Nabi Ismail
| Nabi Ismail as. | |
|---|---|
.png) Nabi anu janten asal-usul turunan bangsa Arab sarta Nabi Muhammad saw. | |
| Gelar | Dhabihullah (Anu dipeuncit ku karana Allah) |
| Nasab | Ismail bin Ibrahim bin Tarah |
| Tempat Dakwah | Mekah (Al-Haram) |
| Kitab/Suhuf | Ajaran Tauhid |
Ismail (Basa Arab: إسماعيل) nyaéta Nabi sarta Rasul anu diutus ku Allah SWT pikeun nyebarkeun ajaran Tauhid di daérah Mekah. Anjeunna mangrupikeun putra cikal Nabi Ibrahim as. ti garwana anu nami Siti Hajar. Nabi Ismail dipikawanoh ku kasabaranana anu luar biasa sarta janten karuhun ti Nabi Muhammad saw.[1]
Silsilah sarta Nasab
[édit | édit sumber]Nabi Ismail as. nyaéta putra Nabi Ibrahim as. Nasabna nyambung ka Sam bin Nuh as. dugi ka Adam as. Anjeunna lahir nalika Nabi Ibrahim parantos sepuh pisan. Ismail gaduh raina anu nami Ishaq as. (putra ti Siti Sarah). Katurunan Nabi Ismail saterasna janten bangsa Arab Musta’ribah.[2]
Risalah sarta Ajaran
[édit | édit sumber]Misi dakwah Nabi Ismail nyaéta ngajak suku-suku Arab di sabudeureun Mekah (sapertos Suku Jurhum) pikeun nyembah Allah, ngadegkeun solat, sarta ngaluarkeun zakat. Anjeunna bareng sareng ramana, Nabi Ibrahim, dipaparin pancén ku Allah pikeun ngawangun deui sarta nyucikeun Ka'bah salaku puseur ibadah umat manusa.[3]
Mukjizat
[édit | édit sumber]Mukjizat Nabi Ismail anu paling kakoncara nyaéta:
- Cai Zamzam: Munculna sumber cai di suku Ismail nalika anjeunna masih orok, saatos Siti Hajar lumpat antawis pasir Safa sarta Marwah (Sa'i).
- Kasalametan nalika Kurban: Nalika anjeunna badé dipeuncit ku ramana dumasar kana paréntah Allah, Allah ngagentos anjeunna ku hiji domba anu badag tina sawarga.[4]
Lalakon Perjuangan (Dakwah)
[édit | édit sumber]Lalakon hirup Ismail pinuh ku ujian kaimanan. Ti mimiti anjeunna orok kénéh, anjeunna parantos ditinggalkeun ku ramana di lebak anu tandapan (Mekah) dumasar paréntah Allah. Ujian pangbeuratna nyaéta nalika Nabi Ibrahim nampi wahyu pikeun ngurbankeun Ismail. Sabab kaimananana, Ismail malah ngajurung ramana pikeun ngalaksanakeun paréntah éta.[5]
Karakter sarta Sipat Utama
[édit | édit sumber]Nabi Ismail dipikawanoh salaku sosok anu Siddiqul Wa'di (jalma anu bener jangjina). Anjeunna kacida bakti ka kolot sarta taat ka Allah. Sipat panyabar sarta rido kana katangtosan Allah janten conto utama dina laku lampah kurban.[6]
Doa-doa Pilihan
[édit | édit sumber]Nabi Ismail sareng Nabi Ibrahim ngadua nalika nuju ngawangun Ka'bah:
- "Duh Pangéran abdi sadaya, mugi Gusti nampi (amal) ti abdi sadaya. Saéstuna Gusti téh Nu Maha Ngadangu tur Maha Uninga." (QS. Al-Baqarah: 127).[7]
Bahasan dina Al-Qur'an
[édit | édit sumber]Kisah sarta kautamaan Nabi Ismail disebutkeun dina sababaraha ayat:
- Surat Ash-Shaffat: 101-107: Ngeunaan lalakon kurban sarta kasabaran Ismail.
- Surat Al-Baqarah: 125-127: Ngeunaan tugas nyucikeun Baitullah sarta ngawangun Ka'bah.
- Surat Maryam: 54-55: Allah negeskeun yén Ismail téh jalma anu bener jangjina sarta utusan-Na.[8]
Bahasan dina Hadits Shahih
[édit | édit sumber]Rasulullah saw. ngajéntrékeun ngeunaan Siti Hajar sarta orok Ismail di Mekah:
- Shahih Bukhari No. 3364: Hadits panjang ngeunaan awal mula cai Zamzam sarta kumaha Siti Hajar milarian cai. [Tiasa dipaluruh di: Sunnah.com - Bukhari 3364]
- Shahih Muslim No. 2276: Katerangan yén Allah milih katurunan Ismail (Kinana) salaku jalur nasab Nabi Muhammad saw. [Tiasa dipaluruh di: Sunnah.com - Muslim 2276]
Référénsi
[édit | édit sumber]- ↑ Ibnu Katsir. (2015). Qashashul Anbiya. Jakarta: Pustaka Al-Kautsar. ISBN: 9789795926115. Produk Detail
- ↑ Lings, M. (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Inner Traditions. ISBN: 9781594771538. Search Library
- ↑ Al-Azami, M. M. (2003). The History of The Qur'anic Text. UK Islamic Academy. ISBN: 9781872531656.
- ↑ Al-Jaza'iri, S. A. B. (2012). Minhajul Muslim. Jakarta: Darul Haq. ISBN: 9789793407210.
- ↑ Armstrong, K. (1993). A History of God. Ballantine Books. ISBN: 9780345384560.
- ↑ Al-Qarni, A. (2005). La Tahzan. International Islamic Publishing House. ISBN: 9789960850443.
- ↑ Kementerian Agama RI. (2019). Al-Qur'an dan Terjemahannya. quran.kemenag.go.id
- ↑ Shihab, M. Q. (2002). Tafsir Al-Misbah. Jakarta: Lentera Hati. ISBN: 9799023532.