Klasisme

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Jump to navigation Jump to search

Klasisisme (classicus, Latin), ageung, agung, uvinersal.[1] Nurutkeun shipley (1962: 59-61) sateuacan eta dipikaharti yén anggapan klasik tina dunya Kulon pisan lega ngawengku hiji bentang ti Homer (abad ka-9 SM) nepi ka abad ka-18, saméméh Umur Romanesque.[1] Dina literatur aliran klasik ieu diwatesan salaku kacenderungan ka ngahargaan karya-karya Yunani jeung Romawi kuno nu dilakukeun dina pertengahan khususna Renaissance, tur ku sorangan ngalibatkeun loba panulis saperti: Niccolo Machiavwelli, Moliere (Jéan-Baptiste Poquelin), Jéan Racine, Giovannni Boccaccio, Prancésko Petrarca, dan Miguel de Cervantes Saavreda, pelukis sapertos Raphael Sanzio dan Leonardo da Vinci, musikus kawas Franz Joseph Haydn jeung Wolfgang Amaddeus Mozart.[1]

Rujukan[1][édit | édit sumber]

  1. a b c d Kutta Ratna, Nyoman (2018). Ensiklopedia 2000 istilah Biografi Karya Metode dan Teori Sastra. Yogyakarta: Pustaka Pelajar. p. 380. ISBN 9786022297437.