Fungsi Singularitas

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi

Fungsi singularitas nyaéta hiji notasi (perlambang) anu digunakeun pikeun ngagambarkeun fungsi-fungsi anu henteu kontinyu. Salah sahiji bentuk sinyal non périodik anu penting dina téori telekomunikasi nyaéta fungsi singularitas.

Fungsi tangga hijian.

Fungsi tangga hijian[édit | sunting sumber]

Fungsi tangga hijian u(t) didéfinisikeun salaku:


 u(t) =
 \begin{cases}
 1 & t > 0 \\
 0 & t < 0
 \end{cases}

Fungsi impuls hijian[édit | sunting sumber]

Fungsi impuls hijian.

Fungsi impuls hijian, anu dipikawanoh ogé salaku fungsi délta Dirac, δ(t) lain mangrupakeun fungsi nu biasa sarta didéfinisikeun ku cara saperti kieu:

\delta(t) = \begin{cases} \infty, & t = 0 \\ 0, & t \ne 0 \end{cases}

atawa:


\int_{-\infty}^{\infty}\phi(t)\delta(t)\mathrm{d}t = \phi(0)

Derivasi fungsi-fungsi singularitas[édit | sunting sumber]

Lamun g(t) mangrupakeun fungsi singularitas, derivasi tina éta fungsi, nyaéta g'(t) didéfinisikeun salaku:


\int_{-\infty}^{\infty} g'(t)\phi(t)\mathrm{d}t = - \int_{-\infty}^{\infty} g(t)\phi'(t)\mathrm{d}t

dimana phi'(t) mangrupakeun derivasi ti phi(t).

Persamaan kasebut di luhur sarua jeung:


\phi(t) = u'(t) = \frac{\mathrm d u(t)}{\mathrm d t}

Tempo ogé[édit | sunting sumber]

  • [Macaulay brackets]

Rujukan[édit | sunting sumber]

  1. Hwei P. Hsu, Ph.D, Theory and Problems of Analogue and Digital Communications, Schaum's Outline, McGraw-Hill, 1993


Nulis.jpg