Lompat ke isi

Ngojay

Ti Wikipédia Sunda, énsiklopédi bébas
jalma keur ngojay

Ngojay nyaéta olahraga cai anu geus dipikawanoh jaman pra-sejarah.[1] Ti gambar-gambar anu asalna ti jaman batu dipikanyaho ayana gua-gua pikeun nu sok ngojay di deukeut Wadi Sora palebah kulon daya Mesir.[1] Di Jepang,ngojay nyaéta pangabisa anu kudu dipiboga ku para samurai.[1] Sajarah nyatet, pertandingan renang kahiji diayakeun ku Kaisar Suigui dina 36 saméméh Masehi.[1] Pasanggiri ngojay anu madungdengkeun gelar jawara geus dimimitian di Éropa kira-kira taun1800 sarta lolobana ngagunakeun gaya harigu.[1] Ngojay gaya leupas mimiti dikenalkan ku Arthur Trudgen.[1] Gaya ieu saterusna mimitian dikombinasikeun jeung gaya suku anu nalapung ku Richard Cavill dina 1902.[1] Di abad pertengahan, ngojay kaasup dina tujuh kamahéran anu kudu dipiboga ku para ksatria kaasup ngojay kalayan mawa pakarang.[1] Olahraga ngojay mimiti ditandingkeun dina Olimpiade modérn 1896 di Athena, Yunani.[1] Dina Olimpiade ieu, ngan opat nomer anu ditandingkeun tina rarancang mimitina genep nomer.[1] Unggal nyaéta nomer 100 méter, 500 méter, 1.200 méter, nomer leupas, sarta 100 méter pikeun Pamayang.[1] Olimpiade kadua diayakeun di Paris, Perancis dina 1900 sarta madundengkeun nomer 200 m, 1.000 m, 4.000 m, nomer leupas, 200 m gaya harigu, sarta 200 m nomer kelompok.[1]

Mangpaat Ngojay

[édit | édit sumber]
  • Nyieun otot

Waktu ngojay, urang ngusikkeun ampir sakabéh otot-otot dina awak, mimitian ti sirah, beuheung, anggota unggut luhur, harigu, beuteung, tonggong, cangkéng, anggota unggut handap, sarta telapak suku.[2] Waktu usik di jero cai, awak ngaluarkeun énérgi leuwih badag alatan kudu ‘ngalawan’ beurat cai anu sanggup nguatkeun sarta ngaleuleuskeun otot-otot awak.[2]

Gerakan nyorong sarta nalapung cai jeung anggota awak utamana leungeun sarta suku, bisa ngaronjatkeun aliran getih ka Jantung, pembuluh getih, sarta Bayah.[2] Hartina, ngojay bisa dikategorikan minangka latihan aerobik dina cai.[2]

  • Nambahan luhur awak

Ngojay sacara alus sarta bener baris nyieun awak tumuwuh leuwih luhur (pikeun anu masih dina pertumbuhan tinangtu).[2]

  • Ngalatih Napas

Pohara dianjurkan pikeun jelema anu kakeunaan panyakit mengi pikeun ngojay alatan sistem crdiovaskular sarta pernafasan bisa jadi kuat. Penapasan urang jadi leuwih cageur, lancar, sarta bisa pernafasan jadi leuwih panjang.[2]

  • Ngabeuleum kalori leuwih loba

Waktu ngojay, awak baris karasaeun leuwih beurat usik di jero cai.[2] Otomatis énérgi anu diperlukeun ogé jadi leuwih luhur, ku kituna bisa sacara éféktif ngabeuleum kira-kira 24% kalori awak.[2]

  • Self safety

Kalayan ngojay urang henteu perlu salempang lamun hiji waktu ngalaman hal-hal anu henteu dipikahayang hususna anu nyambung jeung cai (murag ka sagara).[2]

  • Ngaleungitkeun stres

Sacara psikologis, ngojay ogé bisa nyieun haté sarta pikiran leuwih relaks.[2] Gerakan ngojay anu dipigawé kalayan antaré sarta lalaunan, sanggup ngaronjatkeun hormon endorfin dina uteuk.[2] Kaayaan haté jadi sejuk, pikiran leuwih adem, awak ogé leupas hareudang.[2]

Rujukan

[édit | édit sumber]
  1. a b c d e f g h i j k l (id)Sejarah Olahraga Renang[tumbu nonaktif] (diaksés tanggal 28 November 2011)
  2. a b c d e f g h i j k l (id)Manfaat Renang[tumbu nonaktif] (diaksés tanggal 28 November 2011)