Lompat ke isi

Solat

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Jalma-jalma nu keur Solat

Solat (atawa mindeng ditulis solat, sholat) ngarujuk kana salah sahiji ritual ibadah pangagem ageman Islam.[1] Sacara basa, solat asalna tina basa Arab ( ٱلصَّلَاة‎ ash-sholāh) (anu mibanda harti: du'a.[1] Sedengkeun nurutkeun istilah solat boga harti sauntuyan kagiatan ibadah husus atawa nu tangtu anu dimimitian ku takbiratul ihram sarta dipungkas ku salam. Prakték solat kudu luyu jeung sagala pituduh tata cara Rosululloh ﷺ minangka figur pangejawantah paréntah Alloh SWT. Rasulullah SAW bersabda, Geura sarola maranéh sakumaha maranéh nempo kuring mraktékeunana. (Hadits Riwayat Bukhori Muslim).[1]

Umat muslim diperintahkan pikeun ngadegkeun salat karena menurut Surah Al-'Ankabut dapat mencegah perbuatan keji dan mungkar.

"...dirikanlah salat, sesungguhnya salat itu mencegah dari (perbuatan-perbuatan) keji dan mungkar, dan sesungguhnya mengingat Allah (salat) adalah lebih besar (keutamaannya dari ibadat-ibadat yang lain)." — 

Etimologi

[édit | édit sumber]

Solat asalna tina basa Arab anu hartina ibadah. Samentawis éta, numutkeun istilahna, solat hartina mangrupikeun rangkay kagiatan ibadah khusus atanapi khusus anu dimimitian ku takbiratul ihrom sareng dipungkas ku salam.[2]

Hukum solat

[édit | édit sumber]

Dina loba hadits, Nabi Muhammad parantos masihan peringatan anu keras ka jalma anu sok ninggalkeun solat fardhu, aranjeunna bakal dihukum salaku kafir jeung jalma-jalma anu ninggalkeun solat, maka dina poé Kiyamat bakal disaluyuan jeung jalma, siga Qorun, Fir'aun, Haman jeung Ubay Bin Kholaf. Hukum ngalaksanakeun solat fardu (lima waktu) nyaéta Wajib 'Ain pikeun unggal Muslim anu geus balég sarta boga akal.

  • Dalil Al-Qur'an: "Saenyana solat téh kawajiban anu geus ditangtukeun waktuna pikeun jalma-jalma anu ariman" (QS. An-Nisa: 103).[3]
  • Dalil Hadis: Hadis riwayat Bukhari jeung Muslim nyebutkeun yén Islam diwangun ku lima perkara, salah sahijina nyaéta ngadegkeun solat.[4]

Hukum sholat tiasa dikategorikeun sapertos kieu:

  • Fardu, solat Fardhu nyaéta solat anu wajib pikeun ngalaksanakeunana. Solat fardhu dibagi deui jadi dua, nyaéta:
    • Fardu ain mangrupikeun kawajiban anu wajib mukalaf langsung hubungan sareng dirina sareng henteu kedah ditingal atanapi dilakukeun ku anu sanés, siga solat lima waktos, jeung solat Juma'ah (fardhu 'ain pikeun lalaki).

Solat lima waktu anu wajib pikeun tiap jalma, nyaéta Subuh, Lohor, Asar, Magrib, jeung Isya.

    • Fardu kifayah mangrupikeun kawajiban anu wajib pikeun mukalaf henteu langsung patali sareng anjeunna. Kawajiban ieu janten sunnah saatos sababaraha jalma ngalakukeun éta. Nanging, upami teu aya anu ngalakukeun maka urang wajib ngalakukeunana sareng janten dosa upami henteu dilakukeun, sapertos solat pamakaman.
  • Solat sunnah (solat nafilah) nyaéta solat anu dianjurkeun atanapi dibaca tapi henteu wajib. Solat nafilah dibagi dua, nyaéta:
    • Nafil muakkad mangrupikeun do'a sunnah anu disarankeun kalayan nekenkeun anu kuat (hampir dugi ka wajib), siga solat dua hari raya, solat sunnah witir, jeung solat sunnah THAWAF.
    • Nafil ghoiru muakkad mangrupikeun solat sunnah anu disarankeun tanpa tinekanan anu kuat, siga solat sunnah Rowatib jeung solat sunnah nu sipatna insidentil (gumantung kana waktos sareng kaayaan, siga solat kusuf/khusuf ngan ukur dilakukeun nalika samagaha).

Sarat-sarat solat

[édit | édit sumber]

Sarat-sarat solat nyaéta hal-hal nu kudu dilaksanakeun saacan solat diadegkeun.

