Lompat ke isi

Ulysses S. Grant

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Ulysses S. Grant
Grant, sakitar taun 1870–1880
GumelarHiram Ulysses Grant
27 April 1822
Point Pleasant, Ohio, A.S.
Tilar dunya23 Juli 1885 (yuswa 63)
Wilton, New York, A.S.
PasaréanGrant's Tomb, New York City
PagawéanJénderal, Politikus
SaméméhnaAndrew Johnson
SaenggeusnaRutherford B. Hayes
Partéy pulitikRépublik
PasanganJulia Dent
Tanda tangan

Ulysses S. Grant (gumelar kalayan nami Hiram Ulysses Grant; 27 April 182223 Juli 1885) nyaéta saurang jénderal sarta negarawan Amérika Serikat anu ngajabat salaku Présidén Amérika Sarikat ka-18 ti taun 1869 dugi ka 1877. Salaku komandan jénderal, anjeunna mingpin Tentara Uni pikeun meunangkeun Perang Sipil Amérika dina taun 1865.

Salaku présidén, Grant miboga peran penting dina mangsa Rékonstruksi, ngarojong Amandemén ka-15, sarta sacara panceg merangan gerakan rasialis Ku Klux Klan. Sanajan mangsa jabatanna kotor ku sababaraha skandal korupsi di lingkungan kabinétna, Grant tetep dipikawanoh salaku simbol persatuan nasional. Buku mémorandumna (méméar) anu disusun sateuacan anjeunna pupus janten salah sahiji karya sajarah sarta sastra anu kacida dihargaanana di Amérika.

Mangsa leutik sarta atikan

[édit | édit sumber]
Panyicingan lahir Ulysses S. Grant di Point Pleasant, Ohio.

Ramana Grant, Jesse Root Grant, nyaéta saurang pangrojong Partéy Whig sarta saurang abolisionis (nu nolak perbudakan) anu kacida pancegna. Jesse sarta Hannah Simpson nikah dina tanggal 24 Juni 1821, sarta putra cikalna, Hiram Ulysses Grant, gumelar dina tanggal 27 April 1822. Pikeun ngahormatan mertuana, Jesse masihan nami "Hiram Ulysses" ka éta budak, sanajan dina sapopoéna anjeunna sok nyebut "Ulysses". Dina taun 1823, kulawargana pindah ka Georgetown, Ohio, dimana lima dulur lianna gumelar: Simpson, Clara, Orvil, Jennie, sarta Mary.

Nalika yuswa lima taun, Ulysses mimiti sakola di sakola langganan (subscription school) sarta saterusna nuluykeun ka dua sakola swasta. Dina usum tiris 1836–1837, Grant janten murid di Maysville Seminary, sarta dina usum gugur 1838, anjeunna sakola di akademi milik John Rankin.

Dina mangsa budakna, Grant miboga pangabisa anu anéh tapi hébat dina tumpak sarta ngatur kuda; ku kituna, ramana sering masihan pancén ka anjeunna pikeun mawa gorobag paranti nyandak barang sarta nganteurkeun jalma. Béda sareng dulur-dulurna, Grant henteu diwajibkeun ka garéja ku kolotna anu nganut aliran Métodisme. Sapanjang hirupna, anjeunna sok neneda (ngadoa) sacara pribadi sarta henteu kantos sacara resmi gabung kana dénominasi agama naon waé. Pikeun batur, kaasup putrana sorangan, Grant katingalna sapertos saurang agnostik. Sateuacan perang, Grant mémang henteu pati mikaresep kana urusan politik, nanging anjeunna kantos nyerat: "Upami kuring kantos miboga simpati politik, tangtos éta téh ka Partéy Whig. Kuring digedékeun di sakola (paham) éta."[1]

Karir militer awal sarta kahirupan pribadi

[édit | édit sumber]

West Point sarta tugas munggaran

[édit | édit sumber]
Grant nalika janten perwira ngora, sakitar taun 1845–1847.

Dumasar kana pamundut Jesse Grant, Anggota Déwan Thomas L. Hamer nyalonkeun Ulysses ka Akademi Militer Amérika Serikat di West Point, New York, dina usum semi 1839. Grant ditarima dina tanggal 1 Juli. Kusabab teu pati wanoh ka Grant, Hamer salah nuliskeun namina, sahingga Grant didaptarkeun kalayan nami "U. S. Grant". Nalika lulus ti akademi, anjeunna mutuskeun nganggo nami "Ulysses S. Grant". Kusabab singketan "U.S." ogé hartosna "Uncle Sam", anjeunna janten kawéntar ku sebutan "Sam" di kalangan rénjangna di tentara.

Mimitina, Grant téh teu pati resep kana kahirupan militer, nanging lami-lami anjeunna nyerat yén "sacara umum kuring resep pisan ka ieu tempat". Anjeunna miboga reputasi salaku nu pangahli tumpak kuda. Pikeun ngaleungitkeun kacapé tina rutinitas militer, anjeunna diajar ngalukis ka seniman Romantisisme Robert Walter Weir. Anjeunna ogé langkung seueur méspending waktos maca buku di perpustakaan tibatan maca buku tatanén akademikna. Sanajan sipatna répéh, anjeunna miboga sababaraha babaturan deukeut sapertos Frederick Tracy Dent sarta James Longstreet.

Grant lulus dina tanggal 30 Juni 1843, ranking ka-21 tina 39 murid di kelasna, sarta dinten saatosna ditaékeun pangkat janten létnan dua brevet. Anjeunna sabenerna miboga rencana badé kaluar ti tentara saatos bérés masa tugas opat taun. Sanajan anjeunna ahli tumpak kuda, Grant henteu ditempatkeun di pasukan kavaleri (pasukan kuda), tapi kalah ka Résimén Infanteri ka-4. Tugas munggaran Grant nyaéta di Jefferson Barracks, caket St. Louis, Missouri, anu mangrupa markas militer pangbadagna di wilayah Kulon dina waktos éta. Grant ngarasa resep ka komandanna, nanging anjeunna tetep nganti-nganti bérésna masa tugas militer sarta miboga harepan hoyong janten pangajar (guru).[2]

Kawinan sarta kulawarga

[édit | édit sumber]

Dina taun 1844, Grant marengan Frederick Dent ka Missouri sarta wawuh jeung kulawargana, kaasup lanceukna Frederick, Julia. Teu lami ti harita, duanana papacangan (tunangan). Dina tanggal 22 Agustus 1848, aranjeunna nikah di bumi Julia di St. Louis. Ramana Grant, anu saurang abolisionis (nu nolak perbudakan), teu panuju kana kawinan ieu margi kulawarga Dent miboga budak (budak beulian/budak belian). Ku kituna, duanana sepuh Grant henteu sumping ka éta kawinan.[3]

Nalika nikah, Grant dibarengan ku tilu réncangna lulusan West Point anu maraké saragam biru, kaasup James Longstreet anu mangrupa dulur misan Julia. Anu matak hélok, éta tilu réncang Grant téh engkéna kalah janten perwira di Tentara Konfédérasi (pihak musuh) sarta tungtungna pasrah ka Grant di Appomattox.[4]

Ieu pasangan téh dipaparin opat putra: Frederick, Ulysses Jr. ("Buck"), Ellen ("Nellie"), sarta Jesse II. Saatos kawinan, Grant kénging perpanjangan cuti salami dua sasih sarta mulang ka St. Louis. Di dinya anjeunna mutuskeun yén demi nganapkahan pamajikanana, anjeunna bakal tetep ngabdikeun diri dina karir militer.[5]

Perang Méksiko-Amérika

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Perang Méksiko-Amérika.
Patempuran Monterrey, salah sahiji médan laga dimana Grant némbongkeun kawani sarta katapisanna.

Unit Grant ditempatkeun di Louisiana salaku bagian tina Tentara Pendudukan di handap pingpinan Mayor Jéndéral Zachary Taylor. Dina Séptémber 1846, Présidén James K. Polk maréntahkeun Taylor pikeun maju ka kidul nuju Rio Grande. Nalika nuju ka Fort Texas pikeun nyegah pangepungan ku urang Méksiko, Grant ngalaman perang munggaranana dina tanggal 8 Méi 1846, dina Patempuran Palo Alto. Sanajan pancén utamana mah janten kuartermaster (patugas logistik) résimén, Grant kacida hayangna aub langsung dina perang; nalika diidinan, anjeunna mingpin serangan dina Patempuran Resaca de la Palma.

Anjeunna némbongkeun kaparigelanna tumpak kuda dina Patempuran Monterrey ku cara nawarkeun diri pikeun nganteurkeun surat penting ngaliwatan kepungan nu némbak (sniper); anjeunna gumantung dina sisi kuda, ngajantenkeun awak kuda salaku taméng antara anjeunna sareng musuh. Saterusna, unit Grant dipindahkeun ka pasukan anyar anu di pingpin ku Mayor Jéndéral Winfield Scott.

Pasukan Scott badarat di Veracruz sarta terus maju nuju Mexico City. Aranjeunna tarung dina patempuran Molino del Rey sarta Chapultepec. Kusabab kawani sarta inisiatifna di San Cosmé—dimana anjeunna maréntahkeun anak buahna pikeun mawa mariem gunung (howitzer) ka luhur munara garéja pikeun némbak pasukan Méksiko—Grant ditaékeun pangkatna janten kaptén brevet. Dina tanggal 14 Séptémber 1847, pasukan Scott asup ka kota, sarta Méksiko tungtungna masrahkeun wilayah anu kacida legana, kaasup California, ka Amérika Serikat dina 2 Pébruari 1848.

Salila perang ieu, Grant parantos ngukir préstasi anu alus sarta mimiti mikirkeun karir anu leuwih daria di militér. Anjeunna loba diajar ngeunaan taktik sarta stratégi ti Scott sarta Taylor. Dina mémorandumna, Grant nyebatkeun yén dina perang ieu anjeunna diajar yén pamingpin militer téh kudu boga karakter anu kuat. Sanajan anjeunna ngahormatan Scott, gaya kapamingpinan Grant mah langkung deukeut ka Taylor. Dina saterusna, Grant percaya yén perang Méksiko téh sacara moral teu adil, sarta anjeunna boga pamikiran yén Perang Sipil Amérika téh mangrupa "hukuman ti Gusti" pikeun agrési Amérika ka Méksiko.

