Utsman bin Affan

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi

Utsman bin Affan nya éta salah sahiji sahabat Nabi Muhammad anu paling éraan.[1] Anjeunna kaasup kana salah sahiji Khalifah (Khulafaur Rosyidin) katilu anu maréntah sabada Umar bin al-Khattab maot.[1] Utsman bin Affan maréntah ti taun 644 M (umur 69–70 taun) dugi ka 656 M (salila 11–12 tahun).[1] Salian éraan, Utsman bin Affan mangrupakeun ahli dina widang ekonomi, ogé saudagar anu beunghar tur dermawan.[1]

Loba bantuan ekonomi anu dibikeun ku Utsman ka umat Islam dina awal dakwah Islam.[2] Anjeunna meunang julukan Dzunnurain ynu hartina anu miboga dua cahaya.[2] Julukan ieu dibikeun ka Utsman kusabab Utsman parantos nganikahan putri kadua jeung katilu ti Rasullah Saw nya éta Ruqayah jeung Ummu Kaltsum.[2] Anjeunna ogé miboga jasa dina hal ngabukukeun Al Qur'an.[2]

Kalahiran jeung Nasab[édit | sunting sumber]

Utsman bin Affan miboga ngaran lengkep Utsman bin Affan Al-Amawi Al-Quarisyi, anu asalna ti Bani Umayyah.[1] Gumelar dina ahir taun 574 Masehi.[1] Indung nya éta Arwa binti Kuriz bin Rabiah.[1] Anjeunna lebet Islam kusabab diajakan ku Abu Bakar, nya éta sabada Islamna Ali bin Abi Thalib jeung Zaid bin Haristah.[1] Anjeunna nya éta salah sahiji sahabat utama Nabi Muhammad SAW, sarta kaasup kana golongan As-Sabiqun al-Awwalin, nya éta jelma-jelma anu mimiti asup Islam tur iman.[1]

Rujukan[édit | sunting sumber]

  1. a b c d e f g h i Sumber 1
  2. a b c d (2004) The Middle East: a history, sixth, New York: McGraw Hill.


Nulis.jpg