Cacar

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas basa Sunda
Luncat ka: pituduh, sungsi
Windpocken.jpg

Cacar mangrupa panyakit kulit anu disababkeun ku virus.[1] Panyakit ieu ditandaan ku ayana gelembung nu eusina cairan dina kulit sarta selaput lendir.[1] Umumna, cacar bisa dibédakeun jadi dua jenis nyaéta cacar biasa (variola atawa smallpox) sarta cacar cai (varicella atawa chickenpox).[1] Cacar mangrupa panyakit nu népa.[1] Sajaba ditandaan kalayan timbulna gelembung, cacar ogé dibarengan ku muriang.[1] Dina mangsa saméméhna, cacar biasa (variola) mangrupa salah sahiji panyabab dina pati utamana di sakumna dunya.[1] Dina taun 1967, World Health Organization (WHO) ngayakeun program vaksinasi cacar cai massal ku kituna angka nu ngalaman cacar turun sacara drastis.[1] Bédana antara cacar biasa sarta cacar cai nyaéta gelembung cacar cai ngabogaan ukuran anu leuwih leutik batan cacar biasa.[1] Sajaba ti éta, gelembung cacar cai teu kaluar sacara barengan di sawatara bagian awak.[1]

Cacar Cai[édit | sunting sumber]

Cacar cai mangrupa jenis cacar anu disababkeun ku virus Varicella zoster. Panyakit ieu ngabalukarkeun ruam (totol beureum) sarta gelembung ngeusi cairan di kulit.[1] Cacar cai bisa tépa ka jalma séjén.[1] Jelema anu kungsi kainfeksi panyakit ieu miboga kakebalan (imunitas) saumur hirup.[1] Sanajan kitu virus nu nyababkeun panyakit cacar cai bisa aktip deui sarta ngembang jadi panyakit herpes zoster.[1] Tanda-tanda cacar cai kaluar 10-21 poé sanggeus kainfeksi.[1] Tanda dina barudak ditandaan kalayan nyeri sirah, muriang, sarta malaise (leuleus).[1] Sedengkeun dina jelema déwasa ditandaan kalayan totol beureum anu eusina cairan.[1] Sanggeus jadi garing totol anu karasaeun ateul ieu nyieun kerak.[1] Sabot peupeus, totol beureum baris jadi tatu dina sungut, lakop panon, saluran pernapasan bagian luhur, réktum (dubur), sarta vagina.[1]

Cacar Biasa[édit | sunting sumber]

Cacar biasa mangrupa jenis cacar anu disababkeun ku virus Variola minor sarta V.major.[1] Panyakit ieu ditépakeun ngaliwatan kontak langsung jeung nu gering ngaliwatan toélan, pakakas, atawa barang anu dipaké nu gering éta.[1] Cacar biasa teu bisa ditépakeun ngaliwatan gégelan sato atawa kontak langsung jeung sato kasebut.[1] Mangka inkubasi virus variola lumangsung kira-kira 7-17 poé.[1] Gejala anu kaluar mangrupa muriang, awak leuleus, éngsél nyeri, lieur sarta utah.[1] Sajaba ti éta, nu gering baris ngalaman totol beureum dina létah, rongga sungut, sarta kulit. Totol kasebut saterusna ngabentuk gelembung di kulit saperti cekungan leutik di luhurna.[1] Gelembung anu eusina nanah ieu bisa peupeus sarta ninggalkeun urut gelembung atawa krusta.[1] Krusta ieu bisa leupas sanggeus garing.[1]

Pangubaran[édit | sunting sumber]

Dokter biasana teu méré ubar husus pikeun nu gering cacar biasa, tapi ku cara ngaringankeun gejala-gejalana.[1] Pasien dibikeun cairan tambahan pikeun nyegah déhidrasi, aspirin atawa kodein pikeun ngurangan rasa gering dina sirah sarta otot, sarta antibiotika pikeun ngubaran inféksi sékunder alatan baktéri.[1] Pikeun ngajaga kaberesihan awak, pasien ogé dibéré cairan antiséptik sarta wedak.[1] Ngubaran cacar cai dipigawé kalayan méré asetaminofen pikeun nurunkeun muriang.[1] Pasien ogé disarankeun pikeun mandi cai haneut sarta maké losion anu ngandung kalamin pikeun ngurangan rasa ateul.[1] Asiklovir mangrupa salah sahiji ubar anti-virus anu dibikeun ka penderita cacar cai, hususna ka pasien anu sistem kakebalan awakna lemah.[1] Dina cacar cai bisa dicegah ku vaksin immunoglobulin zoster sarta immunoglobulin varicella-zoster, vaksin varisella biasana dibikeun ka budak nu umurna kakara 12-18 bulan.[2]

Rujukan[édit | sunting sumber]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af (id) Syukur, Abdul. dkk. 2005. Ensiklopedia Umum untuk Pelajar. PT Ichtiar Baru Van Hoeve
  2. (id) [1] (Dicutat tanggal 26 Oktober 2011)
Nulis.jpg