Estimator

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Luncat ka: pituduh, sungsi

Dina statistik, estimator nyaéta fungsi data "diketahui" numana digunakeun keur nga-"estimasi" parameter anu teu "diketahui". Lobana estimators nu béda ngamungkinkuen keur unggal paramater anu "diberikan". Sabaraha kriteria digunakeun keur milih antar estimator. Geus ilahar lamun hiji kriteria teu jelas keur nangtukeun hiji estimator ka estimator séjénna.

Aya dua tipe estimator nyaéta: point estimators, jeung interval estimators.

Point estimators[édit | édit sumber]

Point estimator θ tina paraméter θ:

  1. Bias ti θ diartikeun B(θ) = E[θ] − θ
  2. θ nyaéta unbiased estimator ti θ "jika dan hanya jika" B(θ) = 0 keur sakabéh θ
  3. Mean square error ti θ diartikeun MSE(θ) = E[(θ − θ)2]
  4. MSE(θ) = V(θ) + (B(θ))2
  5. Simpangan baku θ ogé disebut standard error ti θ.

numana V(X) nyaéta varian ti X jeung E nyaéta operator nilai ekspektasi.

Kadangkala pamilihan unbiased estimator ngagunakeun variance panghandapna. Kadangkala ogé leuwih dipilih tanpa wates ka unbiased estimators; tingali Bias (statistics). Ngeunaan "best unbiased estimators", tempo ogé Gauss-Markov theorem, téoréma Lehmann-Scheffé, Rao-Blackwell theorem.

Tempo ogé Maximum likelihood.