Vaksin

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Vaksin nyaéta préparasi nu dipaké pikeun ngaronjatkeun imunitas kana hiji kasakit inféksi. Istilah ieu diturunkeun tina istilah cacar sapina Edward Jenner ("vacca" téh basa Latin nu hartina sapi), nu mun disuntikkeun ka manusa bakal ngajaga manusa tina kasakit cacar. Vaksin téh dumasar kana konsép variolasi nu asalna ti Cina, nyaéta prakprakan népakeun cacar anu watekna lemah. Jenner sadar yén para wanoja anu ngolah susu sapi (jaman baheula di kulon biasana wanoja anu disebut milkmaid) anu katépaan cacar sapi, henteu kabancén ku cacar. Paméréan vaksin téh disebutna vaksinasi. Vaksinasi mangrupakeun métode nu paling éféktif jang nyegah tina kasakit nu nular. Vaksinasi efektif jang ningkatkeun kekebalan, contohna baé tina panyakit cacar, polio, campak jeung tetanus. Dumasar kana éféktivitasna nu geus diajaran jeung divérifikasi sacara luas, vaksin nu kaasup geus terbukti éféktif nyaéta saperti vaksin influénza[1], vaksin HPV[2] jeung vaksin cacar air.[3] Organisasi Kaséhatan Dunia (WHO) ngalaporkeun sangkan vaksin nu geus miboga izin ayeuna aya jang dua puluh lima inféksi nu bisa dicegah.[4]

Jinis Vaksin[édit | édit sumber]

Vaksin téh biasana ngandung unsur mikroorganisme anu geus paéh atawa teu aktif, bisa ogé nu mangrupakeun produk murni tina jinis mikroorganisme éta. Vaksin miboga sababaraha hiji jinis nu digunakeun. Tiap jinis vaksin téh boga sistim kerja nu béda-béda, jang ngajarkeun sistim kekebalan urang sangkan bisa ngalawan jinis virus atawa kuman nu tangtu. Aya opat jinis vaksin utama, diantarana nyaéta vaksin hirup-nu dilemahkeun; vaksin nu teu aktif (Inaktif); vaksin subunit, rékombinan, polisakarida jeung konjugasi; jeung vaksin toksoid. [5]

Vaksin Hirup anu dilemahkeun[édit | édit sumber]

Vaksin Inaktif nyaéta vaksin anu ngagunakeun kuman atawa virus hirup nu geus dilemahkeun. Vaksin ieu miboga kaleuwihan nyaéta méré kekebalan anu kuat jeung tahan lila.[5] Tapi miboga ogé kalemahan nyaéta aya kamungkinan bisa nyababkeun kasakit anu dirancang nu tujuan awalna keur ngalindungi. [6] Contona digunakeun keur kasakit campak (measles), Vaksin Polio Oral (VPO), Rotavirus, Demam Konéng (Yellow Fever).[7]

Vaksin Inaktif[édit | édit sumber]

Vaksin Inaktif nyaéta vaksin anu ngagunakeun kuman nu nyababakeun kasakit nu geus teu di aktifkeun. Vaksin Inaktif miboga kalemahan nyaéta henteu méré kekebalan (nu sifatna ngalindungi) nu leuwih kuat tibatan vaksin anu aktif. Vaksin Inaktif digunakeun jang kasakit Hépatitis A, Flu (ngan butuh suntikan), Polio (butuh tembakan) jeung Rabiés.[5]

Vaksin Subunit, Rékombinan, Polisakarida jeung Konjugasi[édit | édit sumber]

Vaksin Inaktif nyaéta vaksin anu ngagunakeun kuman atawa virus hirup nu geus dilemahkeun. Bagéan kuman atawa virus nu digunakeun bisa mangrupa protéin, gula jeung kapsid (selubung di sakitar kuman). Vaksin ieu téh miboga kaleuwihan nyaéta bisa méré kekebalan nu leuwih kuat, jeung bisa digunakeun ku hampir kabéh jalma nu ngabutuhkeun. Contona digunakeun keur kasakit HIB (Haemophilus influenzae tipeu b), Hépatitis B, HPV (Human papillomavirus), Batuk Rejan (bagéan tina vaksin gabungan DTaP), Pneumokokus, Meningokokus, Hérpés zoster[5]

Vaksin Toksoid[édit | édit sumber]

Vaksin Inaktif nyaéta vaksin anu ngagunakeun toksoid atawa toksin nu dijieun tina virus atawa kuman nu geus diinaktifkeun. Contona digunakeun keur kasakit Toksoid Tétanus jeung Diftéri Toksoid.[7]

Bahan[édit | édit sumber]

Vaksin dijieun tina rupa-rupa bahan nyaéta, nu mangrupa antigén, stabilisator, adjuvan, antibiotik jeung pangawét, atawa bisa ogé nu kaasup kana produk sésa prosés produksi. Antigén téh nyaéta komponén nu asalna tina struktur organisme kasabab panyakit, nu bakal jadi pamicu keur méré kekebalan atawa imun kusabab ayana vaksin. Sedengkeun stabilisator gunana keur ngabantu salila panyimpenan, sangkan vaksin tetap kajaga éféktivitasna. Adjuvan gunana keur ngarangsang produksi antibodi, sangkan vaksin leuwih éféktif.[8]

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. Fiore, Anthony E.; Bridges, Carolyn B.; Cox, Nancy J. (2009). Compans, Richard W.; Orenstein, Walter A., ed. Vaccines for Pandemic Influenza. Current Topics in Microbiology and Immunology. Berlin, Heidelberg: Springer. pp. 43–82. ISBN 978-3-540-92165-3. doi:10.1007/978-3-540-92165-3_3. 
  2. Chang, Yuli; Brewer, Noel T.; Rinas, Allen C.; Schmitt, Karla; Smith, Jennifer S. (2009-07-09). "Evaluating the impact of human papillomavirus vaccines" (dalam bahasa en). Vaccine 27 (32): 4355–4362. doi:10.1016/j.vaccine.2009.03.008. ISSN 0264-410X. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0264410X09003831. 
  3. Liesegang, Thomas J. (2009-08-01). "Varicella zoster virus vaccines: effective, but concerns linger" (dalam bahasa English). Canadian Journal of Ophthalmology 44 (4): 379–384. doi:10.3129/i09-126. ISSN 0008-4182. PMID 19606157. https://www.canadianjournalofophthalmology.ca/article/S0008-4182(09)80185-3/abstract. 
  4. "Global Vaccine Action Plan". www.who.int. Diakses tanggal 2020-12-07. 
  5. a b c d "Vaccine Types | Vaccines". www.vaccines.gov. Diakses tanggal 2021-01-21. 
  6. Baxter, David (2007-12-01). "Active and passive immunity, vaccine types, excipients and licensing" (dalam bahasa en). Occupational Medicine 57 (8): 552–556. doi:10.1093/occmed/kqm110. ISSN 0962-7480. https://academic.oup.com/occmed/article/57/8/552/1474357. 
  7. a b "MODUL 1 – Tipe Vaksin - DASAR KEAMANAN VAKSIN WHO". in.vaccine-safety-training.org. Diakses tanggal 2021-01-30. 
  8. "MODULE 2 – Components of a vaccine - WHO Vaccine Safety Basics". vaccine-safety-training.org. Diakses tanggal 2021-02-15. 

Tutumbu Kaluar[édit | édit sumber]

Citakan:Vaksin

Nulis.jpg