Basa Tionghoa

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Bahasa Tionghoa (汉语/漢語, 华语/華語, jeung 中文; Pinyin: Hànyǔ, Huáyǔ, jeung Zhōngwén) nyaéta bagian tina rumpun basa Sino-Tibet. Sanaos kalolobaan Cina nganggap sababaraha varian Cina anu diucapkeun salaku hiji basa, variasi dina basa lisan dicanding ku variasi sapertos contona Romawi. basa tinulis ogé parantos ngarobih wangun ti waktos, sanaos langkung laun tibatan wujud anu diucapkeun, sahingga tiasa ngaleuwihan variasi dina bentuk lisan.

Kira-kira 1/5 ti populasi sadunya nganggo hiji bentuk Cina salaku spiker pituin, janten upami dianggap hiji basa, Cina mangrupikeun basa anu ngagaduhan jumlah panyambung basa panglegana di dunya. Basa Tionghoa (diucapkeun dina wangun standar, Mandarin) nyaéta basa resmi Cina jeung Taiwan, salah sahiji opat basa resmi Singapura, sareng salah sahiji genep basa resmi UN.

Tumbu luar[édit | édit sumber]