Munafék
| Basa Arab | منافق |
|---|---|
| Harti | Pura-pura iman |
| Ageman | Islam |
| Lawan tina | Siddiq (Jujur) |
Munafék (Basa Arab: منافق) nyaéta istilah dina ageman Islam pikeun nyebut jalma anu némbongkeun kaimanan dina lisan sarta paripolahna, tapi sabenerna haténa nyumputkeun kakufuran atanapi teu percaya ka Allah SWT.[1] Laku lampah jalma munafék disebutna Nifak. Dina Al-Qur'an, jalma munafék dianggap leuwih bahaya tibatan jalma kafir sabab maranéhna aya di jero lingkungan umat Islam.[2]
Étimologi
[édit | édit sumber]Kecap munafék asalna tina akar kecap Basa Arab n-f-q (ن-ف-ق) anu hartosna "liang sato (saperti liang beurit)" anu miboga dua panto; asup tina panto anu hiji, kaluar tina panto anu séjén.[3] Sacara istilah, ieu ngagambarkeun jalma anu miboga dua beungeut dina kahirupanana.
Dasar Hukum dina Al-Qur'an
[édit | édit sumber]Al-Qur'an maparin pépéling anu kacida kerasna ngeunaan balesan pikeun jalma-jalma munafék di ahérat:[4]
- Surat An-Nisa Ayat 145:
- إِنَّ ٱلْمُنَٰفِقِينَ فِى ٱلدَّرْكِ ٱلْأَسْفَلِ مِنَ ٱلنَّارِ
- "Saéstuna jalma-jalma munafék téh (ditempatkeun) dina tingkatan panghandapna tina naraka..."[5]
Ciri-ciri Munafék
[édit | édit sumber]Dina Hadits, Rasulullah SAW parantos ngajelaskeun ciri-ciri utama jalma munafék supados umat Islam tiasa waspada:[6]
- آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ
- "Ciri jalma munafék téh aya tilu: upama nyarita sok bohong, upama jangji sok jalir, sarta upama dipercaya sok khianat."[7]
Papasingan Nifak
[édit | édit sumber]Para ulama ngabagi nifak kana dua jinis:[8]
- Nifak I'tiqadi (Nifak Akidah): Munafék dina kayakinan, nyaéta pura-pura Islam tapi haténa kafir. Ieu ngaluarkeun jalma tina Islam.
- Nifak 'Amali (Nifak Perbuatan): Munafék dina laku lampah, sapertos sok bohong atanapi jalir jangji, sanajan haténa masih miboga kaimanan. Ieu mangrupikeun dosa ageung tapi teu ngaluarkeun jalma tina Islam.
Munafék dina Kahirupan Sapopoé
[édit | édit sumber]Dina kabudayaan Tatar Sunda, pasipatan munafék kacida dipantangna sarta dianggap teu miboga étika. Istilah-istilah sapertos "lunca-linci luncat mulang" atanapi "ngali deudeul" sering dianggo pikeun ngagambarkeun jalma anu teu miboga kateguhan dina omongan sarta sok cidra kana jangji.[9]
Référénsi
[édit | édit sumber]- ↑ Al-Asfahani, Al-Raghib. (2009). Mufradat Alfaz al-Qur'an. Dar al-Ma'rifah.
- ↑ Ibn Kathir. (1373). Tafsir al-Qur'an al-Azim.
- ↑ Lane, E. W. (1863). Arabic-English Lexicon. Williams and Norgate.
- ↑ Kementerian Agama RI. (2019). Al-Qur'an dan Terjemahannya.
- ↑ Kementerian Agama RI. Al-Qur'an dan Terjemahannya, QS. An-Nisa: 145.
- ↑ An-Nawawi. (1277). Riyadhus Shalihin.
- ↑ Sahih Bukhari, Hadits No. 33; Sahih Muslim, Hadits No. 59.
- ↑ Al-Qahthani, Said bin Ali. (2010). Syarah Aqidah Washitiyah.
- ↑ Ekadjati, E. S. (1995). Kebudayaan Sunda: Suatu Pendekatan Sejarah.
Tempo Ogé
[édit | édit sumber]| Sipat & Paripolah Awon dina Islam (Al-Qur'an) | |
|---|---|
| Aqidah & Manah | Takabur (Sombong) • Riya (Pamer) • Ujub • Hasud (Dengki) • Nifaq (Munafék) • Su'udzon • Syi'rik • Fasik |
| Muamalah (Sosial) | Ghibah (Ngomongkeun batur) • Namimah (Adu domba) • Fitnah • Zhalim • Khianat • Curang (dina takeran/timbangan) • Riba |
| Dina Ibadah | Lali (tina solat) • Koret (tina zakat/shodaqoh) • I'tiradh (Nentang takdir) • Istihza (Ngahina ayat Allah/Agama) |
| Sipat Pribadi | Bakhil (Koret) • Israf (Hambur) • Tabzir (Mubadir) • Tamah (Serakah) • Ghadhab (Ambekan) • Putus asa tina rahmat Allah |
| Larangan Lisan | Bohong (Kadzib) • Sumpah palsu • Ngahina (Lamz/Hamz) • Panyebutan goreng (Laqab) |
| "Saéstuna Allah henteu mikaresep ka jalma-jalma anu midamel dosa tur khianat." (QS. An-Nisa: 107) | |