Fenomenologi

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Jump to navigation Jump to search

Fénoménologi (Yunani,''phénoména'' hiji hal anu datang + logos, kécap-kécap, élmu pangaweruh).[1] Sacara umum fénoménologi bisa di sébut ogé élmu pangaweruh ngeunaan gejala-gejala ,dipaténtangkeun jeung nouménon (thing-in-itself) kantianisme.Shipley (1963:231) fénoménologi mimiti di pakéku Johann Heinrich Lambert dina buku anu jejerna Neue Organon (1764). Jeung ciri anu sarua fénoménologi ogé dipake ku Immanuek Kent ,George Wilhelm Friedrich Hegel, Martin Heidegger, Masurice Marleau-Ponty, jeung Hans-Georg Gadamer. Sanajan kitu,anu dianggap mimiti ngedalkeun fénoménologi téh nya éta filsuf Jérman Edmund Husserl (1859-1938).

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. Kutha Ratna, Nyoman (2018). Ensiklopedia (2000 Istilah, Biografi, Karya Metode Teori Sastra ). Yogyakarta: Pustaka Pelajar. ISBN 9786022297437.