Para ahli sajarah ogé nyebutkeun pentingna pangalaman Grant salaku asisten kuartermaster. Sanajan mimitina anjeunna teu resep kana éta jabatan, pangalaman éta ngajantenkeun anjeunna ahli dina ngatur rute pasokan, transportasi, sarta logistik perang—faktor utama anu engkéna ngajantenkeun anjeunna suksés dina Perang Sipil.

Tugas pasca-perang sarta pangunduran diri

[édit | édit sumber]

Saatos perang réngsé, Grant sarta Julia pindah ka Detroit dina 17 Nopémber 1848. Nanging, teu lami ti harita anjeunna dipindahkeun ka Madison Barracks, hiji pos militér anu simpé sarta kurang pangrojong di New York. Dina taun 1852, nalika aya kajadian California Gold Rush (demam emas California), Grant sarta Résimén Infanteri ka-4 ditugaskeun ka basisir kulon. Julia, anu nuju bobot (hamil) dalapan sasih, henteu tiasa marengan anjeunna.[6]

Nalika nuju ka California ngaliwatan Panama, wabah koléra narajang pasukan sarta warga sipil. Grant némbongkeun dedikasina ku cara ngadegkeun rumah sakit darurat sarta ngarawat sorangan jalma-jalma anu gering. Anjeunna kénging pujian anu kacida ageungna margi kersa turun tangan langsung sanajan patugas médis sanésna seueur anu sieun katépaan.[7]

Saatos dugi ka basisir kulon, Grant nyobian rupa-rupa usaha bisnis nanging sadayana gagal, malah anjeunna kantos ditipu ku batur bisnisna. Di dinya ogé anjeunna ningal kumaha urang Indigénus lokal diperlakukeun sacara teu adil sarta kaserang panyakit cacar. Pangalaman ieu nu ngalantarankeun Grant miboga rasa émpati anu jero ka nasib maranéhna.[8]

Dina tanggal 5 Agustus 1853, Grant ditaékeun pangkat janten kaptén sarta ditugaskeun mingpin Kompi F di Fort Humboldt, California. Di dieu, Grant ngarasa tiiseun margi papisah sareng kulawargana, anu ngajantenkeun anjeunna mimiti resep kana inuman keras (mabok). Komandanna, Létnan Kolonél Robert C. Buchanan, méré peringatan supaya Grant "undur diri atanapi robah." Sanggeus hiji kajadian dimana Grant katingal dipangaruhan ku alkohol nalika tugas, anjeunna panceg kana jangjina sarta milih mundur tina tentara, anu mimiti lumaku dina 31 Juli 1854. Sanajan seueur ahli sajarah anu miboga sawangan béda ngeunaan darajat "mabokna" Grant, Departemén Perang nyatakeun yén: "Teu aya noda dina nami hadéna." Grant mulang ka St. Louis kalayan kaayaan teu gaduh padamelan pikeun ngahiji deui sareng kulawargana.[7]

Mangsa malarat, perbudakan, sarta politik

[édit | édit sumber]
"Hardscrabble", imah tina tangkal kai (log cabin) anu diwangun ku Grant nalika anjeunna malarat.

Dina taun 1854, dina yuswa 32 taun, Grant mimiti hirup salaku warga sipil tanpa miboga kaahlian husus pikeun nganapkahan kulawargana. Ieu mangrupa awal ti tujuh taun mangsa susah sarta ékonomi anu teu stabil dina hirupna. Ramana nawarkeun gawé di bisnis kulit kulawarga di Galena, Illinois, nanging méré sarat yén Julia sarta barudakna kedah tetep cicing di Missouri. Grant sarta Julia nolak éta sarat. Salami opat taun ka hareupna, Grant nyobian tatanén di lahan milik baraya Julia, nanging teu hasil. Pikeun nyambung hirup, anjeunna dugi ka ngical suluh di juru-juru jalan kota St. Louis.[9]

Dina taun 1856, kulawarga Grant pindah ka lahan milik mertuana sarta ngawangun imah basajan anu dingaranan "Hardscrabble". Julia nyebat éta imah téh "gubug anu teu pikaresepeun". Nalika lumangsungna Krisis Ékonomi 1857, kaayaan Grant beuki parna; anjeunna dugi ka kedah ngajual (ngagadékeun) arloji emasna ngan saukur pikeun mésér kado Natal keur barudakna.[10]

Ngeunaan masalah perbudakan, dina taun 1858, Grant nampa saurang budak '(slave)' ti mertuana, lalaki umur 35 taun nami William Jones. Sanajan dina waktos éta Grant sanés saurang abolisionis (nu nolak perbudakan), anjeunna sabenerna mah teu resep kana perbudakan sarta teu tega mun kedah maksa batur digawé. Dina Maret 1859, Grant ngabébaskeun William Jones ngaliwatan akta manumisi'$. Padahal dina waktos éta, Jones tiasa waé dijual kalayan harga $1.000 (anjeunana leuwih milih ngaleupaskeun duit sakitu gedéna batan kudu ngajual jalma).[7]

Dina sisi politik, Grant mimitina mah apolitis. Nanging, kusabab sieun yén kapilihna présidén ti Partéy Républik bakal nyababkeun perang sipil, anjeunna milih James Buchanan (Demokrat) dina taun 1856. Dina taun 1860 ogé anjeunna sabenerna milih Douglas (Demokrat), nanging teu tiasa milih kusabab urusan administratif perenah cicing di Galena.[11]

Tungtungna dina April 1860, Grant sarta kulawargana pindah ka Galena, Illinois, pikeun gawé di toko barang kulit "Grant & Perkins" milik ramana anu dikelola ku adi-adina. Dina sababaraha bulan, Grant suksés mayaran sakabéh hutang-hutangna sarta mimiti dikenal salaku warga anu miboga reputasi hadé di éta kota.[12]

Perang Sipil

[édit | édit sumber]
Brigadir Jéndéral Grant, 1861.

Dina tanggal 12 April 1861, Perang Sipil Amérika dimimitian nalika pasukan Konfédérasi nyerang Fort Sumter di Charleston, South Carolina. Warta ieu janten kareuwas pikeun warga Galena, kalebet Grant anu kacida hariwangna ningal kaayaan nagara anu keur mahabu.

Dina tanggal 15 April, Présidén Lincoln nyauran 75.000 sukarelawan pikeun ngabéla Uni. Poé isukna, Grant sumping ka hiji riungan masarakat pikeun madungdengan éta krisis sarta ngajak warga pikeun milu daptar janten tentara. Dina éta acara, hiji biantara ti John Aaron Rawlins—anu engkéna janten réncang satia Grant—hasil ngahudangkeun sumanget patriotisme dina diri Grant.

Dina suratna ka ramana kaping 21 April, Grant nétépkeun sikepna ngeunaan pacéngkadan anu bakal lumangsung: "Urang miboga pamaréntahan, hukum, sarta bandéra, anu sadayana kedah dijaga sarta dibéla. Ayeuna ngan ukur aya dua pihak: Panghianat sarta Patriot."[13]

Komando awal

[édit | édit sumber]

Dina tanggal 18 April, Grant mingpin rapat rékrutmen anu kadua, nanging anjeunna nolak jabatan kaptén salaku komandan milisia anu nembé kabentuk. Anjeunna miharep pangalamanana tiasa ngabantosan anjeunna kéngingkeun pangkat anu langkung luhur. Usaha awalna pikeun asup deui ka militer kantos ditolak ku Mayor Jéndéral George B. McClellan sarta Brigadir Jéndéral Nathaniel Lyon. Nanging, dina 29 April, kalayan dironjong ku Anggota Kongrés Elihu B. Washburne, Grant diangkat janten asistén militér pikeun Gubernur Richard Yates sarta hasil ngumpulkeun sapuluh résimén pikeun milisia Illinois.

Dina tanggal 14 Juni, masih kalayan bantuan Washburne, Grant diangkat janten kolonél sarta dipasihan tanggung jawab mingpin Résimén Infanteri Sukarelawan Illinois ka-21. Anjeunna ngangkat John A. Rawlins salaku asistenna (aide-de-camp) sarta hasil mawa katertiban sarta disiplin ka éta résimén. Teu lami ti harita, Grant sarta Résimén ka-21 dipindahkeun ka Missouri pikeun ngusir pasukan Konfédérasi.[14]

Dina tanggal 5 Agustus, Grant diangkat janten brigadir jéndéral sukarelawan. Mayor Jéndéral John C. Frémont, komandan Uni di wilayah Kulon, milih Grant (ngalangkungan jéndéral-jéndéral anu langkung senior) janten komandan Distrik Missouri Tenggara. Dina tanggal 2 Séptémber, Grant dugi ka Cairo, Illinois, sarta ngadegkeun markasna pikeun ngarencanakeun kampanye militer ka sapanjang walungan Mississippi, Tennessee, sarta Cumberland.[15]

Nalika pasukan Konfédérasi asup ka wilayah kulon Kentucky sarta ngawasa Columbus, Grant geuwat méré nyaho ka Frémont. Tanpa ngantosan walonana, Grant langsung maju ka Paducah, Kentucky, sarta hasil ngawasa éta kota tanpa aya perlawanan dina tanggal 6 Séptémber. Kusabab terang pisan pentingna sikep nétral Kentucky pikeun Présidén Lincoln, Grant ngayakinkeun wargana: "Kuring datang ka aranjeun sanés salaku musuh, tapi salaku babaturan."[16]

Belmont (1861), Bénténg Henry sarta Donelson (1862)

[édit | édit sumber]
Patempuran Fort Donelson karya Kurz and Allison, 1887.

Dina tanggal 2 Nopémber 1861, Lincoln ngaleupaskeun Frémont tina jabatanna, anu masihan lolongkrang ka Grant pikeun nyerang pasukan Konfédérasi di Missouri. Dina tanggal 7 Nopémber, Grant aub dina Patempuran Belmont. Sanajan pasukan Uni sempet ngawasa kémp musuh, nanging datangna bala bantuan Konfédérasi maksa Grant pikeun mundur. Sanajan mundur, patempuran ieu masihan kapercayaan diri sarta pangalaman anu kacida diperyogikeunana ku para sukarelawan Uni.

