Bukhari

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Jump to navigation Jump to search

Abu Abdullah Muhammad bin Ismail bin Ibrahim bin al-Mughirah bin Bardizbah al-Ju'fi al-Bukhari atawa anu leuwih dikenal Imam Bukhari (Lahir 196 H/810 M - Maot 256 H/870 M) nyaéta salah sahiji ulama hadits anu paling dikénal di antara ulama hadits ti kapungkur dugi kaayeuna sasarengan jeung Imam Muslim, Abu Dawud, Tirmidzi, An-Nasai, Ibnu Majah bahkan dina kitab-kitab fikih sareng hadits, hadits-hadits mantenna ngagaduhan darajat anu leuwih luhur. Sapalih ulama nyebat mantenna Amirul Mukminin fil Hadits (Pamimpin kaum mukmin dina ilmu hadits).[1] Dina perkara ieu, hampir sadayana ulama nyanak ti mantenna.

Karyana[édit | édit sumber]

  • Shahih Bukhari
  • Al-Adab al-Mufrad

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. Shahih Bukhari, Hal. 47, Cet. Ar-Risalah


Nulis.jpg