Qidam
| Qidam (قدم) | |
|---|---|
| Hartosna | Ti Heula / Isuk (Dahulu) |
| Golongan | Sipat Salbiyah |
| Lawanna | Huduts (Anyar) |
| Sipat Akli | Wajib |
Qidam (basa Arab: قدم) mangrupa sipat nu kadua tina Sipat Dua Puluh anu wajib aya di Gusti Allah SWT. Hartosna Qidam téh nyaéta "Ti Heula", anu negeskeun yén Allah mah teu aya mimitina sarta teu aya anu ngayuga (manciptakeun).[1]
Ma'na Qidam
[édit | édit sumber]Dina élmu tauhid, sipat Qidam Gusti Allah téh disebutna Qidam Hakiki, hartosna ayana Allah téh mutlak tanpa aya awalna. Ieu béda pisan sareng mahluk-Na. Mahluk mah disebutna anyar (huduts), hartosna ayana téh aya mimitina sarta aya anu ngayugana.
Sipat Qidam kaasup kana golongan Sipat Salbiyah, nyaéta sipat anu fungsina pikeun nolak atawa miceun hal-hal anu teu pantes napel di Gusti Allah. Dina hal ieu, Qidam nolak anggapan yén Allah téh mibanda titik awal atawa dijieun ku nu séjén.[2]
Dadasar Naqli
[édit | édit sumber]Dadasar ayana sipat Qidam aya dina Al-Qur'an Surat Al-Hadid ayat 3:
هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
"Mantenna (Allah) anu Pangheulana (Al-Awwal) sarta anu Pangahirna (Al-Akhir), anu Dzahir sarta anu Bathin; sarta Mantenna Maha Uninga kana saniskara perkara."
—QS. Al-Hadid: 3
Para ulama nandeskeun yén kecap Al-Awwal (Pangheulana) dina ayat di luhur téh hartosna Allah mah Qidam, nyaéta ti heula tanpa aya mimitina.[3]
Dalil Akli
[édit | édit sumber]Sacara logika (akal), upami Allah teu mibanda sipat Qidam, hartosna Allah téh "anyar". Upami Allah anyar, hartosna Allah peryogi ka anu ngayugana (Pancipta). Upami aya nu ngayugana deui, mangka bakal janten ranté anu teu aya tungtungna (tasalsul) atanapi muter-muter (daur), sarta hal ieu téh mustahil sacara akal. Ku kituna, akal wajib narima yén Allah téh Qidam.