Grant saterusna ngararancang stratégi pikeun ngawasa Fort Henry di Walungan Tennessee sarta Fort Donelson di Walungan Cumberland. Tujuanana nyaéta pikeun muka jalan ka wilayah kidul ngaliwatan jalur walungan. Komandanna anu anyar, Henry Halleck, mimitina mah nolak éta rencana, nanging tungtungna satuju kalayan sarat yén Grant kedah gawé bareng sareng Angkatan Laut di handap pingpinan Andrew H. Foote. Dina 6 Pébruari 1862, kapal-kapal perang Foote ngabom Fort Henry dugi ka éta bénténg pasrah sateuacan pasukan infanteri Grant dugi.

Grant geuwat maréntahkeun serangan ka Fort Donelson. Patempuran di dieu langkung sengit. Nalika pasukan Konfédérasi nyoba kabur tina kepungan, Grant anu nuju opat mil ti dinya geuwat sumping sarta ngumpulkeun deui kakuatan pasukanna. Saatos ngaliwatan patempuran anu campuh dina kaayaan cuaca anu tiris kacida, jéndéral Konfédérasi Simon Bolivar Buckner nanya ngeunaan sarat-sarat pikeun pasrah. Walon Grant kacida tegasna: "Teu aya sarat naon waé iwal ti pasrah anu teu sarat sarta sagancangna" (unconditional and immediate surrender). Buckner tungtungna pasrah dina tanggal 16 Pébruari 1862.

Kameunangan ieu mangrupa kameunangan gedé munggaran pikeun pihak Uni, dimana Grant hasil nawan leuwih ti 12.000 prajurit musuh. Sanajan Halleck masih kénéh sirik sarta nyoba ngalaporkeun hal-hal négatif ngeunaan Grant ka Washington (kaasup tuduhan yén Grant mabok deui), Présidén Lincoln kalah ngangkat Grant janten Mayor Jéndéral sukarelawan. Pers di wilayah kalér nganggap Grant salaku pahlawan sarta méré landihan anyar dumasar kana singketan namina: "Unconditional Surrender Grant".

Shiloh (1862) sarta Balukarna

[édit | édit sumber]
Patempuran Shiloh karya Thure de Thulstrup, 1888.

Sanggeus dibalikkeun deui kana jabatanna ku Lincoln, Grant mingpin Tentara Tennessee nuju ka Pittsburg Landing. Di dinya, anjeunna ngantosan bantuan ti pasukan Mayor Jéndéral Don Carlos Buell. Nanging, sateuacan bantuan sumping, dina énjing-énjing tanggal 6 April 1862, pasukan Konfédérasi anu dipingpin ku Albert Sidney Johnston nyerang dadakan "ibarat longsor salju ti gunung Alpine". Pasukan Uni kapaksa mundur dina kaayaan anu kacau balau nuju ka sisi Walungan Tennessee.[8]

Dina kaayaan anu kritis, Grant hasil ngumpulkeun deui artileri sarta 20.000 pasukan pikeun nahan gempuran musuh di Pittsburg Landing. Hiji momen anu kawéntar nyaéta nalika Sherman manggihan Grant nuju nangtung nyalira di handapeun tangkal bari kahujanan dina wengi saatos perang poé munggaran. Sherman nyebatkeun, "Wah, Grant, urang nuju sial pisan poé ieu, nya?" Grant ngawalon kalayan tenang, "Enya. Tapi isuk mah urang éléhkeun maranéhna."[17]

Poe isukna, kalayan bantuan 18.000 pasukan anyar, Grant ngayakeun serangan balesan sarta hasil ngawasa deui médan laga, maksa pasukan Konfédérasi mundur ka Corinth. Sanajan meunang, Shiloh janten patempuran anu paling getihan dina sajarah Amérika dugi ka waktos éta, kalayan total 23.746 korban (maot sarta tatu). Pers di wilayah kalér saterusna nyerang Grant, nyebutkeun anjeunna gagabah malah aya nu nuduh anjeunna mabok nalika perang lumangsung.

Nalika Grant ngarasa pundung sarta badé mundur, Sherman ngayakinkeun anjeunna supaya tetep mertahankeun jabatanna. Présidén Lincoln ogé ngabéla Grant ku nyarios: "I can't spare this man; he fights" (Kuring teu bisa kaleungitan ieu jalma; anjeunna téh tukang tarung). Kameunangan di Shiloh ieu nandeskeun yén Konfédérasi moal bisa deui ngawasa wilayah kulon.

Dina ahir taun 1862, saatos Lincoln ngaluarkeun mimitina Proklamasi Émansipasi, Grant maréntahkeun unit-unit di handapna pikeun narima mantan budak (slaves) janten bagian tina Tentara Uni, masihan maranéhna papakéan, tempat cicing, sarta gajih pikeun jasana.[18]

Kampanye Vicksburg (1862–1863)

[édit | édit sumber]
Léngkah wani Grant anu suksés: Kapal-kapal perang Porter nembus némbakan mariem Konfédérasi dina wengi di Vicksburg, Walungan Mississippi.

Ngawasa Vicksburg, bénténg pamungkas Konfédérasi di Walungan Mississippi, dianggap kacida vitalna margi bakal ngabagi dua wilayah Konfédérasi. Présidén Lincoln mimitina nunjuk McClernand pikeun pancén ieu, sanés Grant atanapi Sherman. Nanging, Halleck maréntahkeun McClernand ka Memphis sarta nempatkeun anjeunna di handap otoritas Grant.

Dina tanggal 13 Nopémber 1862, Grant hasil ngarebut Holly Springs sarta maju nuju Corinth. Rencanana nyaéta nyerang Vicksburg tina jalur darat, sedengkeun Sherman nyerang ti Chickasaw Bayou. Nanging, serangan kavaleri Konfédérasi dina tanggal 11 sarta 20 Désémber ngaruksak jalur komunikasi Uni sarta ngarebut deui Holly Springs, anu ngabalukarkeun Grant sarta Sherman gagal ngahiji. Serangan anu paling fatal dipingpin ku Jéndéral Earl Van Dorn anu ngancurkeun gudang pasokan Grant sarta maksa anjeunna ngabolaykeun serangan jalur darat. Saatos kajadian éta, Grant mimiti ngagunakeun stratégi "hirup tina hasil bumi" (foraging) tinimbang ngandelkeun jalur pasokan anu panjang sarta rawan ditarjang musuh.

Dina mangsa ieu ogé, Grant kudu ngurus rébua urang tilas budak (African-American) anu kabur nuju ka distrikna. Sacara inisiatif sorangan, Grant ngadegkeun program pragmatis sarta nunjuk John Eaton pikeun ngokolakeun kémp-kémp pangungsian. Mantan budak ieu digawé metetik kapas anu saterusna dikirim ka kalér pikeun ngarojong dana perang Uni. Grant ogé ngagunakeun tanaga gawé maranéhna pikeun ngawangun Kanal Grant sarta ngasupkeun maranéhna jadi Tentara sarta Angkatan Laut Uni.

Patempuran Jackson dina 14 Méi 1863, mangrupa bagian tina Kampanye Vicksburg.

Tanggung jawab Grant ogé ngawengku merangan perdagangan kapas haram. Dina tanggal 17 Désémber 1862, Grant ngaluarkeun Paréntah Umum No. 11 anu kontrovérsial, nyaéta ngusir "urang Yahudi salaku hiji golongan" tina distrik militerna. Saatos meunang protés, Lincoln ngabolaykeun éta paréntah dina 3 Januari 1863. Di mangsa payun, Grant nyebatkeun yén paréntah ieu mangrupa salah sahiji kaduhung pangbadagna dina hirupna.

Dina 29 Januari 1863, Grant nyandak alih komando sapinuhna. Anjeunna maréntahkeun Laksamana David Dixon Porter pikeun mawa kapal perang nembus némbakan mariem Vicksburg dina wengi tanggal 16 April. Grant saterusna ngalakukeun rupa-rupa serangan tipuan pikeun ngabingungkeun musuh, ngawasa Jackson, sarta ngéléhkeun pasukan Pemberton dina Patempuran Champion Hill. Saatos ngepung kota salami tujuh minggu, Pemberton tungtungna pasrah ka Grant dina tanggal 4 Juli 1863.

Chattanooga (1863) sarta promosi

[édit | édit sumber]
Pasukan Uni nyerbu Missionary Ridge sarta ngéléhkeun pasukan Bragg.

Dina tanggal 16 Oktober 1863, Lincoln ngangkat Grant janten Mayor Jéndéral dina tentara reguler sarta masihan komando pikeun Divisi Militer Mississippi. Saatos Patempuran Chickamauga, Tentara Cumberland kakeupung di Chattanooga. Grant sumping ka dinya sarta geuwat muka jalur pasokan anu katelah "Cracker Line".

Grant ngararancang serangan ka Missionary Ridge. Dina tanggal 25 Nopémber, opat divisi Tentara Cumberland—anu dipingpin ku Philip Sheridan sarta Thomas J. Wood—ngusir musuh tina solokan pertahanan sarta, sanajan di luar paréntah, terus merenahkeun serangan naék ka lamping gunung anu lungkawing (45 darajat) nepi ka hasil ngawasa puncakna. Kameunangan mutlak ieu méré Uni kontrol pinuh ka Tennessee sarta muka jalan pikeun invasi ka Georgia.

Dina tanggal 2 Maret 1864, Lincoln ngangkat Grant janten Létnan Jéndéral, pangkat anu sateuacanna ngan kantos dicepeng ku George Washington. Grant dugi ka Washington dina 8 Maret sarta sacara resmi dilantik ku Lincoln dina rapat Kabinét. Grant saterusna ngawangun hubungan gawé anu saé sareng Lincoln, dimana présidén ngawenangkeun Grant pikeun nyusun stratégi perangna sorangan.

Grant nempatkeun markasna bareng jeung Tentara Potomac anu dipingpin ku Jéndéral George Meade. Anjeunna ngararancang lima serangan Uni anu kakokoordinasi pikeun nyegah musuh mindahkeun pasukan. Grant sarta Meade fokus nyerang pasukan Robert E. Lee, sedengkeun Sherman—anu ayeuna mingpin sakabéh tentara wilayah kulon—ditugaskeun ngancurkeun pasukan Joseph E. Johnston sarta ngarebut Atlanta. Grant ayeuna mingpin 533.000 prajurit anu siap tempur.

Kampanye Overland (1864)

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Kampanye Overland.

