Tradisi

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Jump to navigation Jump to search

Tradisi nyaéta sagala rupa barang (material) jeung gagasan anu asalna ti jaman baheula ngan masih kénéh hirup nepi ka kiwari.[1] Leuwih hususna, tradisi téh prosés ngawariskeun norma-norma, adat istiadat, kaidah-kaidah, jeung harta banda anu bisa dirobah, ditolak, jeung diadumaniskeun dumasar kana paripolah manusa harita.[2] Wangun tradisi téh bisa pangaweruh, doktrin, kabiasaan, prakték, jeung sajabana anu diwariskeun sacara turun-tinurun kalawan cara ngalaksanakeunana.[3]

Pungsi[édit | édit sumber]

  • Tradisi téh mangrupa kawijakan anu turun-tinurun. Tempatna dina kasadaran, kayakainan norma, jeung ajén-inajén anu diagem dina barang atawa kagiatan jaman baheula. Dina tradisi nyangkaruk fragmén warisan historis anu boga mangpaat. Tradisi minangka gagasan jeung material anu dipaké manusa dina paripolah kiwari jeung keur ngawangun mangsa datang.[1]
  • Méré légalitas kana sawangan hirup, kayakinan, pranata, jeung aturan anu geus aya. Éta hal mikabutuh bebeneran anu nalimbeng anggotana. Salah sahiji sumber légitimasi ayana dina tradisi. Manusa salawasna miboga kayakinan sanajan résikona paradoksal, hiji paripolah bakal dilaksanakeun lamun batur ogé geus ngalaksanakeun ti baheula.[1]
  • Ngayakeun simbol idéntitas koléktif anu ngayakinkeun, ngawewegan loyalitas primordial ka nagara, komunitas, jeung kelompok. Tradisi daérah, kota, jeung komunitas lokal sarua peranna keur nalimbeng masarakat atawa anggota dina widang anu tangtu.[1]
  • Jadi tempat panglumpatan sagala rupa kakuciwa, ngangluh, jeung teu sugema kana kahirupan modérn. Tradisi anu némbongkeun kabaheulaan nu leuwih nyugemakeun jeung jadi gaganti kareueus keur masarakat anu krisis kasugemaan.[1]

Wanda Upacara[édit | édit sumber]

Struktur[édit | édit sumber]

  • Aspék anu miboga hubungan jeung uapacara tradisi nyaéta tempat-tempat karamat, tempat keur ngalaksanakeun upacara, misalna makam, candi, kuil, garéja, masigit, situ, tajug , jeung tempat-tempat séjénna.[4]
  • Waktu lumangsungna upacara tradisi.[4]
  • Aspék dina waktu ngalaksanakeun upacara tradisi misalna dina waktu ibadah, poé karamat, atawa poé-poé anu dianggap suci.
  • Pakakas anu dipaké dina waktu upacara nyaéta pakakas pusaka atawa pakakas anu dianggap karamat misalna pedang, cis atawa tongkat, keris, kujang, komando, jsb.[4]
  • Jalma-jalma anu ngalakukeun anu mingpin upacara tradisional (para palaku), para palaku dina upacara tradisi nyaéta sakabéh palaku anu kalibet dina éta upacara.[4]

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. a b c d e Sztompka, P. (2007). Sosiologi Perubahan Sosial. Jakarta: Prenada Media Group. 
  2. Peursen, V. (1988). Strategi Kebudayaan. Yogyakarta: Kanisius. 
  3. Muhaimin, A. G. (2001). Islam dalam Bingkai Budaya Lokal: Potret dari Cirebon. Jakarta: PT. Logos Wacana Ilmu. 
  4. a b c d e f g h Koentjaraningrat (2009). Pengantar Ilmu Antropologi. Jakarta: Rineka Cipta.