Kacapiring
| Kacapiring | |
|---|---|
 | |
| Gardenia augusta | |
| Klasifikasi ilmiah | |
| Karajaan: | |
| Divisi: | |
| Kelas: | |
| Ordo: | |
| Kulawarga: | |
| Génus: | |
| Spésiés: | G. augusta |
| Ngaran binomial | |
| Gardenia augusta (L.) Merr. | |
Kacapiring; Gardenia jasminoides nyaéta hiji pepelakan nu asalna tina kulawargga Rubiaceae.[1][2] Kacapiring loba dipiara pikeun pepelakan hias/papaés buruan imah atawa kantor, alatan mibanda kembang nu éndah tur seungit.[2] Kasebut pepelakan nahun, kacapiring mibanda dahan, régang sarta daun nu kerep.[2] Kacapiring pepelakan nu gampil dipelak henteu mikabutuh perhatian leuwih, utamana dina taneuh nu perenahna dina 400 mdpl.[2][1]
Kacapiring téh pepelakan nu asalna ti nagara China disebutna San tze che; zhi zi, di Vietnam disebutna danh danh; chi tur. di nagara urang mibanda ngaran daérah: meulu bruek'; raja putih (Acéh), ceplokpiring (Jawa), sang klapa (Maluku), Jempiring (Bali).[1]
Ciri mandiri
[édit | édit sumber]Daunna rada kandel lonyod mencos katung-tung, krlirna héjo, lemes bagéan luhurna.[2] Kembangna sarimbag jeung kembang ros, kelirna bodas tur ngaluarkeun sengit nu mandiri.[2] Jangkung tangkalna kurang lewih 1 – 2 méter.[2]
Kandungan kimia
[édit | édit sumber]Panaluntikan nu dilakukeun ku para ahli, kacapiring ngahasilkeun minyak nu disebut linalol jeung styrolyl.[2]
Hasiat pikeun ubar
[édit | édit sumber]- Diabétes mellitus: 12 lambar daun kacapiring digodong maké cai duagelas, nepika sésa sagelas, mun geus tiis tuluy diinum caina
- Sariawan: 7 lambar daun kacapiring, tuluy dirieus nepika bubuk, tinyuh ku cai sa gelas, tuluy disaring caina. Diinum caina bisa ditambah madu jeung gula kawung saperluna
- Galingging panas tiris : 7 lambar daun kacapiring, tuluy dirieus nepika bubuk, tinyuh ku cai sa gelas, tuluy di saring caina. Diinum caina bisa ditambah jeung gula batu saperluna
- Hésé miceun: 3 siki buah kacapiring digodog ku dua gelas cai nepi ka nyésa sagelas, tuluy diinumkeun
- Jeung réa-réa deui[2][1]
Dicutat tina
[édit | édit sumber]- 1 2 3 4 Dalimartha, Setiawan (2008). Atlas tumbuhan obat Indonesia, Volume 3. Jakarta: Niaga Swadaya. hlm. 30. ISBN 9789793235738. Diaksés tanggal 14 Februari 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A.N.S, Thomas (1989). Tanaman obat tradisional, Volume 2. Jakarta: Kanisius. hlm. 21. ISBN 9789794138090. Diaksés tanggal 14 Februari 2020.
 |
Artikel ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan. |