Kampanye Overland mangrupa runtuyan patempuran brutal anu lumangsung di Virginia salila sasih Méi sarta Juni 1864. Kusabab usaha Sigel sarta Butler gagal, Grant kapaksa kudu nyanghareupan Lee nyalira. Dina tanggal 4 Méi, Grant mingpin pasukanna ti markas nuju ka Germanna Ford sarta meuntas Walungan Rapidan tanpa aya perlawanan.

Dina tanggal 5 Méi, pasukan Uni nyerang Lee dina **Patempuran Wilderness**. Ieu patempuran lumangsung salila tilu poé kalayan perkiraan korban saloba 17.666 ti pihak Uni sarta 11.125 ti pihak Konfédérasi.

Tinimbang mundur saatos patempuran anu sakitu hébatna, Grant kalah ngalakukeun gerakan flaking (muter) ka arah tenggara pikeun nyoba nyelipkeun pasukanna di antara Lee sarta Richmond di Patempuran Spotsylvania Court House. Nanging, pasukan Lee sumping ti payun ka Spotsylvania sahingga lumangsung patempuran rongkah salami tilu belas poé anu loba ngahakan korban.

Dina tanggal 12 Méi, Grant nyoba nembus pertahanan musuh di bagian Muleshoe anu dijaga ku artileri Konfédérasi. Ieu serangan janten salah sahiji anu loba ngabalukarkeun korban dina sajarah Perang Sipil, anu katelah ku sebutan The Bloody Angle (Sudut Getih). Kusabab teu hasil nembus pertahanan Lee, Grant sakali deui muter ka arah tenggara sarta panggih deui jeung musuh dina Patempuran North Anna anu lumangsung salami tilu poé.

Cold Harbor

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Patempuran Cold Harbor.
Jéndéral Grant di markasna di Cold Harbor, Virginia, Juni 1864.

Sanggeus Kampanye Wilderness anu kacida getihna, Grant miboga kapercayaan yén nembus pertahanan Lee di titik pangmantenna, nyaéta Cold Harbor, bakal mawa perang ieu kana tungtung anu gancang. Cold Harbor téh mangrupa titik jalan anu kacida vitalna sabab nyambung langsung ka Richmond.[17]

Dina tanggal 1 sarta 2 Juni, boh Grant boh Lee nuju ngantosan bantuan pasukan sumping. Pasukan Hancock dugi dina kaayaan anu kacida lungséne saatos leumpang sapeupeuting, sahingga Grant kedah nunda serangan dugi ka tabuh 04:30 énjing dina tanggal 3 Juni. Nanging, aya hal anu teu kanyahoan ku Grant: salila sapeuting éta, Lee hasil ngawangun solokan pertahanan (entrenchments) anu kacida kuatna sarta kalingkung ku tatangkalan jeung rungkun.[19]

Nalika serangan dimimitian dina énjing-énjing tanggal 3 Juni, kalayan kakuatan leuwih ti 100.000 prajurit Uni ngalawan 59.000 prajurit Konfédérasi, pasukan Grant ditarjang ku témbakan mariem sarta bedil anu kacida rongkahna ti balik bénténg musuh. Dina waktu anu singget, tentara Grant nandang korban anu pohara lobana, nyaéta antara 12.000 dugi ka 14.000 casualties, sedengkeun pihak Lee ngan ukur nandang korban sakitar 3.000 dugi ka 5.000 urang.[20]

Jumlah korban anu sakitu ageungna ngahudangkeun sentimen anti-perang di wilayah Kalér. Sanggeus patempuran, loba prajurit anu tatu sarta maot ditinggalkeun di médan laga alatan héséna perjangjian gencatan pakarang antara Grant sarta Lee. Grant henteu kantos ménta hampura sacara resmi dina laporan militerna, nanging dina buku mémorandumna (méméar) anu disusun sababaraha taun saatosna, anjeunna nandeskeun: "Kuring salawasna hanjakal yén serangan pamungkas di Cold Harbor kantos dilakukeun."[17]

Pengepungan Petersburg (1864–1865)

[édit | édit sumber]

Henteu kanyahoan ku Lee, Grant mindahkeun pasukanna ka kiduleun Walungan James sarta maju nuju Petersburg, pusat jalur karéta api Virginia. Ieu ngabalukarkeun lumangsungna Pengepungan Petersburg salami salapan sasih. Grant ogé maréntahkeun Sheridan pikeun "ngudag musuh dugi ka maotna" di Lebak Shenandoah pikeun mastikeun jalur pasokan musuh kapegat.

Dina ahir Juli, Grant kalayan asa-asa nyatujuan rencana pikeun ngabeledugkeun sabagian solokan pertahan musuh ngaliwatan torowongan anu dieusi bubuk mesiu. Ieu kajadian katelah ku nami Patempuran Kawah (Battle of the Crater). Ledakan éta kacida rongkahna, nanging alatan kapamingpinan anu goréng ti Jéndéral Burnside sarta Ledlie, pasukan Uni kalah asup ka jero kawah tinimbang ngepungna. Pasukan Konfédérasi anu parantos sadar geuwat nembakan pasukan Uni ti luhur kawah. Grant ngaku yén taktik ieu mangrupa "kagagalan anu kacida badagna".

Grant (tengah kénca) gigireun Lincoln bareng jeung Jéndéral Sherman (paling kénca) sarta Laksamana Porter (katuhu) – The Peacemakers karya George Peter Alexander Healy, 1868.

Tinimbang neraskeun serangan frontal sapertos di Cold Harbor, Grant milih maksa Lee pikeun manjangkeun garis pertahananna ka arah kidul sarta kulon Petersburg. Ieu tujuanana pikeun ngarebut jalur karéta api anu kacida pentingna pikeun pasokan logistik musuh.

Samentara éta, pasukan Uni hasil ngarebut Mobile Bay sarta Atlanta, anu mastikeun Lincoln kapilih deui janten présidén dina Nopémber. Sherman saterusna ngalakukeun Lalampahan ka Laut nuju Savannah, ninggalkeun ruruntuhan di sapanjang jalan sarta ngancurkeun kamampuh ékonomi Konfédérasi. Dina Désémber, pasukan Thomas hasil ngancurkeun sésa-sésa kakuatan Konfédérasi di Nashville. Ayeuna, ngan ukur pasukan Lee di Petersburg anu janten hahalang pamungkas pikeun kameunangan Uni.

Dina Maret 1865, kaayaan Lee beuki kadeseh sarta kakuatanna beuki mérétek. Rébu urang prajurit Konfédérasi kabur (disérsi) sabab geus teu boga kapercayaan deui ka komandanna. Dina 25 Maret, dina usaha pamungkas anu kacida nekatna, Lee ngorbankeun sésa pasukanna di Patempuran Fort Stedman, anu janten patempuran garis pertahanan pamungkas di Petersburg sarta dipungkas ku kameunangan Uni.

Pasrahna Lee sarta kameunangan Uni (1865)

[édit | édit sumber]
Saatos kaéléhkeun ku Grant, Lee tungtungna pasrah di Appomattox Court House.

Dina tanggal 2 April, Grant maréntahkeun serangan umum ka pasukan Lee; Lee kapaksa ninggalkeun Petersburg sarta Richmond, anu saterusna hasil direbut ku Grant. Lee anu keur kaayaan deudeupeun nyoba ngahijikeun sésa pasukanna jeung tentara Joseph E. Johnston. Nanging, kavaleri Sheridan hasil megatkeun gerakan maranéhna sarta misahkeun musuh tina jalur pasokan logistikna. Grant ngirimkeun asistenna, Orville Babcock, pikeun mawa surat pamungkas ka Lee anu isina nungtut sangkan anjeunna pasrah.

Dina lalampahanana, Grant nampa surat walon ti Lee anu nyatakeun yén anjeunna daék masrahkeun pasukanna. Dina tanggal 9 April 1865, Grant sarta Lee panggih di Appomattox Court House. Sanajan Grant ngarasa sedih ningal musuhna anu "geus tarung sakitu lilana sarta wanian" kudu éléh, anjeunna tetep percaya yén perjuangan pihak Kidul (perbudakan) mangrupa "salah sahiji hal panggoréngna anu kantos diperjuangkeun ku hiji bangsa".

Grant nuliskeun sorangan sarat-sarat pasrahna: "unggal perwira sarta prajurit bakal diwenangkeun mulang ka imahna masing-masing, sarta moal diganggu ku otoritas AS salami maranéhna patuh kana jangji (parole) sarta hukum anu lumaku di tempat cicingna." Lee geuwat narima éta sarat sarta nandatanganan dokumén pasrahna tanpa aya pangakuan diplomatik naon waé pikeun Konfédérasi.

Nalika Lee ménta sangkan urut prajuritna diwenangkeun mawa kudana masing-masing, Grant kalayan Béréhan nyatujuan éta paménta. Nalika pasukan Uni mimiti surak ngarayakeun kameunangan, Grant geuwat nyaram sarta ngomong: "Perang geus réngsé; para pemberontak téh ayeuna jadi dulur sabangsa urang deui."

Pasukan Johnston di Tennessee tungtungna pasrah dina 26 April, dituturkeun ku pasukan Alabama dina 4 Méi, sarta pasukan Texas dina 26 Méi, anu sacara resmi mungkas sakabéh Perang Sipil Amérika.

Panelasan Lincoln

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Panelasan Abraham Lincoln.

Dina tanggal 14 April 1865, Grant sumping ka rapat kabinét di Washington. Lincoln ngajak anjeunna sarta pamajidanna, Julia, ka Téater Ford, nanging maranéhna nolak margi parantos miboga rencana badé angkat ka bumina di Burlington, New Jersey. Dina hiji konspirasi anu tujuanana pikeun ngaruntuhkeun Uni, Lincoln ditémbak ku John Wilkes Booth di éta téater sarta pupus dina énjingna. Loba jalma, kalebet Grant sorangan, percaya yén Grant ogé sabenerna janten udagan dina éta rencana panelasan.[21]

Nalika ngaluuhan upacara pamakaman Lincoln dina 19 April, Grant nangtung nyalira sarta ceurik balilihan; anjeunna nyebatkeun yén Lincoln téh mangrupa "jalma panghadéna anu kantos kuring kenal." Wakil Présidén Andrew Johnson saterusna dilantik janten présidén. Grant boga niat pikeun digawé bareng jeung Johnson sarta mimitina mah miboga harepan yén présidén anyar ieu tiasa mingpin pamaréntahan kalayan saé.[7]

Komandan Jéndéral (1865–1869)

[édit | édit sumber]
Potrét Jéndéral Grant ku Constant Mayer, 1866.

