Utsman bin 'Affan

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
(dialihkeun ti Utsman bin Affan)
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Utsman bin Affan nyaéta salah sahiji sahabat Nabi Muhammad anu paling éraan.[1] Anjeunna kaasup kana salah sahiji Khalifah (Khulafaur Rosyidin) katilu anu maréntah sabada Umar bin al-Khattab maot.[1] Utsman bin Affan maréntah ti taun 644 M (umur 69–70 taun) dugi ka 656 M (salila 11–12 tahun).[1] Salian éraan, Utsman bin Affan mangrupa ahli dina widang ekonomi, ogé saudagar anu beunghar tur dermawan.[1]

Loba bantuan ekonomi anu dibikeun ku Utsman ka umat Islam dina awal dakwah Islam.[2] Anjeunna meunang julukan Dzunnurain ynu hartina anu miboga dua cahaya.[2] Julukan ieu dibikeun ka Utsman ku sabab Utsman parantos nganikahan putri kadua jeung katilu ti Rasullah Saw nyaéta Ruqayah jeung Ummu Kaltsum.[2] Anjeunna ogé miboga jasa dina hal ngabukukeun Al Qur'an.[2]

Kalahiran jeung Nasab[édit | édit sumber]

Utsman bin Affan miboga ngaran lengkep Utsman bin Affan Al-Amawi Al-Quarisyi, anu asalna ti Bani Umayyah.[1] Gumelar dina ahir taun 574 Masehi.[1] Indung nyaéta Arwa binti Kuriz bin Rabiah.[1] Anjeunna lebet Islam ku sabab diajakan ku Abu Bakar, nyaéta sabada Islamna Ali bin Abi Tolib jeung Zaid bin Haristah.[1] Anjeunna nyaéta salah sahiji sahabat utama Nabi Muhammad SAW, sarta kaasup kana golongan As-Sabiqun al-Awwalin, nyaéta jelma-jelma anu mimiti asup Islam tur iman.[1]

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. a b c d e f g h i Sumber 1
  2. a b c d Ochsenweld, William; Fisher, Sydney Nettleton (2004). The Middle East: a history (sixth ed.). New York: McGraw Hill. ISBN 0072442336. 



Nulis.jpg