Nabi Adam
| Adam | |
|---|---|
 Nabi munggaran sarta bapana sakumna manusa (Abul Basyar). | |
| Gelar | Khalifah fil Ardh, Abul Basyar |
| Pasangan | Hawa |
| Tempat Turun | Bumi (sanggeus ti Sawarga) |
| Kitab/Suhuf | 10 Suhuf |
Adam (Basa Arab: آدم) nyaéta manusa munggaran anu diciptakeun ku Allah SWT sarta janten Nabi munggaran dina ajaran Islam. Adam diciptakeun tina sari pati taneuh sarta dipasihan kalebihan mangrupa akal sareng pangaweruh ngeunaan nami-nami barang.[1]
Silsilah sarta Nasab
[édit | édit sumber]Nabi Adam as. teu gaduh bapa sareng ibu sabab anjeunna mangrupikeun mahluk munggaran anu diciptakeun langsung ku panangan Allah SWT tina rupa-rupa taneuh di bumi. Anjeunna dipasihan gelar Abul Basyar (Bapana Manusa) sabab sakumna manusa di dunya ieu mangrupikeun katurunan anjeunna sareng garwana, Hawa.[2]
Risalah sarta Ajaran
[édit | édit sumber]Misi utama Nabi Adam as. nyaéta salaku Khalifah (pamingpin/nu ngurus) di bumi pikeun ngajalankeun syaréat Allah sarta ngajarkeun Tauhid ka putra-putrana. Allah ogé nurunkeun wahyu mangrupa 10 Suhuf (lambaran) ka Nabi Adam anu eusina ngeunaan aturan dasar hirup sarta tatacara ibadah ka Allah SWT.[3]
Mukjizat
[édit | édit sumber]Salah sawios mukjizat Nabi Adam as. nyaéta dipasihan pangaweruh langsung ku Allah ngeunaan sakumna nami-nami barang di alam semesta anu teu dipikanyaho ku Malaikat. Salian ti éta, Nabi Adam dipasihan umur anu panjang sarta dedegan awak anu kacida jangkungna dibandingkeun manusa jaman ayeuna.[4]
Lalakon Perjuangan (Dakwah)
[édit | édit sumber]Perjuangan Nabi Adam dimimitian nalika anjeunna sarta Hawa kedah lungsur ka bumi tina sawarga alatan kagoda ku Iblis pikeun tuang buah Khuldi. Di bumi, Adam bajoang ngabangun peradaban, ngajarkeun kaimanan ka putra-putrana (sapertos Qabil sareng Habil), sarta mingpin kulawargana supados tetep taat ka Allah sanajan digoda ku Sétan.[5]
Karakter sarta Sipat Utama
[édit | édit sumber]Nabi Adam as. dipikawanoh salaku sosok anu jujur sarta gancang tobat (Siddiq sarta miboga sipat husyu). Karakter utama anu tiasa diconto nyaéta karendahan haténa pikeun ngaku kalepatan sarta kasabaranana nalika narima cobaan hirup di bumi anu sakitu beuratna dibandingkeun nikmat di sawarga.[6]
Doa-doa Pilihan
[édit | édit sumber]Doa anu paling mashur ti Nabi Adam as. nyaéta doa tobat nalika anjeunna neda hampura ka Allah sanggeus nindak kalepatan di sawarga:
- "Duh Pangéran abdi sadaya, abdi parantos nganiaya diri sorangan, saupami Gusti teu ngahampura sarta teu maparin rahmat ka abdi sadaya, tanwandé abdi kalebet jalma-jalma anu rugi." (QS. Al-A'raf: 23).[7]
Bahasan dina Al-Qur'an
[édit | édit sumber]Prosés penciptaan Adam sarta dialog Allah sareng Malaikat sarta Iblis dijéntrékeun dina sababaraha surat:
- Surat Al-Baqarah: 30-34: Ngeunaan rencana Allah ngajantenkeun khalifah di bumi.
- Surat Al-A'raf: 11-25: Ngeunaan carita Adam, Hawa, sarta gogoda Iblis.
- Surat Thaha: 115-123: Ngeunaan pohona Adam kana jangji Allah sarta tobatna.[8]
Bahasan dina Hadits Shahih
[édit | édit sumber]Dina hadits shahih, Nabi Muhammad saw. ngajéntrékeun dedegan sarta kaayaan Nabi Adam:
- Shahih Bukhari No. 3326:
- "Allah nyiptakeun Adam kalayan jangkungna genep puluh sikut." [Tiasa dipaluruh di: Sunnah.com - Bukhari 3326]
- Shahih Muslim No. 2841: Ngeunaan dinten Jum'at salaku dinten diciptakeunana Adam. [Tiasa dipaluruh di: Sunnah.com - Muslim 2841]
Référénsi
[édit | édit sumber]- ↑ Ibnu Katsir. (2015). Qashashul Anbiya (Kisah Para Nabi). Jakarta: Pustaka Al-Kautsar. ISBN: 9789795926115. Produk Detail
- ↑ Lings, M. (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Inner Traditions. ISBN: 9781594771538. Search Library
- ↑ Al-Azami, M. M. (2003). The History of The Qur'anic Text. UK Islamic Academy. ISBN: 9781872531656.
- ↑ Al-Jaza'iri, S. A. B. (2012). Minhajul Muslim. Jakarta: Darul Haq. ISBN: 9789793407210.
- ↑ Armstrong, K. (1993). A History of God. Ballantine Books. ISBN: 9780345384560.
- ↑ Al-Qarni, A. (2005). La Tahzan. International Islamic Publishing House. ISBN: 9789960850443.
- ↑ Kementerian Agama RI. (2019). Al-Qur'an dan Terjemahannya. quran.kemenag.go.id
- ↑ Shihab, M. Q. (2002). Tafsir Al-Misbah. Jakarta: Lentera Hati. ISBN: 9799023532.