Saatos perang réngsé, Grant tetep janten komandan angkatan darat. Pancénna ngawengku urusan Kaisar Maximilian sarta pasukan Perancis di Méksiko, ngajalankeun program Rékonstruksi di urut nagara-nagara Konfédérasi, sarta ngawas perang ngalawan suku Indian di wilayah Kulon.

Nalika Robert E. Lee sarta para jéndéralna dituduh ngalakukeun panghianatan (treason) di Virginia, Présidén Johnson nungtut sangkan maranéhna diadili. Nanging, Grant sacara panceg nolak sarta negeskeun yén maranéhna teu meunang diadili dumasar kana janji pangampunan (amnesti) anu parantos dipasihkeun di Appomattox. Alatan kategasan Grant, tuduhan ka Lee tungtungna dibolaykeun.

Dina tanggal 25 Juli 1866, Kongrés ngangkat Grant kana pangkat anyar anu kacida luhurna, nyaéta **Jéndéral Angkatan Darat Amérika Serikat**. Pangkat ieu diciptakeun husus pikeun ngajénan jasa-jasa Grant salami Perang Sipil.[7]

Lalampahan ka Kidul

[édit | édit sumber]

Kawijakan Rékonstruksi Présidén Johnson leuwih méré lolongkrang ka urut Konfédérasi pikeun mulang ka Kongrés sarta nempatkeun urang kulit bodas deui dina kalungguhan pamaréntahan, bari ngajantenkeun urang kulit hideung salaku warga nagara kelas kadua. Dina 27 Nopémber 1865, Grant dikirim ku Johnson pikeun ngayakeun inspeksi ka wilayah Kidul. Laporanna dina mangsa éta nyarankeun sangkan Freedmen's Bureau (Biro Urang Merdéka) diteruskeun, sanajan Johnson teu satuju.[22]

Grant percaya yén urang Kidul tacan siap pikeun marentah sorangan sarta masih merlukeun panangtayungan ti pamaréntah féderal. Anjeunna tetep ngagunakeun Angkatan Darat pikeun ngajaga katertiban. Sanajan laporanna mimitina rada condong ka Johnson, Grant sabenerna ngadukung sangkan urang kulit hideung tungtungna meunangkeun hak warga nagara anu pinuh. Johnson ngagunakeun laporan Grant pikeun ngalawan oposisi Radikal di Kongrés, anu ngabalukarkeun hubungan Grant jeung kelompok Radikal sempet kaganggu.[17]

Pepegatan sareng Johnson

[édit | édit sumber]
Ilustrasi kartun tina Swingin' Round the Cirkle, anu némbongkeun yén Grant leuwih dipikaresep ku masarakat batan Johnson nalika tur ka sababaraha kota.

Mimitina Grant téh optimistis ka Johnson, nanging dina Pébruari 1866, hubungan maranéhna mimiti mérétek. Johnson teu satuju nalika Grant nutup koran Richmond Examiner anu dianggap teu satia ka nagara. Nalika Johnson ngayakeun tur "Swing Around the Circle" pikeun néangan dukungan, anjeunna mawa Grant sangkan katingal populér. Nanging, Grant ngarasa éra ku biantara-biantara Johnson anu disebutna salaku "pinauléeun nasional" (national disgrace) sarta milih balik ti payun.[11]

Kongrés saterusna ngaluarkeun **Undang-Undang Rékonstruksi** dina taun 1867 sanajan di-véto ku Johnson. Pikeun ngajaga Grant, Kongrés ogé ngaluarkeun Command of the Army Act anu nyababkeun Johnson teu bisa mindahkeun atanapi ngaleupaskeun Grant tanpa idin ti Sénat.

Dina Agustus 1867, Johnson miceun Menteri Perang Edwin Stanton sarta nunjuk Grant salaku Menteri Perang samentara (ad interim). Grant nampi jabatan éta sabab anjeunna sieun upami jabatan éta ragrag ka jalma anu bakal ngahalangan prosés Rékonstruksi. Nanging, nalika Sénat mutuskeun pikeun mulangkeun Stanton ka jabatanna dina Januari 1868, Grant geuwat nyerahkeun deui éta jabatan ka Stanton. Johnson kacida ambekna sarta nuduh Grant ngabohong (duplicity).

Pepegatan ieu janten parna sarta ngabalukarkeun prosés Pamaksulann Andrew Johnson. Johnson salamet ngan ku selisih hiji sora di Sénat. Di sisi séjén, popularitas Grant beuki ningkat di kalangan Républik Radikal, sarta jalan anjeunna nuju korsi kaprésidénan beuki kabuka lébar.[23]

Pamilihan 1868

[édit | édit sumber]
Tikét Partéy Républik Grant–Colfax

Dina Konvénsi Nasional Républik 1868, para delegasi sacara buled milih Grant salaku calon présidén. Sanajan Grant sabenerna leuwih resep tetep aya di jero militer, anjeunna nampi lolongkrang éta margi percaya yén ngan anjeunna anu tiasa ngahijikeun nagara. Partéy Républik ngusung téma "hak sipil sarta politik anu sarua pikeun sakabéh jalma" sarta méré hak pilih pikeun urang Amérika-Afrika.[24]

Grant henteu milu kampanye sacara langsung, nanging slogan kampanyena, "Let us have peace" (Hayu urang silih daméykeun), janten kawéntar pisan. Dina poé pamilihan, Grant meunang mutlak dina Electoral College kalayan 214 sora ngalawan 80 sora pikeun Horatio Seymour ti Demokrat. Sanajan Seymour meunang mayoritas sora ti warga kulit bodas, Grant dibantuan ku 500.000 sora ti urang kulit hideung, anu ngajantenkeun anjeunna meunang 52,7 persén sora rahayat. Dina yuswa 46 taun, Grant janten présidén pangngorana dina sajarah Amérika harita.[7]

Masa Kaprésidénan (1869–1877)

[édit | édit sumber]
Potrét resmi Gedong Bodas Présidén Grant ku Henry Ulke, 1875.

Dina biantara pelantikanna, Grant ngarojong ratifikasi **Amandemén ka-15** sarta nyebatkeun yén urang Indian kedah diperlakukeun kalayan saé nuju ka warga nagara anu pinuh.

Grant nunjuk babaturan lila, Hamilton Fish, salaku Menteri Luar Negeri, sarta ngadegkeun hubungan anu unik ku cara nunjuk urut musuhna, Jéndéral Konfédérasi James Longstreet, salaku pajabat di New Orleans salaku bukti nyata pikeun ngahijikeun deui wilayah Kalér sarta Kidul. Salah sahiji warisan alam panghadéna nyaéta nalika Grant nandatanganan undang-undang anu ngadegkeun Taman Nasional Yellowstone dina taun 1872, taman nasional munggaran di dunya.

Hak Minoritas sarta Kaagamaan

[édit | édit sumber]

Pikeun nebus kaluputanna dina Paréntah Umum No. 11, Grant nunjuk leuwih ti 50 urang Yahudi kana jabatan féderal. Anjeunna ogé nolak diskriminasi dumasar sélér, warna kulit, atawa agama dina pendidikan. Nanging, Grant kacida pancegna dina merangan Poligami di Utah anu disebutna salaku "kajahatan ngalawan moralitas". Anjeunna ogé nandatanganan **Undang-Undang Comstock** pikeun merangan pornografi sarta prakték aborsi haram.[25]

Dina biantara kawéntarna di Iowa (1875), Grant nandeskeun yén sakola umum teu meunang ngagunakeun dana nagara pikeun sakola kaagamaan (sectarian), anu dina mangsa éta mangrupa respon kana tumuwuhna pangaruh Katolik. Anjeunna percaya yén pamisahan antara nagara sarta agama téh penting pikeun kamajuan bangsa.[26]

Rékonstruksi

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Éra Rékonstruksi.
Amos T. Akerman, Jaksa Agung anu ditunjuk ku Grant, anu sacara panceg merangan sarta nangkep anggota Ku Klux Klan.

Grant dianggap salaku présidén anu éféktif dina ngajaga hak-hak sipil. Dina taun 1869 sarta 1870, anjeunna nandatanganan undang-undang anu ngawenangkeun urang kulit hideung pikeun janten juri sarta nyepeng kalungguhan publik. Grant ogé panceg ngarojong ratifikasi Amandemén ka-15 sangkan nagara bagian teu bisa ngahalangan hak pilih urang Amérika-Afrika. Alatan kategasanana, dina mangsa ieu pisan pikeun munggaranana dina sajarah, urang kulit hideung tiasa calik salaku anggota Kongrés AS.[25]

Merangan Ku Klux Klan

[édit | édit sumber]

Pikeun nerapkeun hukum Rékonstruksi, Grant sarta Kongrés ngadegkeun Departemén Kaadilan dina taun 1870. Grant ngagunakeun tilu Enforcement Acts pikeun ngancurkeun kelompok rasialis Ku Klux Klan (KKK). Jaksa Agungna, Amos T. Akerman, sacara sumanget nangkep leuwih ti 470 anggota Klan di South Carolina, anu ngabalukarkeun kakuatan KKK runtuh dina taun 1872.[7]

Nyirorotna Dukungan Rékonstruksi

[édit | édit sumber]

Dina mangsa jabatan kaduana, dukungan ti wilayah Kalér mimiti ngurangan alatan masalah ékonomi sarta skandal politik. Kelompok konservatif Kidul anu disebut "Redeemers" mimiti ngagunakeun kekerasan ngaliwatan organisasi sapertos White League sarta Red Shirts pikeun ngagulingkeun pamaréntahan Républik.

Sanajan Grant nyoba ngirimkeun pasukan ka Louisiana sarta South Carolina, anjeunna mimiti hésé meunangkeun dukungan ti Kongrés anu ayeuna dikawasa ku Demokrat saatos pamilihan 1874. Grant nandatanganan Undang-Undang Hak Sipil 1875, nanging dina praktékna hésé dijalankeun. Éra Rékonstruksi sacara resmi dipungkas saatos Grant lungsur tina jabatan, ngaliwatan Kompromi 1877.[17]

Urusan Kauangan

[édit | édit sumber]

Teu lami saatos janten présidén, Grant nyandak léngkah konservatif pikeun mulangkeun ékonomi kana standar monétér sateuacan perang. Salila Perang Sipil, Kongrés ngaluarkeun duit kertas anu katelah "Greenbacks" anu teu dijamin ku emas atanapi pérak, anu ngabalukarkeun inflasi.

