Dakuten

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi

Dakuten (濁点), dibacana ten-ten ("dot dot"), nya éta tanda diacritic nu sering dipake dina suku kata kana Basa Jepang keur nembongkeun yén konsonan suku kata kudu diucapkeun . Handakuten (半濁点), dibaca maru ("buleud"), nyata diacritik nu dipake dina kana keur suku kata nu dimimitian ku h keur nembongkeun kudu diganti cara ngucapkeunna ku [p].

Dina tulisan teu resmi, saperti manga, kadangkalai dipake dina vowel keur nembongkeun artikulasi tekanan atawa kuat.

Glyphs[édit | sunting sumber]

Dakuten ampir sarua jeung tanda kutip, sedengkeun handakuten nyaeta lingkaran leutik, sarua jeung tanda satuju, disimpen di sisi luhur beulah katuhu tina karakter kana:


□゛ dakuten (゛)


□゜ handakuten (゜)


The glyphs identik dina skrip hiragana jeung katakana. Karakter kombinasi jarang dipake dina karakter Basa Jepang ukuran pinuh, saperti Unicode jeung sakabeh nu umum dina multi bit encoding Basa Jepang nyadiakeun susunan glyphs keur sakabeh nu mungkin dina kombinasi karakter dakuten jeung handakuten dina rentang hiragana jeung katakana standar. Sanajan kitu, kombinasi karakter diperlukeun dina katakana satengah-lebar, nu teu disiapkeun dina karakter susunan samemehna dina runtuyan bit tunggal.

Kusabab ampir saruana dakuten jeung tanda kutip ("), kutipan dina tulisan Basa Jepang ilahar make tanda kurung (「」) keur gantina.

Parobahan fonetik[édit | sunting sumber]

Tabel dihandap, kasimpulan parobahan fonetik ku sabab ayana dakuten jeung handakuten. Sacara literatur, suku kata nu make dakuten nyaeta "sora kotor" (濁音 dakuon), sedengkeun nu teu make nyaeta "sora jelas" (清音 seion), tapi handakuten (sacara literatur. "tanda satengah-kotor") teu nuturkeun pola ieu.

taya tanda dakuten handakuten
ka ga
sa za
ta da
ha ba pa

Handakuten dina ka, ki, ku, ke, ko teu dipake dina tulisan Basa Jepang normal, tapi dipake ku ahli basa jeung dina kamus jeung nembongkeun sora ng dina singing (IPA: [ŋ]), numana allophone /g/ dina sababaraha dialek Jepang. Ieu disebut bidakuon (鼻濁音), "sora nasal kotor". (Tempo: fonologi Basa Jepang.)

Tempo hiragana keur tabel nu lengkep.

Tanda ulang kana[édit | sunting sumber]

Dakuten ditambahkeun oge dina tanda ulang hiragana and katakana, nembongkeun yen kana samemehna diulang ku sora sarua:

none dakuten
hiragana
katakana

Duanana tanda nu jarang dipake, tapi kadangkala kapanggih dina ngaran jalma saperti Misuzu (みすゞ). Dina kasus ngucapkeunna sarua jeung tulisan kana pinuh. Aya deui tanda panjang disebutna ku no jiten, nu mana ngan dipake dina tulisan nangtung keung ngulang kana tur ieu oge kaasup kana dakuten.

Sora V[édit | sunting sumber]

Ngan dina katakana, oge ditambahkeun kana karakter ウ u jeung karakter vowel leutik keur nyieun sora /v/, saperti dina ヴァ va. Sabenerna "V" euweuh dina Basa Jepang, ieu ngan dipake keur sababaraha kecap injeuman modern tur masih keneh acan ilahar dipake, contona Venus nu tipikal tranliterasina ditulis ビーナス biinasu keur gaganti ヴィーナス viinasu. Kalolobaan urang Jepang ngucapkeunna sarua, make sora /b/, bisa atawa henteu keur ngartikeun ku gambaran kecap nu sarua.

Metoda nu leuwih jarang dipake nyaeta nambahkeun dakuten kana runtuyan-w, migunakeun deui karakter /wi/ (ヰ) jeung /we/ (ヱ). /vu/ nu digambarkeun ku make /u/, saperti di luhur; /wo/ jadi /vo/. Susunan karakter nu aya ieu sarua jeung (/va/ ヷ /vi/ ヸ /vu/ ヴ /ve/ ヹ /vo/ ヺ), sanajan loba IME nu teu ngabogaan keur makena.

Alat Mnemonic[édit | sunting sumber]

Kacida gampang keur urang asing keur nginget-nginget parobahan fonetik make alat mnemonic dimimitian ku sora asli sarta ditungtungan ku robahnsa sora. Contona:

  • Keg
  • Soyuz
  • Timid
  • Hub
  • Hop (bantuan husus boh "o" atawa buleudan handakuten )