Pancasila
Pancasila nya éta lima perkara nu jadi dasar pamaréntah Républik Indonesia[1] Kecap Pancasila asalna tina basa sansekerta India (kasta brahmana)[2]. Tapi numutkeun Muh.Yamin, dina basa sansekerta , miboga dua harti leksikal nya èta panca nu hartina lima jeung syila vokal pondok I nu hartina batu sendi, alas, atawa dadasar[2]. Syiila vokal i panjang anu hartina aturan tingkah polah anu hade jeung penting[2]. Kekecapan èta dina basa Indonesia dihartikeun susila anu miboga hubungan jeung moralitas[2]. Ku sabab kitu, sacara etimologi kecap pancasila anu dimaksud nya èta istilah pancasyila anu vocal I na miboga makna batu anu miboga lima sendi atawa sacara harfiah nya èta dadasar anu miboga lima unsur[2]. Anapon istilah pancasyiila anu make huruf Dewanagri I miboga makna lima aturan tingkah polah anu penting[2]. Kecap pancasila mimitina aya dina pabukon Budha India anu sumberna tina kitab Tri pitaka jeung Vinaya pitaka anu sakabèhna mangrupa ajaran moral pikeun ngahontal surga[2].Ajaran pancasila numutkeun Budha nya èta mangrupa lima aturan atawa five moral principles[2]. Ajèn-inajèn pancasila sacara intrinsik anu sifatna filosofis jeung dina kahirupan masarakat Indonesia pancasila mangrupa falsafah hirup urang Indonesia[2].Ajèn jeung fungsi falsafah pancasila geus aya samèmèh Indonesia merdika[2]. Hal ieu dibuktikeun ku sajarah majapahit 1293[2]. Harita hindu jeung budha hirup babarengan sacara damai dina wengkuan hiji karajaan[2]. Empu prapanca nulis kitab negara kertagama [1365] dina èta kitab kapanggih aya istilah pancasila[2].
Sila-sila Pancasila [édit]
1. Ketuhanan Yang Maha Esa[2].
2. Kemanusiaan yang adil dan beradab[2].
3. Persatuan Indonesia[2].
4. Kerakyatan yang dipimpin oleh Hikmat kebijaksanaan dalam permusyawaratan perwakilan[2].
5. Keadilan sosial bagi seluruh rakyat indonesia[2].
Referensi [édit]
 |
Artikel ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan. |