Dina 18 Maret 1869, Grant nandatanganan Undang-Undang Krédit Publik 1869, anu ngajamin yén surat hutang nagara bakal dibayar deui nganggo koin (emas atanapi pérak). Kawijakan ieu boga tujuan pikeun nyetabilkeun mata uang sarta ngurangan hutang nasional sacara bertahap. Grant ngandelkeun pisan kana nasehat para pangusaha sabab anjeunna ngaku yén pamahamanana ngeunaan ékonomi téh kawilang saderhana.[27]

Konspirasi Emas (Black Friday)

[édit | édit sumber]
Poto papan tulis di Gold Room, New York City nalika Black Friday, némbongkeun runtagna harga emas.

Dina April 1869, dua pangusaha karéta api, Jay Gould sarta Jim Fisk, ngayakeun konspirasi pikeun "nyecek" (corner) pasar emas di New York. Rencanana nyaéta naékeun harga emas sangkan hasil tatanén ti Amérika bisa dibeli ku urang asing kalayan harga murah (dina ukuran emas), anu saterusna bakal dikirim maké jalur karéta api bogana maranéhna.

Gould sarta Fisk ngadeukeutan dulur iparna Grant, **Abel Corbin**, pikeun meunangkeun aksés ka présidén. Maranéhna nyoba ngayakinkeun Grant yén harga emas anu luhur téh alus pikeun patani. Grant, anu lugu dina urusan kauangan, mimitina percaya. Nanging, nalika anjeunna sadar yén ieu téh manipulasi, Grant geuwat maréntahkeun Menteri Kauangan Boutwell pikeun ngajual emas nagara saloba $4.000.000.

Dina tanggal 24 Séptémber 1869, anu katelah **Black Friday**, harga emas runtag saketép netra. Pasar ékonomi jadi panik, Gould sarta Fisk kabur, sarta karuksakan ékonomi lumangsung mangbulan-bulan. Panalungtikan Kongrés saterusna ngabébaskeun Grant tina tuduhan nyiar kauntungan, nanging anjeunna dikritik alatan babari teuing dipercaya ku Corbin sarta para spekulan.[17]

Urusan Luar Nagri

[édit | édit sumber]

Dina urusan diplomatik, Grant ngandelkeun pisan ka Menteri Luar Negerina anu kacida tapis, **Hamilton Fish**. Hubungan maranéhna kacida akrabna. Sajaba ti Grant, tokoh utama séjénna nyaéta **Charles Sumner**, pupuhu Komite Urusan Luar Nagri Sénat, anu sabenerna mah kacida ngéwana ka Grant.[28]

Grant miboga dorongan ékspansionis pikeun ngajaga kapentingan Amérika sarta kacida ngadukung **Doktrin Monroe**. Sanajan kitu, anjeunna ogé miboga sisi idealis. Contona, Grant nunjuk saurang pengacara Yahudi, **Benjamin F. Peixotto**, janten Konsul AS di Bukarest salaku réspon kana panganiayaan urang Yahudi di Romania. Grant nandeskeun yén: "Ngajénan hak asasi manusa téh mangrupa kawajiban utama pikeun sing saha waé anu dipercaya janten pamingpin."[25]

Perjangjian Washington (1871)

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Perjangjian Washington (1871).
Potrét Hamilton Fish
Menteri Luar Nagri Hamilton Fish sarta Grant hasil ngabéréskeun Klaim Alabama ngaliwatan perjangjian sarta arbitrase.

Masalah diplomatik anu paling ngadeseh dina taun 1869 nyaéta pangréngséan **Alabama Claims**. Ieu mangrupa tuntutan karuksakan ka kapal dagang Uni anu disababkeun ku kapal perang Konfédérasi, CSS Alabama, anu diwangun di galangan kapal Inggris (hiji palanggaran aturan nétralitas harita).[27]

Charles Sumner nungtut ganti rugi anu kacida gedéna, malah sempet ngusulkeun sangkan wilayah British Columbia (Kanada) dibikeun ka AS salaku bayaranna. Nanging, Hamilton Fish sarta Menteri Kauangan Boutwell ngayakinkeun Grant yén hubungan daméy jeung Inggris téh leuwih penting.

Pikeun ngajaga kalancaran negosiasi, Grant nahan diri pikeun teu ngaku (recognize) pemberontak Kuba anu keur tarung ngalawan Spanyol. Hasilna, hiji komisi di Washington hasil nyusun perjangjian dimana hiji tribunal internasional bakal nangtukeun jumlah ganti rugi. Inggris nyatakeun kaduhungna, sanajan teu ngaku salah sacara resmi.

Sénat tungtungna nyatujuan **Perjangjian Washington**, anu ogé ngabéréskeun sengketa hak perikanan sarta wates maritim. Pangréngséan klaim Alabama ($15.500.000) dianggap salaku **Kameunangan Diplomatik** pangbadagna Grant, anu hasil ngarobah Inggris ti musuh janten salah sahiji sekutu pangkuatna Amérika dugi ka ayeuna.[7]

Ékspédisi Korea (1871)

[édit | édit sumber]

Dina taun 1871, Grant ngirimkeun pasukan darat sarta laut anu diwangun ku lima kapal perang sarta leuwih ti 1.200 prajurit ka Korea. Tujuanana nyaéta pikeun muka jalur padagangan sarta maluruh nasib kapal dagang SS General Sherman anu leungit dina taun 1866.

Nalika kapal-kapal Amérika asup ka Selat Ganghwa dina 1 Juni, bénténg-bénténg Korea némbakan éta kapal. Rodgers nuntut ménta hampura, nanging pamaréntah Korea nolak. Dina tanggal 10 Juni, pasukan Amérika nyerang sarta ngancurkeun sababaraha bénténg Korea dina **Patempuran Ganghwa**. Sakitar 250 urang Korea palastra, sedengkeun ti pihak Amérika ngan 3 urang anu gugur. Sanajan unggul sacara militer, ieu ékspédisi gagal muka jalur dagang sarta kalah nguatkeun kawijakan isolasi Korea (nagara anu nutup diri).[29]

Santo Domingo (Républik Dominika)

[édit | édit sumber]
Kota Santo Domingo; lukisan ku James E. Taylor, 1871.

Dina taun 1869, Grant ngamimitian rencana pikeun nganéksasi (ngahijikeun) **Républik Dominika**. Grant percaya yén wilayah ieu bakal ningkatkeun sumber daya alam AS, nguatkeun Doktrin Monroe, sarta anu paling penting: janten tempat panyalindungan (safe haven) pikeun warga kulit hideung Amérika tina "kajahatan KKK" (Klu [30]

Nanging, rencana ieu dihalangan ku Sénator **Charles Sumner**, pupuhu Komite Urusan Luar Nagri Sénat. Sumner nganggap ieu rencana téh mangrupa tindakan impérialisme anu nindes nagara leutik. Sanajan Grant parantos sumping langsung ka bumi Sumner pikeun ngarayu, sarta ngirimkeun komisi husus anu dibantu ku **Frederick Douglass**, Sénat tetep nolak éta perjangjian.

Kontrovérsi ieu janten parna pisan dugi ka Grant miceun Menteri Luar Nagri di Inggris anu mangrupa babaturan Sumner, sarta tungtungna hasil nurunkeun Sumner tina jabatanna salaku pupuhu komite Sénat dina Maret 1871. Ieu kajadian janten salah sahiji "perang" politik panggetolna dina mangsa jabatanna.[31]

Kuba sarta Insidén Virginius

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Insidén Virginius.

Kawijakan Amérika di handapeun Grant nyaéta tetep nétral salila Perang Sapuluh Taun (1868–78) di Kuba ngalawan pangawasa Spanyol. Grant nolak ngaku para pemberontak demi ngajaga perdamaian sarta padagangan jeung Spanyol, nanging anjeunna tetep nungtut sangkan perbudakan di Kuba dihapus.[32]

Kawijakan anu rapuh ieu ampir beulah dina Oktober 1873, nalika kapal perang Spanyol néwak kapal dagang **Virginius** anu ngapungkeun bandéra AS bari mawa bantuan pikeun pemberontak. Otoritas Spanyol nganggap maranéhna salaku bajak laut sarta maéhan **53 tahanan** tanpa prosés pangadilan, kalebet dalapan urang Amérika. Kaptén Joseph Frye sarta awakna dipaéhan kalayan kaayaan jasad anu kacida ngeneskeunana.

Urang Amérika kacida ambekna sarta nungtut perang. Grant geuwat maréntahkeun kapal-kapal perang Angkatan Laut AS pikeun kumpul di Kuba. Nanging, Hamilton Fish hasil ngahontal solusi diplomatik: Spanyol nyatakeun kaduhungna, masrahkeun deui kapal sarta sésa tawanan, sarta mayar **$80.000** salaku ganti rugi pikeun kulawarga korban Amérika.[28]

Padagangan Bébas jeung Hawaii

[édit | édit sumber]
 Artikel utama: Perjangjian Timbal Balik 1875.
reception line
Raja Kalākaua ti Hawaii panggih jeung Présidén Grant di Gedong Bodas dina kunjungan nagara, 1874.

Sanajan ditarjang ku oposisi kuat ti Partéy Démokrat, Grant sarta Fish hasil nandatanganan perjangjian padagangan bébas jeung **Karajaan Hawaii** dina taun 1875. Raja **Kalākaua** ngayakeun kunjungan nagara salami 91 poé, janten raja munggaran anu kantos nincakkeun suku di Amérika Serikat.

Oposisi ti Démokrat Kidul nolak ieu perjangjian sabab hayang ngajaga patani béas sarta gula lokal, malah maranéhna nganggap urang Hawaii salaku ras anu "handap". Nanging, undang-undang ieu tetep lolos di Kongrés. Amérika meunangkeun hak kana wilayah **Puʻu Loa** (anu engkéna janten pangkalan laut Pearl Harbor), sarta industri gula Hawaii tungtungna asup kana orbit ékonomi Amérika Serikat.[33]

Kawijakan Indian Féderal

[édit | édit sumber]
Potrét Ely S. Parker
Ely Samuel Parker, urang Amérika Pribumi (Seneca) munggaran anu diangkat janten Komisioner Urusan Indian ku Grant.

