Rahmat
Rahmat
[édit | édit sumber]Rahmat (basa Arab: رحمة) nyaéta sipat kaasih sarta kadeudeuh Gusti Allah SWT anu dipaparinkeun ka sakabéh mahluk-Na tanpa aya watesna.[1] Dina bacaan tasyahud, kecap rahmat nuturkeun kecap salam (Warahmatullaahi), anu negeskeun yén kasalametan moal sampurna tanpa ayana asih ti Nu Maha Kawasa.[2]
Étimologi
[édit | édit sumber]Kecap rahmat asalna tina akar kecap rahima (رحم) anu miboga harti asih, nyaah, atanapi mikawelas.[3] Sacara harfiah, kecap ieu miboga hubungan raket jeung kecap rahim (kandungan indung), anu ngagambarkeun kumaha Gusti Allah ngajaga sarta mikanyaah hamba-Na sakumaha indung mikanyaah jabang bwyi/fétus dina kandunganana kalayan pinuh ku kaamanan sarta kacukupan.[4]
Filosofi Rahmat dina Budaya Sunda
[édit | édit sumber]Dina sawangan hirup urang Sunda, rahmat téh sering dihartoskeun salaku "panyébor haté" atanapi "pamanis hirup".[5] Kolot baheula sering ngadoakeun sangkan urang meunang "rahmat ti langit, berkah ti bumi", anu hartosna hirup téh kudu aya dina lindungan kaasih Gusti sarta mangpaat pikeun sasama mahluk.[6] Rahmat dina rasa Sunda ogé nembongkeun sikep "welas asih" ka sasama, saluyu jeung paribasa "Silih asih" anu janten pondasi utama dina kauripan masarakat Sunda.[7]
Hakekat Spiritual dina Tahiyat
[édit | édit sumber]Dina kontéks bacaan solat, rahmat Allah miboga diménsi anu kacida jerona:
- Panto Pangampura: Rahmat téh nyaéta panto anu muka sagala rupa halangan dosa sahingga hamba tiasa deukeut deui ka Pangéranna.[8]
- Sumber Katenangan: Tanpa rahmat, kasalametan (salam) ngan saukur formalitas fisik; rahmat-Na anu ngajadikeun éta kasalametan téh karasa ni'mat sarta tumaninah dina jiwa.[9]
- Asih ka Rasulullah: Nalika urang ngucapkeun Warahmatullaahi dina salam ka Nabi, urang nuju ngaku yén Kangjeng Nabi Muhammad SAW téh mangrupkeun utusan anu janten Rahmatan lil 'Alamin (Rahmat pikeun sakabéh alam).[10]
Kasimpulan
[édit | édit sumber]Rahmat téh mangrupkeun napas tina sagala ibadah. Sakumaha ceuk para ulama, taya saurang ogé anu asup sawarga iwal ti ku rahmat Allah SWT, sahingga milari rahmat-Na téh janten tujuan utama dina unggal gerakan sarta bacaan solat urang.[11]
Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ Warson, Ahmad. (1997). Kamus Al-Munawwir Arab-Indonesia. Surabaya: Pustaka Progressif.
- ↑ Salim bin Sumair Al-Hadhrami. Safinatun Najah. Kaca 24.
- ↑ Ibnu Manzur. Lisan al-Arab. Jilid 12, kaca 231.
- ↑ Al-Raghib al-Isfahani. Al-Mufradat fi Gharib al-Quran. Darul Ma'rifah, kaca 191.
- ↑ Danadibrata, R.A. (2006). Kamus Basa Sunda. Bandung: Panitia Penerbitan Kamus Basa Sunda.
- ↑ Ekadjati, Edi S. (2005). Kebudayaan Sunda. Jakarta: Pustaka Jaya.
- ↑ Rosidi, Ajip. (2011). Kearifan Lokal dalam Budaya Sunda. Bandung: Kiblat.
- ↑ Al-Ghazali. Ihya Ulumuddin. Jilid 1, bab Rahasia Solat.
- ↑ Quraish Shihab. (2002). Tafsir Al-Misbah. Jakarta: Lentera Hati.
- ↑ Nawawi al-Bantani. Kasyifatus Saja. Kaca 65.
- ↑ Zainuddin Al-Malibari. Fathul Mu'in. Bab Solat.