Titiron

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Titiron atawa plagiat nyaéta nyaplok karangan atawa gagasan nu lian, sarta tuluy dipidangkeun deui (dina majalah, surat kabar, buku, jeung sajabana) bari diaku minangka karangan dirina sorangan. [1]Laku titiron téh bisa nyalin sagemblengna atawa narjamahkeun bari ngarobah saeutik-saeutik. Jalma anu ngalaksanakeun titiron atawa plagiat disebutna plagiator.[1] Conto konkrit titiron atawa plagiat téh nyaéta ngaku tulisan batur ku ngaran dirina sorangan (néplak).[2]

Katégori[édit | édit sumber]

Dina buku Bahasa Indonesia: Sebuah Pengantar Penulisan Ilmiah, Felicia Utorodewo, spk. nyieun papasingan ieu di handap salaku gambaran umum wangun plagiarisme:[3]

  • Ngaku tulisan batur jadi karya meunang sorangan,
  • Nyugemakeun yayasa orang luar,
  • Ngaku pamanggih batur jadi pamanggih meunang diri sorangan,
  • Ngaku karya kelompok salaku hak milik sorangan,
  • Midangkeun tulisan dina kasempetan nu hadé,
  • Ngutip langsung tara maké sumber anu ngarujukna.

Nu kaasup kana plagiarisme:

  • ngagunakeun tulisan batur nu atah, teu maké tanda jelas.
  • nyokot gagasan batur keur méré anotasi anu sing tenang.

Nu teu kaasup paripolah plagiarisme:

  • ngagunakeun informasi anu mangrupa fakta umum.
  • nuliskeun deui (kalawan ngarobah kalimah atawa parafrase).
  • ngutip sapereluna tulisan batur.

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. a b Iskandarwassid (2016). Kamus Istilah Sastra Sunda. Bandung: Bandung. p. 19. ISBN 9786027785786. 
  2. Setiawan, Ebta. "Arti kata plagiat - Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Online". kbbi.web.id. Diakses tanggal 2017-12-19. 
  3. Utorodewo, Felicia, dkk. 2007. "Bahasa Indonesia: Sebuah Pengantar Penulisan Ilmiah". Jakarta: Lembaga Penerbit FEUI.