Fungsi Singularitas
Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Fungsi singularitas nyaéta hiji notasi (perlambang) anu digunakeun pikeun ngagambarkeun fungsi-fungsi anu henteu kontinyu. Salah sahiji bentuk sinyal non périodik anu penting dina téori telekomunikasi nyaéta fungsi singularitas.
Daptar eusi |
[édit] Fungsi tangga hijian
Fungsi tangga hijian u(t) didéfinisikeun salaku:

[édit] Fungsi impuls hijian
Fungsi impuls hijian, anu dipikawanoh ogé salaku fungsi délta Dirac, δ(t) lain mangrupakeun fungsi nu biasa sarta didéfinisikeun ku cara saperti kieu:
atawa:
[édit] Derivasi fungsi-fungsi singularitas
Lamun g(t) mangrupakeun fungsi singularitas, derivasi tina éta fungsi, nyaéta g'(t) didéfinisikeun salaku:
dimana phi'(t) mangrupakeun derivasi ti phi(t).
Persamaan kasebut di luhur sarua jeung:
[édit] Tempo ogé
- [Macaulay brackets]
[édit] Rujukan
- Hwei P. Hsu, Ph.D, Theory and Problems of Analogue and Digital Communications, Schaum's Outline, McGraw-Hill, 1993
| Artikel ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan. |



