Taharah
| Hartos basa | Beberesih / Susuci (طهارة) |
|---|---|
| Widang | Fikih (Ibadah) |
| Tujuan | Syarat sahna Shalat |
| Pakakas | Cai, Taneuh, Batu |
| Babagian | Susuci tina Najis & Hadas |
Taharah (basa Arab: طهارة) hartosna beberesih atanapi susuci tina hadas sarta najis. Dina Madhab Syafi'i, taharah mangrupikeun pondasi utama sarta syarat sahna ibadah [[Shalat]]. Sacara filosofis, taharah téh bukti yén saurang hamba kedah dina kaayaan anu pangsaéna (lahir sarta batin) nalika badé nyanghareup ka Nu Maha Kawasa.
Dasar Hukum
[édit | édit sumber]Dasar hukum taharah parantos ditétélakeun dina sumber primer Islam:
Al-Qur'an
[édit | édit sumber]إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ
"Saenyana Allah mikacinta ka jalma-jalma anu tobat sarta mikacinta ka jalma-jalma anu susuci." (QS. Al-Baqarah: 222).[1]
Hadits
[édit | édit sumber]الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيمَانِ
"Kasucian (taharah) téh mangrupikeun sabagian tina iman." (HR. Muslim).[2]
Alat-alat Taharah
[édit | édit sumber]Dina fikih Syafi'iyyah, aya tilu pakakas utama pikeun susuci dumasar kana rujukan kitab-kitab muktabar:[3]
- Cai (Al-Ma'): Alat utama anu suci tur nyucikeun (thahir muthahhir).
- Taneuh (Al-Turab): Dianggo nalika Tayamum sarta nyucikeun najis beurat (mughallazah).
- Batu (Al-Hajar): Dianggo pikeun istinja (beberesih saatos miceun) upami teu aya cai.
Perbandingan Opat Madhab
[édit | édit sumber]Aya sababaraha béda ijtihad (ikhtilaf) di antawis para imam madhab ngeunaan hukum taharah:[4]
- Niat Wudu: Wajib dumasar madhab Syafi'i, Maliki, sarta Hambali. Nanging dumasar madhab Hanafi hukum na téh Sunnah.
- Ngusap Sirah: Syafi'i cekap sabagian rambut, Hanafi wajib 1/4 bagian sirah, sedengkeun Maliki sarta Hambali wajib sakabéh sirah.
- Ngumbah Getih: Getih anu ngocor ngabatalkeun wudu dumasar madhab Hanafi, nanging henteu dumasar madhab Syafi'i sarta Maliki.
- Tartib: Ngurutkeun anggota wudu mangrupikeun rukun dumasar madhab Syafi'i, nanging sunnah dumasar madhab Hanafi sarta Maliki.[5]
- Cai Musta'mal: Cai urut wudu teu tiasa dianggo deui dumasar madhab Syafi'i, nanging tiasa dianggo deui dumasar madhab Maliki salami teu robah sipatna.
Makna Filosofi
[édit | édit sumber]Sacara filosofis, taharah ngajarkeun manusa yén kasucian lahiriah (beberesih awak) kedah dibarengan ku kasucian batiniah (beberesih haté tina dosa). Ieu mangrupikeun adab manusa nalika badé "berdialog" sareng Allah SWT.[6]
Tutumbu ka Luar
[édit | édit sumber]Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ "Surah Al-Baqarah - 222". Quran.com. Diaksés tanggal 26 Maret 2026.
- ↑ "Sahih Muslim - Book of Purification". Sunnah.com. Diaksés tanggal 26 Maret 2026.
- ↑ Asy-Syafi'i, Muhammad bin Idris. Al-Umm, Jilid 1, Bab al-Taharah. Dar al-Ma'rifah.
- ↑ Al-Zuhayli, Wahbah. Al-Fiqh al-Islami wa Adillatuhu, Jilid 1. Dar al-Fikr.
- ↑ Ibn Rusyd. Bidayat al-Mujtahid wa Nihayat al-Muqtasid. Dar al-Ma'rifah.
- ↑ Al-Ghazali. Ihya Ulumiddin, Kitab al-Asrar al-Taharah. Dar al-Minhaj.