Nalika Grant janten présidén dina 1869, leuwih ti 250.000 urang Amérika Pribumi diatur ku 370 perjangjian. Grant miboga kapercayaan yén "Anu Nyipta" henteu nempatkeun rupa-rupa ras di bumi sangkan anu kuat ngancurkeun anu lemah. Anjeunna ngajalankeun kawijakan "Perdaméyan" (Peace Policy) anu tujuanana pikeun asimilasi: ngarahkeun urang pribumi sangkan boga adat, basa, sarta cara hirup sapertos urang Éropa (tatanén) sarta tungtungna janten warga nagara AS.[34]

Pikeun ngurangan korupsi, Grant nunjuk **Ely S. Parker**, saurang urang Seneca, janten urang Amérika Pribumi munggaran anu mingpin Biro Urusan Indian. Grant ogé ngaganti para agén Indian anu korup ku para misionaris kaagamaan pikeun ngadidik urang pribumi di réreservasi.

Tantangan sarta Kekerasan

[édit | édit sumber]

Sanajan boga niat daméy, mangsa jabatan Grant tetep pinuh ku getih. Sababaraha kajadian tragis lumangsung, sapertos **Pambantéyan Marias** (1870) sarta **Skeléton Cave** (1872). Dina taun 1871, Grant mungkas sistem perjangjian kedaulatan suku; sacara hukum, individu Amérika Pribumi dianggap salaku "tanggungan" (wards) pamaréntah féderal.

Perang Great Sioux sarta Little Big Horn

[édit | édit sumber]

Masalah pangbadagna muncul nalika emas kapanggih di **Black Hills**, wilayah anu dijaga ku perjangjian pikeun suku **Sioux**. Para panambang bodas mimiti nyerbu ka éta wilayah. Grant nyoba negosiasi, nanging para pamingpin suku sapertos **Sitting Bull** nolak ninggalkan tanahna.

Patempuran Little Big Horn, 1876.

Dina taun 1876, lumangsung **Perang Great Sioux**. Dina **Patempuran Little Big Horn**, pasukan anu dipingpin ku **George Armstrong Custer** tumpur ludes ku para pejuang anu dipingpin ku **Crazy Horse**. Grant nyempad Custer dina média, nyebatkeun yén éta pambantéyan téh mangrupa "pangurbanan pasukan anu sabenerna mah teu perlu" alatan kasalahan Custer sorangan.[11]

Tungtungna, Grant hasil maksa suku-suku kasebut pikeun masrahkeun Black Hills sateuacan anjeunna lungsur tina jabatan dina 1877. Sanajan kawijakanana dianggap leuwih "manusiawi" dibandingkeun jaman baheula, para ahli sajarah ayeuna ngritik Grant alatan anjeunna dianggap kurang ngahargaan kana kabudayaan asli suku pribumi.[7]

Pamilihan 1872 sarta Jabatan Kadua

[édit | édit sumber]
Kartun Thomas Nast
Kartun ku Thomas Nast ngeunaan lawan-lawan Grant dina kampanye pamilihan ulang.

Dina taun 1872, muncul kelompok **Républik Liberal anu misahkeun diri ti Grant. Maranéhna nganggap pamaréntahan Grant téh korup ("Grantism") sarta nungtut sangkan pasukan féderal ditarik ti Kidul. Maranéhna nyalonkeun Horace Greeley, saurang éditur koran kawéntar, anu saterusna ogé dirojong ku Partéy Démokrat.[17]

Grant hasil meunang mutlak (landslide) kalayan 56% sora rahayat sarta 286 sora Electoral College. Kameunangan ieu dibantu ku ékonomi anu harita masih kuat sarta dukungan masif ti urang Amérika-Afrika di Kidul. Grant dilantik deui dina 4 Maret 1873, kalayan jangji pikeun mulangkeun hubungan hadé antara wilayah Kalér sarta Kidul.[7]

Panik 1873 sarta Runtagna Ékonomi

[édit | édit sumber]

Jabatan kadua Grant langsung dihantem ku krisis kauangan rongkah anu disebut **Panik 1873**. Krisis ieu dimimitian ku bangkrutna firma perbankan Jay Cooke & Company. Akibatna, 89 tina 364 jalur karéta api di Amérika milu bangkrut, sarta pangangguran ningkat drastis.

Pikeun nyanghareupan krisis, aya dua léngkah penting anu dicandak ku Grant:

  1. **Veto Tagihan Inflasi (1874)**: Grant nolak (véto) rencana pikeun nyétak leuwih loba duit kertas (greenbacks) sanajan loba anu nungtut. Anjeunna milih ngajaga ajén mata uang tetep stabil dumasar kana emas.
  2. **Specie Payment Resumption Act (1875)**: Grant nandatanganan undang-undang pikeun ngagentos duit kertas ku koin emas sacara bertahap.

Sanajan léngkah ieu dianggap wijaksana ku para bankir, rahayat leutik sarta para patani ngarasa beurat. Balukarna, dina pamilihan sela 1874, Partéy Républik kaleungitan mayoritas di DPR (House of Representatives) ka Partéy Démokrat pikeun munggaranana ti saprak Perang Sipil.[31]

Réformasi sarta Skandal

[édit | édit sumber]

Ékonomi saatos Perang Sipil mawa kabeungharan industri anu rongkah, nanging ogé mawa korupsi anu sumebar di kantor-kantor féderal. Grant, dumasar kana sipat aslina, mangrupa jalma anu jujur nanging kacida satetia ka babaturanana, sahingga mindeng dimanfaatkeun ku jalma jahat.[7]

Kartunis Thomas Nast muji Grant alatan nolak paménta pulitikus Pennsylvania pikeun ngeureunkeun aturan palayanan sipil.

Usaha Réformasi Birokrasi

[édit | édit sumber]

Dina awalna, Grant nyoba ngabereskeun sistem birokrasi. Anjeunna ngadegkeun Komisi Palayanan Sipil Amérika Serikat munggaran dina taun 1871 pikeun ngayakeun ujian kompetensi bagi calon pegawé nagara, sangkan jabatan teu ngan saukur dibikeun ka pendukung politik (ending spoils system). Nanging, kusabab Kongrés nolak méré dana permanén, Grant ahirna ngabubarkeun ieu komisi dina taun 1874.[28]

Skandal-Skandal Utama

[édit | édit sumber]

Sajumlah skandal ngotoran ngaran hadé administrasi Grant, di antarana:

  • **Sanborn Incident (1874): Kontrak swasta pikeun nagih pajeg anu diselewengkeun pikeun dana kampanye Partéy Républik.
  • Whiskey Ring (1875): Skandal korupsi pangbadagna dimana para panyuling wiski sarta pajabat pajeg babarengan maok jutaan dollar duit nagara. Menteri Kauangan Benjamin Bristow hasil ngabongkar ieu jaringan, anu ngalibatkeun 32 pamasangan di sakuliah nagara sarta 110 dakwaan.[17]
  • Skandal Belknap (1876): Menteri Perang **William W. Belknap katohyan nampa sogokan (kickbacks) tina pos padagangan di wilayah Indian (Fort Sill). Anjeunna geuwat mundur saatos kasusna kabongkar.[27]
Kartun Whiskey Ring
Kartun Harper's Weekly ngeunaan panalungtikan Whiskey Ring ku Bristow.

Salah sahiji momen anu paling matak éra pikeun Grant nyaéta nalika sekretaris pribadina, Orville Babcock, kacekel milu dina Whiskey Ring. Grant tetep nampik percaya yén Babcock salah, malah anjeunna méré kasaksian anu ngabéla Babcock, anu ahirna ngabébaskeun sekretarisna nanging ngaruksak reputasi Grant di mata masarakat.[31]

Dina pesen taunan ahirna dina 5 Désémber 1876, Grant ménta hampura ka sakabéh bangsa Amérika, nyebatkeun yén: "Kagagalan anu lumangsung mangrupa kasalahan dina méré kaputusan (judgement), sanés kasalahan niat (intent)."[9]

Pamilihan 1876

[édit | édit sumber]

Pamilihan 1876 janten titik balik sajarah Amérika. Grant mutuskeun pikeun henteu nyalonkeun deui pikeun periode katilu. Partéy Républik milih Rutherford B. Hayes, sedengkeun Démokrat milih **Samuel J. Tilden**. Hasil pamilihan ieu kacida saketna sarta pinuh ku sengketa sora di sababaraha nagara bagian Kidul.[7]

Grant némbongkeun sikep anu tenang (calm visage) sarta nolak ngagunakeun kakuatan militer pikeun milih salah sahiji pihak. Anjeunna nandatanganan undang-undang pikeun ngawangun **Komisi Éléktoral**. Hasilna nyaéta Kompromi 1877: Hayes janten présidén, nanging pasukan féderal ditarik ti Kidul. Kajadian ieu sacara resmi mungkas éra Rékonstruksi sarta muka jalan pikeun éra segregasi (pemisahan ras) **Jim Crow** anu lumangsung salila 80 taun ka hareup.[17]

Mangsa Saatos Présidén (1877–1885)

[édit | édit sumber]

Saatos lungsur ti Gedong Bodas, Grant nyebatkeun yén anjeunna "teu kantos ngarasa bagja sapertos kieu salila hirupna". Anjeunna sarta pamajawanna, Julia, ngamimitian hirup anyar salaku "waifs" (jalma anu teu boga imah tetep) bari ngadatangan kulawargana di sababaraha kota.[31]

Lalampahan Dunya sarta Diplomasi

[édit | édit sumber]
Peta lalampahan dunya Grant ku J. S. Kemp, 1879.

Ngagunakeun tabunganana saloba $25.000, kulawarga Grant ngayakeun lalampahan kuriling dunya salami dua satengah taun. Ieu sanés ngan saukur pelesir, nanging ogé mangrupa misi diplomatik teu resmi pikeun ngawanohkeun Amérika Serikat salaku kakuatan dunya anu anyar.