  1. Ngageman Islam
  2. Balégh
  3. Séhat akalna
  4. Suci ti hadas jeung najis
  5. Nyinghareup kw kiblat
  6. Apal waktosna solat
  7. Ngarti sarat, rukun, jeung sunnah solat

Rukun Solat

[édit | édit sumber]

Rukun solat aya 13 perkara (dumasar kana mazhab Syafi'i), nyaéta:[5]

  1. Niat.
  2. Takbiratul ihram.
  3. Nangtung pikeun anu sanggup.
  4. Maca surat Al-Fatihah.
  5. Ruku kalayan thuma'ninah.
  6. I'tidal kalayan thuma'ninah.
  7. Sujud dua kali kalayan thuma'ninah.
  8. Diuk antara dua sujud kalayan thuma'ninah.
  9. Diuk tahiyat ahir.
  10. Maca tahiyat ahir.
  11. Maca solawat ka Nabi Muhammad SAW dina tahiyat ahir.
  12. Salam anu munggaran.
  13. Tartib (migawé sacara berurutan).

Sunah-sunah dina Solat

[édit | édit sumber]

Dina migawé solat, aya perkara-perkara sunah anu dianjurkeun sangkan pahala solat sampurna. Sunah dina solat dibagi jadi dua:[6]

  1. Sunah Ab'ad: Sunah anu upami ditinggalkeun (boh ngahaja boh hilap), disunahkeun diganti ku sujud sahwi. Contona: maca tahiyat awal, diuk tahiyat awal, jeung maca doa qunut dina solat Subuh.
  2. Sunah Hai'at: Sunah anu upami ditinggalkeun henteu kudu diganti ku sujud sahwi. Contona: ngangkat leungeun nalika takbir, maca doa iftitah, maca surat sanggeus Al-Fatihah, maca tasbih nalika ruku jeung sujud, sarta salam anu kadua.

Perkara anu Kalebet Sunah Hai'at

[édit | édit sumber]

Aya sababaraha perkara anu kalebet kana sunah hai'at dina solat, di antarana:[7][8]

  1. Ngangkat leungeun: Nalika takbiratul ihram, nalika badé ruku, nalika hudang tina ruku (i'tidal), sarta nalika hudang tina tahiyat awal.
  2. Sedekap: Nyimpen leungeun katuhu di luhur leungeun kénca nalika nangtung, perenahna di handapeun dada atawa di luhureun bujal.
  3. Maca Doa Iftitah: Dibaca saparantos takbiratul ihram sateuacan maca surat Al-Fatihah.
  4. Maca Ta'awudz: Dibaca sateuacan ngamimitian maca surat Al-Fatihah.
  5. Maca "Amin": Dibaca saparantos réngsé maca surat Al-Fatihah.
  6. Maca surat atawa ayat Al-Qur'an: Dipigawé dina dua rokaat munggaran saparantos maca Al-Fatihah.
  7. Maca takbir intiqal: Nyéta maca "Allahu Akbar" nalika ganti gerakan (i'tidal iwalna, sabab macana "Sami'allahu liman hamidah").
  8. Maca tasbih nalika ruku jeung sujud: Maca "Subhana Rabbiyal 'Adzimi wa bihamdih" nalika ruku sarta "Subhana Rabbiyal 'A'la wa bihamdih" nalika sujud.
  9. Maca doa nalika i'tidal jeung diuk antara dua sujud.
  10. Maca salam anu kadua.
  11. Ngalieuk ka katuhu sarta ka kénca nalika salam.
  12. Iftirasy: Cara diuk dina sadaya diuk solat (iwal diuk tahiyat ahir), nyaéta diuk di luhureun dampal suku kénca.
  13. Tawarruk: Cara diuk nalika tahiyat ahir, nyaéta nyodorkeun suku kénca ka handapeun suku katuhu sarta diuk langsung dina lante/taneuh.

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. 1 2 3 Zainul Arifin Al-Ma'ruf. Panduan Sholat Untuk Perempuan. Jakarta: Penerbit Erlangga. Kaca 83.
  2. K.H. Ahmad Rifai. Fikih Ibadah. Bandung: CV Penerbit Diponegoro. Kaca 15.
  3. Kementerian Agama RI. Al-Qur'an dan Terjemahnya. QS. An-Nisa: 103.
  4. Shahih Bukhari, Kitab al-Iman, No. 8; Shahih Muslim, Kitab al-Iman, No. 16.
  5. Zainul Arifin Al-Ma'ruf. Panduan Sholat Untuk Perempuan. Kaca 85.
  6. K.H. Ahmad Rifai. Fikih Ibadah. Kaca 45-50.
  7. K.H. Ahmad Rifai. Fikih Ibadah. Bandung: CV Penerbit Diponegoro. Kaca 48.
  8. Syeikh Salim bin Sumair Al-Hadhrami. Safinatun Najah. Bab Sunah-sunah Sholat.