Karajaan Kalingga

Ti Wikipédia, énsiklopédia bébas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Kerajaan Kalingga
Kerajaan Ho-Ling
Abad ke-6–Abad ke-7
Peta kerajaan Kalingga
Ibu kota Keling (Jepara)
Basa bahasa Jawa Kuno,
Melayu Kuno (Pada masa kekuasaan Sriwijaya)
Sanskerta
Agama Hindu, Buddha, kejawen
Pamaréntahan Kerajaan
Raja atau Ratu
 - sekitar tahun 674-732 ¹ Ratu Shima
Raja Sanjaya
Sajarah
 - Ngadeg Abad ke-6
 - Bubar Abad ke-7
Berdasarkan Naskah - Naskah Kerajaan Jawa, Catatan Perdagangan dll¹
Warning: Value specified for "continent" does not comply

Karajaan Kalingga atawa Karajaan Ho-ling (ngaran dina warta dinasti Tang) nyaéta karajaan Hindu-Buddha anu kungsi aya di Jawa Tengah sabudeureun abad ka-6 SM. Perenah puseur dayeuh karajaan mah can écés, diperkirakeun jadi waé antara Pekalongan jeung kabupaten Jepara ayeuna. Sumber sababaraha sajarah karajaan séjén ditempo ti warta Dinasti Tang, tradisi dongéng lokal, jeung naskah-naskah Carita Parahyangan disusun abad engké dikabaran abad ka-16 sakeudeung dina Ratu shima sarta hubungan na jeung Karajaan Galuh. Kalinga geus éksis dina abad ka-6. Karajaan ieu sakali maréntah ku Ratu Shima, nu dipikanyaho gaduh sakur salempang aturan, bakal motong leungeunna.

Historiografi/Catétan sajarah[édit | édit sumber]

Catetan sajarah ayana karajaan Kalingga dicandak ti dua sumber utama, nyaéta tina catetan sajarah naskah karajaan - karajaan Jawa jeung Babad sajarah Dinasti Tang, gandeng ku tradisi lisan lokal nu nyebutkeun ngeunaan ratu legendaris ngaranna Ratu shima.

Sumber lokal[édit | édit sumber]

Carita Parahyangan[édit | édit sumber]

Dumasar naskah Carita Parahyangan asalna ti abad ka-16, Maharani putri shima , Parvati , nikah pangeran makuta Karajaan Galuh ngaranna Mandiminyak , anu saterusna jadi raja kadua Karajaan Galuh. Maharani shima ngabogaan putu ngaranna Sanaha anu nikah raja katilu Karajaan Galuh, nyaéta Bratasena . Sanaha na Bratasena boga anak ngaranna Sanjaya anu saterusna jadi raja di Karajaan Sunda jeung Galuh Kingdom (723-732 Maséhi).

Saatos Maharani shima maot dina 732 Maséhi, Raja Sanjaya ngagantikeun na hébat sarta jadi raja Kalinga Karajaan Kalér lajeng disebut Bumi Mataram , sarta engké ngadegkeun dinasti / Wangsa Sanjaya di Karajaan Mataram .

Kakuatan di Jawa Kulon masihan ka putrana ti Tejakencana , nyaéta tamperan Barmawijaya Rakeyan Panaraban landian. Lajeng Prabu Sanjaya nikah putri Sudiwara Dewasinga , Raja Selatan Kalinga atawa Bumi sambara , sarta miboga anak nu mangrupa Panangkaran .

Dina abad ka-5 muncul karajaan tina Kalinga diprediksi ayana kaléreun Jawa Tengah . Katerangan ngeunaan Karajaan Kalinga dicandak ti prasasti jeung rékaman ti Dinasti Tang . Dina taun 752, Karajaan Kalinga ngawasa wewengkon Sriwijaya sabab Karajaan ieu jadi bagian ti jaringan dagang Hindu marengan Melayu sarta Tarumanagara saméméhna ngawasa Srivijaya. Karajaan katilu jadi jaringan dagang Srivijaya saingan-Budha kuat.[1]

Unak lokal[édit | édit sumber]

Aya carita anu tumuwuh di Jawa Tengah kalér ngeunaan hiji Ratu legendaris anu uphold kaadilan jeung bebeneran kalawan kasar pandang bulu. dongéng legendaris ieu nyaritakeun ngeunaan hiji ratu shima anu didik urang pikeun salawasna jujur tur rengat handap dina kajahatan tina maling. Anjeunna dilarapkeun hukuman kasar nyaéta amputasi tina anggota awak keur saha maok. Dina hiji waktu raja ti peuntas lautan ka ngadéngé Kalinga kakaisaran Kinérja kawentar rahayat jujur tur taat hukum. Pikeun nguji ka dinya, anjeunna nempatkeun dada ngandung koin emas dina crossroads deukeut pasar. Aya henteu urang ngeunaan Kalinga nyalira sanajan wani noél sumawona nyandak barang anu henteu hers. Dugi tilu taunsaterusna kotak ieu keuna ku pangeran makuta kalawan suku-Na. hukum Ratu shima demi upholding kalimah pati ka putrana. Déwan Para Mentri dipénta yén Ratu ngahampura putrana. ku sabab pangeranlah noel suku tina barang anu henteu hers, pangeran ieu dihukum motong leg-Na.[2]

Warta Ngeunaan Kalinga[édit | édit sumber]

Warta ayana Karajaan Kalinga tiasa didapet ti sababaraha prasasti anu di wewengkon Jawa Tengah.

Carita dina Dinasti Tang (618 Masehi - 906 Masehi) méré informasi ngeunaan Kalinga kieu.

