Sari
Sari ᮞᮛᮤ | |
|---|---|
.jpeg) Kaéndahan alam (sari) mangrupa gabungan antara cai, gunung, sarta tatangkalan anu asri. | |
| Wilayah | Tatar Sunda |
| Harti Filologis | Inti kageulisan / Kaségaran |
Sari nyaéta hiji istilah toponimi dina Basa Sunda anu nujul kana kualitas hiji tempat anu dianggap miboga kaéndahan, kaségaran hawa, atanapi taneuh anu kacida suburna.[1] Istilah ieu sering dipaké salaku panglengkep nami tempat pikeun negeskeun yén éta wewengkon téh mangrupa "inti" tina kageulisan alam di sabudeureunana.
Étimologi
[édit | édit sumber]Kecap sari asalna tina basa Sangsakerta anu hartina "inti" atawa "kembang". Dina kamus Jonathan Rigg (1862), sari dihartikeun salaku "Essence, flower, beauty" sarta sering dipasangkeun dina nami-nami tempat di Pulo Jawa pikeun némbongkeun aspék éstétika hiji wilayah.[2]
Pamakéan dina Toponimi
[édit | édit sumber]Bénten sareng istilah Ranca atanapi Léngkob anu nujul kana wangun fisik taneuh, "Sari" leuwih nujul kana rasa sarta ajén éstétika. Dina kamekaranana, loba nami tempat anyar atanapi padumukan anu ngagunakeun kecap sari sangkan méré kesan asri. Contona:
- [[Sariwanggi]]: Nujul kana vonto nami wewengkon anu aya di Tasikmalaya.
- Sarijadi: Nami perumahan/wilayah anu hartina "kageulisan anu jadi/nyata".
- Puspasari: Campuran kecap kembang (puspa) sarta sari, némbongkeun tempat anu éndah kawas taman.