Sipat Dua Puluh
Sipat Dua Puluh (basa Arab: عشرون صفة) nyaéta sipat-sipat anu wajib aya di Gusti Allah SWT. sakumaha anu parantos dirumuskeun ku para ulama Asy'ariyah sarta Maturidiyah, utamana dumasar kana kitab-kitab Imam Abu al-Hasan al-Asy'ari sarta Imam Abu Mansur al-Maturidi.[1] Mikawanoh ieu sipat téh mangrupa bagian tina Ma'rifatullah sarta jadi dadasar kaimanan pikeun saurang Muslim.[2]

Dina élmu tauhid, sipat anu dua puluh ieu dibagi kana opat kelompok utama:
1. Sipat Nafsiyah
[édit | édit sumber]Sipat Nafsiyah nyaéta sipat anu nangtukeun ayana Dzat Allah. Sipatna mung aya hiji:
2. Sipat Salbiyah
[édit | édit sumber]Sipat Salbiyah nyaéta sipat anu nolak sagala sipat anu teu pantes pikeun kamulyaan Gusti Allah. Kelompok ieu aya lima sipat:
- Qidam (Ti Heula/Awal): Allah teu aya mimitina.
- Baqa (Langgeng): Allah teu aya tungtungna sarta moal ruksak.
- Mukhalafatu lil Hawaditsi (Béda jeung mahluk): Allah moal sarua jeung naon waé anu dicipteun-Na.
- Qiyamuhu Binafsihi (Ngadeg ku sorangan): Allah teu merlukeun pitulung atawa tempat ti nu séjén.
- Wahdaniyah (Tunggal/Ésa): Allah téh hiji dina Dzat-Na, sipat-Na, sarta padamelan-Na.[2]
3. Sipat Ma'ani
[édit | édit sumber]Sipat Ma'ani nyaéta sipat-sipat abstrak anu aya dina Dzat Allah anu nuduhkeun kasampurnaan-Na. Kelompok ieu aya tujuh sipat:
- Qudrat (Kawasa): Allah boga kawasa kana sagala perkara.
- Iradat (Kersa): Allah boga kahayang sarta nangtukeun sagala rupa.
- Ilmu (Uninga): Allah uninga kana sagala hal, boh nu nyata boh nu goib.
- Hayat (Hirup): Allah téh hirup salamina, teu aya maotna.
- Sama' (Ngadangu): Allah ngadangu sagala rupa tanpa alat.
- Bashar (Ningali): Allah ningali sagala rupa tanpa mata.
- Kalam (Ngandika): Allah ngandika tanpa sora sarta tanpa aksara.[4]
4. Sipat Ma'anawiyah
[édit | édit sumber]Sipat Ma'anawiyah nyaéta sipat anu raket patalina jeung sipat Ma'ani (kaayaan Allah anu miboga sipat Ma'ani). Aya tujuh sipat:
- Kaunuhu Qadiran (Kaayaan Allah anu Maha Kawasa).
- Kaunuhu Muridan (Kaayaan Allah anu Maha Kersa).
- Kaunuhu 'Aliman (Kaayaan Allah anu Maha Uninga).
- Kaunuhu Hayyan (Kaayaan Allah anu Maha Hirup).
- Kaunuhu Sami'an (Kaayaan Allah anu Maha Ngadangu).
- Kaunuhu Bashiran (Kaayaan Allah anu Maha Ningali).
- Kaunuhu Mutakalliman (Kaayaan Allah anu Maha Ngandika).
Sipat Mustahil sarta Jaiz
[édit | édit sumber]Sajaba ti sipat wajib, unggal Muslim ogé kedah mikawanoh:
- Sipat Mustahil: Lalawanan tina sipat wajib (sapertos ’Adam/euweuh, Huduts/anyar, jsb.).
- Sipat Jaiz: Sipat anu wenang (mungkin) aya di Allah, nyaéta: "Fi’lu kulli mumkinin aw tarkuhu" (Midamel sakabéh perkara anu mungkin atawa henteu midamelna).[2]
Rujukan
[édit | édit sumber]Bibliografi
[édit | édit sumber]- As-Sanusi, Muhammad bin Yusuf. Ummul Barahin.
- Al-Bajuri, Ibrahim. Tuhfatul Murid ala Jauharatut Tauhid.
- Nawawi al-Bantani. Fathul Majid Syarh Durratul Farid.