Salila ieu lalampahan, Grant panggih jeung inohong-inohong dunya, di antarana:

  • Éropa: Ratu Victoria (Inggris) sarta Otto von Bismarck (Jérman).
  • Timur Tengah & Afrika: Ngadatangan Mesir sarta Yerusalem.
  • Asia: Panggih jeung Li Hongzhang (Cina) sarta Kaisar Meiji (Jepang).

Lalampahan ieu némbongkeun yén sanajan anjeunna geus lain présidén, wibawa Grant salaku jénderal anu hasil nyalametkeun Uni tetep dipuji di sakuliah buana. Grant tungtungna mulang ka San Francisco dina 20 Séptémber 1879, dipapag ku kacida lobana rahayat anu surak sarta bungah.[7]

Usaha Periode Katilu

[édit | édit sumber]
Kartun Grant acrobat
Kartunis Joseph Keppler nyindekkeun Grant sarta batur-baturna dina majalah Puck, 1880.

Dina taun 1880, kelompok Stalwarts anu dipingpin ku Roscoe Conkling nyoba nyalonkeun deui Grant pikeun periode katilu. Sanajan Grant sacara publik teu loba nyarita, anjeunna sabenerna mah daék narima éta jabatan. Nanging, loba anu nolak sabab dianggap ngalanggar aturan teu tinulis "dua periode" anu dimimitian ku George Washington.

Dina konvénsi di Chicago, Grant mimitina unggul sora, nanging teu nepi ka mayoritas. Saatos 36 kali sora (ballots), para lawan Grant ngahiji sarta milih calon kompromi, James A. Garfield. Grant narima kalayan léngoh sarta milu kampanye pikeun Garfield. Nalika Garfield nemas pati alatan ditémbak ku nu maténi dina 1881, Grant ceurik kanyenyerian.[11]

Kagagalan Bisnis sarta Skandal Grant & Ward

[édit | édit sumber]

Harita, can aya sistem pangsiun pikeun urut présidén. Duit tabungan Grant béak dipaké lalampahan dunya. Pikeun néangan panghasilan, Grant milu investasi dina proyék karéta api Méksiko anu ahirna bangkrut dina taun 1884.[9]

Nasib anu leuwih parah datang nalika anakna, Buck Grant, muka firma investasi Grant & Ward jeung saurang calo ngaranna Ferdinand Ward. Grant milu nunda modal $100.000. Teu kanyahoan ku Grant, Ward sabenerna ngajalankeun Skéma Ponzi (panipuan investasi). Ward disebut nganggap Grant "kawas budak leutik dina urusan bisnis".

Dina Méi 1884, firma éta runtuh. Grant kaleungitan sakabéh hartana. Pikeun mayar hutang ka William Henry Vanderbilt, Grant anu kacida ngajaga kahormatanana kapaksa masrahkeun sakabéh pedang perang, medali, sarta imahna. Grant ngarasa kacida kaduhungna sarta nanya sacara pribadi: "Kumaha kuring bisa percaya deui ka manusa?"[17]

Pamulihan Ngaran sarta Réputasi Sajarah

[édit | édit sumber]

Salila puluhan taun, ngaran Grant sempet kacemar ku tiori-tiori ti Dunning School anu mindeng nyalahkeun anjeunna sarta ngalemahkeun jasa-jasana dina mangsa Rékonstruksi. Nanging, dina abad ka-21, para ahli sajarah modern mimiti méré sawangan anu leuwih adil sarta positif ka anjeunna.[35]

Buku-buku biografi anyar sapertos karya H. W. Brands (2012), Ronald C. White (2016), sarta Ron Chernow (2017) hasil ngangkat deui martabat Grant. White nyebatkeun yén Grant némbongkeun "rasa handap asor, kawani moral, sarta kateguhan anu luar biasa." Grant ayeuna diaku salaku pamingpin anu wani ngalawan panindesan pamilih (voter suppression) anu dilakukeun ku Ku Klux Klan.[36]

Sajaba ti éta, para ahli sajarah sapertos Robert Farley nandeskeun yén "Kultus Lee" (pemujaan kaleuleuwihi ka Robert E. Lee) baheula sempet ngabalukarkeun Grant katingal "leutik", nanging kanyataanana Grant nyaéta sosok anu bener-bener merjuangkeun kaadilan pikeun urang Amérika-Afrika.

Dina survéy C-SPAN taun 2021 ngeunaan peringkat présidén, Grant ayeuna nempatan posisi ka-20 tina 44 présidén. Ieu mangrupa luncatan anu kacida luhurna ti peringkat ka-33 dina taun 2017. Dunya ayeuna leuwih ngajénan jasa-jasana dina urusan Rékonstruksi sarta diplomasi tinimbang ngan saukur museur kana skandal korupsi anu sabenerna mah lain kalakuan anjeunna pribadi.[37]

Rujukan sarta Bibliografi Pilihan

[édit | édit sumber]

Citakan:Refbeg

Buku sarta Biografi

[édit | édit sumber]
  • Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Books. ISBN 978-1594204876.
  • White, Ronald C. (2016). American Ulysses: A Life of Ulysses S. Grant. Random House. ISBN 978-1400069026.
  • Brands, H. W. (2012). The Man Who Saved the Union: Ulysses S. Grant in War and Peace. Doubleday. ISBN 978-0385532457.
  • Miller, Donald L. (2019). Vicksburg: Grant's Campaign That Broke the Confederacy. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4516-4137-0.

Jurnal sarta Sajarah Rékonstruksi

[édit | édit sumber]
  • Foner, Eric (2014). Reconstruction: America's Unfinished Revolution 1863–1877. Harper Perennial. ISBN 978-0062354518.
  • Simpson, Brooks D. (1988). "Grant's Tour of the South Revisited". The Journal of Southern History. 54 (3): 425–448. doi:10.2307/2208997.
  • Ertman, M. M. (2010). "Race Treason: The Untold Story of America's Ban on Polygamy". Columbia Journal of Gender and Law. 19 (2).

Masalah Minoritas sarta Skandal

[édit | édit sumber]
  • Sarna, Jonathan D. (2012a). When General Grant Expelled the Jews. Schocken Books. ISBN 978-0-8052-4279-9.
  • Kohn, George C. (2000). The New Encyclopedia of American Scandal. Facts on File, Inc. ISBN 978-0-8160-4420-7.

Bacaan Salajengna

[édit | édit sumber]

Artikel Pilihan

[édit | édit sumber]
  • Waugh, Joan (2011). "How the 'Lost Cause' poisoned our history books: Ulysses S. Grant championed civil rights". Salon.
  • Stockwell, Mary (2019). "Ulysses Grant's Failed Attempt to Grant Native Americans Citizenship". Smithsonian.

Buku Utama

[édit | édit sumber]
  • Bordewich, Fergus (2023). Klan War: Ulysses S. Grant and the Battle to Save Reconstruction. Knopf. ISBN 978-0-593-31782-2.
  • Grant, Ulysses S. (1885). Personal Memoirs of U. S. Grant. Charles L. Webster & Company.
  • Simpson, Brooks D. (1991). Let Us Have Peace: Ulysses S. Grant and the Politics of War and Reconstruction. University of North Carolina Press.

Tautan Éksternal

[édit | édit sumber]

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Press. pp. 99–100.
  2. Smith, Jean Edward (2001). Grant. Simon & Schuster. pp. 30–33.
  3. Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Press. pp. 61–62.
  4. Smith, Jean Edward (2001). Grant. Simon & Schuster. pp. 73–74.
  5. Simpson, Brooks D. (2014). Ulysses S. Grant: Triumph Over Adversity, 1822–1865. Voyageur Press. p. 49.
  6. Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Press. pp. 60–61.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Smith, Jean Edward (2001). Grant. Simon & Schuster.
  8. 1 2 White, Ronald C. (2016). American Ulysses: A Life of Ulysses S. Grant. Random House.
  9. 1 2 3 McFeely, William S. (1981). Grant: A Biography. W. W. Norton & Company.
  10. White, Ronald C. (2016). American Ulysses. Random House.
  11. 1 2 3 4 Brands, H. W. (2012a). The Man Who Saved the Union. Doubleday.
  12. White (2016), sakumaha anu dicutat dina American Ulysses.
  13. Brands, H. W. (2012a). The Man Who Saved the Union. Doubleday. p. 123.
  14. U.S. National Park Service, "Battle Unit Details - the Civil War".
  15. White (2016), sakumaha anu dicutat dina American Ulysses.
  16. Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Press.
  17. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Chernow, Ron (2017). Grant. Penguin Press. p. 205.
  18. Flood, Charles Bracelen (2005). Grant and Sherman: The Friendship That Won the Civil War. Farrar, Straus and Giroux.
  19. Furgurson, Ernest B. (2000). Not War But Murder: Cold Harbor 1864. Knopf.
  20. Bonekemper, Edward H. (2011). Grant and Lee: Victorious American and Vanquished Virginian. Regnery History.
  21. White (2016), sakumaha anu dicutat dina American Ulysses.
  22. Simpson, Brooks D. (1988). Let Us Have Peace: Ulysses S. Grant and the Politics of War and Reconstruction.
  23. White (2016), sakumaha anu dicutat dina American Ulysses.
  24. Republican Party Platform of 1868.
  25. 1 2 3 Kahan, Paul (2018). The Presidency of Ulysses S. Grant: Preserving the Civil War's Legacy.
  26. White, Ronald C. (2017). American Ulysses: A Life of Ulysses S. Grant.
  27. 1 2 3 Simon, John Y. (1982). The Papers of Ulysses S. Grant. Southern Illinois University Press.
  28. 1 2 3 Calhoun, Charles W. (2017). The Presidency of Ulysses S. Grant. University Press of Kansas.
  29. The 1871 Korea Campaign, U.S. Naval Institute.
  30. Chernow (2017), hlm. 295.
  31. 1 2 3 4 White (2016), hlm. 21.
  32. Priest, Ty (2009). The Great Guano Rush.
  33. Farr, Warner D. (2019). The Death of Ulysses S. Grant.
  34. Smith, Jean Edward (2001). Grant. Simon & Schuster.
  35. "The warrior-president", The Economist, 2017.
  36. Hunt, Tristram (2017). "The trials of Ulysses S. Grant", The Guardian.
  37. Brockell, Gillian (2021). "Ulysses S. Grant’s complicated history", Washington Post.

Citakan:Ulysses S. Grant Citakan:US Presidents