Lompat ke isi

Sipat Dua Puluh

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas

Sipat Dua Puluh (basa Arab: عشرون صفة) nyaéta sipat-sipat anu wajib aya di Gusti Allah SWT. sakumaha anu parantos dirumuskeun ku para ulama Asy'ariyah sarta Maturidiyah, utamana dumasar kana kitab-kitab Imam Abu al-Hasan al-Asy'ari sarta Imam Abu Mansur al-Maturidi.[1] Mikawanoh ieu sipat téh mangrupa bagian tina Ma'rifatullah sarta jadi dadasar kaimanan pikeun saurang Muslim.[2]

Asmaul Husna mangrupa lawang munggaran pikeun mikawanoh sipat-sipat Allah anu sampurna.

Dina élmu tauhid, sipat anu dua puluh ieu dibagi kana opat kelompok utama:

1. Sipat Nafsiyah

[édit | édit sumber]

Sipat Nafsiyah nyaéta sipat anu nangtukeun ayana Dzat Allah. Sipatna mung aya hiji:

  • Wujud (Aya): Allah téh aya kalayan dzat-Na sorangan, lain dijieun atawa ngayakeun.[3]

2. Sipat Salbiyah

[édit | édit sumber]

Sipat Salbiyah nyaéta sipat anu nolak sagala sipat anu teu pantes pikeun kamulyaan Gusti Allah. Kelompok ieu aya lima sipat:

  • Qidam (Ti Heula/Awal): Allah teu aya mimitina.
  • Baqa (Langgeng): Allah teu aya tungtungna sarta moal ruksak.
  • Mukhalafatu lil Hawaditsi (Béda jeung mahluk): Allah moal sarua jeung naon waé anu dicipteun-Na.
  • Qiyamuhu Binafsihi (Ngadeg ku sorangan): Allah teu merlukeun pitulung atawa tempat ti nu séjén.
  • Wahdaniyah (Tunggal/Ésa): Allah téh hiji dina Dzat-Na, sipat-Na, sarta padamelan-Na.[2]

3. Sipat Ma'ani

[édit | édit sumber]

Sipat Ma'ani nyaéta sipat-sipat abstrak anu aya dina Dzat Allah anu nuduhkeun kasampurnaan-Na. Kelompok ieu aya tujuh sipat:

  • Qudrat (Kawasa): Allah boga kawasa kana sagala perkara.
  • Iradat (Kersa): Allah boga kahayang sarta nangtukeun sagala rupa.
  • Ilmu (Uninga): Allah uninga kana sagala hal, boh nu nyata boh nu goib.
  • Hayat (Hirup): Allah téh hirup salamina, teu aya maotna.
  • Sama' (Ngadangu): Allah ngadangu sagala rupa tanpa alat.
  • Bashar (Ningali): Allah ningali sagala rupa tanpa mata.
  • Kalam (Ngandika): Allah ngandika tanpa sora sarta tanpa aksara.[4]

4. Sipat Ma'anawiyah

[édit | édit sumber]

Sipat Ma'anawiyah nyaéta sipat anu raket patalina jeung sipat Ma'ani (kaayaan Allah anu miboga sipat Ma'ani). Aya tujuh sipat:

  • Kaunuhu Qadiran (Kaayaan Allah anu Maha Kawasa).
  • Kaunuhu Muridan (Kaayaan Allah anu Maha Kersa).
  • Kaunuhu 'Aliman (Kaayaan Allah anu Maha Uninga).
  • Kaunuhu Hayyan (Kaayaan Allah anu Maha Hirup).
  • Kaunuhu Sami'an (Kaayaan Allah anu Maha Ngadangu).
  • Kaunuhu Bashiran (Kaayaan Allah anu Maha Ningali).
  • Kaunuhu Mutakalliman (Kaayaan Allah anu Maha Ngandika).

Sipat Mustahil sarta Jaiz

[édit | édit sumber]

Sajaba ti sipat wajib, unggal Muslim ogé kedah mikawanoh:

  • Sipat Mustahil: Lalawanan tina sipat wajib (sapertos ’Adam/euweuh, Huduts/anyar, jsb.).
  • Sipat Jaiz: Sipat anu wenang (mungkin) aya di Allah, nyaéta: "Fi’lu kulli mumkinin aw tarkuhu" (Midamel sakabéh perkara anu mungkin atawa henteu midamelna).[2]

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. Al-Lajnah ad-Daimah. Aqidah Ahli Sunnah wal Jama'ah.
  2. 1 2 3 As-Sanusi, Muhammad bin Yusuf. Ummul Barahin.
  3. Nawawi al-Bantani. Fathul Majid.
  4. Al-Bajuri, Ibrahim. Tuhfatul Murid.

Bibliografi

[édit | édit sumber]
  • As-Sanusi, Muhammad bin Yusuf. Ummul Barahin.
  • Al-Bajuri, Ibrahim. Tuhfatul Murid ala Jauharatut Tauhid.
  • Nawawi al-Bantani. Fathul Majid Syarh Durratul Farid.