Lompat ke isi

Adrénalin

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
(R)-(–)-L-Epinéfrin atawa (R)-(–)-L-adrénalin
Ngaran sistimatik (IUPAC)
(R)-4-(1-hidroksi-
2-(métilamino)étil)bénzéna-1,2-diol
Identifiers
Nomer CAS 51-43-4
Sandi ATC A01AD01 B02BC09 C01CA24 R01AA14 R03AA01 S01EA01
PubChem 838
DrugBank APRD00450
ChemSpider 5611
Data kimia
RumusC9H13NO3 
Mass. mol.183.204 g/mol
Data farmakokinetik
BioavailabilitasNil (oral)
Metabolismeadrenergic synapse (MAO jeung COMT)
Waktu paruh2 menit
EksresiUrin
Therapeutic considerations
Kat. kehamilan

A(AU) C(US)

Legal status

Prescription Only (S4)(AU) POM(UK) ?(US)

Jalur IV, IM, éndotrahéa, IC

Epinéfrin (ogé katelah adrénalin; baca Terminologi) nyaéta hormon jeung neurotransmiter[1] nu boga pancén dina réspon "lawan atawa ngejat" dina sistem saraf simpatétik[2], hiji sanyawa katékolamina, monoamina simpatomimetik nu dihasilkeun ku kelenjar adrénal tina asam amino fénilalanin jeung tirosin.

Istilah épinéfrin diturunkeun tina akar basa Yunani epi- jeung nephros, nu hartina dina ginjal, nujul ka perenah anatomis kelenjarna. Akar basa Latén ad- jeung renes ngandung harti nu sarupa, ku kituna aya istilah adrénalin.

Kimiawan Jepang Jokichi Takamine jeung asisténna Keizo Uenaka sacara mandiri ngudar épinéfrin taun 1900[3][4]. Taun 1901 Takamine bisa ngisolasi jeung ngamurnikeun ieu hormon tina kelenjar adrénal domba jeung sapi[5]. Epinéfrin munggaran disintésis ku Friedrich Stolz jeung Henry Drysdale Dakin, séwang-séwangan taun 1904[4].

Baca ogé

[édit | édit sumber]

Rujukan

[édit | édit sumber]

Catetan

[édit | édit sumber]
  1. Berecek, K. H. and Brody, M. J. (1982). "Evidence for a neurotransmitter role for epinephrine derived from the adrenal medulla". Heart and Circulatory Physiology. 242 (4): H593 – H601. Pemeliharaan CS1: Banyak nama: authors list (link)
  2. Cannon, W. B. (1929). Am. J. Physiol. 89: 84–107.
  3. Yamashima T (2003). "Jokichi Takamine (1854–1922), the samurai chemist, and his work on adrenalin". J Med Biogr. 11 (2): 95–102. PMID 12717538.
  4. 1 2 Bennett M (1999). "One hundred years of adrenaline: the discovery of autoreceptors". Clin Auton Res. 9 (3): 145–59. doi:10.1007/BF02281628. PMID 10454061.
  5. Takamine J (1901). The isolation of the active principle of the suprarenal gland. Great Britain: Cambridge University Press. hlm. xxix–xxx.

Rujukan umum

[édit | édit sumber]