Skor standar

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Luncat ka: pituduh, sungsi

Dina statistik, skor standar (z) nyaeta kuantitas tak-berdimensi nu asalna tina subtraksi sample mean tina individu skor (atah) sarta dibagi ku bedana simpangan baku:

 z = {X - \bar{X} \over s}

Nilai z ngagambarkeun lobana simpangan baku antara skor atah jeung mean; nilai z negatip lamun skor atah sahandapeun mean, positip lamun saluhureunna.

Sebutan sejen keur skor standar nyaeta skor-z. Proses konversina kadangkala disebut standarisasi.

Konversi ka skor standar bisa dijieun ku ngabandingkeun jeung ngombinasikeun ukuran skala.

Contona, nilai ujian dua siswa tina kelas nu beda bisa dibandingkeun ku konversi unggal skor siswa dumasar kana skor mean jeung simpangan baku manehna di kelasna. Siswa nu mibanda skor standar pangluhurna nunjukeun hal nu hade, tinimbang lamun skor kotorna handap. [1]

Lamun data dikombinasikeun atawa di-skala, elimanisasi standarisasi kajadian dina pemberat ku sabab bedana mean jeung simpangan baku. Ieu hal penting dina linear regression waktu data ngarupakeun sampel mean tinimbang observasi pribadi.

Skor standar ngarupakeun loba dipake keur data nu kasebar normal, sanajan teu bisa disebutkeun yen urang teu merlukeun sarat dina ngagunakeun informasi ngeunaan data skewed. Standar skor oge diperlukeun dina skor percentile rank sebaran normal.

Standarisasi dina matematik statistik[édit | sunting sumber]

Dina statistik matematis, variabel acak X ngarupakeun standarisasi dipake dina (populasi) mean jeung simpangan baku teoritis:

Z = {X - \mu \over \sigma}

numana μ = E(X) ngarupakeun mean sarta σ² = Var(X) varian ti probability distribution X.

Lamun variabel acak dina ieu kaayaan ngarupakeun sample mean:

\bar{X}=\sum_{i=1}^n X_i

mangka versi standarisasi nyaeta

Z={\bar{X}-\mu\over\sigma/\sqrt{n}}

Tempo oge[édit | sunting sumber]