Pedang

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Pedang panjang Swiss ti abad ka-15 jeung abad ka-16

Pedang nyaéta sajinis pakarang seukeut tur panjang. Pedang bisa mibanda dua sisi seukeut atawa ngan ukur hiji.

Panneau travaux.png Artikel ieu keur dikeureuyeuh, ditarjamahkeun tina basa Indonesia.
Bantosanna diantos kanggo narjamahkeun.

Pedang biasana dijieun tina logam heuras saperti beusi atawa waja. Masing kitu aya ogé pedang anu dijieun tina emas anu dipaké minangka hihias hungkul. Pikeun latihan mah biasana sok maké pedang kayu, masing maké pedang tina kayu ogé teu weléh wé bahaya. Pakarang anu sarua jeung pedang nyaéta tumbak anu sok dipaké oleh séké sélér Indian anu réréhan Amerika tengah jeung kidul pas masih jaman kolonisasi Éropah.

Sajarah Pedang[édit | édit sumber]

Jaman Parunggu[édit | édit sumber]

Manusa geus nyieun jeung ngagunakeun pakarang pepedangan ti mimiti jaman parunggu. Pedang anu saméméhna mah tina belati, kira-kira 2 milenium saméméh maséhi. Pedang ukuranna leuwih ti 1,5 méter jeung henteu ilahar pisan ogé tara dipaké di wanci-wanci jaman parunggu harita. ku sabab panjangna téh ngurangan kana kaampuhan tina parunggu éta. Teu siga logam anu leuwih kuat siga waja, ngajadikeun pedang panjang bisa dipaké dina patempuran.

Bagién gagang pedang pas mimitina mah dimaksudkeun pikeun cecekel anu kuat, jeung ngahindarkeun kamungkinan leungeun téh mélésat nalika keur totojos ka arah musuh. Pedang zaman parunggu nu mimiti bijil rupana saperti daun di sabudeureun laut tengah jeung laut hideung, ogé di Mésoppotamia. Pedang ti jaman parunggu nordic kira-kira 1400 SM nembongkeun cicirén pola spiral. Produksi pedang di china ti mimiti jaman Dinasti Shang.

Zaman Besi[édit | édit sumber]

Pedang beusi ngalaman roronjatan pamakéanna dina abad ka-13 SM. Bangsa Hittie, Mycéania, Yunani, jeung Proto-Celtic Halstatt mibanda kabudayaan anu aya patalina jeung pamakéan mimiti pedang beusi. Beusi mibanda kaonjoyan dina produksi sacara loba jeung ketersediaan bajan baku yang banyak. Pedang besi pada masa awal tidak bisa dibandingkan dengan pedang baja masa sekarang; lebih lunak dan rapuh, ini bahkan lebih jelek daripada pedang perunggu yang bgus kualitasnya, tetapi dengan produksi yang lebih mudah, ketersediaan bahan baku membuat seluruh pasukan dapat menggunakan senjata logam, walaupun pasukan mesir pada zaman perunggu sudah melengkapi pasukkannya dengan senjata perunggu.

Kemudian para penempa mempelajari bahwa menambahkan sejumlah karbon ( dimasukkan pada saat peleburan dalam bentuk bebatuan ) kedalam besi, mereka dapat membuat logam yang lebih baik ( sekarang dikenal dengan sebutan "besi baja" ). Beberapa métodeu yang berbéda dalam pembuatan pedang telah ada dalam masa lalu, termasuk, yang paling terkenal, pembentukan pola. Selanjutnya,métodeuyang berbéda berkembang di seluruh dunia.

Ketika memasuki zaman klasik antik dan bangsa Parthia dan Sassanid di Iran, pedang besi sudah menjadi umum. Xiphos dari yunani dan Gladius dari Romawi adalah contoh séjénis, memiliki panjang 60–70 cm. Kekaisaran Roma akhir memprkenalkan Spatha yang lebih panjang ( istilah untuk pemakainya, spatharius, menjadi pangkat kerajaan di Konstantinopel ), dan mulai saat itu, istilah "pedang panjang" dialamatkan pada pedang yang termasuk panjang dalam périodeu ini.

Pedang baja China muncul pada masa abad ke 3 SM Dinasti Qin. Dao dari china ( piyin dāo )adalah pedang bermata satu, terkadang diterjemahkan sebagai sabre atau broadsword, dan Jian ( piyin jiān ) bermata dua.


Bagian-Bagian Pedang[édit | édit sumber]

Bilah[édit | édit sumber]

Bilah pedang adalah bagian penting pedang yang dapat digunakan untuk menyerang. Jenis serangan yang bisa dilakukan dengan bilah itu sendiri, menghantamkannya, menusuk, dan menebas. Oleh karena masing-masing jenis serangan tersebut mensyaratkan bentuk yang berbéda untuk hasil optimal maka bentuk bilah pedang bergantung pada gaya penggunaannya.

Pérah[édit | édit sumber]

Pérah pedang nyaéta bagéan pikeun nyekel pedang. Dina sababaraha rupa pedang pérahna mibanda panahan di luhur jeung di bagéan handapna, panahan bagéan luhur biasana pikeun nahan leungeun sawaktu ngalakukeun serangan.

Jenis-Jenis Pedang[édit | édit sumber]

Pedang Bermata Ganda[édit | édit sumber]

Péadang bermata ganda banyak digunakan di Tiongkok, Mediterania, dan Skandinavia. Pedang jenis ini memiliki kemampuan sama baiknya untuk menebas dan menusuk. Berikut daftar nama-nama pedang bermata ganda:

Pedang Bermata Tunggal[édit | édit sumber]

Pedang bermata tunggal biasanya adalah pedang yang dimaksimalkan untuk fungsi tebasan. Oleh karenanya Xenophon (Prajurit dan sejarawan Yunani kuno) menyarankan kavaleri untuk menggunakan péadang jenis ini (Makhaira) dibandingkan Xiphos.

Pedang bermata tunggal biasanya mempunyai lengkungan, biasanya ke belakang(sisi tajam berada di luar lengkungan), walau ada yang lurus atau memiliki lengkungan ke depan(sisi tajam berada di dalam lengkungan). Kegunaan lengkungan adalah untuk memperlebar lukaan akibat tebasan. Berikut nama-nama pedang bermata tunggal: