Zhalim
Zhalim (basa Arab: ظُلْم, zhulm) nyaéta hiji kalakuan nempatkeun hiji perkara sanés dina tempatna, atanapi ngalampahkeun hal anu ngalanggar hak batur sarta aturan Allah SWT.[1] Sipat zhalim mangrupa lawan tina sipat Adil. Dina ajaran Islam, zhalim kaasup kana dosa gedé anu bakal mawa kagelapan pikeun palakuna di poé kiamat.[2]
Dalil tina Al-Qur'an
[édit | édit sumber]Allah SWT negeskeun yén Mantenna moal maparin hidayah ka jalma-jalma anu zhalim:
وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
"...sarta Allah henteu maparin pituduh ka kaum anu zhalim." (QS. Ali Imran [3]: 86)
Salian ti éta, Allah ogé ngingetkeun yén Mantenna henteu lali kana naon anu dipidamel ku jalma zhalim:
وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ
"Jeung ulah pisan-pisan manéh nyangka yén Allah lali kana naon anu dipidamel ku jalma-jalma anu zhalim..." (QS. Ibrahim [14]: 42)
Dalil tina Hadits
[édit | édit sumber]Rasulullah SAW nandeskeun yén kazhaliman téh bakal janten kagelapan di ahirat:
الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
"Kazhaliman téh nyaéta kagelapan (anu kacida) dina poé kiamat." (HR. Bukhari No. 2447 & Muslim No. 2579)
Dina Hadits Qudsi, Allah SWT ngadawuh: *"Wahai hamba-hamba Kami, saéstuna Kami parantos ngaharamkeun sipat zhalim ka diri Kami, sarta Kami ngajadikeun éta zhalim téh haram di antara aranjeun, mangka ulah aranjeun silih zhaliman."* (HR. Muslim No. 2577)
Papasingan Zhalim
[édit | édit sumber]Dina pandangan syariat, zhalim kabagi janten tilu rupa:[3]
- Zhalim ka Allah: Nyaéta syirik atanapi nyakutukeun Allah. Ieu mangrupa kazhaliman anu paling gedé.
- Zhalim ka Papada Manusa: Nyaéta nganiaya batur, saperti maok harta, nyiduh, neunggeul, atanapi ngaruksak ngaran batur.
- Zhalim ka Diri Sorangan: Nyaéta midamel dosa sarta maksiat anu matak ngarugikeun jiwa sarta raga sorangan di dunya sarta ahirat.
Conto Paripolah Zhalim dina Kahirupan
[édit | édit sumber]Dina kahirupan sapopoé, zhalim miboga rupa-rupa bentuk anu parantos diwanti-wanti ku syara:
1. Widang Padamelan (Upah Pagawé)
[édit | édit sumber]Zhalim anu paling sering lumangsung nyaéta nunda-nunda hak pagawé. Rasulullah SAW ngadawuh:
أَعْطُوا الأَجِيرَ أَجْرَهُ قَبْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُهُ
"Pikeunkeun upah pagawé saméméh kesangna garing." (HR. Ibnu Majah No. 2443; divalidasi ku Al-Albani)[4]
2. Widang Hutang Piutang
[édit | édit sumber]Nunda-nunda mayar hutang pikeun jalma anu mampuh kaasup kana bentuk kazhaliman. Rasulullah SAW negeskeun:
مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ
"Nunda-nunda (mayar hutang) ku jalma anu mampuh téh mangrupa hiji kazhaliman." (HR. Bukhari No. 2287 & Muslim No. 1564)[5]
3. Widang Kulawarga (Adil ka Barudak)
[édit | édit sumber]Sepuh anu pilih kasih ka barudakna kaasup kana laku zhalim. Dina hiji riwayat, Rasulullah SAW nolak janten saksi kana hibah saurang bapak anu ngan dipaparinkeun ka hiji anak bari anak nu sanésna henteu:
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْدِلُوا بَيْنَ أَوْلَادِكُمْ
"Mangka takwa aranjeun ka Allah, sarta kudu adil aranjeun ka barudak aranjeun." (HR. Bukhari No. 2586 & Muslim No. 1623)[6]
4. Widang Sosial (Nganiaya Kahormatan)
[édit | édit sumber]Ngaruksak ngaran batur atanapi nyandak hak milik batur sanajan saeutik. Rasulullah SAW ngadawuh:
- Sing saha jalma anu zhalim nyandak sawengkon taneuh batur (sanajan ngan sauzat), mangka dina poé kiamat éta taneuh bakal dikalungkeun kana beuheungna ti tujuh lapis bumi (HR. Bukhari No. 2452).
Cara Meper sarta Ngubaran Sipat Zhalim
[édit | édit sumber]- Tobat sarta Ménta Hampura ka Batur: Upami zhalimna patali sareng manusa, tobatna moal sah upami can ménta hampura sarta ngabalikeun hak jalma anu parantos dizhaliman.
- Émut kana Doa Jalma anu Dizhaliman: Rasulullah ngingetkeun yén doa jalma anu dizhaliman téh mujarab sarta moal aya hahalangna ka Allah SWT.
- Ngalatih Sipat Adil: Salawasna nempatkeun sagala perkara dina tempatna sarta mikirkeun balukar tina saban tindakan ka batur.
- Sieun ku Balesan di Ahirat: Sadar yén di ahirat mah moal aya harta anu bisa dianggo nebus dosa, iwal ti amal kahadéan urang anu bakal dibikeun ka jalma anu dizhaliman.
Rujukan
[édit | édit sumber]- ↑ Al-Jurjani, Ali bin Muhammad. Kitab At-Ta'rifat. Beirut: Darul Kitab al-Ilmiyyah. h. 144.
- ↑ Al-Ghazali. Ihya Ulumuddin. Jilid 3. h. 125.
- ↑ Ibnul Qayyim al-Jauziyyah. Al-Wabilus Sayyib. h. 54.
- ↑ Al-Bushiri. Zawaid Ibnu Majah. Jilid 2. h. 4.
- ↑ An-Nawawi. Syarah Shahih Muslim. Jilid 10. h. 227.
- ↑ Al-Asqalani, Ibnu Hajar. Fathul Bari. Jilid 5. h. 211.
| Sipat & Paripolah Awon dina Islam (Al-Qur'an) | |
|---|---|
| Aqidah & Manah | Takabur (Sombong) • Riya (Pamer) • Ujub • Hasud (Dengki) • Nifaq (Munafék) • Su'udzon • Syi'rik • Fasik |
| Muamalah (Sosial) | Ghibah (Ngomongkeun batur) • Namimah (Adu domba) • Fitnah • Zhalim • Khianat • Curang (dina takeran/timbangan) • Riba |
| Dina Ibadah | Lali (tina solat) • Koret (tina zakat/shodaqoh) • I'tiradh (Nentang takdir) • Istihza (Ngahina ayat Allah/Agama) |
| Sipat Pribadi | Bakhil (Koret) • Israf (Hambur) • Tabzir (Mubadir) • Tamah (Serakah) • Ghadhab (Ambekan) • Putus asa tina rahmat Allah |
| Larangan Lisan | Bohong (Kadzib) • Sumpah palsu • Ngahina (Lamz/Hamz) • Panyebutan goreng (Laqab) |
| "Saéstuna Allah henteu mikaresep ka jalma-jalma anu midamel dosa tur khianat." (QS. An-Nisa: 107) | |