  • Kalinga atawa disebut Dhawa lokasina di Samudra Kidul . Dina kalér perenahna Ta hen La ( Kamboja ), nepi ka wétan perenahna di Po-Li ( Bali ) jeung di kulon perenahna Pulo Sumatra .
  • Kalinga ibukota dikurilingan ku tembok dijieunna tina milestones kai .
  • Raja cicing dina wangunan badag multi-tingkat, thatched fronds korma , sarta tahta dijieunna tina gading .
  • Warga Karajaan Kalinga geus alus di nyieun Likur tina kembang tina kalapa
  • Wewengkon Kalinga ngahasilkeun kulit kuya , emas , pérak , tanduk badak jeung gading gajah .

Catetan ngeunaan warta Dinasti Tang urang ogé disebutkeun yén ti taun 674 , nu urang tina Kalinga maréntah ku Ratu Hsi-ma ( shima ). Biasana ieu mangrupa ratu pohara adil jeung wijaksana. Salila kakuasaan na Karajaan Kalinga pisan aman tur aman.

Catetan I-Tsing[édit | édit sumber]

Catetan Kuring-Tsing (dina 664/665 Masehi) nyebutkeun yén dina abad ka to- 7 tanah Java geus jadi salah sahiji sentra pangaweruh kaagamaan Hinayana Budha . Dina Kalinga euweuh imam ngaranna Hwining , anu ditarjamahkeun hiji kitab Budha kana Cina . Anjeunna cooperated kalayan imam Jawa ngaranna Janabadra . tarjamahan buku antara séjén carita Nirvana .

warisan[édit | édit sumber]

Titilar ti karajaan Kalinga téh:

  • Prasasti Tukmas

Tukmas prasasti kapanggih dina kapanggih dina lamping barat Gunung Merapi , persis di Dukuh Dakawu, Désa Lebak , Kacamatan Grabag, Magelang di Propinsi Jawa Tengah . Prasasti maos aksara Pallawa diomongkeun Sanskrit . prasasti nyebutkeun panon cai bersih tur jelas. Walungan ngalir ti sumber cai anu equated kalawan Walungan Gangga di India . Dina prasasti aya gambar -image salaku hiji trident , jugs , sumbu , conch (instrumen) , disc sarta kembang Seroja nu mangrupa simbol tina hubungan manusa jeung Allah -dewa Hindu .[3]

  • Prasasti Sojomerto

Sojomerto prasasti kapanggih di Désa Sojomerto , Kacamatan Reban , Batang , Jawa Tengah. Prasasti ieu BER karakter Kawi jeung hawa Old Melayu sarta datangna ti sabudeureun abad ka-7 SM. prasasti ieu agama Siwais. Prasasti ngandung kulawarga tina karakter utama, Dapunta Selendra , éta bapana ngaranna Santanu, indungna éta Bhadrawati, bari pamajikanana ieu ngaranna Sampula. Prof Drs. Boechari kapanggih karakter ngaranna Dapunta Sailendra mangrupa cikal bakal ti turunan raja Shailendra dinasti anu maréntah Karajaan Mataram Hindu . Duanana papanggihan prasasti ieu nunjukkeun yén wewengkon basisir kalér Jawa Tengah nu mimiti dimekarkeun patterned Hindu karajaan Siwais. catetan ieu nembongkeun tumbu mungkin kalawan dinasti Shailendra atanapi karajaan Medang anu dimekarkeun engké di Jawa Tengah Selatan.

Candi jeung situs bersejarah[édit | édit sumber]

  • Angin Temple angin Temple kapanggih di Désa ngempur , Kacamatan Keling , kacamatan Jepara , Jawa Tengah.
  • Bubrah Temple Temple Bubrah kapanggih di Désa ngempur , Kacamatan Keling , kacamatan Jepara , Jawa Tengah.
  • Situs Sanga Likur Puncak Gunung Moria. Dina luhureun Rahtawu ( Gunung Moria ) deukeut ka Kacamatan Keling aya opat arca batu, patung Guru, Narada, Togog, jeung Wisnu. Dugi kiwari teu saurang ogé bisa pastikeun cara ngangkut patung ka luhureun éta tempo rupa bumi nu geus jadi beurat. Dina 1990, di sabudeureun Puncak, Prof Gunadi [4] sarta staf nya ku opat personil ti National Radén Institute Yogyakarta (Yogyakarta Radén ayeuna) manggihan Prasasti Rahtawun. Sajaba opat arca, di wilayah Jawa Barat aya genep tempat ibadah anu dispersed ti handap nepi ka arah luhur. Unggal anu ngaranna (wayang) Bambang Sakri, Abiyoso, Jonggring Saloko, Sekutrem, Pandu Dewonoto, sarta Kamunoyoso.

Rujukan[édit | édit sumber]

  1. Munoz, Paul Michel (2006). Early Kingdoms of the Indonesian Archipelago and the Malay Peninsula. Singapore: Editions Didier Millet. pp. pages 171. ISBN 981-4155-67-5. 
  2. Drs. R. Soekmono, (1973 edisi cetak ulang ke-5 1988). Pengantar Sejarah Kebudayaan Indonesia 2, 2nd ed. Yogyakarta: Penerbit Kanisius. p. 37. 
  3. Integrated IPS Kelas VII SMP / MTs, Puspa Mega Galaxy pamedal: Tim IPS SMP / MTs.
  4. http://regional.kompas.com/read/2008/12/28/08593188/Puncak.Sanga.Likur.Tempat.Ritual.1.Sura