Gaya basa (Sunda)

Gaya basa nyaéta rakitan basa (kalimah) anu dipaké sangkan bisa nimbulkeun pangaruh (éfék) anu leleb karaosna ka nu ngaos atawa nu ngupingkeun, ku jalan ngabandingkeun hiji barang jeung barang sanésna. Gaya basa, ceuk istilah séjén, mangrupa plastis-stilistik, nyaéta lamun dipaké nyarita atawa dilarapkeun dina kalimah, éstu matak jadi mamanis basa, écés témbrés beunang rasa basana.^[1]

Fungsi Gaya Basa

Fungsi utama gaya basa dina sastra jeung paguneman Sunda nyaéta:^[2]

Éstétika: Ngageulisan basa sangkan teu garing atawa monoton.
Émphasizing (Panandes): Nekenkeun hiji maksud sangkan leuwih katarima ku nu maca.
Éksprésif: Ngébréhkeun parasaan anu hésé ditepikeun ku basa biasa.
Simbolis: Nepikeun maksud sacara nyamuni (siloka).

Papasingan Gaya Basa

Gaya basa dina sastra Sunda bisa dipasing-pasing jadi sababaraha golongan utama, di antarana:^[1]

Gaya Basa Mijalma (Personifikasi): Mapandékeun barang paéh boga sipat kawas manusa.
Gaya Basa Rarahulan (Hiperbol): Nepikeun hal sacara kaleuleuwihi.
Gaya Basa Rautan (Eufimisme): Ngagentos kecap kasar ku nu leuwih lemes.
Gaya Basa Ngasor (Litotés): Ngarendahkeun diri sanajan kanyataanana sabalikna.
Gaya Basa Mindoan (Repetisi): Pangbalikan kecap pikeun wirahma.
Gaya Basa Silib-sindir (Alégori): Nepikeun maksud ku kiasan atawa siloka.

Réferénsi

1 2 Sudaryat, Yayat. (2005). Pamekar Basa: Tatabasa Sunda. Bandung: Geger Sunten. kaca 82.
↑ Satjadibrata, R. (2005). Kamus Basa Sunda. Bandung: Kiblat Buku Utama. kaca 150.

Artikel ngeunaan basa ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan.

[Sudaryat-1] 1 2 Sudaryat, Yayat. (2005). Pamekar Basa: Tatabasa Sunda. Bandung: Geger Sunten. kaca 82.

[Satjadibrata-2] Satjadibrata, R. (2005). Kamus Basa Sunda. Bandung: Kiblat Buku Utama. kaca 150.

[1]

[2]