Waktos konsentrasi

Waktu konsentrasi nyaéta konsép anu digunakeun dina hidrologi pikeun ngukur réspon hiji DAS kana kajadian hujan. Diartikeun salaku waktos anu diperlukeun pikeun cai ngalir ti titik paling jauh di DAS ka outlet DAS. Ieu fungsi tina topografi, géologi, jeung tata guna lahan dina DAS. Sajumlah métode bisa dipaké pikeun ngitung waktu konsentrasi, kaasup métode Kirpich (1940) jeung NRCS (1997) .

Waktos konsentrasi mangpaat dina ngaramal laju aliran anu bakal hasil tina badai hypothetical, nu dumasar kana statistik diturunkeun perioda balik ngaliwatan kurva IDF . Pikeun seueur alesan (sering ékonomi), penting pikeun insinyur sareng ahli hidrologi pikeun tiasa ngaduga sacara akurat réspon hiji DAS kana kajadian hujan. Ieu bisa jadi penting pikeun pangwangunan infrastruktur (desain sasak, culverts, jsb) jeung manajemén, kitu ogé pikeun assess resiko banjir saperti ARkStorm -skenario.

Conto

diagram NOAA ngagambarkeun konsép dasar waktu konsentrasi

Gambar ieu nunjukkeun prinsip dasar anu ngarah kana tekad waktos konsentrasi. Sapertos peta topografi anu nunjukkeun garis anu jangkungna sami, peta kalayan isoline tiasa didamel pikeun nunjukkeun lokasi kalayan waktos perjalanan anu sami ka outlet DAS. Dina conto saderhana ieu, outlet DAS perenahna di handapeun gambar kalayan aliran ngalir ngaliwatan eta. Mindahkeun peta, urang tiasa nyarios yén curah hujan anu turun ka sadaya tempat sapanjang garis konéng munggaran bakal dugi ka outlet DAS dina waktos anu sami. Ieu bener keur unggal garis konéng, kalawan unggal garis leuwih jauh ti outlet pakait jeung waktu perjalanan gede pikeun runoff iinditan ka outlet di.

Salaku tambahan, sakumaha anu ditingalikeun dina gambar ieu, répréséntasi spasial waktos perjalanan tiasa dirobih janten plot distribusi kumulatif anu detil kumaha waktos perjalanan disebarkeun ka sakumna daérah DAS.