Ki bima

Ki Bima
	Daun sarta siki Ki Bima
Status konservasi
	; Least Concern (IUCN 3.1)
Klasifikasi ilmiah
Karajaan:	Plantae
Divisi:	Pinophyta
Kelas:	Pinopsida
Ordo:	Pinales
Kulawarga:	Podocarpaceae
Génus:	Sundacarpus
Spésiés:	S. amarus
Ngaran binomial
	Sundacarpus amarus; (Blume) C.N.Page
Sinonim
	Podocarpus amara Blume; Prumnopitys amara (Blume) de Laub.;

Ki Bima (Sundacarpus amarus) mangrupa hiji-hijina spésiés tina génus Sundacarpus, anggota kulawarga Podocarpaceae. Ieu tatangkalan mangrupa jenis konifér (tutuwuhan siki kabuka) anu asalna ti wewengkon Asia Tenggara dugi ka Australia.^[1]

Ngaran Lokal (Vérnakular)

Dina basa Sunda, ieu tutuwuhan téh miboga rupa-rupa sebutan dumasar kana fase tumuwuhna. Nalika geus sawawa, umumna disebut Ki Bima, Ki Lilin, atanapi Ki Mérak. Ari nalika masih kénéh mangrupa bibit (ngora), ieu tangkal téh katelahna Ki Pait. Dina basa séjén, ieu tangkal disebut ogé Bima, Radin, atawa Tadji (Jawa), sarta Black Pine (Inggris).^[1]

Riwayat Taksonomi

Sajarah klasifikasi ieu tutuwuhan parantos ngalaman sababaraha kali parobahan. Mimiti ditalungtik ku Carl Ludwig Blume (1827) salaku Podocarpus amara, teras dipindahkeun ku David de Laubenfels (1978) ka génus Prumnopitys. Anu pamungkas, dumasar kana panalungtikan C.N. Page dina taun 1989, ieu spésiés dipisahkeun kana génus sorangan nyaéta Sundacarpus kusabab miboga struktur daun sarta siki anu béda pisan tina anggota Prumnopitys lianna.

Habitat

Ki Bima biasana hirup di leuweung hujan tropis pagunungan, kalayan luhurna antara 600 nepi ka 2.000 méter di luhur beungeut laut (mdpl). Ieu tangkal mikabutuh taneuh anu jemlék sarta drainaséna saé. Sebaranana ngalangkungan pulo Jawa, Sumatra, Kalimantan, dugi ka Papua sarta Australia kalér.

Guna jeung Mangpaat

Dumasar kana catetan Karel Heyne, Ki Bima miboga sababaraha mangpaat:

Bahan Wangunan: Kaina miboga kualitas anu saé, téksturna lemes, sarta gampang dipigawé. Baheula sering dianggo pikeun papan imah sarta parabot rumah tangga.
Ubar Tradisional:Bagian tangkalna anu rasa pait sok dianggo salaku ubar tradisional dina kabudayaan lokal tinangtu.
Status Konservasi: Sanajan kaina sering diala, spésiés ieu masih dikatégorikeun aman (Least Concern) ku IUCN margi sebaran géografisna anu lega.

Rujukan

1 2 Heyne, Karel (1913). De nuttige planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 35.

[heyne-1] 1 2 Heyne, Karel (1913). De nuttige planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 35.

[1]