for American Protection". The Journal of Pacific History. 47 (1). Australian National University.
- Grossman, Mark (2003). Political Corruption in America: An Encyclopedia of Scandals, Power, and Greed. ABC-CLIO. ISBN 978-1-57607-060-4.
- Hall, Timothy L. (2001). Supreme Court justices: a biographical dictionary. Infobase Publishing. ISBN 978-0-8153-1176-8.
- Klein, Philip Shriver (December 1955). "The Lost Love of a Bachelor President". American Heritage Magazine. 7 (1).
- Klein, Philip S. (1962). President James Buchanan: A Biography (Édisi 1995). American Political Biography Press. ISBN 978-0-945707-11-0.
- Klein, Philip Shriver; Hoogenboom, Ari (1980). A History of Pennsylvania. Penn State University Press. ISBN 978-0-271-01934-5.
- Jurinski, James John (2012). Tax Reform: A Reference Handbook. ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-322-4.
- McPherson, James M. (1988). Battle Cry of Freedom: The Civil War Era. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-974390-2.
- Potter, David Morris (1976). The Impending Crisis, 1848–1861. Harper & Row. ISBN 978-0-06-090524-8.
- Quist, John W.; Birkner, Michael J., éd. (2013). James Buchanan and the Coming of the Civil War. University Press of Florida. ISBN 978-0-8130-4426-2.
- Ross, Shelley (1988). Fall from Grace: Sex, Scandal, and Corruption in American Politics from 1702 to the Present. Ballantine Books. ISBN 978-0-345-35381-8.
- Smith, Elbert (1975). The Presidency of James Buchanan. University Press of Kansas. ISBN 978-0-7006-0132-5.
- Stampp, Kenneth M. (1990). America in 1857: A Nation on the Brink. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-987947-2.
- Strauss, Robert (2016). Worst. President. Ever.: James Buchanan, the POTUS Rating Game, and the Legacy of the Least of the Lesser Presidents. Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4930-2484-1.
- Tucker, Spencer C. (2009). The Encyclopedia of the Spanish-American and Philippine-American Wars: A Political, Social, and Military History. ABC-CLIO. ISBN 978-1-85109-952-8.
- Watson, Robert P. (2012). Affairs of State: The Untold History of Presidential Love, Sex, and Scandal, 1789–1900. Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 978-1-4422-1836-9.
Bacaan lanjutan
[édit | édit sumber]Sumber sekunder
- Balcerski, Thomas J. (2019). Bosom Friends: The Intimate World of James Buchanan and William Rufus King. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-091460-8.
- Balcerski, Thomas J. (2016). "Harriet Rebecca Lane Johnston". A Companion to First Ladies. Wiley. hlm. 197–213.
- Binder, Frederick Moore (1992). "James Buchanan: Jacksonian Expansionist". The Historian. 55 (1): 69–84.
- Binder, Frederick Moore (1994). James Buchanan and the American Empire. Susquehanna University Press. ISBN 978-0-945636-64-9.
- Birkner, Michael J., éd. (1996). James Buchanan and the Political Crisis of the 1850s. Susquehanna University Press.
- Birkner, Michael J., et al., eds. The Worlds of James Buchanan and Thaddeus Stevens: Place, Personality, and Politics in the Civil War Era (Louisiana State University Press, 2019)
- Horrocks, Thomas A. President James Buchanan and the Crisis of National Leadership (Nova Science Publisher's, Inc., 2011)
- Meerse, David E. (1995). "Buchanan, the Patronage, and the Lecompton Constitution: A Case Study". Civil War History. 41 (4): 291–312.
- Nevins, Allan (1950). The Emergence of Lincoln: Douglas, Buchanan, and Party Chaos, 1857–1859. Scribner.
- Nichols, Roy Franklin; The Democratic Machine, 1850–1854 (1923)
- Quist, John W. sarta Birkner, Michael J., eds. (2013). James Buchanan and the Coming of the Civil War
- Rhodes, James Ford (1906). History of the United States from the Compromise of 1850 to the End of the Roosevelt Administration. Vol. 2. Macmillan.
- Rosenberger, Homer T. (1957). "Inauguration of President Buchanan a Century Ago". Records of the Columbia Historical Society, Washington, D.C.
- Silbey, Joel H., éd. (2014). A Companion to the Antebellum Presidents 1837–1861. Wiley.
- Updike, John (2013). Buchanan Dying: A Play. Random House Publishing Group. (fiksi).
- Wells, Damon (1971). "Douglas and Goliath". Stephen Douglas. University of Texas Press. hlm. 12–54.
Sumber primér
- Buchanan, James. Fourth Annual Message to Congress. (3 Désémber 1860).
- Buchanan, James. Mr Buchanan's Administration on the Eve of the Rebellion (1866)
- National Intelligencer (1859)
Rujukan
[édit | édit sumber]Tumbu luar
[édit | édit sumber]- Citakan:CongBio
- James Buchanan: Pitunjuk Sumber ti Perpustakaan Kongrés (Library of Congress)
- Makalah James Buchanan, ngawengku sakuliah karir hukum, pulitik, sarta diplomasi anjeunna, sayogi di Historical Society of Pennsylvania.
- Wheatland
- Taman Nagara Tempat Gumelar Buchanan, Franklin County, Pennsylvania
- "Life Portrait of James Buchanan", ti C-SPAN, 21 Juni 1999.
Sumber primér
- Galat CS1: tanggal akses tanpa URL
- Galat CS1: tanggal ISBN
- Pranala Commons dari Wikidata
- Citakan portal nu kabéh portal berpranala bereum
- James Buchanan
- Gumelar 1791
- Pupus 1868
- Présidén Amérika Sarikat abad ka-19
- Duta Besar Amérika Sarikat ka Kakaisaran Rusia
- Duta Besar Amérika Sarikat ka Britania Raya
- Militan Amérika dina Perang 1812
- Présidén Amérika Sarikat ti Partéi Démokrat
- Alumni Dickinson College
- Anggota DPR Pennsylvania
- Loya Pennsylvania
- Menteri Luar Negeri Amérika Sarikat
- Présidén Amérika Sarikat
- Pamingpin pulitik Uni (Perang Sadulur Amérika)
- Sénator Amérika Sarikat ti Pennsylvania
- Présidén Amérika Sarikat anu ogé Freemason


